आंस लागली मजला
बघून याव्या त्या शाळा
देहू, आळंदी, परिसर
जाऊनी तो धुंडाळला

कोठे शिकले तुकोबा
ज्ञानोबांना ज्ञान मिळे
साधन दिसले नाहीं
परि तेज भासे आगळे

विचार झेंप बघतां
आचंबा आम्हां वाटतो
कोठून शिकले सारे
मनी हा प्रश्न पडतो

त्यांची शाळा अतर्मनीं
गंगोत्री ज्ञानाची ती
वाहात होती बाहेरी
पावन करी धरती

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दिस कलतीला आल्यावर
ओढ लागते घराची
माय बाप पोरं ढोर
आसेसुन असतात कवाची

येणार बा, येणार मा
तोंडात साय दुधाची
उरफाट जग हाय
उलघाल उराची

थांब जरासा पुरा कर
झाली का येल
केकावतो लमंढीचा
म्हणतो फुकाचा तेल

-- शरद शहारे, वेलतूर

कशांत दडले समाधान ते,

शोधत असतो सदैव आम्ही,

धडपड सारी व्यर्थ होऊनी,

प्रयत्न ठरती कुचकामी ।।१।।

बाह्य जगातील वस्तू पासूनी,

देह मिळवितो सदैव सुख,

क्षणीकतेच्या गुणधर्माने,

निराशपणाचे राहते दुःख ।।२।।

'समाधान' ही वृत्ती असूनी,

सुख दुःखातही दिसून येती,

चित्त तुमचे जागृत असतां,

समाधान ते सदैव मिळते ।।३।।

सावधतेने प्रसंग टिपता,

समाधान ते येईल हाती,

सुख दुःखाला दूर सारता,

अंतरभागी समाधान दिसती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नव्हतो आम्ही आमचे कधींही बनले जीवन दुजामुळे ।
कर्तेपणाचा भाव तरीही येतो कां मनी ? ते न कळे ।।

कसा आलो या जगतीं ठाऊक नव्हते कांही मजला ।
कसा वाढलो हलके हलके जाण आहे याची मला ।।

जेंव्हा झालो मोठा कुणीतरी वाटू लागले कांही करावे ।
काळाने परि दिले दाखवूनी जीवन प्रवाही वाहात जावे ।।

परिस्थितीच्या काठामधूनी जीवन सरिता वाहात जाते ।
वाहात असता त्याच दिशेनें इच्छीत ध्येय हातीं नसते ।।

होते सारे अखेर तेचि आखून ठेवते नियती जे जे ।
अज्ञानानें समजत राही हे केले मी, अन् हे माझे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मन झाले फुलपाखरू
मन झाले फुलपाखरू
जीवन जगताना
गती स्वैर किती
मनाचा ठाव कोणा किती?

असते आपल्याच खुशीत
मनाचा लपंडाव कोणा कळला?
मन भरून राहिला कोपरा
देत राहिला ठोकरा

मन मनाच्या साखळ्या
गुंतता गुंती गुंता
सोडविण्या त्या सगळ्या
हैराण जीव पुरता

मन मनाचा मोठा गुंता
गुंता तुटता ना सूटता
मन मनाचे द्वैत
भांडते आतल्या आत

होण्या मन मोकळे
भटके स्वच्छंदे रानोमाळी
पळे इकडून तिकडे
फिरे गरगरा भोवऱ्यावाणी

मन थकले फिरफिरून
बसले एका फुलावर
फुलपाखरावीण
समजले त्याला जीवन !

-- जगदीश पटवर्धन

दगड फुटतो, शिल्प बनतो
दगड रंगतो, रस्ता सांगतो

दगड घडतो, घर बांधतो
दगड जमतो, डोंगर बनतो

दगड बनतो, चंद्रावर जातो
दगड पळतो, चिंचा पाडतो

दगड जोडतो , पूल बनतो
दगड सोसतो, साज सजतो

दगड बोलतो, नावं सांगतो
दगड खुलतो , अंक मोजतो

दगड पळतो, खेळ खेळतो
दगड कोरतो , गुहा बनतो

दगड रूळतो, जातं पळवितो
दगड कष्टतो, उखळ बनतो

दगड तापतो, भाकरी भाजतो
दगड डुलतो, कथा सांगतो

दगड रडतो, अश्रू ढाळतो
मुलांच्या गाण्याला, सूर लावतो

विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार, जि.बीड
मो.9421442995

तूच माझी राधिका,
तूच माझी प्रेमिका,
मोहिनी माझी तू ,
तूच माझी सारिका, --!!!

मुसमुसते प्रेम तू ,
सौंदर्य ओसंडून वाहे,
मदनाची रती तू ,
भित्र्या डोळ्यांनीच पाहे ,--!!!

कमनीय सिंहकटी तुझी,
बाहूत माझ्या सामावे,
लाल कोवळे ओष्ठद्वज,
डाळिंबीची जणू फुले,--!!!

मोहक बांधा तुझा,
जाता-येता खुणावे ,
कुंतलाचे मानेवर ओझे,
पाठीवरचा तीळ झाके, --!!!

आरस्पानी रंग-गोरा,
काळजां घायाळ करतो,
गोड गुलाबी कायेवर,
लज्जेचा गेंदा फुलतो,--!!!

मिटून घेशी शृंगारात,
संकोची तू कासवी,
मदनाची बाधा होता,
फुलून येते रातराणी,--!!!

*ऐहिक तू भोगिनी,
मजसाठी मात्र योगिनी,
भोग--योगाच्या संयोगी,
अलौकिक तू कामिनी*,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

तेवत होती ज्योत दिव्याची, प्रकाश देवूनी सर्व जनां

आनंदी करण्या आनंद वाटे, तगमग दिसे तिच्या मना,

शांत जळते केंव्हां तरी, भडकून उठते कधी कधी

फडफड करित मंदावते, इच्छा दाखवी घेण्या समाधी

जगदंबेच्या प्रतिमेवरती, प्रकाश टाकूनी हास्य टिपते

हास्य बघूनी त्या देवीचे, चरण स्पर्शण्या झेपावते

अजाणपणाच्या खेळामधली, स्वप्न तरंगे दिसूनी येती

दिव्यामधले तेल संपता, काजळी धरल्या दिसे वाती

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कधी या चांदरातींनी तुला हाकारले होते
तुझ्या डोळ्यात चंद्राचे गीत आकारले होते
फुलांची वाट पायाशी फुलांची वेळ ती होती
फुलांनी मी आयुष्याला पूर्ण शाकारले होते
थंड ही आग लावूनी क्षणांनीही गुन्हा केला
चंद्र मागायचे धैर्य फुलांनी दाविले होते
अशा या चंद्रबाधेचा कुणा उपचार मागावा?
सभोती सर्व होते, ते कधीचे भारले होते
आता कित्येक वर्षांनी, चंद्र होऊन मी आले
तमामधले जिणे, तेव्हा तूच स्वीकारले होते !

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

चष्मा लावूनी करित होतां, ज्ञानेश्वरीतील पारायण
दृष्टीमधले दोष काढले, चाळशीचा आधार घेवून....१,

फूटूनी गेला एके दिवशीं, चष्मा त्याच्या हातामधूनी
पारायणे ती बंद पडली, दृष्टीस त्याच्या बाध येवूनी...२,

चालत असता सरळपणे, दैनंदिनीचे कार्यक्रम
खीळ पाडूनी बंद पाडी, क्षुल्लक वस्तू क्षुल्लक दाम...३,

वस्तूचे ते मूल्य ठरते, तिच्या उपयोगिते वरती
तोलण्यास ते धन न लागे, मूल्य मापन जेंव्हां होती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com