कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
राधेचे मुरली प्रेम
मुरलीच्या सुरांत विसरली राधा सर्वाला
कुज बूज करुनी जन समजती वेडी ते तिजला
त्या सुरात कोणती जादू
ती किमया कशी मी वदू
सप्त सुरांचा निनाद उठुनी
खेचून घेती चित्ताला – - -
विसरली राधा सर्वाला
धेनु वत्से बावरली
बाल गोपाल आनंदली
रोम रोम ते पुलकित होऊनी
माना डोलती सुरतालाला – - -
विसरली राधा सर्वाला
प्रभूचा होता ध्यास मनी
ती बघे हरिला रात्रन दिनी
जे शब्द निघाले मुरलीतूनी
हाका मारती ते तिजला – - -
विसरली राधा सर्वाला
हरिच्या ओठ्ची भाषा
सुरात ऐकता येई नशा
तो नाद एकला कानी पडता
भाव समाधी लागली तिजला - – -
विसरली राधा सर्वाला
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
तुझा उपयोग नाही काम झाल्यावर
तुझा उपयोग नाही काम झाल्यावर
तुला उमजेल का आराम झाल्यावर ?पुढे घेऊन जाते सायकल साधी
कधी रस्त्यात ट्राफिक-जाम झाल्यावरतुला समजेल बघ आहे किती सुंदर !
तुझे आयुष्य इन्स्टाग्राम झाल्यावरनवे खाते, नवा डी.पी., नवा नंबर
विसर ओळख जुनी; बदनाम झाल्यावरतुझा आवाज बाकी गोड आहे; पण
नको बोलूस तू बेफाम झाल्यावरबदल घडला जरी चिंताजनक मोठा
दखल घेईल जग परिणाम झाल्यावर-- ॐकार जोशी
-
विश्रांती
धावपळीचे जीवन सारे,
मिळे न कुणा थोडी उसंत
विश्रांतीच्या मागे जाता,
दिसून येतो त्यातील अंत ।।१।।चैतन्यमयी जीवन असूनी,
चक्रापरी ते गतीत राही
चक्र थांबता क्षणभर देखील,
मृत्यूची ते चाहूल पाही ।।२।।थांबत नसते कधीही जीवन,
अंत ना होई केंव्हां त्याचा
निद्रा असो वा चीर निद्रा,
विश्रांती ही भास मनीचा ।।३।।थकून जाई शरिर जेंव्हां,
प्रयत्न करि ते विश्रांतीचा
चैत्यन्य आत्मा देह सोडूनी,
घेई आसरा पुन्हा दुजाचा ।।४।।आत्मा देखील थकून जाता,
परमात्म्याशी विलीन इच्छितो
चैतन्यातूनी विश्रांतीचा
‘मुक्ती’ मार्ग अखेरचा तो ।।५।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
त्यांचे नाते
कोण लागतात माझे, नाते ते ठावूक नाहीं
देऊनी जातात मात्र, बरेच मजला काहीं....१,विठ्ठल- रामाचा नाद, गुंजन करितो येथें
पवित्र वातावरण, येण्यानी होवून जाते....२,देवण घेवण आत्म्याची, आपसामध्यें चालती
शब्द फुलांची गुंफण, त्वरीत होऊन जाती....३,फूले देऊनी मजला, हार गुफूंन घेतात
दोघे मिळूनी तो हार, प्रभूस अर्पूं सांगतात....४अदृश्य असले नाते, असावे दोघांमध्ये
भाषा आत्म्याची जाणतां, मन नाचते आनंदे....५डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
पुन्हा नवी झेप घे
मित्रांनो, “पुन्हा नवी झेप घे ” ही मराठी प्रेरणादायी कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.
-
विज्ञानेश्वर : डॉ. अब्दुल कलाम
`आम्ही साहित्यिक’ या फेसबुकवरील लोकप्रिय ग्रुपवरील कवी योगेश उगले यांची माजी राष्ट्रपती डॉ. अब्दुल कलाम यांच्यावरील ही कविता खास वाचकदिनाच्या निमित्ताने…
-
शहिदांच्या घरची दिवाळी
बाबा बघा ना..दिवाळी आलीय (शहिदांच्या घरची दिवाळी)
बाबा....
देशासाठी सिमेवर लढताना
शहीद झाले तुम्ही,
तुमच्या या विरमरणाने
मात्र पोरके झालो आम्ही.
तुमच्या शिवाय ऐन सणासुदित
घरावर अवकळा पसरलीय.!
बाबा...बघा ना दिवाळी आलीय.!!सांगितले होते तुम्ही
या दिवाळीला सुट्टी घेइंन,
माझ्या साठी फटाके
अन् चिंगीला कपडे आणीन.
वाट बघतोय तुमची आम्ही
खोटिच आशा लागलीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!दररोज आजुबाजुचा परिसर
रोशनाइने उजळतोय,
आपल्या घरी मात्र फक्त
तुमच्या फोटो पुढील दीवा मिण मिंणतोय.
तुमच्या नसण्याने आमची
दिवाळी अंधारमय झालीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!सुवासिनी त्या नटून-थटून
नववस्त्रानी सजत आहेत,
आईचे मात्र आमच्या दरोज
साड्यांचे पदर भीजत आहेत.
बिना रंगोळीच्या आपल्या अंगणा सारखी,
तिच्या कपाळाची भग्न दशा झालीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!ते आजी-आजोबा सतत
चष्म्या आडुन अश्रु गाळतात,
विचारल्यावर त्याना 'धुर झोम्बतोय फटाक्यांचा'
असा खोटा बहाणा करतात.
न झोप त्यांच्या नयनाना
हुन्दक्यानी मात्र छाती घेरलीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!भाउबीजेला तुम्ही नऊवारी घेऊन,
आत्या कड़े जाणार होता,
मिठाई ची भेट देऊन मग
ओवाळून घेणार होता.
अशी कशी तिच्या आरतीवर
दैवान फुंकर मारलीय.!
बाबा..बघा ना दिवाळी आलीय.!!पण बाबा..
आता मी ठरवलंय...
तुमच्या सारखाच मीही सैनिक होईन...
देशासाठी सिमेवर लढाईस जाइन..
दुष्मनावर विजय मिळविंन..
तेव्हाच मिठाई वाटेन,
तेव्हाच फटाके फोडेन,
आणि माझ्या स्वागताला
घरात रोशनाई असेल.
दारात रंगोळी असेल..
आईच्या हाती आरती असेल..
तीच आम्हा सर्वांची दिवाळी असेल..!!
खरेच बाबा आता मनाची तैयारी झालीय..
सलाम करतोय तुम्हाला...
अभीमानाने छाती भरून आलीय..
बघा ना...दिवाळी आलीय..!!
...दिवाळी आलीय..!!आवडल्यास शहीदांसाठी फक्त एक शेअर....प्लीज...
-
मद्यपान नको मद्यगान करु ! भाग 3
(कांहीं मुक्तक)
मद्यपान करुन राखुं मद्य-मान रे
मद्यपान करत करत विसरुं भान रे ।।मद्य स्वर्ग, यांस हवें कां प्रमाण रे ?
गद्य वदा पद्य वदा, ‘मद्य प्राण रे’ ।।‘मद्य मद्य’ करुं या हरपून शुद्ध रे
मद्य मिळे वा न मिळे, हेंच युद्ध रे ।।पवित्र-तीर्थ मद्य हें, अतीव शुद्ध रे
मद्यपान अधिकारच जन्मसिद्ध रे ।।जरि असलो आम्ही कधि व्याधि-विद्ध रे
तरि असतो प्राशाया नित्य सिद्ध रे ।।मद्यथेंबही करी नरा प्रबुद्ध रे
मद्य करी नरजीवना समृद्ध रे ।।क्लीबांना मद्य करी युद्धसिद्ध रे
मूढ असे, तो बनतो थोर ‘सिद्ध’ रे ।।तरुण बनत, असती जे जख्ख-वृद्ध रे
मद्य हेंच ‘अमृत’ म्हणुनी प्रसिद्ध रे ।।मद्ये हेंच पेय, मद्य हेंच खाद्य रे
मद्यानें सरे उदर-अग्नि-मांद्य रे ।।‘मद्याचें पूजन’ , कर्तव्य आद्य रे
होइल तर होऊं दे जगत् क्रुद्ध रे ।।प्राशक हे आशालभूत गिद्ध रे
वाटे, ‘व्हावेंच मद्यपान साध्य रे’ ।।होवो ना होवो तें सहजसाध्य रे,
मात्र, मद्य, विषय नसे हा विवाद्य रे ।।मद्याला समजुं नका कुणिहि त्याज्य रे
मद्य हेंच चालवितें हृदयराज्य रे ।।मद्य हेंच ईश, मद्य परमपूज्य रे
मद्याला भजण्याला व्हाच सज्ज रे ।।मद्य कुणी वारयोषिता न भोग्य रे
स्पर्श करा आदरात, तेंच योग्य रे ।।चाखुन तनमनिंचें टिकते आरोग्य रे
थेंब चाखण्यांही लागेंच भाग्य रे ।।मद्याचें नांव करी कंठ रुद्ध रे
मद्यप्राशनास आम्ही कटिबद्ध रे ।।शुक्लपक्ष येवो वा पक्ष वद्य रे
आम्हांला नेहमीच प्राश्य मद्य रे ।।जगतासाठी भलेहि मद्य निंद्य रे
अमुच्यासाठी परंतु मद्य वंद्य रे ।।मद्यगान, भजन, चषक हेंच वाद्य रे
मद्य, देव, विषय हाच प्रतिपाद्य रे ।।व्याधि: रोग प्रबुद्ध: wise , शहाणा, ज्ञानी सिद्ध:
(१) तयार
(२) ‘सिद्धी’ प्राप्त असलेला
उदर-अग्नि-मांद्य: अन्नपचनात मंदपणा येणें
वारयोषिता: वारांगना, वेश्या
प्राश्य: जें प्राशन करावें असें-- सुभाष स. नाईक.
-
कविता नाही माझी बेबी ट्युबमधली…
कविता नाही माझी बेबी ट्युबमधली ।
कविता नाही माझी दत्तककन्येसारखी ।
सिझरिंग मधून ती नाही बाहेर आलेली ।
नऊ महिने पूर्ण झाल्यावर त्या वेदनेतून जन्मलेली ।।१।।जे जे भोगले त्याची खूण आहे ती ।
माझ्या प्रत्येक माराचा व्रण आहे ती ।
माझ्या स्वत:च्या रक्ताचा थेंब आहे ती ।
माझ्या मनाची पडछाया आहे ती ।।२।।ती कुठेही गेली तरी असणार आहे माझी ।
तीने सुखी करावं सर्वांच ही आस आहे माझी ।
ती कुठे जन्मली याची ठेवणार आहे जाण ती ।
तीने काय करायचंय याचं इमान ठेवणार आहे ती ।।३।।-- चंदाराणी कोंडाळकर
-
आभाळ प्रीतभारले
अलवार छेडित छेडित आठवांना
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti