जात असता गाडी मधूनी,
दुर्घटना ती घडली,
अचानकपणे एक दुचाकी,
आम्हा पुढे धडकली ।।१।।

प्रयत्न होऊनी योग्य असे,
थोडक्यात निभावले,
वखवखलेल्या काळालाही,
निराश व्हावे लागले ।।२।।

घिरट्या घालीत काळ आला,
झडप घातली त्याने,
वेळ आली नव्हती म्हणूनी,
बचावलो नशिबाने ।।३।।

अपमान झाला होता त्याचा,
सुडाने तो पेटला,
थोड्याशाच अंतरी जावूनी,
दुजाच बळी घेतला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हवाच मजला तोच चंद्रमा

तेच नभी चांदणें

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती आनंदातील जगणें ।।धृ।।

आजीसंगे गच्चीवरती

फुलराण्यांच्या कथा ऐकती

बसुनी सारे एक वर्तुळी, टाळ्या पिटूनी गाती गाणें ।।१।।

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें

फुलले होते यौवन सारे

अंगी झोंबे शितल वारे

पुनव चांदणे धुंदी आणी, बघूनी तारांगणे ।।२।।

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें

सगे सोयरे मित्रमंडळी

परसदारी तुळशीजवळी

गप्पा टप्पा विनोंद बौधिके, रात्र घालवी करुनी भजने ।।३।।

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

परमेश्वर अगाध । त्याच्या शक्तीचा नसे वाद ।।

मान्य करिती एक । ईश्वर नसे अनेक ।।

नावे बहुत संबोधीती । सारे एकास मिळती ।।

प्रभु निराकार । निर्गुण असुनी होई साकार ।।

आस्तिक प्रभु मानती । नास्तिक समजती शक्ति ।।

ईश्वर निर्मिले मानवता । मानव शोधे विवीधता ।।

ज्ञान प्रभुपासून । धर्म त्या शक्तीतून ।।

वापरुन ज्ञान शक्ति । अनेक धर्म स्थापिती ।।

धर्म मार्गदर्शक । सत्य सहिष्णुतेचा शोधक ।।

हीच खरी मानवता । तीच विसरतो आतां ।।

झगडे मार्गासाठीं । ध्येय मात्र विसरती ।।

धर्मासाठीं भांडण । मुर्ख त्याहूनी कोण ।।

भांडतो करवंटीसाठी । विसरुनी खोबरे वाटी ।।

होता अतिरेकी । बनती सर्व दुःखी ।।

वाद करती विद्वान । सामान्यांस विचारी कोण

समजून घ्यावे सर्व धर्म । हेच मावतेचे मर्म ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

कीटक ते लहान असूनी
रहात होते फळामध्यें
विश्व तयाचे उंबर फळ
जीवन घालवी आनंदे १

ब्रह्मांडाची त्याची व्याप्ती
उंबराच्या नसे पलिकडे
ज्यासी ते अथांग समजले
बघूनी त्या एका फळाकडे २

माहित नव्हते त्या कीटकाला
झाडावरची अगणित फळे
सृष्टीतील असंख्य झाडे
कशी मग ती त्यास कळे ३

आपण देखील रहात असतो
अशाच एका फळावरी
हीच फळे असंख्य असूनी
असंख्य झाडे विश्वावरी ४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
माझ्या विचारांशी तडजोड
तुझ्यासाठी करणार नाही मी

तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्यासाठी माझा जीव
कधीच देणार नाही मी

तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्यासाठी माझ्या नात्यांचा
बळी देणार नाही मी

तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
पण तुझ्या प्रेमाला कधीच
नकार देणार नाही मी

तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्या अस्तित्वाला धक्का कधीच
लागून देणार नाही मी

तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्याशिवाय जगात एकटा या
कधी जगणार नाही मी

©कवी - निलेश बामणे

खेळाच्या एका मैदानावर कोपऱ्यात बसलो होतो. समोर काहीं मुलांचे खेळ चालू होते. ते बघण्यात मी स्वतःची करमणूक करीत होतो. अचानक माझे लक्ष्य शेजारी गेले. बऱ्याच मुंग्यांची तेथे जा ये चालू होती. कदाचित् जवळपास कांहीतरी त्यांचे खाद्य पदार्थ पडलेले असतील. म्हणून ती मुंग्यांची वर्दळ असावी.

माझ्या विचारांना एकदम खंड पडली, ती एका मुंगीने माझ्या हाताला कडकडून चावा घेतल्यामुळे. वेदना झाल्या व मी दुसऱ्या हाताने तीला मारले. मेलेली मुंगी मी झटकून टाकली. मी त्या मेलेल्या मुंगीकडे बघत होतो. तीच्याजवळ एक दुसरी मुंगी आली. नंतर तीसरी. बघता बघता बऱ्यांच मुंग्या निरनीराळ्या मार्गाने तेथे जमल्या. सर्वजणींची हलचाल त्या मेलेल्या मुंगीभोवती होत होती. मुंग्यांचा आपसातील संवाद, मृतमुंगीला स्पर्ष करणे, कदाचित् हूंगणे, तिच्या अवयवाचा लचका तोडणे, तीला तेथून हलविण्याचा प्रयत्न करणे. अशा अनेक लहानसहान गोष्टी होत होत्या. सर्वांचा अर्थ वा उद्देश समजणे, ह्याचे अकलन होत नव्हते. यामागची निसर्ग योजना, काय असावी हे कळले नाही.

हां एक मात्र लक्षात आले. ज्या मुंगीला मारले व टाकले होते, ती मृत होता क्षणीच कोणती तरी प्रक्रिया सुरु झाली. कदाचित् एखादी गंध निर्मीती असेल, की ज्याच्या पसरण्याने संबंधीत जीवजंतूना त्याचे चटकन आकलन व्हावे. तो सजीव प्राणी मृत झाला, ह्याची सुचना मिळावी. त्या मृत देहावर निसर्ग प्रेरीत, वा योजीत सोपस्कार व्हावे. ह्याच साऱ्यांचा उद्देश फक्त एकच वाटला. आणि तो म्हणजे मृत झालेल्या देहाचे विश्लेषन Analysis होऊन त्याच्यामधल्या घटक पदार्थाचे पुनरुजीवन Recycling process व्हावी. कुणीही नाशवंत नाही. तो फक्त आपला आकार बदलत जातो. हे मनाला पटू लागते.

जीवन जशी एक चक्रमय क्रिया असते, तशीच मृत्यु ही देखील चक्रमय क्रिया असते. म्हणूनच म्हणतात जन्म-मृत्युचे चक्र.

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मातीचा पुतळा एक

फोडला कुण्या वेड्यानी

जीवंत पुतळे अनेक

जाळून टाकले शहाण्यानी ।।

एक करि तो पिसाट

ठरवी वेडा त्याला

अनेकाची उसळता लाट

धर्माभिमानी ठरविला ।।

अशी आहे रीत

नाहीं समजली मना

करुन विचारावर मात

श्रेष्ठ ठरे भावना ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

प्लास्टिकचा गैरवापर ही आपली क्षुद्र मनोवृत्ती आहे. पर्यटनाच्या नावाखाली तसेच देवदर्शनाच्या नावाखाली अनेकजण, बसेस, खासगी वहानाने जातात. खाणे-पिणे झाल्यावर, जवळपास सर्व कचरा फेकून देतात. त्यात रिकाम्या पाण्याच्या बाटल्या, इतर पदार्थ, पेले वगैरे असतात. हे सर्व कचरापेटीत टाकणे त्यांच्या लक्षात येत नाही की हे मुद्दाम होते, हे समजत नाही. एकाने एका ठिकाणी कचरा केला की दुसऱ्याला त्याचा फायदाच होतो. तो त्या ठिकाणी परत कचरा टाकतो. अशा रीतीने कचऱ्याचे ढीग निर्माण होतात, ते ढीग काढण्याकरिता एक यंत्रणा राबवावी लागते.

मी म्हणालो जगाला
मला फक्त तुझ्यासाठी
आणि स्वतःसाठी जगायचयं...

जग म्हणालं मला
माझ्यासाठी जगं पण
टाळं स्वतःसाठी जगायचं...

मी बदललो
जगाच्या कल्याणासाठी
पण आता जगचं मला बदलतयं...

जगात बदल घडवणं
आता अशक्य आहे
कारण जग आता पाषाण झालयं...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)
दिनांक – 9 मार्च 2016