(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • दुजातील ईश्वर

    दिसत नाही काय तुला, त्याच्या मधला ईश्वर ।

    ‘अहंब्रह्मास्मी’ सूत्र कसे मग, तुजला कळणार ।।

    देह समजून मंदिर कुणी, आत्मा समजे देव ।

    त्या आत्म्याचे ठायी वाहती, मनीचे प्रेमळ भाव ।।

    आम्हा दिसे देह मंदिर, दिसून येईना गाभारा ।

    ज्या देहाची जाणीव अविरत, फुलवी तेथे मन पिसारा ।।

    लक्ष केंद्रीतो देहा करीता, स्वार्थ दिसे मग पदोपदी ।

    विसरून जातो सहजपणे, अंतर्मनातील देव कधी ।।

    माझ्यातील देवही विसरणे, स्वभाव असेल जर माझा ।

    कशी दिसेल दुजामधली, मग ती ईश्वरी ऊर्जा ।।

    जाणून घे तू अस्तित्व त्याचे, सर्व जीवांच्या अंतर्यामी ।

    म्हणशील त्याला ईश्वर तू , अन् ईश्वर आहे मी ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      February 27, 2021


  • आशावाद

    कॉलेजातल्या पहिल्या दिवशी ...... ती दिसता वर्गात
    पाहताक्षणी गेला भाळून ...... पडला प्रेमात
    आठवड्यातून एकदा तरी ...... लिहायचा पत्र
    तरी उत्तर नाही नकार नाही ...... अस्पष्ट हे चित्र
    इतक्या चिठ्ठ्या लिहून काही ...... मिळेना दाद
    होकाराची वाट पाहिली ...... दुर्दम्य आशावाद
    अन् वर्षामागुनी सरली वर्षे ...... संपले कॉलेज
    शेवटच्या दिशी तिजला पाहुन ...... धस्स काळीज
    अखेर फुटले शब्द कसेबसे ...... मुखातूनी त्याच्या
    हिशेब मागण्या पत्रांचा त्या ...... इतक्या वर्षांच्या
    म्हणे “पत्रांची त्या जमली रद्दी ...... सकाळीच विकली” !
    निघता निघता देऊनी बटवा ...... नाजुकशी हसली
    खिन्न मनाने घरी परतला ...... अगदी सरळसोट
    उघडूनी बटवा काढून ठेवली ...... नाणी आणि नोट
    पण आनंदाने नाचला वाचून ...... निरोप नोटेवरचा
    दगड मैलाचा केला पार ...... प्रेमाच्या वाटेवरचा
    दुसऱ्या दिवशी जाऊन देवळात ...... घेतले आशीर्वाद
    वाट बघितली देवळाबाहेर ...... पुन्हा आशावाद
    आली नाही आज ती जरी ...... खचला नाही
    अन् नोटेवरचा निरोप अजून ...... पुसला नाही
    निरोप वाचून वाजे हृदयात ...... रोज पिपाणी
    पुन्हा नव्याने तिष्ठत राही ...... त्याच ठिकाणी
    एके दिवशी समोर अचानक ...... ती अवतरली
    पाहून सोबत मूल लहानगे ...... धडकी भरली
    चिमटा काढून स्वतःलाच एक ...... केली खातरजमा
    नेमके तेव्हाच बाळ ओरडले ...... "मामा मामा मामाss!"
    “अगं नोटे वरचा निरोप तुझा ...... होता का खोटा ?”
    “अरे माझ्या नाही रद्दीवाल्याच्या ...... होत्या त्या नोटा !”
    इतके बोलूनी हसत खिदळत ...... गाभाऱ्यात गेली
    अन् भक्तांमधुनी सुंदर मुलगी ...... सांत्वनास आली
    “अहोs काय होते इतके त्या ...... नोटेवरचे शब्द ?”
    “जेजे वाचून तुम्ही हे असे ...... महिनोंमहिने स्तब्ध !”
    “उद्या भेटूया देवळाबाहेर” ...... असे लिहिले आहे !
    "रोज वाचूनी वाटे आज ते ...... उद्यासाठी आहे !"
    "म्हणून यायचो नित्य नेमाने ...... होतो आशावादी !"
    "सत्य सारे आज उमगले ...... उगा लागलो नादी !"
    "रोज तुमची बघून अवस्था ...... वाटायची कीव !"
    "आशावाद हा पाहुनी जडला ...... तुमच्यावर जीव !"
    "मीही थांबले इतकी वर्ष ...... फक्त तुमच्यासाठी !"
    "वेळ साधूनी यायचे मुद्दाम ...... तुमच्या दर्शनासाठी !"
    "पुढील आयुष्य घालवू आपण ...... एकत्र आनंदाने !"
    "तुमची माझीच असेल बांधली ...... गाठ विधात्याने !"
    संपून सारा आशावाद तो ...... आला भानावर
    अन् तयार झाला लग्नासाठी ...... एका पायावर
    इतकी वर्ष थांबून सोडल्या ...... जेव्हा सगळ्या आशा
    योगायोग पण असा विचित्र ...... नाव तिचे “आशा”
    कॅलेंडरच्या उलटू लागल्या ...... तारखांवर तारखा
    संसार त्यांचा सुरू जाहला ...... चार-चौघांसारखा
    कधी भांडण तर होतो कधी ...... प्रेमळ संवाद
    “वाद” होतो “आशा”शी कधी ...... तोच “आशावाद”
    उरला आता तोच आशावाद ...... आता तोच आशावाद?
    --क्षितिज दाते , ठाणे
    आवडल्यास शेअर/फॉरवर्ड करायला माझी काहीच हरकत नाही ...

      January 4, 2023


  • गायिका गाऊ लागे

    गायिका गाऊ लागे ,
    शास्त्रीय गान ते "सुस्वर",
    रसिकश्रोते स्तंभित,
    लुब्ध" होती गानावर,
    नाद ताल स्वर ,
    आलापी अंतरे मुखडे,
    रसिकांच्या दुनियेत,
    रोमांच "अंगावर खडे,
    स्वरा--स्वरांचे तरंग,
    काळजाला हात घालती,
    स्वर्गीय सुरांची पकड,
    सगळेच तिला वश होती,
    संगीताची दुनियाच न्यारी,
    रसिकांना "खिळवून" ठेवे,
    ब्रह्मानंदी लागता टाळी
    बुडणे त्या स्वरसमुद्री,
    परमानंद"" देई संगीत,
    दुःखे सगळी विसरती,
    अशा गानकलेने केवळ,
    मुक्त"" आनंदही लुटती,
    स्वरांची दुनिया वेगळी,
    या दुनियेची "सर" नाही,
    त्या दुनियेत पोहोचणे,
    इतुके कठीणही नाही,
    ताण ऐहिक जीवनी ,
    काळज्या आणखी चिंता,
    पदोपदी लागते निभावावे,
    अगदी कठोर व्यवहारा,
    संगीताचे जग निराळे,
    कान देऊनी ऐकावे,
    असंख्य प्रकार संगीताचे,
    भान हरपून जावे,
    वरवरचे सुख नसते,
    आत्माही होई शांत,
    परमात्म्याशी पोहोचणे,
    नसावी कुठली "भ्रांत",--!!!!

    हिमगौरी कर्वे.©

      February 5, 2019


  • अनामिक

    सर्वांतरी, तो एक अनामिक
    चराचर सारे रूप भगवंताचे

    प्रेमवात्सल्ये जगतो जीवात्मा
    आत्म्यात रूप त्या भगवंताचे

    कळणार कधी, तुला मानवा
    हा जन्मची रे दान दयाघनाचे

    तोची वसतो जीवाजीवातुनी
    जाण रे, सत्यरूप भगवंताचे

    कोण म्हणूनी? कां रे संभ्रम
    ब्रह्मांडाचे, रूपही दयाघनाचे

    त्याच्या ठायी नतमस्तक व्हावे
    रांजण, भरित रहावे सुकृताचे

    वि.ग.सातपुते.( भावकवी)

    (9766544908)

    रचना क्र.२७१

    २५/१०/२०२२

      October 31, 2022


  • परमोच्य बिंदु

    ऊर्जा शोषत असतां पाणी

    उकलन बिंदूवर येते

    पाण्याचे रुप बदलूनी

    बाष्प त्यांतून निघूं लागते

    एक सिमा असे निसर्गाची

    स्थित्यंतर जेव्हां घडते

    एक स्थीति जावून पूर्ण

    दुजामध्ये ती मिळून जाते

    तपोबलाची ऊर्जा देखील

    प्रभूमय ते सारे करिते

    परमबिंदूचा क्षण येतां

    साक्षात्कार तुम्हां घडविते

    तुम्ही न राहता, तुम्ही त्या वेळीं

    ईश्वरमय होऊन जाता

    सारे परि ते तेव्हांच घडते

    परम बींदूला जेव्हां पोहंचता

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      July 15, 2019


  • इंद्रियें सेवकासम

    खिडकीमधूनी टिपत होतो
    बाह्य जगाचे द्दष्य आगळे
    लोभसवाणें चित्र बघण्या
    आतूर होऊन गेले डोळे

    नयन नव्हते बघत ते
    बघत होतो मीच खरा
    खिडकीसम नयनातूनी
    द्दष्य उमटते आंत जरा

    संगीताचे सूर निनादूनी
    लहरी त्यांच्या उठताती
    कर्णा मधल्या पडद्यायोगे
    आनंद मजला देवून जाती

    मालक असूनी मी देहाचा
    इंद्रिये सारी असती सेवक
    ती केवळ साधने असूनी
    आंतील 'मीच' असे साधक

    मालक असूनी ताबा नसणें
    स्वच्छंदी बनवी सेवकाला
    इंद्रिये ती गोंधळ घालती
    जागृकता नसतां मनाला

    सोडून द्यावी वृत्ति मनाची
    अरोप करणें इंद्रियावरी
    ती तर केवळ सेवक असूनी
    मनाची इच्छा पूर्ण करी

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      April 7, 2017


  • ध्यानाने काय साधले

    ध्यानाने काय साधले
    ऐका सगळे लक्ष्य देऊनी
    हेच साधले ध्यान लावूनी ।।धृ।।

    संसारांत रमलो,मोहांत गुंतलो
    सुख दुःखात अडकलो
    उकलोनी जीवन कोडे समर्पित झालो प्रभू चरणीं ।।१।।

    हेच साधले ध्यान लावूनी
    जाई पैशाच्या पाठीं देह सुखासाठीं
    समाधानापोटीं
    धडपडीतील चुक दिली दाखवूनीं ।।२।।

    हेच साधले ध्यान लावूनी
    धानाची समज उपदेशिला मज
    ऐक मनाचा आवाज
    तोड सर्व विचार चित्त एकाग्र करुनी ।।३।।

    हेच साधले ध्यान लावूनी
    एकाग्रतेची स्थिति ही ध्यानाची शक्ति
    समाधान मिळविती
    शांत करी मन देई चंचला घालवुनी ।।४।।

    हेच साधले ध्यान लावूनी
    सुख दुःखाची जाण,तीव्रता कमी करुन
    देऊनी तर्क ज्ञान
    करी मनाची समज वाढवूनी ।।५।।

    हेच साधले ध्यान लावूनी

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      February 4, 2017


  • तुझे तुलाच देवून मोठेपण

    वेडे आम्ही सारे,
    तुझेच घेवूनी तुला देतो,
    त्यातच मोठेपण मिरवितो...१,

    जाण आहे याची
    सर्व जगाला चकमा देतो,
    स्वत:लाही फसविता असतो....२,

    फुले बागेमधली
    तोडून तुजला वाहतो,
    हार त्यांचे करूनी घालतो....३,

    गंगेतील थोडे पाणी,
    अर्घ्य आम्ही तुला देतो,
    भक्तीभावाने अर्पण करितो....४,

    सारे असूनी तुझे,
    मीपणा हा सतत राहतो,
    परी हा भाव दुजासाठी असतो...५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      July 26, 2016


  • त्याला हवा तसा हवा तेव्हा

    त्याला हवा तसा हवा तेव्हा त्याचा
    टाईमपास तिच्याबरोबर झाला
    तिच्या दुखऱ्या मनाच्या अजून
    मग चिंधड्या लाख उडल्या..
    आता ती किती चूक हेच
    फक्त त्याच्या लेखी उरलं
    कितीही अपमान त्याने केले
    तरी तीच दुःख त्याला न कळलं..
    मन आणि भावनांची तिची कहाणी
    त्याला कधी कळणार नाही..
    तिच्या मनाची जाणिव त्याला
    दिसणार कधीच ती नाही..
    त्याचा ती टाईमपास झाली
    तिला तो आवडला हीच चूक तिची झाली
    तो पुरुष आणि ती स्त्री हाच फरक उरला
    तिच्या मनाचा गाभा त्याला न कळला..
    प्रश्न मिटवले लोकं आयुष्यातून खोडूनी
    तरी आठवणी मिटत कधीच नाही
    बहर कसाही असो मनाचा ओला
    ऋतुचक्र बदलते पण मन पुन्हा उमलत नाही..
    -- स्वाती ठोंबरे.

      December 12, 2021


  • तुला पाहताना

    मित्रांनो, "तुला पाहताना " ही मराठी प्रेम कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.
    मराठी कविता आवडली तर share करायला विसरू नका.
    "माझी डायरी " या आपल्या youtube चॅनलला अवश्य Subscribe करा.
    "माझी डायरी" आपल्यासाठी आणखी नव्या कविता-गझल-कथा घेऊन येत आहे.

    https://youtu.be/UpXfirUuSHE

      June 16, 2018