कवितेचा कवी

कविते

आहेस प्राण तू

या वेडया कविचा

कवितेविणा

चालेल कसा श्वास

या वेडया कविचा

कवितेसाठीच

आहे देह जगी

या वेडया कविचा

कवितेमुळेच

होतो कवितेचा कवी

म्ह्णोनी सन्मान कविचा !

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी. )

ऐलमा पैलमा गणेश देवा,
माझा नवरा बदलून दे,
करीन तुझी सेवा.

जन्मोजन्मी कसल एका जन्मी झाले बो......र
मी नाही गुंडाळायची वडाला आता दोर,

कोणे एकेकाळी कसा फिदा होता माझ्यावर,
ओफिसातून थेट कसा घरी यायचा भरभर,

न चुकता घेऊन येत असे फूल आणि गजरा
व्हेलेंटाईन डे तर रोज व्हायचा साजरा.

ह्यांच्या नजरा ......त्यांच्या नजरा,
लागल्या आमच्या संसारा.

घर ,पाहुणे ,मुलांमध्ये मी झाले दंग,
बघता बघता रोमान्साचा झाला बेरंग,

क्षुल्लक कारणावरून उडू लागलेत खटके,
सासुबाईंचे मधे मध्ये शाब्दिक फटके.

ओफिसातून घरी हल्ली रोज येतात लेट,
तुमच्यासाठी कमावतोय ही वरती भेट.

लोळण,पेपर,मित्र पत्ते हाच ह्यांचा रविवार,
मुलांसंगे बाहेर जायला नाही म्हणे जमणार.

दहा वर्षात देवा माझी झाली अशी दैना
ह्यांनाच धडा शिकवायच आलय माझ्या मना

म्हणून म्हणते हात जोडून गणेश देवा ,
एक्सेंज ओफरचे तेव्हढे मनावर घ्याना.
मीच काय किती जणी करतील तुमची सेवा,

ऐलमा पैलमा गणेश देवा.........

-- सरिता मुकादम

तुझ्या सारख्या खूप भेटल्या ,
पण आपलंसं कोणी वाटलं नाही

का कुणास ठाऊक..
तुझा विचार सोडून दुसर्‍याच्या विचार करणं....
माझ्या मनाला ही पटलं नाही.

स्वप्न आहे एक माझं, मला ते पूर्ण करायचंय....
पाल्याचा कुड लावलेल्या घराला, बंगल्याच रुपडं आणायचंय.....

जिद्द आहे उरी, त्यात पूरता गुंतलोय जरा.....
दमलेल्या आई वडिलांना, आत्ता सुखाचा तरी घास देतो खरा ......

-- गजानन साताप्पा मोहिते

गड्यांनो, -- या लवकरी,उघडा हा दरवाजा,
लेकरु वाट पाहे खाली,
तान्हुला बाळ माझा,

संध्याकाळ होऊन गेली ,
उशीर किती झाला आता,
बाळ माझे झोळीत खाली,
फुटू लागला मलाही पान्हा,

भुकेलेला बाळ माझा,
रडत असेल तो केव्हाचा
,घरांत दुसरे कोणी नाही,
धनीही मोहिमेवर माझा,

कुणी नसते अशावेळी,
लेकराला लागतां भुका,
मायच भूक जाणे त्याची,
जीव तडफडे कसा तिचा,--!!!

राजांस वंदन करुनी,
निरोप द्याल का माझा,
असतां ताकीद तुमची,
मोडते नियम तुमचा,--!!!

पदर आपुला पसरुनी ,
भाकिते तुमची करुणा,
समजून घ्या हो काकुळती,
खरा त्यातला आर्तपणा,

करते पुन्हापुन्हा विनवणी,
आईपण माझे जाणा,
नका दाखवू नियमांचा बडगा,
तुमचीही आई आठवा,

सोडा मला तुम्ही झडकरी,
दाखवा माझ्यावरती दया,
व्हा भाऊ माझे तुम्ही,
जाणा माझी ममता, माया,

कठोर काळजाचे तुम्ही,
का मला असे रडवतां,-?
रडते माझ्यातील आई,
समजावू कसे आता तुम्हां,--!!!

का घालता अशा भिंती,
का छळता मज गरीबा,
आई आहे चिमुकल्याची,
करत नाही जिवाची पर्वा,

विनंती तुम्हा शेवटची,
थोडा दरवाजा उघडा,
बुरूज इथे दिसल्यावरती,
थांबेन कशी मी जरा,--??

बुरुजच आता माता-पिता,
टाकते उडी लेकरासाठी,
आता विनवणी भगवंता,
तोच राहील माझ्यापाठी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.

©

लेखक : सिद्धू चिलवंत – आम्ही साहित्यिक फेसबुक ग्रुप

माझ्या देशाचे दारिद्र्य
येई असे रस्त्यावर
दिसे उघडा संसार
नाही त्याला घरदार...

खेळ केवढा चाललेला,
या दुनियेच्या पटावरती,
पर्याय नसे सोंगट्यांना,
कळसूत्री बाहुल्या हलती,--!!!

जेजे घडे, मागे त्या,
कर्ता करविता असतो कोणी, दिसत नाही आपल्या डोळ्यांना, जाणिवे नेणिवेच्या पल्याडही,--!

कोण घडवी सगळ्या घटना,
मदत करी अडल्या प्रसंगी,
असंख्य रूपे तुझी देवा,
दिसती आम्हा समयी समयी,--!!!

करुणा शांती क्षमा, प्रेम, दया,
भावनांचे किती प्रकार असती, सिद्ध करत आपुला देवपणा,
देवमाणसे तत्परता दाखवती,-!

माया, ममता,आपुलकी,जिव्हाळा,
सद्भावना ना मरते कधी,
वाहे झरा माणुसकीचा,
तूच नांदतशी त्यांच्या हृदयी,--!!!

कठोर, क्रूर, निर्घृण, भयंकरा,
मात देण्या प्रवृत्त करशी,
भयानक, भीषण, भयावह प्रसंगा, चीत करण्या मार्ग दाखवशी,--!!

छळती मानवा यातना वेदना,
संहार त्यांचा करावया पाही,
अशा संकटांचा सामना करण्या,
हे ईश्वरा तूच बळ देई,--!!!

नको कुठली सुखे अनंता,
पाखर सतत तुमची रहावी,
दुसरे काही मागणे ना, नाअपेक्षा दुसरी काही,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,
उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

आईबाप हे दैवत ज्याचे,
रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।
सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

निद्रेमध्यें असतां दोघे,
मांडी देऊनी आपण जागे ।
कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,
उभे केले त्या जगजेठी ।
आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,
कटीवरती हात ठेवूनी ।
पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बागेतील तारका-

जीवाची राणी लिहिती कहाणी । गातिया गाणी माझी जीवाची राणी !

गाव त्या राणातली नदीच्या पात्रातली झाडावरच्या पाकळीची । लिहिती कहाणी गतिया गाणी माझी जीवाची राणी !

बागेतील रोपांचे । रोपांच्या कळीची। कळीच्या फुलांची ।फुलांच्या पाकळीची मनातल्या शब्दांशी । शब्दाच्या भावनेशी ।भावनेच्या प्रेमाची !!!

लिहितिया कहाणी । गातिया गाणी । माझी जीवाची राणी!!!

माझी जीवाची राणी ।। माझी जीवाची राणी ।।

माझी जीवाची राणी