थोडी थोडी प्या
घाई करायची नाही
दोन पेगची मजा
चार पेगमध्ये नाही

नको तो हॅंगओव्हर
दुसरा दिवसही छान
पिताना राहू द्या
थोडे तरी भान

फुकट मिळाली तरी
जास्त ढोसू नका
घ्या तुम्हीच काळजी
नको ते वका वका

ग्लासकडे लक्ष द्या
खम्ब्याकडे नको
मला घरी सोडा
मित्रांना विनंती नको

चालता आले पाहिजे
चालविता आली पाहिजे
आपल्याच घरी आपल्याला
जाता आले पाहिजे

मजा लेना है पिने का
आठवा पंकज उधास
प्या थोडी थोडी
आयुष्यभर प्या झकास

डॉक्टरनी मनाई करणे
यासारखी सजा नाही
दोन पेगची मजा
चार पेगमध्ये नाही

-- आम्ही साहित्यिक ग्रुप वरुन

निराकार तो असूनी व्यापतो,

सर्व विश्व मंडळ,

सूक्ष्मपणातही दिसून येतो,

करी जगाचा प्रतिपाळ ।।१।।

दर्शन देण्यास भक्त जणांना,

धारण करितो रूप,

तसाच दिसे नयनी तुमच्या,

ध्यास लागता खूप ।।२।।

दृष्टांत होणे सत्य घटना ती,

जीवनी तुमच्या घडे,

वेड लागता प्रभू चरणाचे,

सदैव स्वप्न पडे ।।३।।

कुणामध्येही अस्तित्व दाखवी,

हीच त्याची किमया,

परि टिपून घेई खऱ्या भक्ताची,

दृष्टांताची ही माया ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

गळे अवसान सारे
फुटे कणसाला तुरे
चुलीत घाला तुमचे
वांझ दौऱ्यावर दौरे!

कापसाच्या होई वाती
विम्याचं रिकामे पोते
निवडून दिलेले घोडं
कंपन्याची पेंड खाते !

खतात लूट,बियांत लूट
आडत्याचीही दलाली
खरेदीखताला बघा
महागाई लावी लाली !

कोपतो प्रत्येक ऋतू
तशी काळी अवकाळी
पीठ मीठ भाकरीचं
शिक्षण धरी काजळी!

बनिया येती घरा तेव्हा
बटनी मतदान करा
निवडून गेले आता
शेतकरी फासाने मारा!

-- विठ्ठल जाधव

संपर्क: ९४२१४४२९९५

शिरूरकासार, जि.बीड

ना आई ना सूनबाई होते, ना राजाची पटराणी होते !

इवल्या मायेच्या राजवाड्यात, गोड बाबांची नकटी राजकुमारी होते !!१!!

हसवून खिदळून घर सजत होते, दिवसांमागून दिस घेत होतें झोके,

झोक्यानेही भुर्रकन हिंदोळा घेतला, लग्न आकाशी तो जाऊनी ठेपला !!२!!

कन्यादानाचे त्यांसी पुण्य लाभले, मंगळसूत्राने साजरे रूपही सजले,

ललना सुंदरी सुवासिनीं नटले, किंतू अंतरपाटने अंतर दूरवर ओढले !!३!!

आईची परी पाठवणीत आश्रूंनी भिजली, बाहुली बाबांची हृदयातच निजली,

खळी गालांवरची ओठांत मिठली, मायेची ममता हुंदक्यात थटली !!४!!

मग माझ्याच घराचे बारसे जाहलें, माहेर म्हणवून पाहुणी बसवले,

हक्काच्या सदनीं पाहुणचार लडिवाळला, चार दिवसांत परतीचा निरोप गोंजारला !!५!!

माप ओलांडता लेक परके धन झालीं, नाळ कपल्याची वेदना मज तेव्हा बोचलीं,

कुठलं माहेर अन् कुठलं सासर होत? पोरकेपणात गुंफवणारी होती रेशीम गोठ !!६!!

-- कु. श्वेता काशिनाथ संकपाळ.

" गोठ " (१२/११/२०१९)

कोमेजणार म्हणून फूल उमलायचे राहते काय

काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना ।

निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मना ।।१।।

वेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी ।

नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरी ।।२।।

जीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें ।

मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगे ।।३।।

प्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं ।

पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहीं ।।४।।

उर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी ।

समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bbknagapurkar@gmail.com

तुझ्या हसऱ्या चेहऱ्यात
लपवलेले सारे..
मला जणूकाही ओळखतच
नाही..
तुझ्या घरभर फिरणाऱ्या
पावलांची
मी कधीच दखल घेतली नाही
दोन टोकं विरूद्ध दिशेची
मिसळून जातात एका वळणावर..
शांतता शोधतात ह्या प्रीतिसंगमावर..
खोल अथांग सागर ही गर्जतो
भरून आलेलं आभाळ बरसतं..
तुझ्या मनातल्या खोलीचं मोजमाप
नाही समजतं..
एकटक आरशात पाहतेस पण
प्रतिबिंब तुझ्या सावलीचं तुला
तेव्हाच दिसतं..
जेव्हा मनातल्या आरशात मी
तुझ्या सोबत तुझ्या नजरेत
घर करून राहतो
तुझ्या इतकं छान तेव्हा कुणीही
नसतं... प्रतिमेला तुझ्या.. माझ्या
प्रतिभेचा श्रृंगार चढलेला असतो.

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

महादेव म्हणा, शंकर म्हणा, भोलेनाथ म्हणा ।
नाम घेताच अंतरी, शांती दीप जाणा ॥

भस्म विभूती अंगावरी, गळा रुद्राक्ष माळ ।
त्रिनेत्रीचा करुणेचा, अखंड वाहे जाळ ॥

कैलासपति योगिराज, भक्तांचा तो सखा ।
दुःख दारिद्र्य हरितो, ठेवितो जीवन रेखा ॥

महादेव म्हणा, शंकर म्हणा, भोलेनाथ नाम ।
नामस्मरणी जीव होई, शिवमय संपूर्ण धाम ॥

🙏 *हर हर महादेव* 🙏

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

गहिवरलेल्या अव्यक्ताला
भावनांचा फुटतो पाझर

भेटीसाठी आसुसलेले
शब्दशब्द होती अनावर

उलघाल अधरी मौनाची
नेत्री दाटुनी येते अंबर

सावळबाधी धूसर सारे
कातरवेळ कातर कातर

व्यथा मनीची बावरलेली
तरी प्रसवते काव्य सुंदर

शब्दाशब्दांची ओढ़ लाघवी
सुखावतो हा जीव निरंतर
*********

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३०७

२६/११/२०२२

एक होता कप
एक होती बशी
दोघांची जमली गट्टी खाशी
पांढरा शुभ्र त्यांचा
रंग चमकदार
त्यावर नाजूक फुलांची
नक्षी झोकदार
दिसायचे ऐटदार
आणि आकार डौलदार
सकाळ-संध्याकाळ
गोड किणकिण चालायची फार
कपाने ओतायचा
बशीत चहा सुगंधी
तिने हळूहळू प्यायची
साधायची संधी
एक दिवशी फुटली बशी
झाले तिचे तुकडे
कपाचा ही कान तुटला गेले त्याचे रुपडे
बशीचे तुकडे
दिले फेकून
कपाला ही दिले
अडगळीत भिरकावून
एक दिवस आले
एक पाहुणे
त्यांना दाढीसाठी हवे
गरम पाणी म्हणे
अडगळीतून काढला का
दिले त्यात पाणी भरून
पाहुण्याने केली दाढी घोटून
आरशात पाहिले रूप न्याहाळून
कपाचे जिणे झाले केविलवाणे
कुठे सुगंधी चहा कुठे हे लाजिरवाणी जिणे?

-- विनायक अत्रे.