कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
मान्य मला ती सजा, प्रभु तु देशी
मान्य आहे मजला वाल्या कोळी बनणे
खून लागल्याचा डाग लागला परी उद्धरुन जाणें ।।१।।लुटालूट करुनी देह वाढविला
राम नाम जपूनी पावन तो झाला ।।२।।प्रभू कृपा होऊनी महा कवी बनला
वाल्मिकी ऋषी बनूनी रामायण ग्रंथ रचिला ।।३।।वाहून गेला पाप भाग तप प्रवाहाच्या वेगांत
धुवूनी गेला डाग जलाशयाच्या ओघांत ।।४।।वाईट घटना घडते त्यास भोग म्हणावे
उद्धरुनी त्यांत जाणे ह्यास योग समजावे ।।५।।जर होत असेल माझा वाल्मिकी ऋषि
मान्य मजला सजा जी प्रभूं तूं देशी ।।६।।-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com -
साक्षीदार
घटना' जेव्हां घडली अघटित ।
कुणीही नव्हते शेजारी ।।
कां उगाच रुख रुख वाटते ।
दडपण येवूनी उरीं ।। १
जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।
नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।
एकटाच आहे समजूनी ।
स्वार्थी भाव मनी आला ।। २
नीच कृत्य जे घडले हातून ।
कुणीतरी बघत होता ।।
सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।
हेच सारे सुचवित होता ।।३
कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।
नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।
बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।
अंतर्यामीही बसलेला ।। ४
त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।
कचरुनी जाते मन सदा ।।
अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।
सत् कर्मे घडती अनेकदा ।। ५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
रचली जाते कविता
मिळता मजला बाह्य एकांत, छळते गर्दी विचारांची
मन गुंतविण्या कुणी नसता, चलबिचल होते भावनांची...१,
शब्द वर्णांचा घेवून आधार, भावना काढी मार्ग आपला
आविष्कार घडविण्यासाठी, विचार करितो मदत तिला...२,
शब्दांना नटवी थटवी, ध्वनी लहरी नि सूर गेयता
अलंकार मिळता अंगी, रचली जाते एक कविता...३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
निवृत्तीची वृति
माझे म्हणूनी जे मी धरले, दूर होई ते मजपासूनी
दूर ही जावूनी खंत न वाटे, घडत असते कसे मनी...१,बहुत वेळ तो घालविला, फुल बाग ती करण्यामध्ये
विविध फूलांची रोपे लावूनी, मनास रमविले आनंदे....२,कौतुकाने बांधी घरकूल, तेच समजूनी ध्येय सारे
कष्ट करूनी मिळवी धन, खर्चिले ते ह्याच उभारे...३संसार करूनी वंश वाढवी, संगोपन ते करूनी त्यांचे
थकूनी जाई देह आता तो, चित्त लागते प्रभू चरणाचे...४,ओढ आतां उरली न काही, ज्याच्यासाठी तगमगलो,
निवृत्तीची वृत्ती मिळूनी, समाधानी तो होऊ शकलो...५डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
भावना
एका बेसावध वळणावर
तू मला भेटलीस ......
मला तुझ्यात गुंतवून, तू
माझ्यात विरघळलीस ....!माझ्या सोनेरी क्षणांची
महिरप तू झालीस....
गुलाब,चाफा,अन् केशर कस्तुरी
सुगंधाची बरसात तू केलीस ...!चार फुलांची आस माझी
तृप्त तू अशी केलीस...
चांदण भरली तुझी मुठ
माझ्या ओंजळीत रिती केलीस !तप्त ग्रीष्मात सावली झालीस
शीतल संध्येला सखी,
चाहूल लागता मज संकटाची
प्रार्थना येई तुझिया मुखी !नाते आपले मैत्रीचे ...
स्नेहाळ - मधाळ केलेस तू
तुझ्या प्रेमळ जिव्हाळ्याने
नवे बंध निर्मिलेस तू !!भावना लाभावी सखी
प्रत्येक जन्माची आस माझी...!
तुझ्या माझ्या मैत्री पुढे
फिकी गोडी, गुळ साखरेची !!© अरविंद टोळ्ये
९८२२०४७०८० -
ना दुःखाचा धांडोळा, ना स्वप्नांचा आढावा
प्रदीप निफाडकरांची गझल
-
आत्म्याचे रूप
बिलोरी दिसते प्रतिबिंब
तेच कां ? रुपडे आपुले
कसा ? शोधावा आत्मा
कोणते ? रूप ते आगळे।।माया सारीच दयाघनाची
रुपात, साऱ्या तोच एक
देही, तो चिरंजीव आत्मा
दावितो जगण्याचे सोहळे।।जीव! सृष्टीत या विनाशी
कृपावंत! तो जगविणारा
जाणावे, त्यालाच निरंतर
रूप आपुले त्यात दडलेले।।-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र.३३.
२ - २ - २०२२.
-
सुगंध पसरे चारही दिशा
सुगंध पसरे चारही दिशा,
मधुसंचयाचा करत साठा, फुलाफुलांवर बहर केवढा,
वारा वाही, सुवास खासा,--!!!फांदी फांदी डंवरून येई, फुलाफुलांनी लगडतसे,
किमया सारी निसर्गाची,
तोरणे सतत लावत असे,--!!!जंगी असे स्वागत एवढे,
खास चालले कुणासाठी,
कोण कोणासाठी झुरे,-
-कोण अवतरे पृथ्वीवरती,---?सडा पडतो खाली फुलांचा,
का घातल्या पायघड्या,
रंगांची अशी मांदियाळी,
अत्तराचे कोण शिंपी सडे,--!!!कोमल, मऊ, तरल, तलम, पाकळ्यांचे जादू कशी बोले, हळूहळू पहा उमलत,
फूल झाडावर डोले,--!!!पानोपानी रंगरंगोटी,
मधूनच कळी डोकावते,
सूर्यकिरणांशी होड चालली,
हळूच खोडाला बिलगे ,--!!!फुलाफुलांवर रेंगाळत,
भुंगे खेळत राहती,
प्रणायक्रिडा त्यांच्या बघुनी लतावेली गाली हसती,--!!!भ्रमरांच्या त्या प्रेमलीला,
पाहून त्या रोमांचित होती,
हळूच कवटाळती झाडा,
प्रियकर ना तो शेवटी,--!!!© हिमगौरी कर्वे.
-
समानतेच्या वाफा
भांडी घासताना विम बारधुणं धुताना व्हीलतिच्याच हातात दाखवतातआणि तरीही तीकिती सुंदर हसते जाहिरीतीत...बादशहा मसाल्याची फोडणीसुद्धातिच देत असतेआणि सासऱ्याच्या गुडघ्यालामुव तिच लावत असतेआणि तरीही तीकिती सुंदर हसते जाहिरातीत...बाळाचं डायपर तिच बदलतेआणि मुलांनाएका मिनिटात मॅगीहीतिच बनवून देतेआणि तरीही तीकिती सुंदर हसते जाहिरातीत...बरोबर रंगवला जातो जीव त्याच्यातआणि तिला लागीर लावली जातेतो मात्र अफेअर करतोचआणि माझ्या नवऱ्याची बायको म्हणतती किती सुंदर हसते मालिकेत....सुजूकीची नवी कार तो चालवतोआणि ती मुलांना सांभाळतेमागच्या सिटवरतरीही तीकिती सुंदर हसतेच ना जाहिरातीत...तिने ऑफिस केलं कायकिंवा बिझनेस केला काय?जमाना हाऊस वाईफचाच आहेअजूनतरीहाऊसहजबंड हा शब्दअस्तित्वात आलेलाच नाहीआणि पहा नाती नितीनची कविता वाचतेयतरीही ती कितीसुंदर हसतेय नितीनच्या कवितेमध्ये...--दंगलकार नितीन चंदनशिवेकवठेमहांकाळ,सांगली.मोबाईल नंबर-7020909521. (व्हाट्स अप साठी) -
येशील तू कधी भेटाया सख्या
येशील तू कधी भेटाया सख्याती वाट मी अलगद पाहतेगंध अत्तरी केवड्याचे सभोवतीसुवास दरवळून आल्हाद वाहेती कातर वेळ संध्या समयीकेशरात सांज अलगद भिजेसंध्या छायेचा खेळ मनोहरसांज केशरी सूर्य साक्षी असेये सख्या नभ शामल वेळीती वेळ धुंद क्षण बावरेतुझा स्पर्श मधाळ मोहूनमिठीत तुझ्या मी गंधाळतेघे तू चुंबून अलवार मजआस मलमली तुझी बहरेआहेस पुरुष तू अन स्त्री मीन प्रश्न अधिक पडावे कुठलेओढता मिठीत मज हलकेचमोगऱ्याचे गंध हलकेच दरवळेये सख्या तू अवचित असाही रातराणी साद देते तुज रेघे मिठीत अलवार तू मजओठ ओठांनी चुंबीता तू रेचंद्र पाहिलं हसून हा प्रणय साराचांदण्यात तृप्त होईल तुझ्यासवे मी रेकितीक वाट पाहू तुझीये सख्या काहूर तुझे मनी दाटलेभिजले मन हळवे तुझ्या आठवणीततुझ्या वाटेवर चांदण टिपूर सजले-- स्वाती ठोंबरे.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti