निसर्ग नियमें दया प्रभूची, सदैव बरसत असते ।

दयेचा तो सागर असता, कमतरता ही पडत नसते ।। १

अज्ञानी ठरतो आम्हींच सारे, झेलून घेण्या तीच दया ।

लक्ष्य आमचे विचलित होते, बघून भोवती फसवी माया ।। २

उपडे धरता पात्र अंगणीं, कसे जमवाल वर्षा जल ।

प्रयत्न सारे व्यर्थ जाऊनी, निघून जाईल वेळ ।। ३

भरेल भांडे काठोकाठ , केवळ धरता योग्य दिशेने ।

टिपून घ्या तुम्ही दया प्रभूची, अशीच केवळ शुद्ध मनानें ।। ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दुःख असे मानव निर्मित जाणती हे सगळे ।

परि दुःखात शोक करिती हे कुणा न कळे ।।१

आपण कर्म केलेले आपणचि भोगतो ।

फळ कर्माचे आलेले तेच आपण चाखतो ।।२

आहे तुजसी हे ज्ञान माहीत सर्वाना ।

खंत द्यावी सोडून नको दाखवूं भावना ।।३

इतरांसाठीं आहे ती भावना उदरीं ।

सहानुभूती पाहे इतर जनांचे पदरी ।।४

शोक भावना दाखवी तुझ्या दुःखाची ।

नसतां तुज निर्दयी ठरवी हीच भीति जनाची ।।५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सूर्य चालला अस्ताला

सगळं चैतन्य बरोबर घेऊन

प्रकाशही बरोबर घेऊन

माणूस गेल्यावरही असंच होत असेल का ?

मनापासून शोक सारी माणसं करत असतील का?

असंच सगळ चैतन्य प्रकाश

बरोबर घेऊन तो जातो

पण केवळ आठवणीत मागे उरतो

मागे उरतो.

सौ. झेलम संजय टिपणीस

अलिबाग

ही गोष्ट एका लग्नाची
गोष्ट प्रेमाची
लग्नाची बेडी नाटकाची
यशस्वी अर्धशतकी प्रयोगांची

५० वर्षापूर्वी ह्या टॅामला
जेरीच प्रपोजल आल
आणि फायनल ड्राफ्ट तयार होऊन
स्वयंवरही झाल

तू तिथे मी ची शपथ घेऊन
ह्यांची वार्‍यावरची वरात निघाली
आणि नवा गडी नव राजं म्हणत
संसाराची नांदी झाली

सुख म्हणजे नक्की काय असत
शोधताना जरा फॅमिली ड्रामा झाला
आणि सुखाशी भांडतो आम्ही दोघ म्हणाले
तरी अवघा रंग एकचि झाला

आता विच्छा माझी पुरी करा
तिनही बेचकीत पकडल
एक यू टर्न आल्याच मात्र
एका क्षणात त्याला उमगल

मग काय विचारता?
तो नाइट रायडर, ती व्हाईट लिलि
फुलराणीच्या वेलीवर
लेकूरे उदंड जाली

पुढे मोरावळ्यासारख्या संसारात
थोडा संशयकल्लोळ थोड मानापमान
अगदी शाब्दीक वस्त्रहरण सुध्दां झालं
पण कुणासाठी कुणीतरी, हिमालयाची सावली ही बनल

आणि बघता बघता ५० वर्षाचा हा संसार
असा सही रे सही झाला
भावी वैवाहिक जीवनासाठी
ऑल द बेस्ट तुम्हांला

-- सौ. अलका वढावकर

चंचल मन हे चंचल धारा, पंख पसरीत उडे भरारा ।

झेप घेवूनी उलटी सुलटी, लक्ष तयाचे चमकत तारा ।।

लुकलुकणारे तारे अगणित, नभांग सारे प्रसन्न चित्त ।

ताऱ्यावरूनी ताऱ्यावरती, झोके घेते सहज अविरत ।।

वेळ क्षणाचा पुरतो त्याला, टिचक्या टपल्या मारीत गेले ।

आवर घालणे कठीण होता, चटकन निसटून हातून गेले ।।

कोठून येते त्याला शक्ती, सटकून जाण्याची ही युक्ती ।

अन्न पाणी हे कसे घेई ते, पचनी सारे कसे पडते ।।

हटवादी हे असे केवढे, नको तिथेची जाय बापडे ।

देहाला त्या भोग देऊनी, भोग भोगण्या लावी तेवढे ।।

स्वैराचारी बंध मुक्त ते, देहावरती राज्य करीते ।

अवचित मिळता संत महात्मा, बंधनात ते अडकून पडते ।।

राज्य उलटते सारे आता, मनावरती ताबा बसता ।

माया जाते हारून जेथे, ब्रह्मरूप ते सारे होता ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मला अजूनही कळले नाही
तुझ्यात, मीच गुंतलो कसा
मनास ध्यास हा नित्य तुझा
नकळे तुझ्यात गुंतलो कसा

जगी सारी नाती ऋणानुबंधी
सत्यसाक्षी, हे अनादिकाली
कां? हीच ओढ गतजन्मांची
मीच तुझ्यात गुंतलो हा असा

वास्तव! आज तसे दुरत्वाचे
दुर्भाग्य! भाळी हे प्राक्तनाचे
दग्धता ही नां कधी शमणारी
तरी तव स्मरणी जगतो असा

उरी आर्त ओढ प्रीतभावनांची
घनमेघ, आठवांचे ते दाटलेले
लोचनी रूप तुझेच तरळलेले
सावरूनी मी जगतो हा असा

मी भाव तुझे ओळखून आहे
प्रीतासक्त! तूं, तरीही अबोल
छळते, मौन हे तुझे जिव्हारी
तरीही मी प्रतीक्षेत उभा असा

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५५.

२२ - २ - २०२२.

सावळा विठ्ठल माझ्या घरी आला.
रखुमाबाई सवे गाभाऱ्यात विसावला...
माझ्या माय बाईची पुण्याई फळा आली.
जणु पंढरपूर अवघी माझ्या घरीच दुमदुमली...
गोजिरे साजिरे ते रुप सुंदर मनोहर.
पाहताच विसरून गेले हे भवसागर...
तू आहेस अनाथांचा नाथ पंढरीनाथ.
शरण आले तुला जोडोनिया दोन्ही हात..
तुम्ही येता दोघेही घर झाले माझे पवित्र मंदिर.
घरच नाही तर माझे मनही झाले पवित्र मंदिर..

सौ कुमुद ढवळेकर

(यंदा वारीला जातांना एका परिचितांना भेटायला गेलेल्या जवळ आम्हाला एक विठ्ठल रखुमाबाईची मूर्ती दिली आहे. आज एकादशीला ती देवघरात ठेवून पुजा केली आहे त्यामुळे मी जणू पंढरपुरात आहे असे वाटले होते.)

एक ती झोप स्वप्न बघत राही

शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां

जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका

भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती

नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

वाटते आता भेटावेसे
संथची,जाहली स्पंदने
गात्री थरथर कंपनांची
तुझ्या प्रतीक्षेत लोचने

जाहली, प्रीती व्याकुळ
अंत:करणी, दग्ध जीणे
नि:शब्दी, सारे अंतरंग
मनी, ओढ तुला भेटणे

लावी हुरहूर, काळजा
नभांगणाचे झाकोळणे
सांजाळलेल्या क्षितिजी
आंस! एक तुला भेटणे

अजूनही, जीवंत आशा
दशदिशात, सत्य प्रीती
लडिवाळ प्रीत अमरत्वी
हे सारेच भगवंतांचे देणे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी).

9766544908

रचना क्र.४४.

१२ - २ - २०२२.