(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • प्रमाणपत्र

     

  • सहचारीणी

    दिपूनी गेले नयन त्या क्षणी,

    बघता तिची सोज्वळ मूर्ती ।

    हाक निघाली अंतःकरणीं,

    तुझ्याचसाठी निर्मिली कृती ।।१।।

    जरी बघितल्या अनेक सुंदरी,

    ठाव मनाचे हिने जिंकले ।

    सहचारीणी ही होईल तुझी,

    अंतरमनी शब्द उमटले ।।२।।

    अनामिक जे होते पूर्वी,

    साद प्रेमाची ऐकू आली ।

    योग्य वेळ ती येता क्षणी,

    ह्रदये त्यांची जुळुनी गेली ।।३।।

    शंका भीती आणि तगमग,

    असंख्य भाव उमटती मनी ।

    विजयी झाले ऋणानुबंधन,

    बांधले होते भावबंधनी ।।४।।

    उचंबळूनी दाटूनी आला,

    ह्रदयामधला ओलावा ।

    स्नेह मिळता प्रेम मिळाले,

    जगण्यासाठी दुवा ठरावा ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • सत्य सुर्यप्रकाशी

    शब्द जरी जाहले अबोल
    मौनी मन, मनाशी बोलते

    द्वंद्व! ते सत्य, असत्याचे
    जीवाला सदा खात असते

    कर्म! मनी बिलोरी आरसा
    स्वचे, खरे प्रतिबिंब दिसते

    जरी प्रतारणा जगाशी केली
    सत्यता उरीची जीवा छळते

    सर्वांती नोंदणी ती चंद्रगुप्ती
    लेखाजोखा, सामोरी मांडते

    जन्म! कर्म विवेकी, संचिती
    अर्थ! मुक्ती, मोक्षाचा सांगते

    प्रीती, सद्भावना सदा सांगाती
    सत्य! सूर्यप्रकाशी समोर येते

    -- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ३९.

    ८ - २ - २०२२.

  • स्वप्न आणि जागेपण

    एक ती झोप स्वप्न बघत राही
    शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

    स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां
    जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

    एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका
    भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

    स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती
    नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    २४- १११२८३

  • शब्द निःशब्द

    भावशब्द कां? निःशब्द
    अव्यक्त कां? मनभावनां
    शब्दाविना कसे उमगावे
    सत्यार्थ अनंताचे सांगना...

    तव दर्शना आसक्त अंतरंग
    मनास, शांतवु कसे सांगना
    नाव तुझेच नित्य वैखरीवरी
    मौनात उच्चारु कसे सांगना...

    तव भक्तीरंगात मी दंगलेला
    दयाळा आळवु कसे सांगना
    शब्द, स्वर, सूर घुटमळलेले
    तुझ्याच नामस्मरणी गुंतताना...

    घुमते, मधुरम हरिची पावरी
    देवा तुला शोधू कुठे सांगना
    लोचनात, कैवल्य रूप तुझे
    शब्दाविना नटवू कसे सांगना....

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २५७

    १३/१०/२०२२

  • पाप वा पुण्य काय ?

    काय पुण्य ते काय पाप ते,

    मनाचा खेळ हा

    ज्यास तुम्ही पापी समजता,

    कसा तो तरूनी गेला....१,

    कित्येक जणाचे बळी घेवूनी,

    वाल्या ठरला होता पापी

    मनास वाटत होते आमच्या,

    उद्धरून न जाई कदापी....२,

    मूल्यमापन कृतीचे तुमच्या,

    जेव्हा दुसरा करतो,

    सभोवतालच्या परिस्थितीशी,

    तुलना त्याची तो करतो .....३

    तेच असते पाप वा पुण्य,

    आमच्या अंत:करणा वाटे

    आतील आवाज सत्यचा,

    तोच तुमच्या मनास पटे....४

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    संपर्क - ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • ग्यानबाची मेख

    ग्यानबाची मेख....!!!
    कुणी खाकी आडं,कुणी वर्दिआडं,
    कुणी पैशा आडं,तं कुणी सत्तेपुढं,
    कपडे काढायची अन फाडायची जणु,
    चषकी स्पर्धाचं लागली आहे.....!!!

    शयनगृहातले खेळ सार्वजनिक होतायेत,
    शिखंडी पत्रकारिते आडुनं सत्तेतला भिष्म,
    कॅमेर्‍यातुन धर्मनितीचं शरसंधान करतोय,
    हतबलं कृष्णमात्र सगळं विवशपणे पाहतोय...!!!

    आधुनिक महाभारतात धर्म अधर्म मिळालेतं...
    कोण कौरव कोण पांडवं गणीतच बिघडलय,
    पांचालीच्या वस्त्रहरणात कृष्णाचा हात रूतलाय,
    न्यायी धर्मराजा मात्र नर-कुंजरातच फसलाय !!

    कलीचाच साया,अन कलीचाच खौफ,
    चाणक्यांच्या हाती सत्तेचा गोफ,
    ़़अनितीघरी निती काम करतेय चोख.
    हिच तर खरी, ग्यानबाची मेख!!

    ©गोडाती बबनराव काळे
    9405807079

  • काजळी धरल्या वाती

    तेवत होती ज्योत दिव्याची, प्रकाश देवूनी सर्व जनां
    आनंदी करण्या आनंद वाटे, तगमग दिसे तिच्या मना,

    शांत जळते केंव्हां तरी, भडकून उठते कधी कधी
    फडफड करित मंदावते, इच्छा दाखवी घेण्या समाधी

    जगदंबेच्या प्रतिमेवरती, प्रकाश टाकूनी हास्य टिपते
    हास्य बघूनी त्या देवीचे, चरण स्पर्शण्या झेपावते

    अजाणपणाच्या खेळामधली, स्वप्न तरंगे दिसूनी येती
    दिव्यामधले तेल संपता, काजळी धरल्या दिसे वाती

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • शब्द

    शब्द हसवतात शब्द रडवतात ....
    शब्द शब्दांची सांगड घालत
    मनात रूजंवतात नवं कोर वाक्य !

    शब्द तारतात शब्द मारतात
    शब्दच तलावरीचे घाव होऊन
    मन घायाळ करतात ....!

    शब्द अन् शब्दाचा समजून
    घेण्याचा भाव बदलला की
    शब्दच रूसून छळू पहातात ....!

    शब्द आतड्यांत उकीरडयाचे
    भक्ष विनतो शब्द शब्दांची
    रानफुल होऊन मृगजळ बनतो !

    शब्द कोवळे घन थरारतो
    थवे होऊन पक्षाचे उंच डोंगरावर
    संध्येच्या प्रहरी गंधारतो !

    शब्द निद्रेमधले गीत होतो
    शब्द माझ्या कवितेचे प्रित होतो
    शब्द करुणाघन होऊन शिळ

    घालत क्षितीजाच्या संग
    शुभ्र रत्न होऊन कोकिळाच्या
    कंठातले मधुर सूर होतो .......

    © कोमल मानकर , सिंदी रेल्वे . वर्धा

    9011071641

  • आई मला लहान व्हायचंय..

    पुन्हा लहान होण्यासाठी एका मुलाने आपल्या आईला घातलेली साद.... मोहन कळमकर यांची ही कविता...

    my poem copy