(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • हारूनी पाहू या, जिंकुनी पाहू या

    मित्रांनो, “हारूनी पाहू या , जिंकुनी पाहू या ” ही मराठी गझल आपल्यासाठी सादर करीत आहे.

  • कोण ती स्फूर्ती देवता ?

    मजला नव्हते ज्ञान कशाचे, पद्यामधल्या काव्य रसाचे ।
    कोठून येते सारी शक्ती, काव्य रचना करूनी जाती ।।

    अवचितपणे विचार येतो, भावनेशी सांगड घालीतो ।
    शब्दांचे बंधन पडूनी, पद्यरूप जातो देऊनी ।।

    सतत वाटते शंका मनी, हे न माझे, परि येई कोठूनी ।
    असेल कुणी महान विभूती, माझे कडूनी करवून घेती ।।

    तळमळ आता एक लागली, जाणून घ्यावी शक्ती आगळी ।
    अर्पीन माझे प्राण त्याला, स्फूर्ती देवता जो मज झाला ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • दुष्टपणा

    दगड टाकतां पाण्यावरी, तरंगे त्याची दिसून आली

    दगड होई स्थीर तळाशी, बराच वेळ लाट राहीली...१,

    जेव्हा कुणीतरी क्रोध करी, वातावरण दूषित होते

    क्रोध जातो त्वरीत निघूनी, दूषितपणा कांहीं काळ राहते...२,

    निर्मळपणा दिसून येई, स्थिर होवून जातां जल

    पुनरपि पडता खडा क्रोधाचा, सारे होवून जाते गढूळ...३,

    स्थिर होण्यास वेळ लागतो, गढूळ होई क्षणांत

    मन जिंकणे कठीण असता, वैमनस्य ते सहज होत...४

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • होळीत जाळा दुष्ट भाव

    एकत्र येऊं सारेजण विसरुन जाऊ भेदभाव

    जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //धृ//

    ऐष आरामांत राहून देह झाला मलीन

    शरीर सुखासाठी करती नाना खटपटी

    आज आहे सण होळीचा नष्ट करा ऐहिक भाव

    जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //१//

    मन असे चंचल भारी सर्व दिशेने घेई भरारी

    राग लोभ अहंकार मनाचे तर हे विकार

    टाकता मलीनता मनाची पेटलेल्या होळीकडे, घे धांव

    जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //२//

    विसरुनी चाललो मानवता प्रत्येक बघतो स्वार्थता

    विश्वासाचे आपले नाते विसरुन गेले सारे ते

    निस्वार्थी बुद्धीने आतां जाणा इतर मनाचे ठाव

    जाळून टाकू होळीमध्यें दुष्ट असतील ते स्वभाव //३//

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • आत्म गुरू

    गुरूचा महीमा थोर I उघडूनी जीवनाचे द्वार

    सांगूनी आयुष्याचे सार I मार्ग दाखविती तुम्हां १

    वाटाड्या बनूनी I भटकणे थांबवूनी

    मार्गासी लावूनी I ध्येय दाखवी तुम्हां २

    न कळला ईश I न उमगले आयुष्य

    दु:ख देती जीवन पाश I बिना गुरू मुळे ३

    अंधारातील पाऊल वाट I ठेचाळण्याची शक्यता दाट

    प्रकाशाचा किरण झोत I योग्य रस्ता दाखवी ४

    तैसा गुरू तुमचा I पडदा फाडी अज्ञानाचा

    मार्ग दाखवी जीवनाचा । आनंद मिळण्यासाठी ५

    गुरूविना नाही ज्ञान I दूर करी तुमचे अज्ञान

    ज्ञान ज्योत देई पेटून । तुमच्या ज्ञानदिपाची ६

    ओळखावा आत्माराम I जाणावा ज्ञानराम

    समजावे मनोराम I आपल्या देहातील ७

    गुरू असता देहमंदिरी I कां फिरतोस दारोदारी

    करावी श्रद्धा प्रभूवरी I आत्म गुरूसी जाणोनी ८

    गुरू भेटणे कठीण I जाणील त्यासी कोण

    जवळी तुमच्या असून I कां शोधतासी ९

    तुमचा गुरू अंतर्मनी I महत्व त्याचे जानोणी

    घ्यावे त्यास ओळखूनी । हेची तुमचे यश १०

    जाणावे आत्मज्ञान I करावे स्वचिंतन

    तोच गुरू असून । उद्धारूनी नेई ११

    ज्याचा गुरू त्याचे जवळ I मग का दवडसी वेळ

    शोधण्यास जाई काळ I निरर्थक १२

    आयुष्य आहे थोडे I चित्त द्यावे प्रभूकडे

    जीवनाचे उकलेल कोडे I त्याच्या आशिर्वादे १३

    जीवनाचे मर्म I जाणावे हा धर्म

    त्याचप्रमाणे करावे कर्म I आयुष्य सार्थकी होणेसी १४

    गुरूसी करावे वश I समजोनी त्यास ईश

    घ्यावा त्याचा उपदेश I जीवनाचा १५

    एकदा अंतर गुरू लाभता I उपदेश त्याचा मिळता

    मार्गदर्शन सतत होता I तुमच्या जीवनाचे १६

    श्रेष्ठ गुरू अंतरीचा I परि विवेक पाहीजे मनाचा

    सराव करावा एकाग्रतेचा I उपदेश त्याचा घेण्या १७

    अंतरज्ञान मिळे कठीण I करावे लागते बहुत चिंतन

    श्रद्धा प्रभूवर ठेवून I ध्यान करावे १८

    एकाग्रतेचे चिंतन I लागता प्रभूध्यान

    विचार रहीत करावे मन I प्रकाश पडेल अंतरमनी १९

    आंतरमनातील प्रकाश I चेतना देईल सावकाश

    आनंदी करील आयुष्य I गुरू बनोनी तुमचा २०

    रोज करावे ध्यान I मनी एकाग्र भाव आणून

    जाता बाह्य जगाला विसरून I नियमाने २१

    योगाचे आसते सामर्थ्य I जीवनाचा दाखवी अर्थ

    न जाई प्रयत्न व्यर्थ I विश्वास ठेवावा प्रभूवर २२

    गुरू तुमच्या अंतरी I शोधता त्यासी बाहेरी

    हिच शोकांतिका खरी I तुमच्या जीवनाची २३

    सारे जीवन वाया जाई I जीवन तत्व ध्यानी न येई

    पश्चातापूनी उपयोग नाही I शेवटचे क्षणी २४

    चार दिवसांचे जीवन I सार्थकी लागावे म्हणून

    पाया त्याचा आत्मज्ञान I समजोनी घ्यावा २५

    संशय मनी न यावा I ध्यानयोग सिद्ध करावा

    तोच आपुला गुरू समजावा । अंतरात्मा २६

    गुरू नसतो कुणी व्यक्ती I अंतर्मनातील ती शक्ती

    आत्मा त्यास संबोधती । विद्वान जन २७

    जागृत अंतरात्मा । तोच होय परमात्मा

    श्रम न येई कामा । शोधता देहाबाहेरी २८

    तुमचा गुरू तुमचेपाशी । परी तुम्ही वाट चुकलासी

    जाणोनी घ्यावे गुरूसी । आत्मचिंतनाने २९

    प्रत्येक ती व्यक्ती । तिच्यातील सुप्त शक्ती

    सूचना देत असती । जिवन मार्गाच्या ३०

    जागृती आसवे चित्ती । चेतवावी सुप्त शक्ती

    मार्ग तयांना दिसती । ज्ञान प्रकाशाने ३१

    एकाग्र ज्याचे मन । न होत चुका त्याचे कडून

    संसार सागर जाय पोहून, केव्हांही ३२

    असावा आत्मविश्वास । मिळेल त्यासी यश

    मदत करी ईश । तयांना

    आत्मबल महान । मार्ग त्यासी दिसून

    यश करी संपादून । जीवनाचे ३४

    इच्छा तेथे मार्ग असती । अंतरगुरू मार्ग दाखविती

    श्रद्धा ठेवावी त्याचे वरती । ध्येय गाठण्यासाठी ३५

    आपण चुका करिती । दोष प्रभूसी देती

    नशीबास नावे ठेवती । अज्ञानामुळे ३६

    निर्णयाचे बहूत क्षण । सुख - दु:खे त्यावरी अवलंबून

    जीवन होई कठीण । चूक तुमची घडता ३७

    चूक होते विचारांची । परिस्थिती जाणण्याची

    चाहूल न येती संकटाची । तुम्हांसी ३८

    भावना आणि विचार । यांची मर्यादा असणार

    नियती तिला न कळणार । हाच आहे निसर्ग ३९

    आपण जगतो विचाराने । आपल्यातील भावनेने

    परंतु जगावे आत्मज्ञानाने । हाच यशाचा मार्ग ४०

    आत्म्याचे सामर्थ्य श्रेष्ठ । त्यास कळे इष्ट

    अंश प्रभूचा स्पष्ट । असे तो एक ४१

    म्हणून जाणावे आत्मज्ञान । जावे त्यास शरण

    अंशात्मक परमात्मा समजून । चिंतन करावे त्याचे ४२

    निर्णय कधी न चुकती । जेव्हां तो आत्मा देती

    योग्य निर्णय आनंदती । तुम्हां लागी ४३

    आत्मज्ञान हाचगुरू । सुप्त शक्ती जागृत करू

    निर्णय त्याचे शिरी धरू । हाच करावा संकल्प ४४

    एकाग्र होता मन । लागेल तुमचे ध्यान

    निर्णय तोच देईन । तुमच्यातील सुप्त शक्ती ४५

    प्रसंग येता तुमचे वरी । एकाग्र चित्ती विचारी

    आत्मगुरू निर्णय करी । तुमचे साठी ४६

    आत्म्त्याचा निर्णय । समाधान देय

    चुका न होय । कधीही ४७

    जीवानाचे सार । समजता ईश्वर

    आत्मज्ञान गुरूवर । विश्वास ठेवावा ४८

    आत्मज्ञान गुरू । चिंतन त्याचे करू

    मार्ग तोच धरू I जीवन यशासाठी ४९

    आत्मज्ञान असे महान II घ्यावे समजोनI सर्वांनी ५०

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • अमेरिकेतील नवागत-नातवास

    नवागता, बाळा, तुज बघुनी

    आनंदानें भरली कावड

    मरुस्थला भिजवी श्रावणझड .

    -

    नवागता, नवकिरण भास्कराचा

    शुभंकरा, तूं कळस मंदिराचा

    आशीष तिथें देई प्रशांत-उदधी

    देइ इकडुनी आशीर्वच हिमनिधी .

    -

    प्रशांत-उदधी : Pacific Ocean

    हिमनिधीहिमालय

    -

    बाळा, ‘उद्या’ची आशा तूं

    ही समजशील कां भाषा तूं ?

    एकच भाषा येते तुज - ‘रुदन’

    त्यानें प्रमुदित ‘काल’-‘उद्या’चे जन.

    -

    काल-उद्याचे जन : Yesterday’s Generation,

    & Today’ Generation.

    -

    बाळा, तुझ्यासाठी -

    भंवतीची सृष्टी

    करी पुष्पवृष्टी ;

    ‘Near & Dear’ नारी-नर

    करती अविरत टाळ्यांचा गजर.

    -

    तुला पाहुनी, तुझे चाहते

    म्हणत जवळचे-जन समस्त -

    ‘बाळा, तू चीज़ बड़ी है मस्त मस्त !’ .

    - - -

    -- सुभाष स. नाईक

    Subhash S. Naik

    M- 9869002126

    eMail : vistainfin@yahoo.co.in

  • विश्वामित्राची देणगी

    छम छम बाजे

    पैंजण माझे

    मी अप्सरा स्वर्गाची

    देवलोकींच्या राज्याची ।। धृ ।।

    स्वर्गामघुनी आले भूवरी

    धडधड होती तेव्हां उरी

    तपोभंग तो करण्यासाठीं

    आज्ञा होती इंद्राची ।। १।।

    मी अप्सरा स्वर्गाची

    देवलोकींच्या राज्याची

    तपोबलाच्या सामर्थ्यानी

    प्रतिसृष्टी बनविली ज्यांनी

    सत्वहरण ते अशा ऋषीचे

    परीक्षा ठरली दिव्यत्वाची ।। २ ।।

    मी अप्सरा स्वर्गाची

    देवलोकींच्या राज्याची

    भाग्य माझे थोर कसे

    विश्वामित्राना जिंकले असे

    मात्रत्वाचे रंग भरुनी

    देई देणगी शकुंतलेची ।। ३।।

    मी अप्सरा स्वर्गाची

    देवलोकींच्या राज्याची

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • गाण्याच्या कहाण्या – एक मोहब्बतवालं गाणं

    आपण प्रेमात का पडतो ?, याला जस नेमकं उत्तर देता येत नाही ,तसेच एखाद गाणं आपल्याला का आवडते ? ,याचेही उत्तर कधी कधी सापडत नाही . बस ,ऐकायला आवडत !असेच एक गाणं आहे ,जे मला आवडत . आणि हि आवड गेल्या पन्नास वर्षा पासून कायम आहे !

  • ब्रेक्झिट (२) (लघुकाव्यें)

    UK निघालंय् काडीमोड घ्‍यायला EU पासून
    देशाच्‍या भवितव्‍याची बाब आहे ही.
    पण MPs वागतायत् असे, की
    जगात UK ला काडीची किंमत राहिली नाहीं.


    EU मोडतंय् बोटं
    पण तें बेटं
    करणार काय !
    ब्रेक्झिटवाल्‍या UK ला

    ‘सुसरबाई तुझी पाठ मऊ’
    म्‍हणणं आहे प्राप्‍त,
    नाहीं अन्‍य उपाय.


    कोण द्वाड?
    EU की UK?
    कोण unreasonable?
    EU की UK?

    कोणाला कायकाय हवं आहे ?
    अन् कोण त्‍याला म्‍हणत नाहींये Ok ?


    अगं बाई, थेरेसा मे
    आतां झालं बस्‍स
    आतां खाली बस.
    आजवर झालीय् सगळी चर्चा फोल

    आतां Parliament घेतेय् कंट्रोल.
    अगं, तूं Houseमधें अऽस किंवा नऽस
    आम्‍हाला ‘नन्ना’चा पाठ
    झाला आहे पाठ.


    ब्रेक्झिट चा आत्‍मा काय आहे ?
    Exit की Backstop ?
    की परदेशी नागरिक ?
    की, टिकणें उद्योगधंद्यांची मत्ता ?

    की, नोकर्‍यांची सुरक्षितता ?
    अन् continued आर्थिक सुबत्ता ?
    Priority काय आहे ?
    Why आहे ?,

    तें कुणीच सांगत नाहींये बेटा.
    फक्‍त चर्विचर्वण चालूं आहे.
    Parliament मधें जे कांहीं घडतंय्
    तें फारच हळूं आहे.


    Common Market
    की Common Customs-tariff ?
    पण कसल्‍याच विकल्‍पाची
    होत नाहीं तारीफ.

    सगळेच विकल्‍प
    होतायत् fail.
    होणार की काय
    ब्रेक्झिट ची गाडी derail ?

    UK ला घ्‍यायचाय् काडीमोड
    ब्रेक्झिट च्‍या नांवं;
    पण, त्‍याच्‍या terms काय
    तें कुणालाच नाहीं ठावं.


    ब्रेक्झिट-भाषणांत
    Point of Order
    उठसूठ.
    चालूं आहे PM चं

    बस आणि ऊठ
    बस आणि ऊठ.


    -- सुभाष नाईक

  • हलकेच सख्या मी रानात

    हलकेच सख्या मी रानात
    चोर पावलांनी अशी येते,
    वाट तुझी पाहता मी
    बैचेन जराशी मग होते
    येतो तू असा समोरुन
    भान हरपून माझे जाते,
    जवळ येता तू माझ्या
    मी मोहरुन पुरती जाते.
    घेता मिठीत अलवार तू
    चुंबीतो तू बेसावध क्षणा,
    ओठ ओठांनी अधर तू टिपता
    लाज गाली येते हलकेच तेव्हा
    स्पर्श तुझा बावरा मज होता
    पदर गेला लाज सोडून वाऱ्यावरी,
    न उरले बंधन कसले दोघांत काही
    नजर खुणावे माझी अर्थ लागे तुलाही
    तो श्रुंगार खुलला धुंद वेळी
    सैलावली मी मोहक भावनांनी,
    डोळे मिटले मी त्या श्रुंगार वेळी
    एकरुप झाले दोन तन मोहकशी
    साखर मिठीत मज तू घट्ट घेता
    मी समर्पित झाली त्या वेळा,
    तृप्त झालास तू त्या धुंद मिलनी
    श्रुंगार रसात मी लाजते गंधाळून जरा
    -- स्वाती ठोंबरे.