एक होती अनु
फुलासारखी जणू
डोळे फिरवी गर्र गर्र
पाऊल टाकी भरभर
तिला लागली भूक
गडू दिला एक
बघितला रिकामा गडू
तिला आले रडूं
आईने दुध भरले
कांठोकांठ ओतले
तिला हवय जास्त
दूध आहे मस्त
रडरड रडली
आदळ आपट केली
सांडूनी गेला गडू
पाठींत बसला मात्र धम्मक लाडू
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
अन्नपूर्णा दारातून म्हणाली
भाकरी दे माई |
मी म्हणाले भाकरी नाही
ब्रेड देवू कां बाई ||१||
ती म्हणाली भाकरीची चव
ब्रेडला येणार नाही |
मला मात्र भाकरी करायला
वेळच नाही ||२||
एन्जॉयमेंट मधून मला
खरं सवडच नाही |
ब्रेडपेक्षा भाकरी मला
परवडत नाही ||३||
रागावू नकोस तू
जा पुढच्या दारी
हीच रीत बघशील तू
सध्या घरोघरी ||४||
अन्नपूर्णा म्हणाली
बरंय मी येते-
त्याक्षणी झाले माझे
भरले घर रिते ||५||
तप्त होतां धरणी माता, शांत करी वर्षा तिजला
प्रफुल्लतेचे झरे फुटती, आंतूनी त्या मातीला.....१,
जलमय होती नदी नाले, दुथडी भरूनी वाहती
धबधब्यातील खरी शोभा, वर्षामुळेंच दिसती...२,
हिरव्या रंगीं शाल पसरते, धरणी माते वरी
ऊब यावी म्हणून मेघांचे, आच्छादन ती करी....३,
वर्षा धरती बहिणी असूनी, प्रभूची भावंडे
उचंबळूनी प्रेम येतां, धावून येते तिजकडे....७
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची //धृ//
बाळ चिमुकले गोजिरवाणे, त्यांना दाखविण्याची
धन दूज्याचे म्हणूनी घेतले
परके त्यासी नाही समजले
बालपणीं जे प्रेम जमविले
क्षणांत मजला तेच मिळाले
भासली नाहीं उणीव तेथे, आईच्या मायेची //१//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची
खट्याळ भाऊबहीण येथें
दिर नणंद तसेच तेथे
बहीण वहीनी एकच नाते
हट्ट पुरविण्या दुजे नव्हते
पदोपदीं करुन देई, आठवण भावंडाची //२//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची
संसार दुःखे स्वशिरीं घेऊनी
सुख वाटले सदैव त्यानीं
मान मिळे मज पुन्हां सत्वरी, त्यांच्या सेवेची //३//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची
सासरीं गेले सोडूनी बालपण
दुज्यासाठीं करण्या समर्पण
फुलणें फळणें खरे जीवन
हवे निसर्गा हेच ते धन
माहेर सासर एकची मिळूनी, ठरले मी भाग्याची //४//
ओढ लागली आतां मजला, माझ्या सासरची
डॉ. भगवान नागापूरकर
४९००४०७०८५०
तू नावाचे तूफाsssन ,
मी कसे पेलावे,---
वाऱ्याचा अखंड स्त्रोत,
सुसाटपणात वाहून जावे,---
नुसता वारा कसला वादळच,
त्यात भरकटत जावे,-?
होत्याचे नव्हते करत,
कितीदा तुला मी पेलावे,
तू तर कोसळती उल्का,
पतन किती जोरात तुझे,
ओंजळ माझी चिमुकली,
सांग कसे हाती धरावे,---!!!
विलक्षण स्वैर प्रभावाने ,
जिथे तिथे वागशी, --!!!
तुझ्या चमकत्या हुशारीने,
बरेच जण पडती फशी,
बेधडक"" व्यक्तिमत्त्व असे,
दिसते तुला खुलुनी,
तुझ्या प्रेमळ सामंजस्याने,
दुनिया सगळी जाई दिपूनी ,--!!!
*कधी असा कधी तसा *,
केव्हा मोठा, लहानही,
सांभाळावे कसे सांग,
चक्क" लहान बाळ कधीही,--!!!
या परिपक्व बाल्यास ,
किती "परोपरीने" समजवावे,
होता तुझ्या भावनांचा उद्रेक, गडगडाटी ढगाला कसे आवरावे, हट्ट तुझ्यातील मुलांचे,
सारखे किती पुरवावे,
बसणे तुझे असे फुरंगटून*,
किती वेळा समजून घ्यावे,--
हिमगौरी कर्वे.©
तूच अशीच निश्चिंत
रमलीस इथे क्षणभर
वृक्षातळी हे वृंदावन
लोचनी याच निरंतर
पानोपानी झुळझुळ
गंधसुगंधा ती अनावर
धुंदला शीतल गारवा
स्पर्श रेशमी, अलवार
प्रचिती सारी आल्हादी
आसमंत सारे मनोहर
भावप्रीती मिठीत घ्यावे
ही ईछ्या मनी आजवर
--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )
9766544908
रचना क्र.१८१
२९/७/२०२२
Copyright © 2025 | Marathisrushti