दिन दिन दिवाळी...
गायी म्हशी ओवाळी...
वसु बारसला ।।१।।

दिन दिन दिवाळी...
आरोग्य सांभाळी...
धन त्रयोदशीला ।।२।।

दिन दिन दिवाळी...
दुःखाला पिटाळी...
नरक चतुर्दशीला ।।३।।

दिन दिन दिवाळी...
लक्ष्मीला सांभाळी...
अश्विन अमावस्येला ।।४।।

दिन दिन दिवाळी...
नववर्षाची नवाळी...
बळी प्रतिपदेला ।।५।।

दिन दिन दिवाळी...
भावाला ओवाळी...
यम द्वितियेला (भाऊबीज) ।।६।।

रात पुनवेची त्यात
नाही सोडली मी संधी
अन् घावला ग बाई
चांद माज्या जाळ्यामंदी...!

विसरू कसे , क्षण मी सारे

आली दारात वरात
गुलमोहर फुलला,
लक्षुमीच्या स्वागताला
सडा फुलांचा घातला ।

आली दारात वरात
दारी तोरण हिंदोळे
पैंजणांच्या चाहुलीने
मोर मण्यांचे जाहले ।

आली दारात वरात
लिंबलोण आणा कुणी
दृष्ट लागू नये तिला
सून माझी बहुगुणी ।

आली दारात वरात
दार आडवी बहीण
म्हणे - अडविते आज
उद्या पाठीशी घालीन ।

आली दारात वरात
पूस डोळे सूनबाई
उंबर्‍याच्या पलिकडे
उभी आहे एक आई ।

आली दारात वरात
माप दारी कलंडले
शकुनाच्या पावलाने
अमाप सुख घरी आले ।

आली दारात वरात
पायघड्या अंथरल्या
कुंकवाच्या पावलांच्या
वेली देव्हार्‍याशी गेल्या ।

आली दारात वरात
भाणोसं भरा ग कुणी ।
नको वाजवूस ठेव
काढी हलक्या हातानी ।
आली घरात वरात
साखरेची वाटी भरा ।
भरभरोनी गोडवा
असा लाभू दे संसारा ।

तू भेटलीस की
का बेचैन होते
वेडे मन माझे...
तू भेटलीस की
का होतात डोळे
ओलेचिंब माझे...
तू भेटलीस की
का काळीज होते
कासाविस माझे...
तू भेटलीस की
का व्यर्थच भासे
हे जीवन माझे...
तू भेटलीस की
का बेभान होते
सारेच ग माझे...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)
दिनांक – 9 मार्च 2016

ही पुण्यदा गंगामाई
हिचाच अगम्य डोह

डुंबता मनी प्रसन्नता
तिचाच मजला मोह

सुखदुःखा गिळूनिया
अविरत तिचा प्रवाह

नाही कुणाचाच द्वेष
तिचाच मजला मोह

ती विरक्तीचा सागर
तिच्यात शमतो दाह

ती भगिरथाची गंगा
ठायी तिच्या निर्मोह

जीवनांतीगंगोदक
दृष्टांत मुक्तीचा सोहं!

(सोहं --- ब्रह्मानंद!)

-- वि. ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१५०.

१३ - १२ - २०२१.

विश्व केवढे थोरले, मानव केवढासा बिंदू ,
तो तर केवळ एक थेंब
ब्रम्हांड सारे मोठा सिंधू ,--!!!

असे असता गर्व करी,
नको इतका अहंकार करी,
हातात नाही काही तरी,
उगीचच मिशीवर ताव मारी,--!!

मेंदू केवढा, बुद्धी केवढी,
आचार-विचार मात्र वेगळे, संस्कारांच्या नावाखाली,
पोकळ बढाया मारती सगळे,--!

हातात नाहीत पुढचे क्षण ,
काय घडेल त्याचा नेमच नाही, जन्मामुळे दुःखे भोगती,
म्हणत आता येऊ दे मरण,--!!!

जन्ममरणाचा फेरा चुकवत,
का कधी कोण आला - गेला,-?
प्रारब्धाच्या अगम्य चरकांत,
जो तो चिरडला गेला,

निघून जातो जीवनरस,
राहतात फक्त चिपाडे,
क्रूर केवढे नशीब म्हणावे,
त्याला पुन्हा चरकातूनच काढे,--!!

कसला अहम अन् कसली गुर्मी
साध्या जगण्याचीही नसे हमी, ज्याला त्याला अहंकार नासवी, माणसा जाण आपली कमी--!!

© हिमगौरी कर्वे

केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।धृ।।

बालपणाची रम्यता मजा केली खेळ खेळता
निरोप देता बालपणाला नाद गेला खेळण्याचा
केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।१।।

तारुण्याचे सुख आगळे मादकतेने शरिर भारले
बहर ओसरु लागला दूर सारतां घट प्रेमाचा
केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।२।।

प्रौढत्वाची शानच न्यारी श्रेष्ठतेची ठरे भरारी
येतां दुबळेपणा शरिराला उबग येई संसाराचा
केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।३।।

जीवनातील प्रत्येक पायरी मजलागी आनंदी करी
परी त्या क्षणिक सुखाला संबंध होता देहाचा
केव्हां मिळेल मजला आनंद जीवनाचा ।।४।।

आहे सारे प्रभूचे भाव अर्पा मनाचे
समर्पण करा देहाचे त्याग करा सर्वस्वाचा
तेव्हांच मिळेल खरा आनंद जीवनाचा ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कितीही सारी धडपड करशी
लाचार ठरतो अखेरी
जाण माणसा मर्यादा तव
आपल्या जीवनी परी ... ।।

क्षणाक्षणाला अवलंबूनी
जीवन असे तुझे सारे
पतंगा परि उडत राहते
जसे सुटत असे वारे... ।।

निसर्गाच्याच दये वरती
जागत राहतो सदैव
कृतघ्न असूनी मनाचा तूं
विसरून जातो ती ठेव... ।।

निसर्गाच्या मदती वाचूनी
जगणे शक्य नसे तुजला
जीवन कर्में करीत असतां
आठवित जा त्या प्रभूला... ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

का असा धांवतोस तूं ,

नशिबाच्या मागें मागें,

यत्न होता भगिरथी,

नशीब येईल संगे ।।१।।

प्रयत्न होतां जोमाने,

दिशा दिसताती तेथें,

यशाचे ध्येय सदैव,

योग्य मार्गानें मिळते ।।२।।

प्रयत्न करूनी बघा,

ईश्वर देखील मिळेल,

इच्छा शक्ती प्रभावानें,

नशीबही बदलेल ।।३।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०