कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

फुलांसारखे फुलत जगावे
ब्रह्मांडाला गंधाळीत रहावे
सृजनाचा अविष्कार आगळा
विश्वात्म्याला सदैव स्मरावे...

विलोभनिय ही अदा सृष्टीची
त्या सौंदर्यात भुलुनी जावे
साक्षात्कार सारा चैतन्याचा
सुखामृताला प्राशित रहावे...

निसर्गाचेच तत्व निरागस
ते हॄदयांतरी जपत रहावे
जीवा जगवितो तो कृपाळू
निरंतर त्याला भजत रहावे...

फुलांसारखे फुलता फुलता
निर्माल्यातही सुख मानावे
समर्पणात सौख्य आल्हादी
याचे भान नित्यची असावे...
********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३२९

११/१२/ २०२२

अष्टाक्षरी रचना

वावर

श्येतकरी ह्यो राबतो
वावरात दिनरात
बिया टाकीसन तिथं
उगीसन झाड येत

धनी जाय श्येतामंधी
रानी थापते भाकर
जाई शेतामंदी बाय
घर-दार ह्यो वावर

कायी शाल पांघरली
वरी घामाचा पाऊस
बीज माटीतले पाहा
येता,धनी करी हौस

काळी माय मागे बीज
दान देई लय लय
तिले माहा नमस्कार
तिच्या पुढं जीव काय

श्येवटची ओवी माह्या
शिवाराला केली हाय
त्यो पोशिंदा सर्वाईचा

शिवारच माही माय

सौ.माणिक (रुबी)

मजेदार वाटत असती, भावंडांची बघून भांडणें

'मला पाहीजे जास्त', हेच मुख्य मागणें

इजा नाही धोका नाहीं, नसतो तेथे तिरस्कार

दांत ओठ खाऊनी, रागव्यक्त होणार

क्षणांत भांडती, क्षणात हसती, सारे होते प्रेमानें

दूर जाऊन जवळ येती, विसरुन जाती लोभानें

राग लोभ अहंकार, नसती असल्या भांडणीं

स्वार्थतेचा अभाव दिसे, शत्रु येथे नसे कुणी

बालपणीच्या प्रेमामध्यें, थोडे भांडणें परवडते

चव येण्या पदार्थाला, तिखटमिठ लागते

लहान असतां भांडून घ्या, तेच वय भांडणाचे

मोठे होऊन आठवाल, रम्य दिवस ते बालपणाचे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दगड़ा मातीच्या विटांनी
उभारलेल्या चार भिंतित
मनातलं घरपण सजलयं
फुलदाणीच्या फुलांफुलात.....

सुखाला शोधित शोधित
दुःखांना निवारत निवारत
जणु सप्तरंगली सावलीच
उतरलीय नभातून अंगणात....

पण मन माझं भिरभिरतय
एकटंच निरभ्र नभांगणात
उरि, प्रारब्धाला कवटाळत
गुंतलय ऋणानुबंधी पाशात....

काळ, झरझर सरतो आहे
मनामनांत, मनेही गुंतलीत
सारं काही छान होणार आहे
हा भाव जपला आहे अंतरात....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २४०

१९/९/२०२२

तिळगुळाचा
सण स्नेहाचा
संक्रांती सण
महाराष्ट्राचा

पतंग उडे
नभात सडे
पतंगाचेच
युद्धची झडे

ही काटाकाटी
नी वाटाघाटी
मौजची भारी
प्रितीची दाटी

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
१३/१/२०

दोन ग्रंथ ते अप्रतीम बनले, ह्या जगावरती

रामायण महाभारत ह्याहूनी, श्रेष्ठ काही नसती.....१,

धन्य जहाले वाल्मिकी व्यास, ज्यांनी ग्रंथ लिहीले

मानवातील विविधतेचे, दर्शन ते घडविले....२,

विश्वामधला प्रत्येक विषय, हाताळला दोघांनी

शोधून काढण्या काही, निराळे समर्थ नाही कुणी....३,

आद्य कवी वा लेखक म्हणूनी, मान तयांना आहे

अनुकरण ते त्यांचे करिता, पुष्प तयांना वाहे....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ओंकारा गणनाथा गजवदन बुद्धिदाता

कपिल अमेया विकट मोरया, तूं जीवनदाता ।।

युगेंयुगें तव सगुणरूप-अवतार एकदंता

युगेंयुगें खल अगणित नाशुन रक्षियलें जगता

युगेंयुगें जनमन, गणराया, स्तवतें तव गाथा ।।

अविरत असते नयनांसन्मुख वक्रतुंडमूर्ती

अविरत जपती हृदय आणि मुख प्रमथनाथकीर्ती

अविरत झुकुनी गजमुखचरणीं नत माझा माथा ।।

जीवन जावें तुझिया पुढती कुसुमें वाहत रे

जीवन जावें तुझिया पुढती नाचत राहत रे

जीवन जावें प्रथमपते तव गुण गातां गातां ।।

जन्मोजन्मीं वसो मनीं विघ्नेश दु:खहर्ता

जन्मोजन्मीं असो पाठिशी दंती सुखकर्ता

जन्मोजन्मीं ठेव गणेशा शिरीं वरदहस्ता ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

शंभर वर्षे जगा तुम्हीं, काका आमच्यासाठीं,

बाबांच्या रुपांत रहा, तुम्ही सर्वांच्या पाठीं ।।१।।

भाऊ तुम्हीं त्यांचे असूनी, रुप लाभले बाबांचे,

तुम्हास बघतां दिवस आठवती, त्यांच्या सहवासाचे ।।२।।

उशीर झाला होता, जेंव्हा जीवन उमगले,

कुणा दाखवूं वाट यशाची, बांबानी तर डोळे मिटले ।।३।।

आंबा गेला मोहरुनी, लाविली होती त्यांनी झाडे,

दुर्दैवाने आमुच्या, नाही ते बघण्या फळाकडे ।।४।।

मध्येच सोडूनी गेले, नाटक चालू असतां,

रंगवूनी बाबांची भूमिका पूर्ण करां ते आतां ।।५।।

चालू ठेवा मार्गदर्शने, तुम्हीं आपल्या घराण्याची,

जोपासण्या शिकवा तुम्ही, जीवनाविषयीं तत्वें त्यांची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com