त्याचे दोघांचे नेहमी
मस्त चालले असते,
कधीही भांडत नाहीत,
कधीही कुठलाही हेका नाही
सर्वाना कुतूहल वाटत असते
एकदा सहज त्याला विचारले
हसून म्हणाला कुणीतरी
एखादे पाऊल मागे घेले की झाले
सात पाऊले तर एकत्र असतो
असतो ना पुढे मागे...
मग त्यांनतर त्या
पाऊलाची चर्चा कशाला
हेच तर आम्हाला कळत नाही
पावला पावला वर
बदलणे आवश्यक आहे
निदान संसार नावाच्या
प्रवासात...

-- सतीश चाफेकर.

हलके हलके निशा जावूनी, उषेचे ते आगमन होई

निद्रेमधल्या गर्भामध्यें, रवि किरणांची चाहूल येई...१,

त्या किरणांचे कर पसरती, नयना वरल्या पाकळ्यावरी

ऊब मिळता मग किरणांची, नयन पुष्पें फुलती सत्वरी...२,

जागविती ते घालवूनी धुंदी, चैत्यन्यमय जीवन करी

हा जादूचा तो स्पर्श असूनी, न भासे ही किमया दुजापरी...३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४९७९८५०

6000 पायऱ्यांवर गोरक्षनाथ शिखर!! तिथे गोरक्ष नाथांनी घोर तपश्चर्या केली होती.  त्यांना दत्तगुरुनी प्रसन्न होऊन दर्शन दिले होते. तेंव्हा त्यांनी ‘मला तुमच्या चरण कमालांचे सतत दर्शन होवो’ अशी विनंती केली. तेंव्हापासून गोरक्षनाथचे स्थान वरती आणि त्याच्या थोडे खाली दत्तगुरु चे स्थान आहे.

रोज रोज तुला सकाळी पाहतो । तुला बघता क्षणी माझा दिवस मजेत जातो ।

रोज हसताना तुझ्या गालावर पडते फुलाची पाकळी । तिच तर आहे माझ्या खऱ्या प्रेमाची साखळी ।

कित्येक दिवस दिलीस मला तुझ्या नजरेची साथ । फक्त तुझ्याकडून प्रेमाचा होकार मागताना करू नकोस माझा घात।

जेव्हा तुला दिसतो,,, तेव्हा तुझ्या चेहऱ्यावर दिसतो राग । तोच तर आहे माझ्या प्रेमाचा खरा भाग....!!!!!!

कवी - सचिन जाधव

sachinrjadhav1992@gmail.com

Mob -8459493123

सोनं येचीतो मातीतं....

सोनं येचतो मातीतं...
संगणीच्या संगतीतं...
मोती घामाचे पिकवितो...
काळी मायच्या कुशीतं....

पशु पक्षी वृक्षवल्ली
काळ्या मायची लेकरं
सार तिच गणगोतं
तिलं सृष्टीचा संसारं....

पिकं शेतात डोलते
पाना फुलांनी सजते
फुले काळीज बळीचं
मनं हारखुन जाते.....

मका पोटुशी पोटुशी...
डोकं जवारी काढते...
गहु मिशांना ताविते...
फुलं सुर्याच डोलते...

पक्षी झाडाशी बोलती,
गाय गोठ्यात हंबरी,
मह्या शेतातली शाळा,
मलं ईथच पंढरी........!!!

©गोडाती बबनराव काळे
लातुर
९४०५८०७०७९

जीवन असावे गुलाबा सारखे

सहवासे ज्याच्या मिळताती सुखे....१,

सुगंध तयाचा दरवळत राही

मनास आमच्या समाधान होई....२,

नाजूक पाकळ्या कोमल वाटती

सर्वस्व अर्पूनी गुलकंद देती...३,

विसरूं नका ते काटे गुलाबाचे

बसती लपूनी खालती फूलाचे....४ ,

सुखाचे भोवती सावट दु:खाचे

जीवन वाटते झाड गुलाबाचे....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

शब्दा सहज वेचुनी फक्त लिहावे
झटपट, हवेतसे मुक्त गुंफीत जावे
काव्य म्हणुनी शब्दां उधळीत जावे
सत्यार्थ! जीवनाचे कुणी सांगावे.

काव्याभ्यास! वाचन,चिंतन, मनन
साधना आत्मचिंतनी सद्भाव असतो
शुकासारखे वैराग्य,वशिष्ठापरी ज्ञान
तिथे वाल्मीकी जैसा कवी जन्मतो

ज्ञाना, तुका, नामा, नाथा, कबीरा
समर्थ रामदासा,सांगा कोण वाचतो
धर्म ग्रंथांचा सांगा अर्थ कोण जाणतो
मूलमंत्र! मानवतेचा कोण जाणतो

मन प्रांगण! शब्दाक्षरी मनभावनांचे
संस्कारी शब्दस्पर्श वेदनांना शमवीतो
शब्दशब्द, सुखसंवेदनांचेच मोरपीस
भावकाव्य! शांतीचा सागर असतो

काव्योत्पत्ती यज्ञ! शब्दची समिधा
स्पर्श मनभावनांचा शब्दात बरसतो
अल्पशब्दी घनाशय,सर्वश्रेष्ठ प्रतिभा
ते कवित्व, साहित्यात्माच असतो

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना:-क्र. ९६.

२९ - ३ - २०२२.

माझी माय मराठी
शिवबाची
कणखर देशाची, ज्ञानेशाची

माझी माय मराठी
अलंकृत
अलंकार तिचे खुलवित
सौंदर्य

माझी माय मराठी
वृत्तात बंदिस्त
गझलकारा करितसे उत्तेजित

माझी माय मराठी
नव रसात चिंब चिंब भिजलेली
रसा -रसातून गर्जे भाव-स्पंदनांची तराणी

माझी माय मराठी
छंदात रमलेली
वाकवाल तशी वाकणारी

मराठीच आमुचा बाणा
मराठीच आमुची माता
तिच्या साठी झिजणार
सारस्वत
हाच तयांचा नारा

-- सौ.माणिक शुरजोशी

उपास तापास करुनी, शिणवित होतो देहाला,
भजन पूजन करुनी, पूजीत होतो देवाला ।
कथा कीर्तनें ऐकूनी, पुराण मी जाणिले,
माळ जप जपूनी, प्रभू नामस्मरण केले ।
वेचूनी सुमनें सुंदर, वाही प्रभूचे चरणीं,
फुलांचे गुंफूनी हार, अर्पण केले कंठमणीं ।
जाऊनी तीर्थ यात्रेत, दर्शन घेतले तीर्थांचे,
प्रसिद्ध देवालयांत, चरण स्पर्षिले मूर्तीचे ।
मनामध्यें ठेऊन शांती, मूल्यमापन केले जीवनाचे,
कांहीं न मिळाले हातीं, व्यर्थ दवडिले क्षण वेळेचे ।
संसारातील प्रेम व राग, ह्यातच मन गुरफटले,
कर्तव्यातील एक भाग, प्रभू भक्तीसी संबोधले ।
परमार्थ आणि संसार, भिन्न नाहींत दोन,
प्रभूचाच आहे संसार, मनी तूं हे जाण ।
कर्म फळ आशा, बाळगूं नको मनीं,
तेंव्हा न येईल निराशा, कर्म करीता क्षणीं ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाते प्रेममयी , विश्वासदायी, नाते जिवीच्या जिवलगी,
दाखवी आपुलकी,
नुरणे सलगी,--!!!

धागे मैत्रीचे, धागे जिव्हाळ्याचे, धागे आपुल्या सुसंवादाचे,
धागे सहकार्याचे,धागे अंतराचे
घट्ट विणी,--!!!

बंध रेशमी, नसावे तू अन् मी, द्वैतातून अद्वैत इतुकी एकी,
असे आत्मिक एकजिवी,
ठाम गोडी ,--!!!

परस्परा संकटी, एकमेका सहकारी, नसावी बिलकूल दुरी,
आपुल्या जीवनी,
अशी दोस्ती,--!!!

माझ्यात तू अन तुझ्यात मी,
प्रेमभरली गोडी,
दोस्ताच्या पुढे असशी,
मर्यादा राखून थोडी,
मैत्री जिवांची,--!!!

सुखदुःखे तुझी, सुखदुःखे माझी, आपली मानून झेलावी,
मान कापूनही द्यावी,
अगदी प्रसंगी,--!!!

हात न सुटती, असता "अडी-नडी,"
आड येत नाही, धर्म जात काही,
एकोप्याची भावना इतुकी,
दोघांत एकजिवी ,--!!!

प्रारब्धभोग दोन तनी,
संघर्ष मात्र एकतानी,
एकरूप जीव होती,
आपुली यारी,
आत्मिक मिलनी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©