अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार ।
कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।।
खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी ।
वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।।
घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत ।
हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।।
प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा ।
ठेवी अडकवून त्यामध्ये, सर्वाना नियती सदा ।।
जरी भासे नवीन कुणा, नाविन्य सारे त्याचेसाठी ।
बघत नाही जूनेपण तो, येई नंतर त्याचे पाठी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
आपली पिल्ले परदेशी शिकायला जातात, अन तिथेच स्थाईक होतात, त्यावर एक सुंदर रचना -
(भाग - 1)
अरे राजा ये ना
नको ग आई
नोकरी मला लागू दे
डॅालर जरा कमवू दे
कर्ज माझे फिटू दे
मग मी येईन
अरे राजा ये ना
नको ग आई
गर्दी किती तिथे
राहू मी कुठे?
घर मला घेऊ दे
मग मी येईन
अरे राजा ये ना
नको ग आई
रस्ते तिथे छोटे
त्यात खड्डे मोठे मोठे
शिस्त नाही कुठे
हॅार्नच्या आवाजाने कानच फाटे
नाही गुणांची कदर
नाही बुध्दीचाआदर
भ्रष्टाचाराचा कहर
कसा जमायचा वावर ?
स्वच्छतेचा अभाव
सत्ता संपत्तीचा प्रभाव
आरक्षणाचा दबाव
कसा लागेल माझा निभाव?
तुला सांगतो एक खरे
वाटते इथेच आता बरे
आई बाबा तुम्हीच
इथे येता का सारे?
आई तू ये ना
नको रे राजा
आई तू ये ना
नको रे राजा
तू म्हणतोस ते खरे
इथे नाही आता बरे
पण कारण याला
आम्हीच तर सारे
कुणी राहिले गप्प
आळी मिळी चुप्प
देश सोडून कुणी
निघून गेले हुप्प
नाही पुढाऱ्यांना टोकले
ना भ्रष्टाचाराला रोकले
ना न्यायासाठी झटले
नाही एकतेला जपले
नाही शिस्तीचे पालन
ना संस्कृतीचे जतन
नाही निसर्गाचे संवर्धन
शिक्षणाचे निमूट, पाहिले पतन.
ना सत्याचा आग्रह
ना कर्तव्याचा निग्रह
ना मूल्यांचा संग्रह
केला धर्माचा दुराग्रह
आता मात्र वाटते
सुधारायचे हे चित्र
देशाला बदलायचे
येऊन साऱ्यांनी एकत्र
मिळून आम्ही सारे
आणू बदलाचे वारे.
मग तरी तुम्ही सारे
परतून याल का रे?
(भाग - 2)
आई मी येऊ का?
का रे राजा?
डॉलरचा रेट कमी झाला
जा आपल्या घरी ट्रम्प म्हणाला
राजा इथली धूळ सोसेल का ?
इथली बेशिस्त पचेल का?
आम्हाला हिणवण्यात
दिवस जातोय तुझा
परत साऱ्यांना
आपलं म्हणशील का?
आई इथे आता
नाही कुणी कुणाचे
सगळंच वातावरण
झालंय खूपच संशयाचे
माहीत नाही माझी
नोकरी कधी जाईल
भीती आता वाटते
धोब्याचा कुत्रा होईल
एखादी छान नोकरी
तिथे मिळेल ना गं मला
इथल्यासारखं नाही मिळालं
तरी चालेल आता मला
ये बाळा ये
तुला सामावून नक्की घेणार
परका झाला होतास
पोरका नाही करणार।
श्रीरंगी रंगात रंगलेली राधा
कृष्णा संगती भिजली राधा
भक्तीप्रीतीचे रंगरूप अनोखे
हरिहरात विरघळलेली राधा
द्वैत,अद्वैताचे मिलन सुंदर
होळीत रंगली सोज्वळ राधा
अतरंगी सावळ्याचीच बाधा
कृष्णरुपातुनी दंगलेली राधा
धावा कृष्ण! कृष्ण! कृष्ण!
हरिपावरीतही स्वरसुरी राधा
मनअतरंग होई पावन पावन
भक्ती प्रीतीत ओसंडिते राधा
-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ८५.
१८ - ३ - २०२२.
माझं हृदय म्हणालं मला
आज मकरसंक्रात
आज तरी गोड गोड बोल तिच्याशी...
मी म्हणालो, नाही ! इच्छा तिची
माझ्याशी बोलण्याची
म्हणून तर दूर गेली संपर्कातून...
आता आठवतही नाही
तिचा चेहरा आणि
स्वप्नातही येत नाही...
मीच प्रेमवेडा होतो तिच्या नजरेत...
आता मला ते वेड झेपत नाही...
माझे शब्दही कडू झालेत...
तिच्या आठवणींसारखे...
आज पुसून तिच्या साऱ्या आठवणी...
स्वच्छ हृदयाने जगासमोर जाणार आहे
आणि सर्वाना प्रेमाने
तिळगुळ देत म्हणणार आहे
तिळगुळ घ्या आणि गोड गोड बोला...
© कवी - निलेश बामणे
मो. ८१६९२८२०५८
ज्या पोह्यांच्या साक्षीने लग्नगाठी जुळतात, त्या पोह्यांना आपल्या खाद्यसंस्कृतीत विशेष स्थान आहे. सकाळचा नाश्ता पोह्यांशिवाय अधुरा आहे. म्हणूनच पोहेप्रेमी दरवर्षी ७ जून हा ‘विश्व पोहे दिवस’ म्हणून साजरा करतात.
एकटाच मी बसलो होतो, शांत खोलीमध्यें
दुरदर्शन ते करीत होते, करमणूक आनंदे......१,
दूरीवरील व्यक्ती बघूनी, शब्द त्याचे ऐके
केवळ चावी फिरवितां क्षणी, दृष्य दुजे देखे...२,
जगामधली सर्व ठिकाणें, खोलीत अदृष्य तीं
साधनांचा उपयोग करिता, जाण त्याची येती....३,
वातावरण प्रभूमय सारे, व्यापले सर्व जगी
सुक्ष्मापासूनी अनंतेचे, गुण एकाचे अंगी....४,
तेथे आहे जे येथे तेच आहे, व्यापूनी सर्व स्थळी
व्यापकता दिसे ब्रह्माडांची, बिंदूत एका सगळी....५
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
सरत्या आषाढात बरसला मुसळधार
शेती झाली हिरवीगार
नद्या, तळी, धरणे भरली काठोकाठ
पाण्याची चिंता टळली पाठोपाठ
आषाढा नंतर आला श्रावण
नभ मेघांनी आले दाटून
रिमझिम बरसती धारा सुंदर
ऊन पावसाचा खेळ अधीर
श्रावण सरींनी केले नृत्य
मस्त मयुरी येई ठुमकत
इंद्रधनुचे बांधून तोरण
करी रंगांची उधळण
श्रावण सोमवारी भोलानाथ वारी
श्रावण मंगळवारी नव्या नवरीची मंगळागौरी
नागपंचमी, नारळी पौर्णिमा, रक्षाबंधन
श्रीकृष्ण जयंती, गोपाळकाला आणि
विविध व्रत-वैकल्याने नटला श्रावण !
जगदीश पटवर्धन
गंगा आली मार्गामध्ये तहान आपली भागवून घे
संधी मिळता जीवनामध्ये उपयोग त्याचा करून घे
ठक ठक करुनी दार ठोठवी संधी अचानक केव्ह्ना तरी
गाफील बघुनि चित्त तुझे निघून जाईल ती माघारी
चालत राही सुवर्ण संधी हाका देवूनी वाटेवरी
बोलविती जे प्रेमाने तिज सन्मान तयांचा सदैव करी
धुंदी मध्ये राहून आम्ही चाहूल तिची विसरून जातो
जीवनातले अपयश बघुनी नशिबाला परी दोष देतो
यशस्वी ठरती तेच जीवनी उपयोग करुनी संधीचा
साथ देऊनी प्रयत्न्याची मार्ग निवडती योग्य दिशेचा
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
बाप बाप म्हणजे काय
कसा असतो ठाव नाय !
व्हते मी पाळण्यात जव्हा
देवा घरी गेला तो तव्हा !
शेजारला व्हती मैत्रीण चिऊ
तिचा बाप आणत व्हता खाऊ !
माला वाटे तिचा हेवा
मालाबी बाप हवा !
डोळे माझे पाणावलेले असत
माय कड जाय मी पुसत !
तक्रार एकच व्हती माझी , "का नाय माला बी बाप "?
कुरवाळुनी माय म्हणे
"मीच तुझी माय न मीच तुझा बाप!"
चेहऱ्याला सजवावे म्हणतो
अश्रूंना लपवावे म्हणतो,
नव्या ऋतूच्या स्वागताला
नव्याने उमलावे म्हणतो.
पुन्हा एकदा रुजावे म्हणतो
वादळवाऱ्यात तगावे म्हणतो,
कोसळणाऱ्या प्रपातातून
स्वत:ला वाचवावे म्हणतो.
पुन्हा एकदा उडावे म्हणतो
आभाळाला भेटावे म्हणतो,
सुकलेल्या एका दाण्यासाठी
दोन थेंब मागावे म्हणतो.
पुन्हा एकदा जगावे म्हणतो
ताठ उभे रहावे म्हणतो,
खोल ओलाव्याच्या शोधात
खोल खोल जावे म्हणतो.
झाडांपासून शिकावे म्हणतो
स्वत:ला सावरावे म्हणतो,
नको असलेले ओझे टाकून
पुन्हा एकदा बहरावे म्हणतो.
-- अभय बापट.
Copyright © 2025 | Marathisrushti