काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना

निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मना

वेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी

नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरी

जीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें

मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगे

प्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं

पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहीं

उर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी

समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

“सोड मानवा , सोड रे ! हे वागणे आहे लज्जास्पद ,

तुला पाहूनी असे, लाजेल एखादे श्वापद…!

भल्या मोठ्या अपेक्षांची भली मोठी रास रचतोस,

गैरसमजुतीची ठिणगी पडताच, प्रेम वृत्ती मागे सरतोस…!

सन्मान, सचोटी,आदराचा खोटा सोहळा थाटतोस,

तुझा हट्ट हेका मात्र शिरतुरा खोचून सांगतोस…!

नतद्रष्ठ बुध्दी तुझी रे, अजाणते समज बाळगतोस,

सारासार विचार न करता, बंध नात्यांचे चिरडतोस…!

स्वार्थी मन, वासना तुझी रे, दानवासम वागतोस,

म्हणवूनी सत्पुरुष स्वतःस , अहंकाराचा मुकुट घालतोस…!

कुत्सित भावना, कुंठित विचारांची बाजारपेठ मांडतोस,

निर्लज्जपणे तूच तुझी माणुसकी खुलेआम विकतोस…?

सोड मानवा, सोड रे! हे वागणे आहे लज्जास्पद…..!”

कृष्णा तुझ्या विना
अस्पष्ट अधुरे सारे
मनातील भावनांचे
ह्रदयी बंदिस्त किनारे..

तुझ्या ओढीने माझा
जीव झाला अधीर..
तिमिरात जळणारा
राधे मी मिहीर..

अचल पवित्र स्थान
नयन दीप तेवती..
ह्रदयातील भाव
बासरीत उमटती..

भवसागर दाटला
द्वारकेच्या भूवरी
निश्चल उभा कृष्ण
राधेच्या ह्रदयांतरी

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

हे यंत्रा !
तुझी जात कोणती?
तुझा धर्म कोणता?
तुझा पक्ष कोणता?
तू सनातन आहेस?
कि पुरोगामी आहेस?
तू सजीव आहेस?
कि निर्जीव आहेस?
का बनवतोस रस्ता?
धर्मनिरपेक्ष तुझे काम
संविधानावर तर चालतोयस..
मानवी कल्याणासाठी तू..
यंत्रयुगातील तू..
कोणती घ्यावी शिकवण?
हे यंत्रा !

विठ्ठल जाधव
शिरूर, जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५

श्रीकृष्णाचे जीवन बनली एक गाथा,
यशस्वी होई तुमचे जीवन चिंतन त्याचे करिता ।।१।।

तल्लीनतेच्या गुणामध्यें लपला आहे ईश्वर,
तल्लीनतेचा आनंद लुटा शिकवी तुम्हा मुरलीधर ।।२।।

बालपणीच्या खेळामध्ये जमविले सारे सवंगडी,
एकाग्रतेने खेळवूनी आनंद पदरीं पाडी ।।३।।

मुरलीचा तो नाद मधूर मन गेले हरपूनी,
डोलूं लागले सारे भवतीं मग्न झाल्या गौळणी ।।४।।

टिपऱ्या घेवूनी नाच नाचला गोपी साऱ्या जमवूनी,
लय लागूनी जातां सारी संसार गेली विसरूनी ।।५।।

राधा तर वेडी झाली तुझ्यावरील प्रेमानें,
लुटून जावे प्रेमामध्यें शिकविले श्रीकृष्णानें ।।६।।

गीतेचे तर ज्ञान आगळे उकलेले जीवन कोडे,
आत्मज्ञान घेतां त्यातील जीवनाचे दर्शन घडे ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

-- सुभाष ञ्यंबक दुष्यंत.

निसर्ग नियमें दया प्रभूची, सदैव बरसत असते ।
दयेचा तो सागर असता, कमतरता ही पडत नसते ।।

अज्ञानी ठरतो आम्हींच सारे, झेलून घेण्या तीच दया ।
लक्ष्य आमचे विचलित होते, बघून भोवती फसवी माया ।।

उपडे धरता पात्र अंगणीं, कसे जमवाल वर्षा जल ।
प्रयत्न सारे व्यर्थ जाऊनी, निघून जाईल वेळ ।।

भरेल भांडे काठोकाठ , केवळ धरता योग्य दिशेने ।
टिपून घ्या तुम्ही दया प्रभूची, अशीच केवळ शुद्ध मनानें ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

चमकत होते अगणित तारे,

आकाशी लुकलुकणारे ।

लक्ष्य वेधूनी घेतां घेतां,

फसवित होते आम्हांस सारे ।।१।।

कधी जाती चटकन मिटूनी,

केंव्हां केंव्हां दिसती चमकूनी ।

खेळ तयांचा बघतां बघतां,

चित्त सारे गेले हरपूनी ।।२।।

एक एक जमती नभांगी,

धरणीवरल्या मांडवी अंगीं ।

संख्या त्यांची वाढतां वाढतां,

दिसून येती अनेक रांगांनी ।।३।।

हसतो कुणीतरी मिश्कील तारा,

डोळे मिटतो दुजा बिचारा ।

स्थिर राहूनी लपतां लपतां,

खेळांचा वाढवी पसारा ।।४।।

निशाराणीची मुले ही सारी,

खेळत राहती रात्री बिचारी ।

उषाराणीची चाहूल येतां,

निघूनी जाती आपल्या घरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

एकाच दिशेने जातां,
प्रभू मिळेल सत्वरी,
रेंगाळत बसाल तर,
गमवाल तो श्री हरी ।।१।।

तुम्ही चालत असतां,
अडथळे येती फार,
चालण्यातील तुमचे,
लक्ष ते विचलणार ।।२।।

ऐष आरामी चमक,
शरिराला सुखावते,
प्रेम, लोभ, मोह, माया,
मनाला ती आनंदते ।।३।।

शरिराचा दाह करी,
राग द्वेष अहंकार
मन करण्या क्षीण,
षड् रिपू हे विकार ।।४।।

सुख असो वा ते दु:ख,
बाह्यातील अडथळे
सारेच सारता दूर,
प्रभू तुम्हास मिळे ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सोडून दे अहंकार तुझा

लाचार आहेस आपल्या परि

पूर्ण जीवन तुला न मिळे

न्यूनता राहते कांहीं तरी...१

धनराशि मोजत असतां

वेळ तुजला मिळत नसे

शरीर संपदा हाती नसूनी

मन सदा विचलित असे...२

शांत झोपला कामगार तो

दगडावरी ठेवूनी डोके

देह सुदृढ असूनी त्याचा

पैशासाठी झुरतां देखे...३

उणीवतेचा कांटा सलूनी

बाधा येत असे आनंदी

म्हणून खरे समाधान ते

लाभत नसते मग कधी...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०