कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
काळाची झडप
डोक्यावरी घिरट्या घालीत, काळ सदा फिरतो
वेळ साधतां योग्य अशी ती, त्वरित झेपावतो...१भरले आहे जीवन सारे, संकटांनी परिपूर्ण
घटना घडूनी अघटीत, होऊन जाते चूर्ण...२फुलांमधला रस शोषतां, फूल पाखरू नाचते
झाडावरती सरडा बसला, जाण त्यास नसते...३आनंदाच्या जल्लोशात कुणी, चालले सहलीला
अपघात घडतां उंचावरी, नष्ट करे सर्वाला...४खेळी मेळीच्या वातावरणी, हसत गात नाचते
ठसका लागून कांहीं वेळी, हृदय बंद पडते...५,सतत जागृत असता तुम्हीं, टाळता येई वेळ
सावध तुमचे चित्त बघूनी, निघून जाई काळ ...६डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
समस्त दारू पिणार्यांना सादर अर्पण
।। विषय जरी दारु असला तरी !
।। कविता सुंदर आहे न घेणाऱ्यालाही हसवेल !।। पिऊन थोडी चढणार असेल
।। तरच पिण्याला अर्थ आहे
।। एवढी ढोसून चढणार नसेल
।। तर आख्खा खंबा व्यर्थ आहे।। मी तसा श्रध्दावान
।। श्रावण नेहमी पाळतो
।। श्रावणात फक्त दारू पितो
।। नॉनव्हेज मात्र टाळतो।। ज्याची जागा त्याला द्यावी
।। भलती चूक करू नये
।। पिताना फक्त पीत रहावं
।। चकण्यानं पोट भरू नये।। वेळच्या वेळी आपण ओळखावी
।। आपली आपली आणिबाणी
।। लाज सगळी सोडुन देऊन
।। ग्लासात घ्यावं लिंबुपाणी।। पिऊन तर्र झाल्यानंतर
।। काय खातोय ते कळत नाही
।। खाल्ल्यानंतर बिलामधली
।। टोटल कधी जुळत नाही।। अशीही वेळ असते जेंव्हा
।। कोणीच आपला नसतो
।। म्हणून आपण प्यायला जातो
।। तर नेमका ड्राय डे असतो।। असं उगीच लोकांना वाटतं
।। की दुःख दारूत बुडून जातं
।। दुःख असतं हलकं हलकं
।। अल्कोहोलसोबत उडून जातं!।। एकदा प्यायला बसल्यानंतर
।। तुझं-माझं करू नये
।। तुझी काय, माझी काय
।। नशा कधी सरू नये।। तुला जायचंच असेल तर निघून जा ,
।। जाण्यासाठी भांडू नकोस
।। प्यायची नसेल तर पिऊ नको ,
।। पण दारू अशी सांडू नकोस।। स्कॉच प्यावी कोरी, कच्ची
।। बर्फ नको, सोडा नको
।। उंच आभाळी उडण्यासाठी
।।पंख हवे... घोडा नको !।। फॉरीन लिकर कितीही प्यावी
।। काही केल्या चढत नाही
।। देशी आपली थोडीशीच प्यावी
।। दोन दोन दिवस उतरत नाही।। पिणं असतं आगळा उत्सव
।। त्याचा उरूस होऊ नये
।। प्यायला नंतर आपला कधी
।। वकार युनूस होऊ नये।। घरी बसून दारू प्यायचे
।। खूप सारे फायदे असतात
।। हॉटेलमधे, बिल भरायचे
।। काटेकोर कायदे असतात।। आम्ही कधीच दारूमधे
।। दुःख आमचं बुडवत नाही
।। दारू नेहमी शुध्दच ठेवतो
।। भेसळ आम्हाला आवडत नाही।। हवा तसा मी चालतो आहे
।। कोण म्हणतंय ' जातोय तोल ?
।। माझ्या मित्रा, माझ्या इतकी
।। पचवून दाखव, नंतर बोल!।। प्रत्येक पार्टीत आपण बोलवावे
।। काही ' न ' पिणारे मित्र
।। पार्टीनंतर आपल्याला
।। आपल्या घरी नेणारे मित्र।। पिणाऱ्यांनी समाजाचा
।। कुठलाच कायदा पाळू नये
।। जेंव्हा, जिथे, जशी वाटेल
।। प्यायचा मोह टाळू नये।। ग्लासी लागेल ते ढोसत असतो
।। पानी लागेल ते चरत असतो
।। जेंव्हा माझं बिल कोणी
।। दुसराच माणूस भरत असतो।। काय होतंय, कुठे होतंय
।। काही केल्या कळत नाही
।। एकदातरी वेळ अशी
।। पिणाऱ्यांना टळत नाही।। प्रत्येकानंच आपला आपला
।। जसा घ्यायचा असतो श्वास
।। तसा प्रत्येकानं आपला
।। सांभाळायचा असतो ग्लास....।। समस्त दारू पिणा-यांना सादर अर्पण
-
काय होते बाबासाहेब……
दीन,दलित,गोरगरीबांचीआई होते बाबासाहेब .
पिचलेल्या,ठेचलेल्यांची
दाई होते बाबासाहेब.दाबलेल्या आवाजाचा
हुंकार होते बाबासाहेब.
तार नसलेल्या विणेचा
झंकार होते बाबासाहेब.प्रयत्न..प्रयत्न...प्रयत्न
यशस्वी प्रयत्न होते बाबासाहेब.
मोजून मोपून सांगायचे तर
अक्षरश: चौदावे रत्न होते बाबासाहेब.अंधाराला प्रकाशाशी जोडणारी
नाळ होते बाबासाहेब.
दांभिकतेच्या कानाखालचा
जाळ होते बाबासाहेब.प्रज्ञा,शील,करूणेचे
बीज होते बाबासाहेब.
सुभेदार रामजींच्या कष्टाचे
चीज होते बाबासाहेब.बुद्ध,कबीर,फ़ुलेंचा
सार होते बाबासाहेब.
लवलवत्या लेखणीची
धार होते बाबासाहेब.निद्रिस्त लाव्हा पाहून
खूप दु:खी होते बाबासाहेब.
संस्कृतीला ढुसण्या देणा्रा
ज्वालामुखी होते बाबासाहेब.महाडच्या चवदार तळ्याची
निळाई होते बाबासाहेब.
डोळ्यातल्या आभाळाची
जळाई होते बाबासाहेब.बुद्धांच्या करूणेचा
सागर होते बाबासाहेब.
शाहू महाराजांच्या लढ्याचे
आगर होते बाबासाहेब.यारांचे यार आणि
दुश्मनांचे मित्र होते बाबासाहेब.
वेरूळ्च्या लेण्यातील
कोरीव होते चित्र बाबासाहेब.मनुस्म्रुतीला भस्म करणारी
आग होते बाबासाहेब.
शेळपट जिणं नाकारणारे
वाघ होते बाबासाहेब.सवितेची कविता,
लेकरांची रमाई होते बाबासाहेब.
थकल्या-भागल्या जीवासाठी
प्रेमळ भिमाई होते बाबासाहेब.किती सांगु?किती नाही?
काय होते बाबासाहेब?
नको नको रे हा नादानपणा
नक्की बघत असतील बाबासाहेब !!सूर्यकांत डोळसे,पाटोदा (बीड)मोबा. ९९ २३ ८४७ २६९ -
विश्वरूप
कोमल वेलिवर
कळीने उमलावे
फुलुनी फुलावे
गंधुनी गंधाळावे...प्रसन्न चराचरी
मनमन दरवळावे
नेत्री विठ्ठलविठ्ठलु
भक्तितुनी पाझरावे...परब्रह्म ते सावळे
गाभारी प्रकट व्हावे
कृतार्थ आत्मरूप
विठ्ठल चरणी रमावे...विश्वरूप ते गोजीरे
टाळमृदंगात भजावे
दिंडीपताका वैष्णवी
शिरी धरूनी नाचावे...
******-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
(9766544908)
रचना क्र. ३००
२१/११/२०२२
-
दृष्टी बदल
नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी
चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी....१,
चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे
टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे....२
वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते,
वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते....३,
घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण
अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन....४
जीवनामधल्या चक्रामध्ये, बदल फारसा होत नसतो
वयातल्या पायरीप्रमाणे, दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५
--डॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com
-
छोटा सरकसवाला
सरकसवाला,
मी मोज दावितो सकला ! ।।धृ.।।
“पदके' मिळवियली गाठीची,
माझी कामे नवलाईची !
साधतील ती इतरा कैची ?
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला ! ।।१।।घेतो गादीवर कोलांटी,
दादाच्या मग खांद्यावरती,
चढुनि उडी मी घेतो उलटी
सरकसवाला,
मी मोज दावितो सकला ।।२।।बाजा तोंडाचा बहु वाजे,
घोडा काठीचा हा साजे,
घाली रंगण त्या आवाजे,
सरकसवाला,
मी मौजे दावितो सकला ! ।।३।।छातीवर मोटार चढे ही, .
सरकस बघुनी बोले आई !
की मी डोक्यावर घर घेई' !
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला ! ।।४।।हत्ती हा काळ्या मातीचा,
बंगाली वाघहि रबराचा,
साखरि छावा हा सिंहाचा !
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला ! ।।५।।ऐसे प्राणी जमवुनि नाना,
बसवुनि एका ताटी त्यांना
खातो मीही त्यासह खाना !
सरकसवाला,
मी मौज दावितो सकला |! ।।६।। -
वसंत जेथे तेथे सुमने…
वसंत जेथे तेथे सुमने
सुमनांपरी ही दोन मने
दोन मनांतुन प्रीत दरवळेरंग एक परि गंध वेगळे
दोन मनांतुन प्रीत दरवळेबकुळफुलांचे घुंगुर बांधून
प्रीत सुगंधा करिते नर्तन
नादमधूर या झंकारातून
भाव मनीचा तुला मिळेशुभ्र धवल मोगरीची
पुष्पमाळ गुंफिते
चैत्र पौर्णिमेची सख्या
प्रीत वाट पाहते
क्षणाक्षणाची आस तुझी
लाख युगे मोजिते
अंतरीच्या मूर्तीला मी
भावफुले वाहतेवसंत जेथे तेथे सुमने
सुमनांपरी ही दोन मने
दोन मनांतुन प्रीत दरवळेपी. सावळाराम
-
तुझ्यासाठी काही ही
तुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
माझ्या विचारांशी तडजोड
तुझ्यासाठी करणार नाही मीतुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्यासाठी माझा जीव
कधीच देणार नाही मीतुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्यासाठी माझ्या नात्यांचा
बळी देणार नाही मीतुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
पण तुझ्या प्रेमाला कधीच
नकार देणार नाही मीतुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्या अस्तित्वाला धक्का कधीच
लागून देणार नाही मीतुझ्यासाठी काही ही
करणार नाही मी
तुझ्याशिवाय जगात एकटा या
कधी जगणार नाही मी©कवी - निलेश बामणे
-
पिंडीतील ब्रह्मांड
विज्ञानाने शोधली, अणुतील प्रचंड शक्ति
प्रथमच जगाला कळली, अणूंतील उर्जा शक्तीसुक्ष्म असूनी अणु आकार, सुप्त शक्ति अंगीं
प्रचंड उर्जा करी साकार, फोडतां अणु मध्यभागींविचार मनीं येई , कोठून शक्ति ही आली
निर्जीवातील अणूरेणूला, कशी उर्जा लाभलीसमजोनी घ्या एक, निसर्गाची श्रेष्ठता
लहान असून देखील, प्रचंड त्याची योग्यताजीव देहाचे पिंड, जीवंततेतील सुक्ष्मता
बाळगी ते ब्रह्मांड, हीच त्याची महानताडॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com
२१- १११२८३विवीध-अंगी *** ३७
कराग्रे वसते लक्ष्मी करमध्ये सरस्वती /
करमूले तु गोविंदम् प्रभाते करदर्शनम् //-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर
-
मातृभाषा
जगामंदी व्हावी थोर
मनी अशी एक आशा
मातीच्या गंधाने शोभे
मराठी जी मातृभाषाडंका तिचा वाजतील
मराठमोळी लेकरं
बोल तिचे घुमतील
साताही समुद्रापारसदैव तिच्या रक्षणा
तत्पर आपण राहू
तिच्या या सामर्थ्याने
नभदिशा धुंद पाहूअभिजात सहवास
लाभे अनादिकाळाने
चंद्र, सूर्य, तारे नभी
येतील पुन्हा नव्यानेजोडतो मनांत तारा
सह्यगिरीवरी वारा
तिचे गुणगाण गाऊ
तिची आरतीही कराअसा तिचा लाभे लळा
मायलेकरू जिव्हाळा
नम्र असे माझा माथा
जसा पुरात लव्हाळाविठ्ठल जाधव
शिरूरकासार,जि.बीड
सं. ९४२१४४२९९५
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti