गजानना, सृष्टि ही चराचर तुझेंच प्रिय लेकरू

विश्वपसारा तुझी कृती, तव स्तवन चहुंकडे सुरूं ।।

‘न’ चें रक्षी द्वित्व. नारि-नर, भूचर, तरु-लतिका

‘ज’कार रक्षी, गजानना, जलचर अन् कृमि-कीटकां

‘ग’कार तव रक्षी गगनींचें प्रत्येकच पाखरूं ।।

संथ करत तव मंत्र-पठण, गायी ‘ॐ गँ गणपती’

नित करतो तव जप पोपट, कुक्कुट काकड-आरती

कोकिळ-कंठा लागे सुमधुर अथर्वशीर्ष स्फुरूं ।।

शिशूमुखातुन भाषेआधी ‘गँ’ उच्चार फुटे

दर कंठीं निद्रेत, लयीनें ओंकारच उमटे

नाद-अनाहत मृत्युपथीं ‘गँ गँ’ लागे बहरूं ।।

गातें जग, तूं मातृ-पिता, सर्वस्वच गणदेवा

मित्र-बंधु तूं, तूं विद्या , तूं ओजस ज्ञानदिवा

ने मोक्षाप्रत, हे गजमुख पथदर्शक परमगुरू ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

हसत जगावे हसत मरावे.
क्षणक्षण, धुंद मुक्त जगावे
स्वसुखातची रमता रमता
अंतरात विवेका जागवावे....

मी जे वागतो, तेच बरोबर
असे भ्रामक निष्कर्ष नसावे
जीवात्म्याला त्या मन असते
कां? उगा कुणाला दुखवावे....

अंती हिशेबात तोलणाऱ्या
चित्रगुप्ताला सदैव स्मरावे
संचित सत्कर्माचे, चिरंजीव
मनांधाराला, उजळीत रहावे....

माणसा, माणसात देव पहावा
कल्याणकारी अदृष्या जाणावे
अस्तित्व, श्वासांचेही बेभरोसी
मनामनाला नित्य जपत रहावे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २६१

१५/१०/२०२२

तू तारा ध्रुवाचा,
अढळ, निश्चल,
अन् एकाकीही!!!

-- मी मानसी

आशिर्वाद श्री जगदंबेचा, सहवास तुझ्या स्फूर्तीचा

रचिली ओवीबद्ध कथामाला, ती अर्पितो मी तुजला १

विचारांच्या उठल्या लहरी, शब्द जुळता काव्या परी

कविता रूप धारण करी, ती अर्पितो मी तुजला २

प्रभूचा असावा सहवास, हीच अंतर्मनातील आंस

विचारांची घालूनी शब्दरास ती अर्पितो मी तुजला ३

प्रभू नसे जन्ममरण व्यथा, अवतारास संबोधूनी जन्मकथा

भावनेस व्यक्त करी कविता, ती अर्पितो मी तुजला ४

II शुभं भवतू II

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

काळे दाट रेशमी कुंतले
पाहिले ज्यांनी ते गुंतले
कोण असेल रे ती ?
दिसते छान सुंदर किती

सुंदर डोळे नजर बोलकी
गाली खळया गोड खुलती
डौलदार चालतांना टाकते
पावले एका लयीत ती

कोण असेल रे ती ?
दिसते छान सुंदर किती

पाहाण्या मन भरूनी तिला
किती बहाणे करीती वेडे ते
डोळ्यासमोरूनी जाई जेंव्हा
नजरेचे त्यांच्या पारणे फिटते

कोण असेल रे ती ?
दिसते छान सुंदर किती

-- अरुण वि.देशपांडे-पुणे
9850177342

प्रकाशित - दिवाळी अंक- २०१८ -.दै.स्वतंत्र उज्वल भारत - धुळे .

जगी काय मिळविले काय हरविले
अंती एकच प्रश्न अनुत्तरीत असतो

हव्यासापोटी किती, काय हरविले
सत्यभास हा जीवा अविरत छळतो

सारीपाट! उलगडता जन्मभराचा
अंती सारा सत्याचा हिशोब स्मरतो

झाले गेले, सारे जरी विसरुनी जावे
तरी सारा काळ नित्य समोर असतो

अंती पश्चातापाचे दग्ध दुःख अंतरी
जीव! क्षणक्षण निश:ब्दीच जगतो

जगण्याविना, न दूजा मार्गच कुठला
भोग प्रारब्धी जन्मभरी नित्य भोगतो

आज लोचनी सांजवेळ ती केशररंगी
सभोवारी आठवांचाच निर्झर वाहतो

-- वि.ग.सातपुते ( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. ४.

४ - १ - २०२२.

जो तो आपल्या कामात…..