आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,
उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

आईबाप हे दैवत ज्याचे,
रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।
सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

निद्रेमध्यें असतां दोघे,
मांडी देऊनी आपण जागे ।
कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,
उभे केले त्या जगजेठी ।
आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,
कटीवरती हात ठेवूनी ।
पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

अध्यात्म ही भारतीयांची शक्ती, मानसिक स्वास्थ्य व आत्मिक बळ प्राप्त करून देणारं माध्यम ! जगात वैज्ञानिक क्रांती झाली, तरी भारतीयांनी आपली अध्यात्माची परंपरा सोडलेली नाही. कॅनडात आलेल्या बहूसंख़्य लोकांमध्ये पदवीधर त्यातही तांत्रिक शिक्षण घेतलेल्यांची संख्या अधिक…. नोकरीच्या निमित्तांने त्यांनी देश सोडला; परंतु आपली आध्यात्माची परंपरा कायम जतन केली.

व्यतिरीक्त सौंदर्याच्या पाहूण जे मी

तुझ्या प्रेमात पडाव अस तुझ्यात काहीच नव्हत …….

जीवंतपणी घेई समाधी, ज्ञानेश्वर राजा ।

दु:खी होऊनी हळहळली, विश्वामधली प्रजा ।। १

सम्राट होता बालक असूनी, राज्य मनावरी ।

हृदय जिंकले सर्व जणांचे, लिहून ज्ञानेश्वरी ।। २

आसनीं बसत ध्यान लावता, समाधिस्त झाले ।

बाह्य जगाचे तोडून बंधन, प्राण आंत रोकले ।। ३

निश्चिष्ठ झाला देह जरी , बाह्यांगी दर्शनी ।

जागृत आसती प्राण तयांचे, आजच्याही क्षणी ।। ३

संचार त्यांच्या आत्म्याचा , सदैव होत राही ।

ज्ञान भुकेल्या भाविकाला, चेतना ते देई ।। ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तव स्मरणांचे गीत होते
तूच गीता शब्दभावली
तूच, प्रेरणा संवेदनांची
भावशब्दात प्रसवलेली

तुझ्या निरागस लोचनी
भावप्रीती ओथंबलेली
सोहळे रम्य ऋतुऋतुंचे
लाजती मोदे तव गाली

नभांगणी कृष्ण सावळा
तू पावरी अंतरी घुमलेली
तूच सुगंधा दरवळणारी
ममहॄदयी या गंधाळलेली

हवे काय, अजुनी जीवनी
तुझ्या स्मरणी मती गुंतली
क्षणक्षण ही अधीर स्पंदने
तव भेटीसाठी आसुसलेली

–वि. ग. सातपुते. ( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. १८४

३१/७/२०२२

नको जाणे सिनेमाला,
गर्दीचा आहे पहिलाच दिवस
याच विचाराने थिएटर पडले ओस
चला जावू सिनेमाला, आजच्या दिवशी शेवटी.
निराशली मंडळी, बघूनी हाऊस फूल पाटी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

त्याची एकता करूण कहाणी, डोळे भरून आले पाणी

हृदय येता उंचबळूनी, निराश झाले मन

आघात होता त्याच्या जीवनी, तो तर नव्हता माझा कुणी

तरी का आले प्रेम दाटूनी, उमजेना काही

दु:ख दुजाचे समोर आले, मनास ज्याने कंपीत केले

दोन जीवांच्या हृदयामधले, अदृष्य हे धागे

मानव धर्म एक बिजाचा, वाढत गेला गुंता त्याचा

ओढत असता धागा टोकाचा, दुजा हळहळतो

राग लोभ वा प्रेम भावना, बांधूनी ठेवते एकमेकाना

हिच असे निसर्ग योजना, जीवन म्हणती याला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आत्मविश्वास जागृत ठेवूनी, कार्य घेवूनी तडीस नेती ।

कधीही न राही अवलंबूनी, मदतीसाठी दूजा वरती ।।

ईश्वर करीतो मदत तयांना, मदत करी जे आपले आपण ।

आपल्यातची तो ईश्वर आहे, असते याची जयास जाण ।।

विश्वासाने हुरूप येई, जागृत करीती अंतर चेतना ।

लक्ष्य सारे केंद्रीत होता, यश चमकते प्रयत्नांना ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

विसरून साऱ्या ताणतणावां ,देवा तुझ्या कुशीत यावे,
करून निश्चिंत आपुल्या मनां, वरूनच पृथ्वीला बघावे,--!!!

कलंदर वावरणाऱ्या ढगां,
सोबत घेत दूरवर हिंडावे,
चहूकडे अन् चहूदिशांना,
आनंदाने गात फिरावे,--!!!

ताऱ्यांसवे फेर धरतां,
गगनाला मुठीत घ्यावे,
पिऊन आधी रजतकणां,
धरणीकडे अभिमानें बघावे,--!!!

नकोत भय भीती चिंता,
विद्युतलतेसह हिंडावे,
कुणी कुठे दहशत माजवतां, लख्खकन कसे चमकून उठावे,-!

पाहण्या सूर्य चंद्राला,
मेघांच्या मऊ दुलईत शिरावे,
पिट पिट करती जेव्हा पापण्या, प्रखर तेजाने भानही विसरावे,--!

वार्‍याबरोबर दाही दिशा, आपणही सुसाट सुटावे ,
झुगारत सगळ्याच बंधना,
अतुल वेगे मस्त फिरावे,--!!!

वादळासह पृथ्वीवर फेरा,
मनमुराद जिकडेतिकडे घुसावे भयकंपित करत साऱ्या जनां, दराऱ्यात कसे बांधून ठेवावे,

हिरवा गार पसरला गालिचा, नभातून विहंगम दृश्य दिसावे
शक्य तेवढे वसुंधरेला,
वरून प्रदूषणमुक्त करावे,--!!!

© हिमगौरी कर्वे