जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार ।।धृ।।

ढग काळे काळे
जमवितोस सगळे
गर्जती वादळे
कडाडूनी विजा, पर्जन्य होई भयंकर ।।१।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार
तळपते ऊन
दग्ध होई जीवन
जाई वाळून
तेज वाढूनी सूर्याचे, दाह करी फार ।।२।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार
कड्याक्याची थंडी
भरुनी हुडहुडी
देहाला सिकूडी
गारठूनी जाती, ज्याना नसे घर ।।३।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार
सुख तुंची देतो
दुःख तूंची देतो
लक्ष्य तूं वेधतो
चमत्काराविणा कसे, आस्तित्व भासणार ।।४।।

जादूगार तूं देवा, दाखवी चमत्कार
आठवण येण्या तुझी, करितो हाः हाः कार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

काल कालच्या काळामध्ये,
कलून पडला असा कसा?
भाव भावनांच्या लगोरिमध्ये,
रडत बसला ढसा-ढसा !!

भुत-भविष्य तुला न कळती,
स्व कुशीत निजलास कसा?
कोळ्याच्या जाळ्यात अडकुनी,
तडफड करसी, जणु तू मासा !!

दवबिंदूंचा पडता सडा अंगणी,
तव चुंबन घेता थेट सूर्या,
नव ध्येय अन् उम्मेदिने,
रूप हिरा चे लाभे तया !!

कुंभार तू तुझ्या जीवनाचा,
शिल्प घडवण्या हो स्तब्द जरा,
योग्य वेळ पाहुनी,
डाव आयुष्याचा साध, मर्द गड्या!!

– श्र्वेता संकपाळ.

दोन रिळाचे दोन धागे, एकत्र ते आले
एकमेकांत दोन्हीही, गुंफून परि गेले....१,

गुंता झाला होता सारा, निर्मित नात्याचा
शक्य होईल कसे आता, वेगळे होण्याचा....२,

खेच बसता वाढत गेला, होता गुंता
उकलून सुटणे शक्य नव्हते, त्याला आता.....३,

दोनच पर्याय होते, त्याचे पुढती
तुटणे वा एकत्र राहणे, ह्या जगती....४,

वेगळे होतील दोन धागे, तुटून जाणारे
अवशेष राहतील परि काही, जे न सुटणारे ...५,

दोन मनांचा असाच होतो, गुंता ह्या जीवनी
राग-लोभ प्रेमादी भावना, जाती गुंतूनी.....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

खोटंच का विकलं जातं, हातोहात?
अन खऱ्यालाच का गुंडाळलं जातं बासनात?

किती द्याव्यात परीक्षा खऱ्याने
खऱ्यापणाच्या?
आणि किती उडवाव्यात चिंध्या
असत्याने सत्यपणाच्या?

खोटंच का विराजमान होतंय
आत्मसन्मानाची गळचेपी करून
फाटक्या तुटक्या सिंहासनावर?
खऱ्यालाच का सोसावे लागतात
हाल दारोदार?

बाजार खोट्याचाच बहरलेला दिसतोय विक्षिप्तपणे सर्वत्र
अन खऱ्यालाच घरघर लागलेली
दिसतेय गळलित गलीतगात्र.

खोट्याची सत्ता लौकिक
तर खऱ्याची सत्ता आहे अलौकिक.

सर्व शक्यतांचे सिद्धांत मोडीत काढून
उसळी मारून वर येते ते सत्य असते

आणि काळाच्या जजमेंटल ओघात
मोडीत निघते ते असत्य असते.

खोट्याला तर जगात अनेक मालक पालक असतात
खऱ्याचा मालकच काळ असतो

खोट्याचे मालक पालक काळाच्या ओघात अस्तित्वहीन
होत जातात,संपून जातात,मिटतात,उन्मळून पडतात, तहस नहस होतात

खऱ्याला पाठबळच काळाचे असते
खरं काळासोबत चालते, किंवा काळाच्याही पुढे धावते
ते काळाच्या अनंत प्रवाहासोबत चकाकते, उजाडते,दिशा देते,चांगले काही पेरते

Copyright:- कवी सुभाष पवार

मराठीसृष्टीच्या फेसबुक पेजवरुन

डांबले उरी, मी दुःखवेदनांना
आज विकल अव्यक्त भावनां

संवेदनांचे सारे स्पर्श वेगवेगळे
दाह अंतरी सोसू कसा सांगना

विधिलिखित! जरी हे ललाटी
भोगूनी संपणार कां? सांगना

सत्कर्मी! चालतोही मी विवेके
तरी अस्वस्थ मन हे कां सांगना

क्षण! तू तर सारेसारे जाणतेस
तरीही तू कां? अबोल सांगना

मीच शोधितो, स्वतःला अंतरी
जीवन! कधी उमगणार सांगना

जीव! हा व्याकुळ आज सारा
कृपावंत! कधी भेटणार सांगना

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५४

२१ - २ - २०२२.

माऊली मराठीच माझी मायबोली
ज्ञानयोगीयांची कनवाळू माऊली
ओम नमोजी आद्या वेद प्रतिपाद्या
स्वसंवेद्या मराठी माझी मायबोली

ज्ञानेश्वरी ही ज्ञानेश्वर माऊलीची
गाथा, जगतगुरू तुकाई माऊली
भाषाबोध सकल संतसद्गुरूंचा
माऊली मराठीच माझी मायबोली

शब्द मराठीच अस्मिता अंतरीची
गीता, भागवत, दासबोधादी ग्रंथाली
अक्षर अक्षर, साक्षात्कार स्वयंभू
माऊली मराठीच माझी मायबोली

माझ्या मराठीचा मला स्वाभिमान
जगतवंद्य! ती जगतवंद्य मानिली
प्राणांहूनही ती श्रेष्ठ आम्हा निरंतर
माऊली मराठीच माझी मायबोली

अती आदरे, मराठी अंतरी जपावी
मराठी मातृभाषा जी आम्हा लाभली
मराठी भाषा हा अलंकार वैखरीचा
माऊली मराठीच माझी मायबोली

-- वि.ग.सातपुते. (विगसा)

9766544908

२७ - २ - २०२२.

लोकशाही सत्ता हवी

लोकशाही राज्य
भारताने स्विकारले
लोकहो टिकवा हे सुराज्य

इथे चालवतो
पंच वार्षिक योजना
नवी सत्ता ,नवा रस्ता स्विकारतो

बेधुंद जनता
हानीकारक देशास
निर्बंधच फायदा असता

हाव नको नुस्ती
राजकारण्या खुर्चीची
त्यास समाजसेवेची पुस्ती

करू नका इथे
जाळ-पोळ,दंगा-धोपा
जिथे शांती लोकशाही तिथे
कर्तव्य नी हक्क
दिले ना संविधानाने
पाळता होतील सारे थक्क

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

मध्य रात्र झाली होती, सारे होते शांत ।

रस्त्यावरती तुरळक व्यक्ती, वाटला एकांत ।।

एक गाडी मंदिरीं थांबली, त्याच शांत वेळीं ।

सूटामधली व्यक्ती कुणी एक, आली दारा जवळी ।।

सारे होते नशिबात त्याच्या, धन संपत्तीचे सुख ।

दिवस घालवी मग्न राहूनी, कार्ये पुढती अनेक ।।

तर्कज्ञान तीव्र असूनी, आगळा बाह्य चेहरा ।

परि अंर्तमन सांगत होते, सत्यास शोध जरा ।।

केव्हां केव्हां विजय होई, सुप्त त्या विचारांचा ।

संकोचल्या मनीं गाभारा बघे , रात्री मंदिराचा ।।

डॉ, भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रानपाखरा, रोज सकाळीं येसी माझ्या घरा
गाणे गाउन मला उठविसी मित्र जिवाचा खरा.
शरीर निळसर, शोभे झालर ठिपक्यांची त्यावरी
सतेज डोळे चमचम करती जणु रत्ने गोजिरी. ॥१॥

पाय चिमुकले, पंख चिमुकले, देह तुझा सानुला,
अफाट आभाळातुन कैसे उडता येते तुला ?
रात्र संपता डोंगर चढुनी वर येतो भास्कर
तूही त्याच्या संगें येसी गात गात सुस्वर ।।२।।

वाट चालुनी संध्याकाळी रवि सोडी अंबरा
आणि तूहि मग पंख उभारुन जासी अपुल्या घरा
सूर्यासंगे जासी येसी सदाकदा का बरे?
शेजारी आहेत काय रे परस्परांची घरे? ।।३।।

देह एवढा, अपाय कोणी करील तुजला इथें
म्हणून का तुज रवीबरोबर माय तुझी धाडिते ?
सांगतोस का तिला कसा हा छानदार बंगला ?
होते का रे कधी आठवण माझी सखया तुला ? ।।४।।

तुझ्यासारखे जावे वाटे उडत मजेने वरी
नेशिल का मज तुझ्या बिऱ्हाडी बसवुनि पंखावरी ?
माय तुझी येईल, सूर्यही येइल भेटायला,
मजाच होइल सख्या पाखरा, नेह एकदा मला ।।५।।

कपाशीचे ढिग अगणित विखुरले दिसती आकाशीं
मानव येथें उघडा असूनी वस्त्र अपुरें दिसे अंगाशी ।।१।।

कोठे आहे कापड गिरणी वस्त्र जेथें बनत असें
दयावान तूं मालक असतां त्रोटक कापड निघे कसे ।।२।।

पाठव तूं तो वस्त्रांचा कोठा लाज राखण्या मानवाची
गरिब बिचारा विवस्त्र तो किव करावी वाटे त्याची ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com