तप्त लोखंडात, लपली ती आग
दिसे लाल लाल, जाळी सर्व भाग...१,

सुंदर फूलात, सुंगध तो छान
अवती भवती काटे, ते कठीण...२,

विजेची ती तार, प्रकाशी दिव्याला,
झटका तो देई, स्पर्श होता तिला..३,

सुखाच्या पाठीशीं, असे दुःख छाया
न दिसे ती आम्हा, असे मोह माया...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मागत होता प्रभूला हात जोडूनी कांही

भक्तिभाव बघूनी त्याचे मिळत ते जाई

एका मागून एक मिळे मागणी होता त्याची

निराश करणे न लगे इच्छा होता भक्ताची

जे जे बघे भोवती घेतले होते मागुनी

कशांत दडले सुख उमज येईना मनीं

देरे बुद्धि देवा मजला योग्य मागण्यासाठी

समाधानी मी होईन तुझ्या कृपे पोटी

ज्ञान झाले गंमतीचे सांगे सोड मागणे

न मागतां मिळाले जे आनंदी केले जगणे.

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

9004079850 b

bknagapurkar@gmail.com

रस्त्यावरती उभी राहूनी, हातवारे ती करित होती
मध्येच हसते केंव्हां रडते, चकरा मारीत बसे खालती...१,

गर्दी जमली खूप बघ्यांची, कुत्सीतपणे न्याहळू लागली,
'शिपाई आणा जावूनी कुणी', ठाण्यात नेण्यास सांगू लागली...२

जीवनातील दु:खी चटका, सहनशक्तीचा अंत पाहतो,
मनावरील तो ताबा सुटूनी, वेडेपणा हा दिसून येतो...३

इतकी गर्दी जमून कुणीही, तिच्या मनीचा ठाव न जाणला
रूख रुख वाटली ती बघोनी, सहानूभुती शून्य समाजाला...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लोणच्याला चव येते, थोडे मुरल्यानंतर
आंबाही स्वादिष्ट लागे, आंबून गेल्यानंतर....१,

विचारांची मजा वाटे, ऐकता ज्ञानी विचार
पक्वपणा त्याच्यातील, देई आनंदाला धार...२,

पक्वपणा येण्यासाठीं, अनुभवाची भट्टी हवी
ज्ञान तेव्हां चमकते, जेव्हां तर्कज्ञान पाही....३,

विचारांत मुरलेला, मुरब्बी तो असतो
अनुभवाच्या शक्तीनें, योग्य पावूल टाकतो...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

धन्य ती महाराष्ट्र माऊली

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली //धृ//

ज्ञानाचा तो मुकूटमणी, ग्रंथ रचिला ज्ञानेश्वरी

ओवीबद्ध साज प्राकृतीं चढविला, भगवतगीतेवरी

तेज चमकूनी सुर्यासम, दाही दिशा उजळली //१//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

तुकाराम तो संत महान, अभंगाचा राजा

हासंत खेळत शिकवली, जीवनातील मजा

अभंगाची मधूर सुमने, सर्वत्र तुक्याने ऊधळली //२//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

संवाद करुन विठोबाशी, नामदेव नाचला

तल्लीन होऊनी भजनासी, मधूर गाऊ लागला

भक्ति अर्पून प्रभूला, भावी निरंजने ओवाळली //३//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

तसेच झाले एकनाथ, भागवत त्यानी लिहीले

श्री रामदास स्वामी, दासबोध रचिले

निवृती सोपान मुक्ताबाई , कित्येक झाली संत मंडळी //४//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

शिवरायाची बातच न्यारी, दुमदुमला प्रताप

अंबेडकरांनी न्याय देऊनी, दलितास दिले योग्य माप

प्रतिकार करुनी जुलमाचा, अन्यायाला वाचा फोडली //५//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

टिळक आगरकर साने गुरुजी, तसेच झाले फुले

सावरकर सेनापती बापट, ह्यानी शुरत्व दाखविले

सारय़ांनी महान होऊनी, देशाची मान उंचाविली //६//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बाल वय
कष्टमय
ढिगाऱ्यात
झुरतय

माय जाते
कामावर
तिच्या मागे
जाई पोर

वितभर
या पोटाची
चिंता असे
या आईची

कष्टकरी
गाळी घाम
तेव्हा मिळे
थोडा दाम

गरिबाची
रित न्यारी
जगण्याची
ओढ भारी

जिथे तिथे
खडकहे
विरंगुळा
लेकीस हे

दगडात
आनंदी ती
बघताच
सुन्न मती

-- सौ.माणिक शुरजोशी

नाम घेता राघवाचे (भक्ती गीत)
नाम घ्यावे सदा मुखी राघवाचे

करितो तोची सार्थक जीवनाचे
भुरळ पडे षडरिपूंची जिवा
तया नामे लागे अंतरीचा दिवा
क्षालन होईल वाईट कर्माचे
नाम घ्यावे सदा मुखी राघवाचे 1

बळे करिता चित्त कोठे रमेना
समाधान ते काही केल्या मिळेना
उठता मनीं वादळ विचारांचे
नाम घ्यावे सदा मुखी राघवाचे 2

मन अडले नित्य भव सागरी
कशा मिळतील सुखाच्या घागरी
मार्ग न दिसे जीवनी तरण्याचे
नाम घ्यावे सदा मुखी राघवाचे 3

तोची जगी असे कर्ता करविता
शरणची आले तुज भगवंता
लाभावे भाग्यची मज दर्शनाचे
नाम घ्यावे सदा मुखी राघवाचे 4

वैशाली वर्तक
अहमदाबाद

आम्ही साहित्यिक फेसबुक ग्रुप

प्रभूंनी बँक काढली उघडा खाते

ठेवा पूंजी आपली आणा सुख जीवनाते ।।१।।

जेवढे गुंतवाल मिळेल व्याजा सहित

दरा विषयीं तो आहे अगणित ।।२।।

ही बँकच न्यारी तुम्हां न दिसेल कोठे

धुंडाळूं नका संसारी होईल दुःख मोठे ।।३।।

पाप पुण्याची ठेव जमा करिते बँक

जसा असेल भाव तशी देईल सुख दुःख ।।४।।

गरज पडतां धन मिळणे हे आपल्याच हातीं

परि कामीं येणें पुण्य हें प्रभूचे इच्छांती ।।५।।

जमता पुण्याच्या राशी चांगली कर्मे करुनी

नाते जडतां ईश्वरासी जाल तुम्हीं उद्धरुनी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जात धर्म आणि देशाच्या सीमा
ज्यांना नसतात ते मानवच
महामानव असतात...
आपल्या देशात जन्मले होते
असेच एक महामानव १४ एप्रिलला...
ते म्हणजे डॉ.बाबासाहेब आंबेडकर...
प्रचंड वाचन, प्रचंड अभ्यास,
प्रचंड परिश्रम आणि
जीवनातील प्रचंड संघर्ष यांचे मुहूर्त रूप...
बाबासाहेबांचा जीवनपट अभ्यासला
की भारावून जायला होते...
आणि वाटत राहते...
या भूमीत असेच महामानव
पुन्हा पुन्हा जन्माला
येत राहायला हवेत...
लोकशाहीचा पाया मजबूत करायला...
सारं काही बाजूला सारलं तरी
एक अभ्यासक म्हणून
त्यांच्यासमोर नतमस्तक व्हावेसे वाटते...
त्याच्या जयंतीनिमित्त त्यांना
पुन्हा पुन्हा स्मरावेसे वाटते...

कवी - निलेश बामणे

चमकत होते अगणित तारे,

आकाशी लुकलुकणारे ।

लक्ष्य वेधूनी घेतां घेतां,

फसवित होते आम्हांस सारे ।।१।।

कधी जाती चटकन मिटूनी,

केंव्हां केंव्हां दिसती चमकूनी ।

खेळ तयांचा बघतां बघतां,

चित्त सारे गेले हरपूनी ।।२।।

एक एक जमती नभांगी,

धरणीवरल्या मांडवी अंगीं ।

संख्या त्यांची वाढतां वाढतां,

दिसून येती अनेक रांगांनी ।।३।।

हसतो कुणीतरी मिश्कील तारा,

डोळे मिटतो दुजा बिचारा ।

स्थिर राहूनी लपतां लपतां,

खेळांचा वाढवी पसारा ।।४।।

निशाराणीची मुले ही सारी,

खेळत राहती रात्री बिचारी ।

उषाराणीची चाहूल येतां,

निघूनी जाती आपल्या घरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com