नवा चित्रपट बघण्या गेलो,
कुटुंबासह चित्र मंदिरी
चित्रगृह ते भरले असतां,
प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

चित्रपट तो बघत असतां,
आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे
टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक,
कौतूक करी नटनट्यांचे....२

वास्तवतेला सोडूनी,
रटाळपणे वाहत होते,
वैताग येवूनी त्या चित्राचा,
सोडून आलो मधेच मी ते....३,

घरी येवूनी शांत जाहलो,
आठवू लागलो बालपण
अशीच होती छायाचित्रे,
ज्यांत आमचे रमले मन....४

जीवनामधल्या चक्रामध्ये,
बदल फारसा होत नसतो
वयातल्या पायरीप्रमाणे,
दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रुजविता बियाणें अंकूर फुटती

असतील दाणे जसे तेच उगवती

पेरता आनंद आनंदचि मिळे

प्रेमाची बियाणें प्रेम आणी सगळे

शिवीगाळ करुनी आदर येई कसा

शत्रुत्त्वासंगे नसे मैत्रीचा ठसा

घृणा दाखवूनी कसे येई प्रेम

क्रोधाच्या मोलाचे शांती नसे दाम

पेरावे तसें उगवतें नियम हा निसर्गाचा

सुख दुःखाला कारण स्वभाव ज्याचा त्याचा

--डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

कोण उठविते प्रात:समयी निद्रेमधूनी,

न ऐकीली कधीही हाक तयाची कानी ।।१।।

चाळविली न निद्रा शरिरा स्पर्श करूनी,

नित्य जागवी तरीही तीच वेळ साधूनी ।।२।।

निद्रेसाठी जाण्यापूर्वी प्रभू वंदन केले,

प्रात:काळी ध्यान करावे हेच मनी योजिले ।।३।।

नाम प्रभूचे घेता घेता डोळे मिटले,

निद्रेच्या आधीन जाता जग परि विसरले ।।४।।

तोच अचानक जाग येवूनी बघे जगाला,

कुणी नव्हते जवळी माझ्या त्या घटकेला ।।५।।

तनमन निद्रेमध्ये असता जागे राही कुणी,

पूर्ण करी ते संकल्प मनीचा अंतरयामी राहूनी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शब्दा सहज वेचुनी फक्त लिहावे
झटपट, हवेतसे मुक्त गुंफीत जावे
काव्य म्हणुनी शब्दां उधळीत जावे
सत्यार्थ! जीवनाचे कुणी सांगावे.

काव्याभ्यास! वाचन,चिंतन, मनन
साधना आत्मचिंतनी सद्भाव असतो
शुकासारखे वैराग्य,वशिष्ठापरी ज्ञान
तिथे वाल्मीकी जैसा कवी जन्मतो

ज्ञाना, तुका, नामा, नाथा, कबीरा
समर्थ रामदासा,सांगा कोण वाचतो
धर्म ग्रंथांचा सांगा अर्थ कोण जाणतो
मूलमंत्र! मानवतेचा कोण जाणतो

मन प्रांगण! शब्दाक्षरी मनभावनांचे
संस्कारी शब्दस्पर्श वेदनांना शमवीतो
शब्दशब्द, सुखसंवेदनांचेच मोरपीस
भावकाव्य! शांतीचा सागर असतो

काव्योत्पत्ती यज्ञ! शब्दची समिधा
स्पर्श मनभावनांचा शब्दात बरसतो
अल्पशब्दी घनाशय,सर्वश्रेष्ठ प्रतिभा
ते कवित्व, साहित्यात्माच असतो

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना:-क्र. ९६.

२९ - ३ - २०२२.

कां व्हावे निवृत्त मी ?
कुणी सांगतो म्हणूनी
निसर्गालाच सांगू द्या
वय झाले समजूनी

कार्यक्षमता माझ्या मधली
मोजमाप हे कुणी करावे ?
विकलांग होईल केंव्हा शरीर
निसर्गालाच हे ठरवूं द्यावे

सहजची जगतो ऐंशी वर्षे
संसार सागरी पोहता पोहता
स्थिरावले मन विचार करुनीं
निवृत्तीची जाणीव येता

सर्वासंगे जगता जगता
शेवटचा तो श्वास ठरु दे
हासत खेळत आनंदाने
ह्या जगाचा निरोप घेऊं दे

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

ताई माझी मोत्यांची माळ ग,
घाल तुझ्या गोऱ्यापान गळां ग, टपोरे पाणीदार छोटे मोती ग शोभतील तुझ्या कसे कंठी ग, ताई तू अशी सौंदर्यवती ग,
देखणी म्हणू, लावण्यवती ग,
सुकुमार तू जशी, फुलवंती ग,
जशी टवटवीत जास्वंदी ग,
आखीव रेखीव - ठाशीव ग,
जसे एखादे शिल्प-कोरीव ग,
मज वाटे तुझा अभिमान ग,
बघती तुला आ वासून ग,
तूच वनीची सुंदर हरिणी ग,
चपल, चंचल, कोमल ग,
निरुंद सिंहकटी तुझी ग,
चाल ऐटदार, बोल गोड ग,
वाणी कशी मंजुळ वाटे ग,
जणू निर्झर असे गाता ग,
तू येता वातावरणी गंध ग,
सुगंध असे तुझा जिवलग ग,
तू तरुण आरस्पानी चारुगात्री ग,
भासतसी मजला महाराणी ग,

हिमगौरी कर्वे©

तप्त सळई स्पर्ष करीतां , चटका देई शरीराला ।
सुप्त अशी औष्णिक शक्ति, आस्तित्व दाखवी त्या वेळेला ।।

वीजा चमकूनी गर्जती मेघ, लख्ख उजेड सारते काळोख ।
प्रकाश नि ध्वनीच्या लहरी, आस्तित्वाची दाखवी झलक ।।

साधी असे तार तांब्याची, झटका देई विद्युत असतां ।
विद्युत शक्तीचा परिणाम, जाणवी देहा प्रवेश करतां ।।

झाडावरले पडता फळ, भूमी घेई खेचूनी त्याला ।
गुरुत्वाकर्षण शक्ति ही, झलक दाखविते जगाला ।।

ईश्वर अस्तित्व भासे, अशाच शक्तीरुपानें ।
अद्दष्य असुनी परिणाम, दाखवी सुप्त गुणानें ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माझिया माहेराची नागमोडी वाट
जाई चढत चढत खंडाळा घाट।।धृ।।

निसर्ग कुशीत दडलं माहेर गं
हिरवी हिरवाई सभोवताली गं
तिथे थाटला पोहळी बनाचा थाट
जाते चढत चढत खंडाळा घाट।।१।।

माझे माहेर आहे बाई तालेवार
दिमतीला सदोदित नोकर चार
बंगळीस आहे पहा चांदीचा पाट
जाते चढत चढत खंडाळा घाट।।२।।

माय माऊली माझी
उभी स्वागताला
वहिनीसवे माझा बंधूराया आला
आजी-आजोबा नी भाच्चे बघती वाट
जाते चढत चढत खंडाळा घाट।।३।।

माझ्या माहेरी वाहतो मायेचा झरा
खंबीर बाप साऱ्यांचा पोशिंदा खरा
माय म्हणे सासरी पाठवणी करा
जाते चढत चढत खंडाळा घाट।।४।।

गीतकार
सौ.माणिक शुरजोशी

५/१२/१९

किती गुरु जीवनात,महत्त्व त्यांचे जाणावे,
सामोरी गुरु कित्येक
त्यांचे मोल ओळखावे,--!!!

आई-बाप श्रेष्ठ गुरु असती,
निसर्ग त्याखालोखाल,
मित्र आणि अनुभव सांगती,
चरित्र आणि वाटचाल,--!!!

कोण कसा आहे कळते,
पाहून संगत त्याची,
मित्रांचे स्थान अढळ,
तेच मानसिकता घडवती,--!!!

आई-बाप जन्मदाते,
सुखदुःखातील मोठे वाटेकरी, नतमस्तकआपण रहावे,
जगताना परोपरी,--!!!

निसर्ग शिकवतो मूकपणे,
ते आपण समजून घ्यावे,
लहान पान सांगते,
असावे कसे जगणे,--!!!

अनुभवाकडून गुरु म्हणुनी,
कित्येक धडेच मिळती,
मौलिक ठरे सरतेशेवटी,
अनुभवाची मोठी शिदोरी,--!!!

अंधारातून प्रकाशाकडे,
फक्त गुरुच ना नेतो,
गुरुविना जीवन सारे,
असा अंधारी चाचपडतो,--!!!

ग्रंथही मोठे गुरु असती,
ज्ञानाचे अपार भांडार,
झुकून सर्वांना नमन ,
क्षणात येता त्यांचा विचार,--!!!

‌. हिमगौरी कर्वे.©

जाणता वेदना जगातील
मम वेदनाही विरुन गेली
पाहता दुःख या जगीची
मम वेदनेलाही शरम आली ।

होतो कवटाळून मी बसलो
लहानशी वेदनाही फक्त माझी
वेदना माझ्यहून किती कठोर
जगी आहे कुणी भोगलेली ।

प्रत्येकाचे आहे दुःख वेगळे
आहे वेदनाही हर एक निराळी
पाहूनी तु सोसलेल्या वेदना
खरी वेदना मजला कळाली ।

-- सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
७ ऑगस्ट २०१८