कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
समाधानी अश्रू
बांधले होते सुंदर घरटे, कौशल्य सारे एकवटूनी
वृक्षाच्या उंच फांदिवरी, लोंबत होते झोके घेवूनी...१,दूर जावूनी चारा आणिते, पक्षीण आपल्या पिल्याकरिता
जग सारे ते घरटे असूनी, स्वप्न तिचे त्यांत राहता...२,वादळ सुटले एके दिनी, उन्मळून पडला तो वृक्ष
पिल्लासाठी ती गेली होती, शोधण्यासाठी आपले भक्ष्य...३शाबूत घरटे फांदी वरते, वृक्ष जरी तो पडला होता
पिल्लामधली ती कुजबुज, असह्य दशेत ऐकत होता...४कित्त्येक वर्षीचे जीवन त्याचे, क्षणांत भूमिगत झाले
स्थिर बघूनी पक्षी घरटे, अखेरचे ते अश्रू गळले...५डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
सहज एकदा फेरफटका मारताना
सहज एकदा फेरफटका मारताना
वाटेत "राग" भेटला
मला पाहून म्हणाला...
काय राव, आठवण काढत नाही हल्ली ?मी म्हणालो अरे नुकताच
"संयम" पाळलाय घरात
आणि "माया" पण माहेरपणाला
आली आहे..तसं तोंड फिरवून तो निघूनच गेला..!!
पुढे बाजारात "चिडचिड"
उभी दिसली गर्दीत, खरं तर
ही माझी बालमैत्रीण पण पुढे
कॉलेजात "अक्कल" नावाचा
मित्र मिळाला आणि हिच्याशी
संपर्क तुटला..!!आज मला पाहून म्हणाली अरे
"कटकट" आणि "वैताग"
ची काय खबरबात ?मी म्हटलं, काही कल्पना नाही बुवा..
हल्ली मी "भक्ती" बरोबर
सख्य केलय त्यामुळे
"आनंदा"त आहे अगदी..!!पुढे जवळच्याच बागेत
"कंटाळा" झोपा काढताना दिसला
माझं अन त्याच हाडवैर....
अगदी 36 चा आकडा म्हणाना....
त्यामुळे मला साधी ओळख
दाखवायचाही त्याने चक्क "आळस" केला..!!
मीही मग मुद्दाम "गडबडी" कडे
लिफ्ट मागितली आणि
तिथून सटकलो..!!पुढे एका वळणावर "दुःख"
भेटलं, मला पाहताच म्हणालं
"अरे ये, तुझीच वाट पहात होतो"मी म्हणालो, "अरे वाट पहात
होतास कि वाट लावायच्या
तयारीत होतास? आणि माझ्या
बायकोपेक्षा तूच जास्त वाट
बघतोस कि रे माझी
"तसं "लाजून" ते म्हणालं,
"अरे मी पाचवीलाच पडलो
(पाचवीला पुजलो) तुझ्या वर्गात.
कस काय सर्व ? घरचे मजेत ना?"मी म्हणालो, "छान" चाललय सगळं...
"श्रद्धा" आणि "विश्वास"
असे दोन भाडेकरू ठेवलेत घरात
त्यांच्या मदतीने मस्त चाललंय.
तू नको "काळजी" करूस.
हे ऐकल्यावर "ओशाळलं"
आणि निघून गेलं..!!थोडं पुढे गेलो तोच
"सुख" लांब उभं दिसलं
तिथूनच मला खुणावत होतं,
धावत ये नाहीतर मी चाललो
मला उशीर होतोय..मी म्हणालो, "अरे कळायला
लागल्यापासून तुझ्याच तर मागे
धावतोय उर फुटे पर्यंत,
आणि त्यामुळेच आयुष्याची फरपट
झालीय... एकदा दोनदा भेटलास
पण 'दुःख' आणि 'तू' साटलोट
करून मला एकटं पाडलत..
दर वेळी. आता तूच काय तुझी
"अपेक्षा" पण नकोय मला.
मी शोधलीय माझी "शांती"
आणि घराच्यानीं माझ नावच
"समाधान" ठेवलंय..!! -
दयेची बरसात
समर्थ नाहीं कुणी, जाणून घेण्या प्रभूला
थोटके पडतो सारे, घेण्यास त्याच्या दयेला
बरसत असे दया, प्रचंड त्या वेगाने
दुर्दैवी असूनी आम्हीं, झेलतो फाटक्या झोळीने
असीम होते कृपा, पात्र नसूनी कुणी
तो बरसत राही सतत, परि आहे सारे अज्ञानी
दयेच्या तो प्रवाह, वाहात राही नदीसारखा
डूबती कांहीं त्यांत, परि न दिसे अनेकां
नशीब लागते थोर, पेलण्यास दया ती
जलांत असूनी कांहीं तहानलेली राहून जाती
शिवून तुमची झोळी, प्रथम पात्र व्हा सारे
सदैव उघडी आहेत, कृपेची त्याची द्वारे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
कुणी कुणाचं नसत
कुणी कुणाचं नसत,फक्त मन आपलं असतं.सुखाचे सोबती खूप असतात!दुःखात वाटेकरी कुणी नसतात.प्रत्येक टप्पा इतरांसाठी असतो,मग आपलं जगणं कुणासाठी असतं?इच्छा,मोह पण आपले नसतातमनाच्या ताब्यात ते दडलेले असतात!काही अस स्वतःच माणसाचंआयुष्यात शाश्वत असं नसतं.तरीही आयुष्यभर माझं,माझंम्हणुन माणूस त्यात गुरफटतो!जीव देणारा,नेणारा सूत्रधारदिसत नाही कधी,पण अस्तित्व माझं मानहीच इच्छा असते त्याची!!किती ही केलं तरीलोभ काही सुटत नाही,आणि माणसाचे जगण्याचेभोग काही संपत नाही.-- स्वाती ठोंबरे. -
पाऊलवाटा
वाट, चढणीची गडकोटीसदैव मी तुडवित राहिलोउरली आता चारच पाऊलेआता माथ्यावरी पोहचलोआव्हानी पत्थर पाऊलवाटादुर्दम्य! विश्वासाने चाललोसभोवारी हिरवीगार सुखदागतस्मृतीं कुरवाळीत राहिलोछेड़ितो शीतल पवन धुंदलाझुळझुळ ती झेलित राहिलोनेत्री आठवांचे निर्झर सुंदरजिथे नाहलो, तुडूंब डूंबलोसारिपाट साऱ्या जीवनाचामी आज उलगडित राहीलोकाय मिळवले काय हरवलेमी मना समजावित राहिलो-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)9766544908रचना क्र. १३२.८ - ५ - २०२२. -
विश्वास
कधी मनाच्या फुलती पाकळ्या
काट्यांचाही डंख जिव्हारी
अदृष्टाच्या पानावरती
कशी लिहावी मौनडायरी
धूळमाखल्या आयुष्याला
प्रश्न विचारू नये फुकाचे
काजळकाळ्या रात्री तरीही
उघड्या डोळी स्वप्न सुखाचे
रुणझुणत्या इच्छांची माया
खुणावितो शुक्राचा तारा
जागवितो विश्वास आतला
पहाटचा प्राजक्ती वारा
पैलपार त्या अंधाराच्या
जाईन उडुनी पंख पालवित
आभाळाच्या माथी लाविन
या मातीचा टिळा सुगंधित
पाचोळ्यातून फुलवित राहिन
हिरवा अंकुर नव्या दमाचा
अभीष्टचिंतन करा दिशांनी
क्षण जपतो त्या अंतःस्थाचा
- वृंदा भांबुरे
(व्यास क्रिएशन्स च्या ज्येष्ठविश्व / ज्येष्ठत्व साजरा करणारा दिवाळी २०२२ ह्या विशेषांक मधून प्रकाशित)
-
आईचा स्पर्श
पुढे पडणाऱ्या प्रत्येक पावलाला एक लयबद्ध ताल आहे
जाणिवेच्या तेवत्या ज्योतीला भावनेचं संतत तेल आहे
जीवनाच्या अभंगाला, मनाच्या मृदुंगाला आईचा स्पर्श आहेहरएक श्वासात, प्रत्येक निश्वासात आईचा आभास आहे
मनाच्या पापुद्रयांना जपणारा नितांत विश्वास आहे
हृदयाच्या स्पंदनांना, काळजाच्या वेदनांना, आईचा स्पर्श आहे.आयुष्याच्या विवंचनांची, विटंबनांची, कुचंबणांची चढाओढ आहे
निर्ढावलेल्या पाषाणशिळांना उद्धाराची आतुर ओढ आहे
आश्वस्त मनांना, जीवनाच्या कणाकणांना आईचा स्पर्श आहेआईच्या बोटाने आखलेली आयुष्याची दिशा आहे
आधारवडाच्या पारंब्यांना नित पालवणारी आशा आहे
जीवनाच्या पतंगाला, दिशाबद्ध विहंगाला आईचा स्पर्श आहेहर आव्हानाला भिडण्याची, जिंकण्याची पैजा, आस दुर्धर आहे
विजयी उन्मादपण नि पराभूत मन सामावणारे मायेचे पदर आहेत
खदखदत्या हास्यांना, गदगदत्या हुंदक्यांना आईचा स्पर्श आहेभावविश्वांना पेलणारे, हलतेझुलते असंख्य पूल आहेत
गर्भारमातीत फोफावणारी मनोरम स्वप्नांची हूल आहे
भावनांच्या कढांना, घशातल्या आवंढ्यांना आईचा स्पर्श आहेकाचेच्या देव्हाऱ्यात जतन जीवनमूल्यांचं जीवापाड आहे
महत्वाकांक्षेला बांध आहे सत्याचा नि न्यायाचीही चाड आहे
आमच्या आयुष्याला, मानवी अस्तित्वाला आईचा स्पर्श आहे.-यतीन सामंत
-
भक्तांसाठी कष्ट भोगतो श्रीहरी
कृष्णकमळ-
युगानू युगें उभा राही, एका विटेवरी
कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी ।।धृ।।आई वडिलांची सेवा
पुंडलीक भक्तीचा ठेवा
भक्तित होई तल्लीनजगास गेला विसरुन
उभा करुनी तुजला, गेला निघूनी चंद्रभागेतीरी ।।१।।कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी
विषाचा तो पेला
मीरेनें प्राशन केला
भजनांत गेली दंग होऊनी
पचविलेस विष तूं घेऊनी
दुधामधले विष शोषूनी, दाह त्याचा सहन करी ।।२।।कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी
भक्तीत गुंगली राधा
तुमचा होता ध्यास सदा
कष्ट पडता संसारी
विसरुन गेली ती सारी
झेललेस तूंच ते वार पडले तिच्या पाठीवरीं ।।३।।कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी
राहीला नाथाघरीं
आनंदाने पाणी भरी
श्रीखंड्या समजे तुजला
कुणी न जाणी भक्तीला
सुगंधी चंदन घासूनी, सेवा नाथाची करी ।।४।।कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी
सखूसाठीं धावला
देह तो झिझविला
निवडणे केले, कांडणे केले
राशीभर धान्य दळले
उभा राहूनी पाठीं, सखूचे कामी मदत करी ।।५।।कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail - bknagapurkar@gmail.com
-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर
-
सोबत
कोणते हे रस्ते
कुठले हे वळण
कसल्या या जाणीवा
कसले हे स्पंदनपहाटेचे दवबिंदू
हळूच जातील घसरून
ओंजळीतल्या रेतीचे
कण जातील निसटूनमाहित आहे जरी
स्वप्न हे नाही खरे
तुझ्या सोबतीचे
स्वप्नही असते पुरे...-- आनंद पाटणकर.
-
परी
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti