जीवनाचा प्रवाह हा भरला आहे घटनांनीं

विसरुनी जातो काहीं काहीं राहती आठवणी ।।१।।

बिजे ज्यांची खोलवर रुतुनी जाई त्या घटना

देह आणि मनावर बिंबवूनी जाई भावना ।।२।।

काळाचा असे महिमा आच्छादन टाकी त्यावरती

परि काहीं काळासाठी विसरुनी जातात स्मृति ।।३।।

प्रसंगी त्या अवचित जागृत होती आठवणी

पुनरपि यत्न होतो जाण्यासाठीं त्या विसरुनी ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

|| हरी ॐ ||

आपल्या देशाला थोर परंपरा ऋषींची,
संतांची आणि देशभक्तांची !
विज्ञान आणि तंत्रज्ञानात नाही ताबेदारी कुणाची,
उकल करू पाहतो न समजलेल्या ग्रहांची !

अश्या थोर इतिहासाला आणि प्रयासाला,
बट्टा लागला देश हिताला समलिंगी संबंधाचा !
नाही पटत मनाला, कीव येते बुद्धीची
समलैंगिक संबंधींची !

घटनेप्रमाणे लोकशाहीत मतस्वातंत्र सर्वांना,
तरी समलिंगी स्वैराचार नाही पसंत कायद्याला !
अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावाखाली,
माणूसच स्वत:चा बुद्धिभेद करू लागला !

काय त्या पुढारलेल्या चारपाच राष्ट्रांनी
समलिंगींसाठी कायद्यात केले बदल !
पण माहित नाही त्यांना
भविष्यात काय वाढून ठेवले आहेत बदल !

नुकसान आहे स्वत:चे,
राष्ट्राचे, मानवतेचे,
भविष्यात राष्ट्राला
कारण नाही कुटुंबनियोजनाचे !

असे कसे काही शहाणे सुरते,
वागतात बुद्धीभेदाने पछाडल्यासारखे?
हेच का देशप्रेम आणि भक्ती?

जगदीश पटवर्धन, दादर

मी खुदकन हसलो
तू गालात हसतेस
मी रडरड रडलो
तू छातीशी धरतेस

मी शाळेत असताना
वाट सारखी पाहतेस
डबा तसाच दिसला
तू लालेलाल होतेस

असे माझा वाढदिवस
तू दिनरात राबतेस
आयाबाया बोलावून
ओवाळणी करतेस

कधीतरी साजरा कर
आई तुझा वाढदिवस
आम्हीही भरवू तोंडी
पेढ्यांचा जो गोडघास

आई , बन तू लेकरू
आम्ही तुझी माय होवू
तुला झोक्यात टाकून
सुखे दोन झोके देऊ !

जमवून सर्व मित्रांना
वाढदिवस तुझा करेन
जन्मोजन्मी हीच माय दे
अशी मागणी मागेन

विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार, जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५
(दिव्यमराठी,१०मे२०१८)

तुझं असं येणं सोसवत नाही मला ...
प्रारब्धाचे आसूड झेलत
उन्मादाचा प्रपात कोसळत
असतांना , तुझं माझ्यासाठी येणं...
सोसवत नाही मला ...
बेबंद समाजाचा माज
उतरवताना तुझी
होणारी तगमग,
सोसवत नाही मला ....
रूढी,परंपरा यांच्या शृखंला
अलगद सोडवतांना
रक्तबंबाळ झालेेली तुझी
नाजूक पावलं पहावत
नाहीत मला ....
येशील कधी तरी तेंव्हा
साम्राज्ञी सारखी ये ....
माझ्या हृदयस्त सिंहासनाचा ताबा घे ...
हळ्व्या नात्यांचा ,हळव्या शपथांचा
हुंकार श्वासात भरून ये....
मी देईन सौभाग्यांचं लेणं,
दोन धगधगते नागमणी....
जे तुझ्या समर्थथेची साक्ष देतील...
तुझ्या अश्रुंचे माणिकमोती
वेचणं आता सोसवत नाही मला....

©लीना राजीव.

जगून घे जरा
उद्याची वाट पाहू नको..
कोणाच्या विचाराने
तू विचार बदलू नको...

तुझ्यात आहे
आत्मविश्वासाची खाण..
स्वतःच जरा
देत जा स्वतःलाच मान..

खचलेल्या मनाला
उभारी तूच देशील..
दुःख जात्यावर भरडत
सुखाची ओवी गाशील..

निवाऱ्याचे ठिकाण
तुझे तुच व्हावे..
प्रेमळ सावली म्हणून
इतरांकडे का पहावे?

संघर्षाच्या अनेक घडल्या
जन्मोजन्मी गाथा..
एखादीच झाली आहे
जिजाऊ सम माता

सन्मानाने जगण्यासाठी
स्वतःला पात्र ठेव..
स्वाभिमानाने जगण्याची
खात्री मात्र ठेव..

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

हॄदयस्थ ब्रह्म.!
नित्य नांदते आहे!

अंतरीचे भावशब्द
स्वरी गुंफले आहे!

स्वरात मी दंगलो
भान हरपलो आहे!

आलाप गंधर्वांचा
षड्जाचाच आहे!

अव्यक्त प्रीतीभाव
शब्दी सांडले आहे!

तृप्त मी, तृप्त मी
जीवन सुखद आहे!

लाभले सारेच
संचिती दान आहे!

कृपा दयाघनाची
मीही कृतार्थ आहे!

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १६३.

२७ - १२ - २०२१.

"मी कुणाला कळलो नाही"
मित्र कोण आणि शत्रू कोण
गणित साधे कळले नाही..

नाही भेटला कोण असा
ज्याने मला छळले नाही...

सुगंध सारा वाटीत गेलो
मी कधीच दरवळलो नाही..

ऋतू नाही असा कोणता
ज्यात मी होरपळलो नाही..

केला सामना वादळाशी
त्याच्या पासून पळालो नाही..

सामोरा गेलो संकटाना
त्यांना पाहून वळलो नाही..

पचऊन टाकले दु:ख सारे
कधीच मी हळहळलो नाही..

आले जीवनी सुख जरी
कधीच मी हुरळलो नाही..

कधी ना सोडली कास सत्याची
खोट्यात कधीच मळलो नाही..

सोडून गेले माझेच मला
"मी कुणाला कळलोच नाही.."

"मी कुणाला कळलोच नाही"

-- संकलन : अशोक साने
फेसबुक, WhatsApp यासारख्या माध्यमातून दररोज येणारे चांगले लेख तुमच्यासाठी शेअर करतो.. लेखकाचे नाव माहित नाही.

अशाच सुरम्य संध्याकाळी
आत्ममग्नि एकांती निवारा
सृष्टिचा हा अगम्य सोहळा
लोभस दृष्टांत हा साजिरा

निरवतेत इथे हरवुनी जावे
उलगडावा , आत्मगाभारा
सत्य ! जीव जगतो एकटा
या किनारी शाश्वती सहारा

लोचनी आज सांजसावळी
ओघळे अनामिक तारणारा
चराचरी या भास हरिहराचा
जीवाजीवा, सदा सावरणारा

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १५२

१८ - ६ - २०२२

पूर्णपणें मज पटले आतां
कविता कुणी करवून घेतो
कोण असेल तो माहित नाहीं
मजकडून तो लिहून घेतो

घ्यानी मनीं कांहींही नसतां
विषय एकदम समोर येतो
भाव तयांचे जागृत होऊन
शब्द फुले ती गुंफून जातो

एका शब्दानंतर दुसरे
आणि तिसरे, लगेच चौथे
शब्दांची ती भरुनी ओंजळ
माझ्या पदरीं कुणी टाकतो

गुंफण करुनी हार बनता
त्याजकडे मी बघत असे
फक्त प्रभूचे नाम घेऊनी
अर्पण त्याला करीत असे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सांजाळलेल्या या सांजवेळी
सुंदर, शाममनोहारी लोचनी
घुमवित येता मंत्रमुग्ध पावरी
भुलूनीया सारे बावरते अवनी....
स्पंदनी अवीट, मधुर सुरावट
आत्मरंगी अनुपम येते उमलूनी
तो लाघवी, लडिवाळ सावळा
झरतो, हृदयी स्वरतालातुनी.....
भक्तीतुनी विर्घळता आसक्ती
मोहमाया सारी जाते वितळुनी
होता अगम्य साक्षात्कार ईश्वरी
चाहूल चैतन्याची चराचरातुनी...
शुचितसोज्वळी सुरम्य सुंदरम
ब्रह्मरूप हरिहराचे या नंदनवनी
महासागर कृपावंती स्वानंदाचा
निर्मोही त्यात जावे तृप्त डुंबूनी

-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

रचना क्र. १४८
३१/१०/२०२३

9766544908