कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

गेले सारे आयुष्य परि न कळला ईश
इच्छा राहिली अंतर्मनीं प्रभू भेटावा एके दिनीं

बालपणाचा काळ करुनी अभ्यास नि खेळ
मनाची एकाग्रता केली शरीरा करिता

तरुणपणाची उमेद जिंकू वा मरु ही जिद्द
करुन प्रयत्नांची पराकाष्टा बनवी जीवन मार्ग निष्ठा

संसारातील पदार्पण इतरासाठी समर्पण
वाढविता आपसातील भाव जाणले इतर मनाचे ठाव

काळ येता वृद्धत्वाचा दाखवी मार्ग अनुभवाचा
भजन पुजेत जाई वेळ ज्ञान गोष्टी सांगे सकळ

आता झालो देह दुर्बल प्रभू चिंतनात जाई वेळ
वाट बघतो निरोपाची ओढ फक्त जगदंबेची

आयुष्य संपता सारे खंत येऊन मन विचारे
कां न प्रभू भेटला ह्याची रुखरुख मनाला

आत्म चिंतन करिता जाणवे मी भगवंता
ईश्वर निर्गुण निराकार कर्म करी त्यास साकार

दया क्षमा शांती ह्याच ईश्वराच्या शक्ती
आयुष्यातील आनंदी क्षण हीच ईश्वराची खूण

जीवनांतील समाधान ईश्वर प्राप्तीचे लक्षण
नसावी मनी खंत आनंदी भाव हाच भगवंत

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

“वा ! अत्युत्तम ! अगदी आमच्या मनासारख्या !
आम्हांला हव्या होत्या तशाच झाल्यात मूर्ती !”
आणि मला माझ्या चुकीबद्दल कायमची शाबासकी मिळाली !
कायमची शाबासकी मिळाली !!

अगाध लीला अनामिकाची
अतर्क्य अगम्य ब्रह्मांड सारे
सुख दुःखांची उन , सावली
जीवनी प्रारब्धाचे भोग सारे....

शिशुशैशवी जीणे निरागस
प्रगल्भ मनी , हव्यास सारे
स्वार्थी मनीषा , सारेच माझे
मृगजळा पाठी धावती सारे....

भावभावनांचे शुष्क कंगोरे
इथे प्रीतभाव सुकलेले सारे
मनामनात मौन साशंकतेचे
संपले विश्वासाचे नाते सारे....

कधीकधी वाटते सुर जुळले
क्षणार्धात हरवूनी जाते सारे
जरी वाटले , निश्चिंती जगावे
तरी कर्म भोगावे लागते सारे....

संसाराची , कसरत विलक्षण
मोहपाशी मन गुंतन जाते सारे
काय मिळविले , काय हरविले
विचारात , जगणेच सरते सारे....
*********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २७७

२९/१०/२०२२

दु:खातची शिकतो सारे, उघडोनी मनाची द्वारे

दु:खा परी नसे कुणी, जो सांगे अनुभवानी

दु:ख मनावरी बिंबविते, वस्तूस्थितीची जाणीव देते

दुसऱ्या परि अस्था देई, जाणीव ठेवूनी कार्य करि

अधिकाराने माज चढतो, खालच्यांना तुच्छ लेखतो

जाता अधिकार हातातूनी, माणूसकीला राही जागूनी

कष्ट करण्याची वृति येते, सर्वांना समावून घेते

श्रीमंतिमध्ये वाहून जाती, आरामाची नशा चढती

गरिबी शिकवते मेहनत, कष्टाने राही आनंदात

अनुभवासारखा शिक्षक, नसे दुजा परि एक दु:ख

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आज मन आनंदले,
सुखाच्याही पा--र गेले,
भंवसागरी तरणे खासे,
आता सोपे वाटले,--!!!

दुनियादारी निभावणे,
असते किती कठीण,
तरीही तावून-सुलाखणे,
सहजी कसे जमले,--!!!

मनमोर थुई थुई नाचे,
पदन्यासाची तऱ्हा वेगळी, डोळ्यातून दोन थेंब सुखाचे समस्यांची असून चलती,--!

खंबीर,धीरगंभीर राहणे,
तटस्थभूमिका निभावावी,
येऊ देत वारे--वादळे,
मात्र एक झुंज द्यावी,--!

तुझ्यापेक्षा मी सरस,
म्हणत त्यांन भिडावे,
संकटांचे सतत घोर,
जिवामुळी लावू न घ्यावे

एक दत्तगुरु पाठीराखे,
राहावे निर्धास्त लेकराने, गुरुमाऊलीच्या कुशीत सगळे,
आपुले दुःख सांगावे,--!!!

ते असतां मागे,
त्यांची जाणीव ठेवावी,
एक त्यांचे स्मरण,
सारी दुनिया विसरावी,--!!!

आनंदाच्याही डोही बुडावे,
ओलेत्याने राहावे कोरडे,
पाणी जाताना नाकी तोंडी,
दत्तगुरूंनीच फक्त वाचवावे,--!!

हिमगौरी कर्वे.©

ही गोष्ट एका लग्नाची
गोष्ट प्रेमाची
लग्नाची बेडी नाटकाची
यशस्वी अर्धशतकी प्रयोगांची

५० वर्षापूर्वी ह्या टॅामला
जेरीच प्रपोजल आल
आणि फायनल ड्राफ्ट तयार होऊन
स्वयंवरही झाल

तू तिथे मी ची शपथ घेऊन
ह्यांची वार्‍यावरची वरात निघाली
आणि नवा गडी नव राजं म्हणत
संसाराची नांदी झाली

सुख म्हणजे नक्की काय असत
शोधताना जरा फॅमिली ड्रामा झाला
आणि सुखाशी भांडतो आम्ही दोघ म्हणाले
तरी अवघा रंग एकचि झाला

आता विच्छा माझी पुरी करा
तिनही बेचकीत पकडल
एक यू टर्न आल्याच मात्र
एका क्षणात त्याला उमगल

मग काय विचारता?
तो नाइट रायडर, ती व्हाईट लिलि
फुलराणीच्या वेलीवर
लेकूरे उदंड जाली

पुढे मोरावळ्यासारख्या संसारात
थोडा संशयकल्लोळ थोड मानापमान
अगदी शाब्दीक वस्त्रहरण सुध्दां झालं
पण कुणासाठी कुणीतरी, हिमालयाची सावली ही बनल

आणि बघता बघता ५० वर्षाचा हा संसार
असा सही रे सही झाला
भावी वैवाहिक जीवनासाठी
ऑल द बेस्ट तुम्हांला

-- सौ. अलका वढावकर

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

उत्पत्ति स्थीति लय ह्या कालकृमणाचे ।।धृ।।

एक एक पाकळी

लहानशी कळी

जाई उमलून

फूल त्याचे बनून

सुगंधी टपोरे फूल

कांही वेळ राहील

कोमेजून जाई

देऊनी रुप बीजाचे

परत अंकूरण होई

दुजा एका झाडाचे ।।१।।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

एक एक पाऊल

टाकते मुल

वाढते हसून

बनते यौवन

एटदार तो दहधारी

कांही काळाची उभारी

देह होई विलीन

पेटवूनी दिवे वंशाचे

होई अवतरण

नव्या एका मानवाचे ।।२।।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दिवा होता छोटासा, एक मजकडे ।
इन्धन मिळतां तेलाचे, प्रकाश तो पडे ।।

तळांत होती योजना, तेल सांठवण्याची ।
शिरीं असूनी वात ती, क्रिया चाले जळण्याची ।।

छिद्र पडतां तळाला, व्यर्थ जाई इंधन ।
मंदावली ज्योत दिव्याची, शक्ती ती जावूनी ।।

देह आहे दिव्यासारखा, चैतन्य तेज तयाचे ।
प्रकाश फेकी आनंदाचा, इंधन मिळतां शक्तीचे ।।

केंद्रित होते देह उर्जा, नाभीच्या भोवतीं ।
व्यय टाळून प्रवाही करा, तीच प्रभूवरती ।।

ऐहिक सुखाच्या जातां मार्गीं, गुरफटतो संसारीं ।
तीच उर्जा प्राणास मिळतां, चेतवी ज्योत ईश्वरी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

किती तो मोह
आता तरी आवर
गरजेचं खरं काय
याचा करूया विचार

आधीची पिढी
मानी समाधान खरं
पोटापुरत जगणं
आपलं आपण बरं

एक पिळा दोरीवर
दुसरा जोड अंगावर
ठेवणीतले एखाद पातळ
खणात नसे गच्च अडगळ

नसे कधी अतिरिक्त ताण
न ऋतू बदलता वरचेवर आजार
तृप्त जेऊन सकस घरगुती अन्न
बाळसे असे कायम अंगावर

टेकता पाठ शांत निज येई
नसे सोस अधिक मनोरंजन सुमार
पिंगळा वेळी आपसूक जाग येई
प्रसन्नचित्ती दिवसाचा हरएक प्रहर

अगदी तसे आता जगणे अशक्य
मान्य! तरी घेऊ त्यातील सार
घरातील, मनातील नकोनकोसे
मोठ्या मनाने करूया हद्दपार

वस्तू, वास्तू, धन अन माणसं
सारेच येथे आहे नश्वर
आला क्षण खऱ्या आनंदात जगूया
तेव्हाचं होईल जीवन सुकर!!

--वर्षा कदम.

पुण्यपावन हे दत्तधाम
कृष्णाकाठी, भक्तीचे
त्रैलोकी शाश्वत कृपाळू
स्वर्गद्वार ते मोक्षमुक्तीचे।।

निश्चिन्ततेच्या महासागरी
दर्शन आगळेच पंचत्वाचे
दत्तगुरू, अखंड कृपाळु
माहेर लडिवाळ गुरुकृपेचे।।

तृप्तीचे श्वास तिथे निरंतर
मनी कारंजे श्रद्धाभक्तीचे
जीवास नाही, घोर चिंता
ध्यास मनहृदयी विरक्तीचे।।

मन ब्रह्मानंदी विरुनी जाते
सत्य, दर्शन होते आत्म्याचे
परमात्मा! तो परमकृपाळु
रूप! भवसागरी दत्तकृपेचे।।

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ४३.

११ - २ - २०२२.