कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नवा चित्रपट बघण्या गेलो,
कुटुंबासह चित्र मंदिरी
चित्रगृह ते भरले असतां,
प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

चित्रपट तो बघत असतां,
आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे
टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक,
कौतूक करी नटनट्यांचे....२

वास्तवतेला सोडूनी,
रटाळपणे वाहत होते,
वैताग येवूनी त्या चित्राचा,
सोडून आलो मधेच मी ते....३,

घरी येवूनी शांत जाहलो,
आठवू लागलो बालपण
अशीच होती छायाचित्रे,
ज्यांत आमचे रमले मन....४

जीवनामधल्या चक्रामध्ये,
बदल फारसा होत नसतो
वयातल्या पायरीप्रमाणे,
दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

झोप घ्या हो शांत, जागृत राहूनी तुम्ही,

विचित्र वाटे ही रित, परि येई तुमचे कामी ...१

विश्रांती लागत असते, गरज म्हणून शरिराला

ती तर मिळत नसते, केव्हांही तुमच्या मनाला ..२

चंचलता हा स्वभाव, आहे आपल्या मनाचा,

शांत करण्या मना, उपाय नसे झोपेचा..३

एकाच दिशेने धावूनी, मिळवते मन विश्रांती

एकाग्र चित्त असणे, उपाय हाच त्यावरती...४

चित्त करूनी एकाग्र, दिशा त्यास या प्रभूसाठीं

मिळेल सारे तुम्हां, जागृत राहण्या पोटीं...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

आमच्यासाठी घर हेच
आमचं संपूर्ण विश्व होतं
विश्वाच्या पसाऱ्यात यांना मग
आमचंच घर कसं दिसत नाही

आसूसून यांच्यासाठी आम्ही
किती जमवले आनंदाचे कवडसे
नाही खिजगणतीतही त्यांच्या
आम्ही किंवा आमचे उसासे

उमेद होती तेव्हा कशाकशाची
तमा नाही बाळगली श्रमाची
उमजत नाही बाळगावी का
उमेदही यांच्या तारतम्याची

केवढा ध्यास आम्हाला, यांचे
हात लागावेत गगनाला
पाय तरी ठरतील जमिनीत का
वाटते आता शंका मनाला

घ्यावी भरारी त्यांनी म्हणून
धावलो घेऊन वेड्यागत आपण
दिशा हुकली की आशाच चुकली
वाटतं पाहून आता रिकामं अंगण

कळकळ नि काळजी आमच्या
असायची काळजात घर करुन
आता नशिबी आहे रहाणं
काळजाला पडलेली घरं मोजून

काळजातले झरे आमच्या
वाहले प्रसंगी प्रवाही बनून
कातळात खडखडाट यांच्या
नसावा पाझर जराही काहून

सदैव अवतीभोवती यांच्या
करत आम्ही बाळ, बाळ
त्यांना फुरसत नसावी पुसाया
का असाही आता यावा काळ?

व्यापात कामाच्या आपण
तरीही घेत होतो यांची चाहूल
गुंग हे स्वतःतच कायम
विश्वात आपल्या होऊन मश्गूल

यांच्या हुसक्याच्याही धसक्याने
जागलो कितीकदा दचकून आपण
धसका अजूनही बसतो हृदयाला
हाक आमची कुठंवर पोचेल
कानावर यांच्या की पल्याड होऊन

आमच्या अपेक्षांची तुम्ही
करा भले उपेक्षा, केवळ
उपेक्षेचीच तुमच्या करायला
लावू नका आम्हाला अपेक्षा

एकंदरीत हे जगच सारा आहे केवळ भास
तेव्हाही, जेव्हा वाटलं आपण होतो मुलांचे
आताही, अन्... जेव्हा जाणवतं मुलं नव्हतीच आपली

-संगोपनास समर्पण
(आईच्या, आईच्या पिढीच्या आशंकित भावनांना शब्दरुप)

--यतीन सामंत
ऋणानुबंध या कविता संग्रहातून
(९/१२/२००१)

मलाच वाटे - -
जग मजलाच हांसते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।। धृ ।।

वेगांत चालते जग, क्षुल्लक तुमचा सहभाग
ह्या अथांग जनसागरीं, कुणी न पुसती तुम्हांपरी
आपल्यातच जग जगते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।। १।।

प्रत्येकांचे प्रश्न निराळे, गर्क आहेत सोडविण्या सगळे
उगाच होई भास मजला, मनाचा हा खेळ जहाला
बघण्या तुमचेकडे, वेळ नाही कुणाते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।२।।

श्रीमंतीची कुठे झलक, गरीबीत उघडी अनेक
गाण्याच्या तालावरी नाचती, दुःखीता समोर कांही रडती
कोण जाणतो, शेजारीच काय घडते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।३।।

संकल्पित कार्ये प्रचंड पुढती, धांवतो प्रत्येक पूर्ण करण्या ती
कोठून मिळेल अवधी त्यास, करण्या दुजांची विचारपूस
वाहून जातो, जीवनाच्या प्रवाहाते
विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।४।।

एक इच्छा राही मनीं, तुलना करावी यशाची कुणी
डोकावतो किंचित् इतर जीवनीं, परत वाचतो आपलीच कहाणी
बघतो "परंतु क्षणिक" इतराते विचार करिता कळले -- जगास फुरसत नसते ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

प्रदीप निफाडकरांची गझल

चिंचो, आवळे, काजू आणि गरे,
कोकणी माणूस लय लय बरे....

तुझ्या सारख्या खूप भेटल्या ,
पण आपलंसं कोणी वाटलं नाही

का कुणास ठाऊक..
तुझा विचार सोडून दुसर्‍याच्या विचार करणं....
माझ्या मनाला ही पटलं नाही.

स्वप्न आहे एक माझं, मला ते पूर्ण करायचंय....
पाल्याचा कुड लावलेल्या घराला, बंगल्याच रुपडं आणायचंय.....

जिद्द आहे उरी, त्यात पूरता गुंतलोय जरा.....
दमलेल्या आई वडिलांना, आत्ता सुखाचा तरी घास देतो खरा ......

-- गजानन साताप्पा मोहिते

रोज सकाळीं प्रात: समयीं, पूजा करी देवाची ।
पूजे मधल्या विधीत, चूक न होई कधी त्याची ।।

स्नान करोनी नेसूनी सोंवळे, देव घरांत जाई ।
भाळी लावूनी गंध टिळा, मंत्रपाठ गाई ।।

सहयोग देई पत्नी, पूजा कर्मामध्ये त्याला ।
आधींच उठोनी झाडूनी घेई, स्वच्छ करी देव घराला ।।

करूनी सडा संमार्जन तेथें, सारवोनी घेई जागा ।
देवापुढती रांगोळी काढी, दिसे कशी सुंदर बघा ।।

बागेमध्ये जाऊनी मग ती, दुर्वा काढीत असे ।
पुष्प करंडीत फुले निराळी, ताजी सुंदर दिसे ।।

स्नान करूनी ओलेत्याने, पाणी ठेवी पूजेसाठीं ।
घास घासूनी चंदन मग ते, भरे लहानशी वाटी ।।

हरिनाम घेई मुखीं सतत, मंत्र जप ते येईना ।
पूजेच्या परि तयारीमध्यें, उणीव कधी ठेवीना ।।

जमवित होती पूण्य राशी, पतिची सेवा करूनी ।
द्विगुणीत होई सांठा, प्रभू सेवा लाभूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

-- स्वाती ठोंबरे.

पर्यावरणविषयक लघुकाव्ये….