रुजविता बियाणें
अंकूर फुटती
असतील दाणे जसे
तेच उगवती

पेरता आनंद
आनंदचि मिळे
प्रेमाची बियाणें
प्रेम आणी सगळे

शिवीगाळ करुनी
आदर येई कसा
शत्रुत्त्वासंगे नसे
मैत्रीचा ठसा

घृणा दाखवूनी
कसे येई प्रेम
क्रोधाच्या मोलाचे
शांती नसे दाम

पेरावे तसें उगवतें
नियम हा निसर्गाचा
सुख दुःखाला कारण
स्वभाव ज्याचा त्याचा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तू कोणाची का होईना
तुझ्या हृदयातील एक जागा
मोकळी राहायलाच हवी...
मी जिवंत असेपर्यत तुला
माझी आठवण यायलाच हवी ...
मला गमावल्याची किंमत
तुला काळायलाच हवी ...
माझ्या समोर येता
तुझी नजर झुकायलाच हवी...
तुझ्या आयुष्यात एकदा
तू माझी मदत मागायलाच हवी...
माझे सर्वस्व पणाला लावून
मी ती तुला करायलाच हवी...

कवी - निलेश बामणे, ( बी डी एन )

नाही ग मी राजा
पण तू आहेस माझी राणी
आपल्या प्रेमाची नाही
वेगळी अशी कहाणी...

सांग मला एकदा
काय आहे तुझ्या मनी ?
जुन्या त्या आठवणींनी
नको डोळ्यात पाणी

नको होऊस तू दूःखी
थोड्याश्या विरहानी
प्रेम नाही होणार कमी
जरी ढळेल जवानी

आपल्या प्रेमाची नाही
वेगळी अशी कहाणी...

आपण फक्त जवळ बसावं
धुंद करेल रातराणी
आयुष्य असंच फूलत रहावं
कायम प्रेमाच्या फुलांनी

नाजुकशा कोमल शब्दांना
रंगवावं तू प्रेमानी
मीही गाईन तुझ्यासाठी
सुंदर प्रणयाची गाणी

आपल्या प्रेमाची नाही
वेगळी अशी कहाणी...

प्रेमाला नको ओहोटी
अगदी कोणत्याही क्षणी
भिजवत राहीन सदैव
तुला प्रेमाच्या लाटांनी

बांधला सुंदर ताजमहाल
मुमताजसाठी शहाजहाननी
प्रेम कसं व्यक्त करू माझं
नाही कोणतीही निशाणी

आपल्या प्रेमाची नाही
वेगळी अशी कहाणी

- डॉ. सुभाष कटकदौंड

जीवनांतले चित्र पालटूनी, रंग ते बदलले
जनी जनार्दन ठरविले, सारे काय मिळविले ।१।

सुंदर तसबीर एक आणली, देवी श्री लक्ष्मीची
श्रद्धेचे भाव गुंतविले, पूजा करूनी तिची ।२।

शिक्षण घेवूनी ज्ञान मिळविले, कष्टानें सारे
शरीर होते चैतन्यमय, आणि धडपडणारे ।३।

रंग बधितले जीवनांतील, विविध छटांचे
सजविण्यास लागते त्या छटांना, बळ संपत्तीचे ।४।

ज्ञान आणि प्रयत्न जेव्हां, एक ठिकाणी असे
प्रसन्न करण्या धन लक्ष्मीला, अडचण येत नसे ।५।

शक्ति, युक्ति, बुद्धी एकटवूनी, परिश्रम केले
धनराशीचे अल्प भांडार, त्याने जमविले ।६।

तेज चमकले त्याच्या जीवनीं, धन लक्ष्मीचे
समजूं लागला फार सुखी, क्षण कर्तृत्वाचे ।७।

माहीत नव्हते लक्ष्मी असते, चंचल स्वभावी
केव्हां येईल जाईल कशी, भंरवसा तो नाहीं ।८।

चालत असतो खेळ नियतीचा, गमतीनें सदा
कुणाचे फांस कसे पडतील, कळेना अनेकदां ।९।

कमाईस त्याच्या ओहोटी लागली, व्यवहारामध्यें ती
प्रयत्न सारे फोल ठरूनी, अपयश येती ।१०।

निराश बनले जीवन सारे, अंध:कार झाला
दु:खाच्या त्या चटक्यामध्यें, जीव होरपळला ।११।

मार्ग बदलले पूर्ण तयानें, आपल्या जीवनाचे
धन कमविणें लक्ष नव्हते, त्याच्या प्रयत्नांचे ।१२।

वाचन करूनी चिंतन केले, मन रमविण्या चित्ताला
ध्यान साधना देवूं लागली, आनंद त्याला ।१३।

विसरूनी गेला हलके हलके, दु:ख निर्धनतेचे
काव्य लेखनानें उघडले द्वार, नव जीवनाचे ।१४।

चकीत झाला एके दिवशीं, बघूनी तसबिरीला
श्री लक्ष्मीचे ठिकाणी सरस्वतीचा, बदल कुणी केला ? ।१५।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

संतुलन करूनी चालवी, निसर्गाचा खेळ सतत ।

जन्ममृत्यूची चाके फिरवी, एकाच वेगाने अविरत ।।

जन्म घटना ही शांत होता, मृत्यू परि घेई लक्ष्य खेचूनी ।

नष्ट होतो जेव्हां मानव, विचार लाटा उठती मनी ।।

मरणामध्यें निसर्ग असतां, हताश होऊनी दु:ख करी ।

मानवनिर्मित नाश बघूनी, घृणायुक्त येई शिसारी ।।

पूर वादळे धरणी कंप, पचवितो आम्ही ही संकटे ।

मानव निर्मित युद्ध दंगली, सूड भावना तेथे पेटे ।।

विनाश असता दोन्हीमध्ये, मान तुकवी निसर्गापुढे ।

बिघडले घर देईल बांधूनी, विश्वास बाळगी ईश्वराकडे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हे देवा...
माझ्या लेखणीला दुःख जाणण्याची ताकद दे,
निःशब्द अश्रूंनाही शब्द मिळण्याची वाट दे.
जगाच्या जखमा कागदावर उमटू देत,
आणि प्रत्येक ओळीत माणुसकीची हाक दे.

माझी लेखणी फक्त शाईत न भिजो,
ती मनांच्या वेदनेत खोलवर न्हाऊ दे.
तुटलेल्या स्वप्नांचा हळवा आवाज
माझ्या शब्दांत अलगद सामावू दे.

जगाच्या गर्दीत हरवलेल्या मनांना
माझ्या कवितेत थोडा निवांत श्वास मिळू दे.
अशी ओळ उमटू दे देवा,
की वाचताना कुणाच्या डोळ्यात दडलेला अश्रू वाहू दे.

माझे शब्द मोठे नसले तरी चालतील,
पण त्यात करुणेची ऊब असू दे,
माझी कविता फक्त वाचली जाऊ नये,
ती एखाद्या जखमी मनाला हलकेच समजून घेऊ दे.

शेवटी इतकंच मागणं देवा तुझ्यापाशी,
माझी लेखणी माणुसकीची ज्योत बनू दे.
मी नसतानाही कधीतरी कुणाच्या ओठांवर
माझी कविता एखाद्या आशेचा श्वास बनू दे.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

उगवता सूर्य, नमन करती त्याला,

विसरती सारे सुर्यास्ताला ||धृ||

ऐश्वर्याची झलक, श्रीमंतीचे सुख

बिनकष्टाची संपत्ती, लक्ष मिळवण्याती

माना डोलावती, डामडोलाला ||१||

उगवता सूर्य. नमन करती त्याला

प्रथम हवे दाम, तरच होई काम

पैशाच्या भोवती, सारेच फिरती

पैशाचे गुलाम, मानती पैशाला ||२||

उगवता सूर्य, नमन करती त्याला

सत्तेची नशा, दाखवी जना आशा

स्वतःसी समजे थोर, असुनीया शिरजोर

हांजी हांजी करती, बघता सत्तेला ।।३।।

उगवता सुर्य, नमन करती त्याला

अधिकाराची रीत, बघती स्वहीत

गरजवंता अडविती, शोषण तयांचे करती

सलाम करती, अधिकाराच्य़ा खुर्चीला ।।४।।

उगवता सुर्य़, नमन करती त्याला

कालचा नटसम्राट, होता अती श्रेष्ठ

डोंगर उतरला त्यानी, आज विचारिना कुणी

जवळ करती, उमलणाऱ्या फुलाला ।।५।।

उगवता सुर्य, नमन करती त्याला, विसरती सारे सुर्यास्ताला.

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

Bknagapurkar@Gmail.com

निसर्गाचा मानवाशी संघर्ष,
प्राणीमात्रांचा मनुष्याशी संघर्ष !

जीवन जगणे म्हणजेच संघर्ष,
जगण्यातील अर्थ म्हणजेच संघर्ष !

संघर्षाची काही ठोस व्याख्या नाही,
कलियुगात माणसाला संघर्षाशिवाय पर्याय नाही,
संघार्षावाचून माणसाला जगणे शक्य नाही !

संघर्ष जगण्याची आशा दाखवतो,
जीवनातील संघर्षात माणूस शहाणा होतो !

संघर्षात जीवन तावून सुलाखून निघते,
आणि सोन्यासारखे स्वच्छ होते !

संघर्ष म्हणजे स्पर्धा,
स्पर्धा म्हणजेच संघर्ष !

संघर्ष नसेल तर माणसाची प्रगती खुंटेल,
संघर्ष करतांना माणसाला
जीवन जगण्याचा खरा अर्थ कळतो,
अडचणींवर मात करण्यास संघर्षच उपयोगी पडतो,
जीवन जगण्यासाठी संघर्ष हा करावाच लागतो !

जगदीश पटवर्धन

दाखवितोस हूबेहूब रुप आरशामध्ये मला

मीच माझे रुप बघूनी चमत्कार वाटला

सत्य स्थितीचे द्दष्य करुनी दाखविलेस सर्वाला

उणें अधिक न करितां तसाच दिसे आम्हाला

गुणदोष बघूनी देहाचे मुल्य मापन करितो आम्हीं

चांगले राहण्या शिकवी हीच युक्ती नामी

कांचेच्या आरशापरीं असे मनाचा अरसा

आत्म्याची मलीनता दाखवुनी चांगला बनवी माणसा

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

चाफा आणि मोगरा
गंधर्व कुठले हे,
धरातलावर येऊन,
सर्वांस मोहवती खरे,
शापित म्हणू त्यांना
तर सुगंधाच्या राशी,
जो तो कुरवाळे त्यांना,
घेऊन थेट हृदयाशी, --!!!

हिमगौरी कर्वे ©