कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नाच नाचती तालावरती

मीरेची पाऊले

चित्त ते हरीमय जाहले. - - - धृ

लागला प्रभुचा ध्यास

हरि दिसे नयनास

चलबिचल नजर होऊन

अंग सारे मोहरले - - -१

चित्त ते हरीमय जाहाले

न राही आपले भान

झाली भजनी तल्लीन

तनमन प्रभुचे ठायी जाता

संसार ते विसरले. - - - २

चित्त ते हरीमय जाहाले

विषाचा घेता प्याला

हरि तो त्यातची दिसला

झेपावूनी गेली त्याच क्षणी

घट घटा प्राशन केले. - - - ३

चित्त ते हरीमय जाहाले

जहाल होते विष

मृत्युचा तो पाश

प्रभूभक्तीच्या शक्तीने परि

अमृत ते बनले - - - ४

चित्त ते हरीमय जाहाले

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

उचंबळूनी येतील शब्द, हृदयामध्ये दडले जे ।

संदेश असता सर्वांसाठी, कुणी न म्हणतील ते माझे ।।

जे जे काही स्फूरूनी येते, जेव्हा अवचित समयी ।

हृदयामधली हाक असे, ठरते आनंद दायी ।।

‘आनंद’ आहे कोणता हा, अन् येई कोठूनी ।

अंतर्यामी सर्वांच्या , सदैव राही बैसूनी ।।

बाहेर पडूनी झेप घेई दूजा हृदयावरी ।

तेथेही जो आनंद बैसला. स्वागत त्याचे करी ।।

पटे मनाला विचार , रूचणारा जो असे ।

हृदयामधला हाच आनंद, स्फूर्ती देवता भासे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

हरवुनी जाता क्षण श्वासासंगे
आयुष्य, विलया जात आहे
जीवसृष्टीची जरी ही सत्यता
मुक्ती जीवाची मन:शांती आहे।।

क्षणोक्षणी, शिकत जगावे
गतं न शोकं! सिद्धांत आहे
जे जे चांगले,ते नित्य स्मरावे
दुःख, वेदनां प्रारब्धभोग आहे।।

जीवनी, पेलुनिया आव्हानांना
संघर्ष करणे हाच पुरुषार्थ आहे
जन्म मानवी, कृपा दयाघनाची
तोच एक सद्बुद्धी देणारा आहे।।

विवेकी, सत्संगात सदा रहावे
मीत्व सोडुनी जगी जगणे आहे
केवळ मानवता, हाच एक धर्म
हेच सत्य जगण्याचे मर्म आहे।।

जगती, कुणीच कुणाचे नसते
एकटे येणे, एकटेच जाणे असते
जे घडते, सारी ईच्छा भगवंताची
ते आनंदे स्वीकारणे कर्तव्य आहे।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ११६.

१५ - ४ - २०२२

निसर्गाचा मानवाशी संघर्ष,
प्राणीमात्रांचा मनुष्याशी संघर्ष !

जीवन जगणे म्हणजेच संघर्ष,
जगण्यातील अर्थ म्हणजेच संघर्ष !

संघर्षाची काही ठोस व्याख्या नाही,
कलियुगात माणसाला संघर्षाशिवाय पर्याय नाही,
संघार्षावाचून माणसाला जगणे शक्य नाही !

संघर्ष जगण्याची आशा दाखवतो,
जीवनातील संघर्षात माणूस शहाणा होतो !

संघर्षात जीवन तावून सुलाखून निघते,
आणि सोन्यासारखे स्वच्छ होते !

संघर्ष म्हणजे स्पर्धा,
स्पर्धा म्हणजेच संघर्ष !

संघर्ष नसेल तर माणसाची प्रगती खुंटेल,
संघर्ष करतांना माणसाला
जीवन जगण्याचा खरा अर्थ कळतो,
अडचणींवर मात करण्यास संघर्षच उपयोगी पडतो,
जीवन जगण्यासाठी संघर्ष हा करावाच लागतो !

जगदीश पटवर्धन

लुळा पांगळा बसूनी एकटा, गाई सुंदर गाणे,
आवाजातील मधूरता, शिकवी त्याला जगणे....१,

जगतो देह कशासाठी, हातपाय असता पांगळे
मरण नसता आपले हाती, जगणे हे आले.....२,

लुळा असला देह जरी, मन सुदृढ होते
जगण्यासाठी सदैव त्याला, उभारी देत होते.....३,

गीत ऐकता जमे भोवती, रसिक जन सारे
नभास भिडता सुरताना, शब्द उमटती वाह ! वा रे ! ....४,

असमान्य ते एकचि मिळता, उणीवतेची खंत कशी
दुबळ्या देही कला श्रेष्ठ ती, वीज चमकते रात्री जशी....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

पेन्शनची शिदोरी.FDचाही ठेवा
जेष्ठ नागरिकांच्या देवा, करती सारे हेवा....

बॅंकेमध्ये ह्यांच्यासाठी, वाढीव व्याज दर
रेल्वे,ST तिकीटावर ती, सवलतही फार
सरावले आता सारे, सरावले आता सारे
खावया हा मावा, जेष्ठ नागरिकांचा हेवा......

पर्यटनच्या ऑफीसांमध्ये, ह्यांच्या दिसती रांगा
ह्यांच्या दारी चैतन्याची, उत्साहाची गंगा
देशोदेशी फिरुनी येता, देशोदेशी फिरुनी येता
मनी येई गारवा, जेष्ठ नागरिकांचा हेवा.......

निसटलेले क्षण जगण्याचा, ह्यांचा आटापीटा
जोपासती छंद हे आपुला, वेळ ना दवडता
रिचार्ज करण्या स्वत:ला ते, रिचार्ज करण्या स्वत:ला ते
जाती हास्या-योगा, जेष्ठ नागरिकांचा हेवा......

मुलांच्या संसारामधी, हे न लुडबुडती
नातवंडांचा परी आनंदे, सांभाळ करीती
वृध्दपणाचा ना करती, वृध्दपणाचा ना करती
कुणी आता कावा, जेष्ठनागरिकांच्या देवा
करती सारे हेवा........

-- सौ. अलका वढावकर

माणसांच्या या गर्दीतूनी
मी माणूस शोधतो आहे
कधी कधी मलाच वाटते
मीच, रस्ता चुकलो आहे

चेहरे तसे सारे ओळखिचे
पण सारेच संभ्रमात आहे
मनात, सारीच साशंकता
सत्य,असत्य कोणते आहे

जगणे, कसरत तारेवरची
वाटते सारे, मृगजळ आहे
आज नां कुणावरी भरवसां
बेभरोशी नित्य जगणे आहे.

सभोवती दुरापास्त मानवता
जग स्वसुखातची मग्न आहे
नाती निरागस आज संपली
आपुलकीचीच वाणवा आहे

जीवा, जगविती स्पर्श निर्मल
त्याचीच एक अभिलाषा आहे
तीच एक, शाश्वत सुखसंपदा
माणसांच्यात मी शोधतो आहे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १०१.

३ - ४ - २०२२.

चढत्या रात्री द्रव सोनेरी ।
चषकांमधली नशा बिलंदर ।
मंद सानुली ज्योत सांगते ।
हे नच अपुले नवसंवत्सर ।।

थाट चालतो माठ जिवांचा ।
किनाऱ्यावरी गर्दी कलंदर ।
पश्चिमेकडे झुकता झुकता ।
दिशादिशांतील वाढे अंतर ।।

उगा कशाला सदा वाहता ।
दास्यवृत्तीची मढी खांद्यावर ।
रूढी तोडुनी गढी गाडता ।
अभिमानाने फुलेल अंबर ।।

ब्रह्मध्वज हा तुमचा अमुचा ।
चैत्र पाऊली येई निरंतर ।
सरता तम , हे उजाडेल मग ।
सूर्य उद्याचा असेल सुंदर ।।

रचना : डॉ . श्रीकृष्ण जोशी , रत्नागिरी
९४२३८७५८०६