कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

हे जगदंबे ! सदैव होते नाम मुखी गे
लोप पावले आज कसे ते तू मज सांगे.....१
लागत नव्हते जेंव्हां कांहीं तूज पासूनी
धुंदीमध्ये राही मी तुझ्याच मधूर नामी....२
काही हवेसे वाटू लागले एके दिवशी
विचारांत मी डूबू लागलो त्या सरशी....३
आनंदाचे वलय निर्मिले इच्छे भोवती
गुंगूनी गेलो पूरता त्यातच दिन राती....४
तगमग करूनी तेच मिळविता आज
कल्पना विलास होता तो झाली ही समज....५
खिळवू नकोस मनास गे बाह्य जगाभोवती
स्मरण असू दे तव नामाचे ओठावरती....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लेखणी व तलवारीची
आमनेसामने भेट झाली,

दोघात मग श्रेष्ठतेवरून
बरीच वादावादी रंगली !

सांगे तलवार लेखणीला,
इतिहासाच्या वाच कथा,

वाचून बघ समजतील तुला
माझ्या पराक्रमांच्या गाथा !

जिंकली अनेक वीरांनी
युद्धे माझ्याच बळावर,

ठेवून भरवसा माझ्याच,
धारधार तलवारीवर !

बोले तलवारीस लेखणी,
रक्तरंजित तुझी कहाणी,

झाल्या तुझ्यामुळे विधवा
नाहक गरीब सवाशिणी !

माझ्या शब्दांच्या माऱ्यापुढे
धार ठरते तुझी बोथट,

मी रक्तहीन करून क्रांती
*उलटवते जुलमी राजवट !*
*उलटवते जुलमी राजवट !*

-प्रमोद वामन वर्तक,

२८-०५-२०२३
Mauritius?
Mob.9892561086

मराठी माणसाची
रित लय भारी
त्याच्या वागण्याची
रितच कांही न्यारी

........कुणी म्हणतसे
.......त्याला खेकडा
.........तर कुणी म्हणे
........हा अपुला बापडा

करीतसे गोष्टी
फार मोठ्या मोठ्या
धाव असे कुंपनापर्यंत
फार छोट्या छोट्या

..........व्यवहार करताना
..........भावनेला तो मध्येमध्ये आणि
..........फायद्याच्या गोष्टींवर
..........सोडून देई पाणी

भावना जेव्हा आड येई
तेव्हा पैसा त्याचा जाई
पैशाला पैसा खेचतो
याची जाण त्याला नाही

...........गरीबीतच राहण्यास
...........मानितसे धन्यता
..........मोठ मोठ्या गप्पा मारून
...........स्वत:ची फसवणुक करीतसे अन्यथा

म्हणूनच मराठी माणूस
दिसत नसे व्यवसायात
इमाने इतबारे सेवा करून
मान मिळविण्याचा प्रयत्न करीतो
धनिकांच्या दप्तरात

............राहणार नाही काय मागासलेला
............मग तो आर्थिक व्यवहारात?
............कसा बरे तो दिसू लागेल
............व्यापार उदिमात?

देख मेरे संसारकी हालत
क्या हो गयी भगवान
मेरेही घरमें मै मेहेमान,
सूरज न बदला, चॉद ना बदला,
ना बदला रे आसमान

देखो वो कैसी है अकडती,
बात बात पर मुझसे झगडती,
देरसे आऊॅ दफ्तरसे तो
देती ना वो ध्यान, बिबिकी.....

मांसे तू-तू-मै-मै करती
उसका बदला मुझसे लेती,
रातरातभर पीठ दिखाकर
करती वो हैरान, बिबिकी......

योगा-पार्लर, जीम भी जाती,
पर कमरका कमरा रोक न पाती,
हे दाता अब तू भी
कुछ ऐसी करदे करनी,
बदलके मेरे बिबिको भेजो
शीला या मुन्नी
भेजो शीला या मुन्नी

-- सौ. अलका वढावकर

चालताना त्या रस्त्यावर आज
का अडखळली मम पाऊले
तोच रस्ता मीही तोच परी
का सर्व अनोळखी भासले ।
त्याच रस्त्यावरील तेच घर
परी आज अपरिचित वाटले
बंद खिडकी ती पाहून घराची
मम नयनी अश्रु का दाटले ।
अजूनही वाटते कधीतरी
ऊघडेल ती खिडकी कुणीतरी
पुन्हा तो ओळखीचा चेहरा
पाहील वाकून त्या खिडकीतूनी ।

सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
२५ सप्टेंबर २०१८

भातुकलीच्या डावांत मांडला, संसार राजा राणीचा,---
इवल्याशा घरात चालला,
सांसारिक प्रवास त्यांचा,--!!!

छोटी छोटी भांडी कुंडी,
छोटे छोटे सामान,
इवली इवली सामुग्री,
करत सुख-रसपान, --!!!

हळूहळू संसार वाढला,
आले सोनुले बाळ,
कळले नाही कधीच,
किती निघून गेला काळ,---!!!

राजाराणी मग्न आपुल्या,
छोट्या चिमुकल्या विश्वात,
बाळ बालीश,वाढे निरंतर,
त्याला तारुण्य आले झोंकात,-!!

नादातच तो आपल्या राही,
वाहन वेगात चालवे,
करता करता पंचविशी,
गाठली बघा बाळाने,--!!!

बाळ कसले तरुण आता,
कर्ता पुरुष होतकरू,
आई-बाबा थकून जाती,
न ऐके त्यांचे लेकरू,--!!!

एक दिवस आक्रीत घडले, नियतीने तोंड फिरविले,
जाताजाता बघता-बघता, वाघिणीने कोकरू नेले,--!!!!

आईबापांचे जग कोसळले,
सारे विश्व उद्ध्वस्त झाले,
कोणते बाळ, कसला संसार,?
सारे सारे वाऱ्यावर गेले--!!!

भातुकलीचा डाव उधळे,
प्राक्तन त्याचे नाव,
आई बापाला पोरके केले,
बुडली संसाराची नाव,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

राहुनीया माणसांच्यातही साऱ्या