एक दिवस आमचा
तीनशे चौसष्ट त्यांचे
रस्तोरस्ती अत्याचार
सामुदायिक बलात्कार
वृद्धा, प्रौढा, लहान मुली
कुणीही चाले त्यांना
दुसर्या दिवशी भरे
पेपराचा रकाना
हुंडाबळी, जळीत प्रकरणे
वाचून दगड झालीत मने
दोन ओरखाडे भितींचे
माझे ही घर मातीचे
टीव्ही शो बघताना
तोकड्या कपड्यात नाचे टिना
डोळे फाडून चवीने पाहतो
एकमेकींना टाळ्या देतो
आठ मार्च येतच राहणार
स्त्री शक्तीचे नारे ऐकणार
जोरदार टाळ्या देणार
आज ते हात आमचे
उद्या लेकी सुनांचे
परवा नाती पणतींचे
तरीही माझे घर मातीचे
माझे घर मातीचे
-- सौ. सुधा मोकाशी
|| हरी ॐ ||
वर्षानुवर्षे अग्रपूजेचा माझा मान,
त्याचे नाही कधी चुकले भान!
या वर्षी येताना मनात शंका नाना,
आनंदाने स्वागत होईल ना?
शेतकरी झाले होते अवर्षणाने हैराण,
पीक गेले हातचे शेत झाले वैराण!
माझ्याकडे विनंती आर्जव त्यांच्या मनात,
आगमनाने बरसूदे पाऊस आमच्या शेतात!
वरुणाला आज्ञा माझ्या बरोबर येण्या,
नकळत बरसला बेटा वेड्यावीण्या!
पल्लवल्या आशा मराठवाडा-विदर्भकरांच्या,
आला जीवात जीव थोडा सगळ्यांच्या!
आनंदाने नाचली माझी पोरं,
नद्या नाल्यांना आला मोठा पूर!
दीड दिवसाने आला दिवस पुनर्मिलाप
काहींचा नदी तलाव समुद्रात
काही कागदाच्या लागद्यांचे
घरच्याघरी आरामात!
पुनर्मिलापा दिवशी समुद्रावर जमले माझे भाऊबंध
आरतीत कोणाचेच नव्हते लक्ष!
आता आपले विसर्जन प्रदूषणयुक्त समुद्रात,
दुसरे ठिकाण नाही लक्षात आले वाटतं?
सुख दु:खाच्या गप्पागोष्टी जोरात,
एक म्हणाला मला आकारतांना पीओपी वापरतात !
किती आग होते माझ्या शरीराची
एवढे कमी म्हणून रासायनिक रंगाने रंगवतात !
एक दुसऱ्याला म्हणाला
त्याला आकारतांना मऊ कागदाचा लगदा
गोंद व्हायटिंग पावडर
आणि नैसर्गिक रंगांचा वापर !
शाडूचा म्हणाला हल्ली मला जास्त मागणी,
पण माती आता मिळणे कठीण, रंग झाले महाग,
वजनानेही मी जास्त वजनदार,
त्यामुळे वाढला कागदाच्या लगद्याचा डिमांड !
जगदीश पटवर्धन
रंगले माझे मन मुरारी
नाम येई मुखीं श्रीहरी //धृ//
काळा सावळा रंग
कोमल भासे अंग
हास्य खेळते वदनीं
तेज चमके नयनीं
ओढ लागतां शरिरीं //१//
रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी
कंठी माळा चमकती
मोर पिसे टोपावरती
पायीं नुपुरे घालूनी
नाचतो ताल धरुनी
हातांत त्याच्या बासरी //२//
रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी
मुरली वाजे मधूर
नृत्य ते बहरदार
खेळातील तुझ्या लीला
छबी राही मनावरी //३//
रंगले माझे मन मुरारी, नाम येई मुखीं श्रीहरी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
वाढता हवेत हा गारवा
बाजारी चिंच,बोरे,आवळा
ऊस नी हिरवा हरबरा
खाण्या हा जीव होई बावळा
सांजवात होताच शेकोटी
पेटवू उब मिळविण्यास
फड रंगे गप्पांचा भोवती
चहा रिचवावा हाच ध्यास
पहाटे चला जाऊ शेतात
भरित मेजवानी जोमात
जोडीला हुरडा असावाच
हवेत हा गारवा झोकात
-- सौ. माणिक (रुबी)
तुझी गळाभेट तर राहू दे!
तुझं दर्शनास तर येऊ दे!
तुझे निमिषार्धाचे नेत्र सुख दे!
तुझी वारी मनांतच तर रुजु दे!!
नामा वाट पाहे देवा अतुरतेनी
घास दहीभाताचा करी धरोनी
तुकयाचा कंठ अभंगे दाटुन आला
सुख झाले ओ साजनी गातांना !!
सावता म्हणे देवा फुलं कोमजली
थकलो रे विठु तुझी पाऊले शोधून
जना म्हणे देवा राहिले दळण कांडण
कशा थापू भाकर्या संत जमले द्वारा!!
देवा मुक्ता थांबली ताटीचे अभंग गाण्या
देवा महाद्वारी बघ ना बहिणाई थांबली,
सखु, कान्होपात्रा, तुझ शोधती विठुराया
आत्मा तो निर्मळ सांगत संतसोयराबाई!
एकनाथ, गोरोबा, चोखा, सेना, सारे संत,
दामाजी,नरहरी,पुंडलिक,देवा तिष्टले द्वारी
ज्ञाना खोळंबला देवा गाया पसायदानसवे
देवा दिंडी वारी सवे जावे वाटते या क्षणी
भेट रे विठू राया, नको वाट लाऊ पहाया
सा-या वारकर्यांच्या मनांत तुझाच वास,
गर्जतो,आता विठ्ठल विठ्ठल,विठ्ठल,विठ्ठल!
-- भास्कर पवार.©®
नतमस्तक मी जन्मोजन्मी त्याच्या चरणावरी झोपेतही मी गातो आणि स्मरतोही गणपती…गणपती…गणपती…
जाई जुईच्या वेलींच्या हा सुंदर पसरला वास
लागली मला घरा जाण्याची आस
आईचा तो नाजूक हात
पित्याचा तो निर्मळ सहवास
जीवनाच्या साथीला क्षितीचा हव्यास
जीवन म्हणजे एक ध्यास
जीवन म्हणजे एक भास
जीवन म्हणजे शिक्षणाची आहे रास
पण आईबाबाशिवाय जीवनात नाही काही खास
भाग्यश्री सतीश प्रधान
अलिबाग
घरें निरनिराळी बांधली, घ्याहो निरखूनी ।।धृ।।
वास्तुकला सुंदर रंग त्याचे बहारदार
आकर्षक वाटणार परी निवड करा जपुनी,
घ्याहो निरखूनी ।।१।।
ही घरे भावनांची त्यांत छटा विचारांची
भर पडतां श्रद्धेची जीवन जाईल तसेंच होऊनी,
घ्याहो निरखूनी ।।२।।
राग लोभ अहंकार मद मत्सर हे विकार
ह्यांची ती घरे असणार शोधा विचार करुनी,
घ्याहो निरखूनी ।।३।।
दया क्षमा शांति प्रेम आनंद उल्हासती
आदर भावांची वसती विवेक बुद्धीने शोधा जाणूनी,
घ्याहो निरखूनी ।।४।।
प्रत्येक शोधतो आपले घर तसेच करी जीवन साकार
सुख दुःखाची फळे घेणार हीच जीवनाची खरी कहाणी,
घ्याहो निरखूनी ।।५।।
घरें बांधली निरनीराळी घ्याहो निरखूनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
मला वाचवा वाचवा
नका खुडू हो या जीवा
जग आम्हा ही दाखवा
मी मोलाचा ठेवा।।१।।
अधिकार जन्मायचा
आशिर्वाद ईश्वराचा
हक्क स्वप्न बघायचा
का हिसकावता।।२।।
मी देशाचा अभिमान
हवा तुम्हा स्वाभिमान
कराल माझा सन्मान
प्रजा टिकवाल।।३।।
जगा आणि जगू द्या हो
दिवा विझता इथे हो
पणती कामा येई हो
तिला जगवा हो।।४।।
मी धडपडणारच
मी जगी वाचणारच
तुमची चिंता खरच
मी करणारच।।५।।
सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
तुझे रुसने कळते मला
रागावनेही कळते
तुझे टाळणे कळते मला
प्रेमही कळते
तुझे झुरणे कळते मला
दुःखही कळते
तुझी व्यथा कळते मला
वेदनाही कळते
तुझी अगतिकता कळते मला
समर्पणही कळते
तुझ्यातील तू कळते मला
माझ्यातीलही कळते
तुझी इच्छा कळते मला
मनही कळते
तू माझी कळते मला
तुलाही कळते
मी तुझा कळते मला
जगलाही कळते
आता सारेच कळते मला
प्रेमही कळते
©निलेश बामणे
Copyright © 2025 | Marathisrushti