मोहरलेल्या सृष्टी गर्दी पर्णफुलांची
झुळझुळतो वारा मस्ती भावनांची...

निसर्गाची जादुई प्रचिती प्रसन्नतेची
ठेवा चैतन्याचा उधळण आनंदाची...

कवटाळीता सुखा साक्ष स्वर्गसुखाची
स्पर्श मांगल्यमयी अनुभूती देवत्वाची...

जीवन व्हावे पावन ही भावनां अंतरीची
तो कृपाळु कनवाळू आंस त्याच्या कृपेची...

रचना क्र.९४

३/८/२०२३

वि.ग सातपुते (भावकवी)

9766544908

जगावे कसे पक्ष्यासारखे,
आभाळी स्वैर उडणारे,
ध्येय आपुले दिसताच,
पुन्हा जमिनीवर उतरणारे,--!!!

जगावे कसे केवड्यासारखे,
धुंद, मोहक वशीकरणाने,
समोरच्याला ताब्यात घेणा‌रे,--!!!

जगावे कसे कापरासारखे,
स्वत:स अर्पण करुन,
ज्वलनही सोसणारे,--
ओवाळून ओवाळून ,
त्यात आनंदें संपणारे,--!!!

जगावे कसे चित्त्यासारखे,
संकटाच्या थेट भेटीस जाणारे,
निडरतेने दबा धरुन,
ताकदीने हल्ला करणारे,--!!!

जगावे कसे "अत्तरासारखे*,
स्वत: सुगंधित बंदिस्त राहून,
दुसऱ्याला दरवळून टाकणारे,--!!!

जगावे कसे उसासारखे,
स्वत: उन फार सोसून,
दुसऱ्यास 'जीवनरस' पाजणारे,--!!

जगावे कसे झऱ्यासारखे,
स्वत: शीतल राहून,
थेंबाथेंबाचे मोती,
एखाद्यावर सहज लुटणारे,--!!!

जगावे कसे फुलासारखे,
आयुष्य कमी असूनही,
ते दुसऱ्यास अर्पिणारे,--!!!

जगावे कसे चंदनासारखे,
उगाळले कुणी किती,
तरी त्याला सुगंधाने भारणारे,--!!!

जगावे कसे झाडासारखे,
दगड सोसून फळे देणारे,
जगावे कसे सिंहासारखे,
पारध्यालाही घाबरवणारे,--!!!

जगावे कसे माणसासारखे,
माणूस म्हणुनी माणसास जपणारे,
जगावे कसे प्रेमासारखे,
सर्वोच्च असूनही,
त्यागात धन्यता मानणारे,--!!!

हिमगौरी कर्वे

जगातील वस्तू, वाटे आकर्षक
देह सुख देण्या, समजे त्या ठिक...१

प्रत्येक गोष्टीला, डब्याचा आकार
सुखाचे वेष्ठन, ते चमकदार...२

चमक बेगडी, फसवी सर्वाला
काय डब्यामध्ये, कळेना कुणाला...३

झाकण उघडा, दुःख दिसे आत
लपून बसले, प्रत्येक गोष्टीत...४

हात लावताच, दुःख हाती येई
भासलेले सुख, नष्ट होत जाई...५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मागील कर्म पुढे चालूनी,

कर्माची होई शृखंला,

फळ मिळते कर्मावरूनी,

मदत होई मुक्तीला ।।१।।

चांगले कार्य करीतेवेळी,

मृत्यू येता अवचित,

पुनर्जन्म तो मिळूनी तुम्हां,

खेचतो त्याच कार्यात ।।२।।

अपूरे झाले असतां कार्य,

ज्ञानेश्वराच्या हातून,

पुनरपि येऊनी पूर्ण केले,

आठरा वर्षे जगून ।।३।।

ध्रुव जगला पांच वर्षे,

अढळ पद मिळवी,

कित्येक जन्मीचे तपोबल,

पांच वर्षांत पूर्ण होई ।।४।।

कर्म मुक्तता मिळे आत्म्याला,

जन्म-मृत्यू पासूनी,

‘कर्म’ फळानेच जे साधते,

‘मोक्ष’ म्हणती कुणी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जीवनात अचानक कधी
असा क्षण येतो ।
सारे स्तब्ध नीरव शांत होते ।
ब्रम्हांड गोठल्याचा भास होतो ।

साऱ्याच संवेदना संपुष्टात येतात ।
उरतात फक्त निर्विकार स्पंदने ।
हा जन्म अन मृत्यु मधील
अंतीम थांबा असतो ।

हाच शून्यावस्थेतील अचेतन
अखेरचा जीवन सूर्यास्त ।
जो शाश्वत मृत्यु, अंत!
जीवनातील अंतीम अटळ कटुसत्य ।

जन्मताच मृत्युचही वरदान
भगवंताच दान असतं ।
प्रत्येक जीवाला लाभलेलं असतं ।
सर्वानाच स्विकारावच लागतं ।

यालाच जीवन असं म्हणतात!
म्हणून प्रत्येकानं सतर्कतेंन
विवेके आत्ममुख व्हावं ।
सातत्यानं सत्कर्म करत रहावं!

सहृदयतेने निर्मळ निर्व्याज
निर्मोही प्रेम करीत मने जपावीत!
त्यामुळे आत्मानंद होतो!
त्या अनामिकचे स्मरण ठेवावे!
ही सुखी जीवनाची गुरुकिल्ली आहे!

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.११८

१७ - ४ - २०२२

कशास्त्र ही भविष्य कथनाची एक स्वतंत्र शाखा मानली जाते.ज्योतिष शास्त्रानुसार, ज्या प्रमाणे राशींनुसार (Zodiac Signs) माणसाचा स्वभाव कळतो. त्याचप्रमाणे, अंक ज्योतिष (Ank Shastra) शास्त्रानुसार, व्यक्तीच्या जन्मतारखेवरुन त्याचा स्वभाव ओळखला जातो. त्या व्यक्तीचा स्वभाव नेमका कसा, व्यक्तिमत्व तसेच, आवडीनिवडी ओळखल्या जातात.

तुम्ही गेला आणि गेले सुकूनी माझे काव्य

समजूनी आले रूप तुमचे होते जे दिव्य १

तुमच्या अस्तित्वाने मजला येत असे स्फूर्ती

प्रफूल्लीत ते भाव सारे ओठावर वाहती २

कोकीळ गाते गाणे जेंव्हां वसंत फुलतो वनी

मोर नाचे तालावरती श्रावण मेघ बघूनी ३

हासत डोलत कळी उमलते प्रात: समयी

दवबिंदूच्या वर्षावाची किमया सारी ही ४

गात नाचत फुलत राहतो चैतन्याने कुणी

स्फूर्ती देवता हवी तयाला येण्या उचंबळूनी ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बांधले होते सुंदर घरटे, कौशल्य सारे एकवटूनी
वृक्षाच्या उंच फांदिवरी, लोंबत होते झोके घेवूनी...१,

दूर जावूनी चारा आणिते, पक्षीण आपल्या पिल्याकरिता
जग सारे ते घरटे असूनी, स्वप्न तिचे त्यांत राहता...२,

वादळ सुटले एके दिनी, उन्मळून पडला तो वृक्ष
पिल्लासाठी ती गेली होती, शोधण्यासाठी आपले भक्ष्य...३

शाबूत घरटे फांदी वरते, वृक्ष जरी तो पडला होता
पिल्लामधली ती कुजबुज, असह्य दशेत ऐकत होता...४

कित्त्येक वर्षीचे जीवन त्याचे, क्षणांत भूमिगत झाले
स्थिर बघूनी पक्षी घरटे, अखेरचे ते अश्रू गळले...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

पूर्वी कसे नवरात्रीला
नऊ दिवस आपण
नऊ रंगाचे कपडे
परिधान करायचो...
तू नाचायचीस मनसोक्त
आणि मी तुझं ते
नाचणं डोळेभरून
पाहत राहायचो...
रंगाच फार काही नाही
पण तू जवळ असल्यावर
मी नेहमीच आनंदात
भरभरून जगायचो...
तुझा आनंद मी माझ्या
हृदयात साठवून तो
साऱ्या जगाला हसत
आनंदाने वाटायचो...
आता फक्त राहतो उभा
तुझी वाट पाहत
तसाच त्या वळणावर
जसा पूर्वी राहायचो...

© कवी - निलेश बामणे
दिनांक - ९ ऑक्टोबर २०२१