कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
विचार आतला…
विचार आतला,
काळोख दाटला,
उजळत्या घरां,
आत्मा पाहिला,--!!!चिंता दु:खे,
बोचरी सुखे,
विलक्षण खंता,
हृदयाला भिडतां,--!!!मी तूपणा गळतां,
अंतरात्मा छळता,
प्राणातील परमात्मा,
मोक्ष मागतां,--!!!जीव सुटेना,
कर्मात,भोगात,
अडकून राहिला,
दार उघडतां,--!!!मुक्काम बदलतां,
नसते हातां,
व्यथा हृदयां,
जिवा छळतां,--!!!स्वर्ग-नरक,
कल्पना नुसत्या,
माणसांच्या वस्त्या, नकोशा-नकोशा,--!!!© हिमगौरी कर्वे
October 19, 2019
-
१ मे
May 1, 2014
-
मनी प्रेम कर
तारूण्याच्या उंबरठ्यावरी, ज्योत प्रेमाची पेटून जाते
बाह्यांगाचे आकर्षण परि, वयांत त्या भूरळ घालते...१,
प्रेमामधली काव्य कल्पना, शरिर सुखाच्या नजीक ती
किंचित होतां देह दुर्बल त्याच प्रेमाची घृणा वाटती...२,
प्रेम हवे तर प्रेम कर तूं, मूळे असावी अंतर्यामी
मना मधली ओढ खरी ती, येईल अखेर तीच कामीं...३,
अंतर्मनातील प्रेम बंधन, नाते त्याचे अतूट असते
देहामध्यें बदल घडूनही, प्रेम मनींचे फुलत राहते....४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
December 13, 2019
-
ऋणानुबंध
ठाऊक नव्हते कालपावतो
नांव तुझे आणि गांवही
क्षणांत जुळले अचानक परि
नाते आपुले जीवनप्रवाहीउकल करितो जेंव्हां ह्याची
ओळख पटते माझ्या मनां
तेच रुप अन तीच मूर्ती
पूर्व जन्मीच्या खाणाखुणाअसेल हे जर ऋणानुबंद
आणेल एका छायेखालीं
साथ देऊन अनुभऊ
सुख दुःखे ही जीवनातलीडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com January 8, 2017
-
दुरावा
भारत भूच्या सीमेवरी
लढण्या सैनिक असावा
मनामध्ये नसावा कधी
घरच्यांसाठी रे दुरावादेशाचे रक्षण करणे
माझे हे कर्तव्य पहिले
दुराव्यातही जवळीक
ह्यातच हित रे आपुलेभारत मातेचे शिपाई
त्यांचे घरटे गावदेशी
माता- पिता ,पत्नी-मुलांची
बांधिलकी असे मनाशीनकोच खंत दुराव्याची
नातीच अपुली प्रेमाची
जाणीव देश रक्षणाची
चिंता नाहीच दुराव्याची-- सौ माणिक शुरजोशी
नाशिक February 17, 2020
-
मला विठ्ठलाचा विरह सोसवेना
अजूनी दिसेना पंढरीचा राणा
मला विठ्ठलाचा विरह सोसवेना ।।
बुवा-साधु-स्वामी यांचे पाय वंदिले मी
पुराजी नि पंडित यांचे पंथ धुंडले मी
परी विठ्ठलाच्या दारीं कुणी पोंचवेना ।।
पांडुरंगभेटीपुढती खुजे सप्तस्वर्ग
दुबल मी, दुर्गम दुष्कर नरजीवनमार्ग
पदोपदीं सहा रिपूंची रोखतसे सेना ।।
अंधच मी, पाहिन कैसे सुंदर तें ध्यान ?
मूढ पुरा , गूढ सारें परब्रह्मज्ञान
ध्यास असुनीही विषयपाश तोडवेना ।।
-- सुभाष स. नाईक
पंढरीचा राणा
July 1, 2017
-
मधुस्पर्श
चंद्रमाच तो पौर्णिमेचा
आभाळ ते चांदण्यांचे
झोंबता शीत धुंद वारा
हितगुज ते मनामनांचे...आसमंत गंधाळलेला
नाचती मयुर भावनांचे
गुंतती अधर पाकळ्या
मधुस्पर्श, प्रीतभावनांचे...श्वासातुनी श्वास गुंतता
नि:शब्दी गुंतणे प्रीतीचे
सारेच, तृप्तीचे हिंदोळे
शुभ्रचांदणे आत्मसुखाचे...शांतले तन मन निरागस
पाझर निष्पाप लोचनांचे
मुक्त मोकळे, रिक्त सारे
हे बंध, या रम्य जीवनाचे...-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २३०
१०/९/२०२२
October 7, 2022
-
हसता मधुर मधाळ तू
हसता मधुर मधाळ तूजीव माझा धुंद होतो,पाहता तुजला प्रियेमी बावरुन जरा जातो..ये अशी आल्हाद प्रियेसांज समय मग होतो,कातरवेळ ती हुरहूर मनीजीव हलकेच बावरुन जातो..येतेस तू केतकीच्या बनीउर अलगद तुझा धपापतो,वारा अवखळ छळतो तुजपदर जरासा ढळून जातो..बट गालांवर हलकेच येताजीव माझा गुंतून जातो,स्पर्श तुझा मोहक होतापुरता मी भान हरवतो..गुलाबी नाजूक ओठ तुझेरोमांचित होते अंतरी काया,अधर चुंबन तुझे मी घेतामिठीत मोहरते तू तेव्हा..कसे सांगू सखे तुजस्पर्श तुझा अलवार होता,तृप्त होतो मी आल्हाद मगमुग्ध सैलावते तू ही जरा..घेतो तुज मिठीत मीस्पर्श मलमली नाजूकसा,बेधुंद हो तू जराशी प्रियेउमटेल तुझ्या मनी श्रुंगार खुणा..-- स्वाती ठोंबरे.
December 8, 2021
-
देवत्व
एकदा त्याला वाटले, आज जाऊन पहावे त्याच्याकडे
पहावे त्याला समजते का,
की का पाऊले वळली तिकडे?थेट 'त्या'च्या समोर गेला 'बघ कळतंय का तुला !'
आव्हानाची भाषा ऐकून,
'तो' फक्त मनोमन हसला'त्याने' चक्क विचारले, 'सुखी आहेस ना बाळा ?'
आश्चर्य वाटून याला वाटले,
'त्याला' आला आपला कळवळा'काय सांगू देवा तुला.....' सर्व दुःख त्याने मोकळे केले
अगदी ढसाढसा रडल्यावरच
चरण त्याचे सोडलेनजर चेहऱ्याकडे, मग सर्व देहाकडे वळली
आताची 'सजीव मूर्ती' दगड कशी झाली?इतक्यात आकाशवाणी झाली....
'मी समोर असतांनाही
तुम्ही दुःखाचेच पाढे वाचता
आता तरी दुःख विसरावित
हेच कसं विसरता ?
विश्वास नसतो माझ्यावर
की, उगाचच दुःखाचा बाऊ करुन
का मलाच दोष देत बसता ?
अरे असं गाऱ्हाणे गाऊन कधी,
कोणत्या परीक्षेत पास होता येतं का ?
कष्ट केल्याशिवाय, यश चाखता येतं का ?
भ्याडासारखे आत्महत्या करताखऱ्या परीक्षेतच, सहज हार पत्करता
मीच दिलेल्या आयुष्याची
क्षणात माती करुन टाकता
म्हणूनच मी दगड होणे पसंत करतो
पुन्हा एक संधी नव्याने देऊ पाहतो
पहा तिचे सोने करता येते का ?
आयुष्याचे मोल ओळखता येते का ?
तो तडक उठला, अश्रु कधीच थांबले होते
त्याचं देवत्व मानून
त्याने आत्मविश्वासाने लढायचे ठरवले होते.सौ. मृणाल महागांवकर, महाड
May 17, 2024
-
कोण?
कोण फिरवतो कालचक्र हे?
दिवसामागून रात्र निरंतर
कोण मोजतो खेळ संपता?
आयुष्याचे अचूक अंतरकोण निर्मितो श्वासांसाठी?
करूणेचा हा अमृतवारा
कोण फुलवतो आठवणींनी?
रंध्रारंध्रातुन पिसाराकोण राखतो काळजावरी?
शरीराचा हा खडा पहारा
कोण शिकवतो कसा धरावा?
स्वप्नांमधला मुठीत पाराकोण ठरवतो; पाऊस येथे
कधी दडावा, कधी पडावा?
कोण सांगतो कधी कसा अन,
कोणावरती जीव जडावा?कोण पढवतो जगता जगता?
नावडता, तरी हात धरावा
कोण रोखतो अदम्य ईच्छा?
हृदयामधला श्वास सरावाकोण बोलतो निमूट रात्री?
शरीराशी शरीराची भाषा
कोण रूजवतो गर्भामध्ये?
जगण्याची ही नाजूक आशाकोण पंपतो श्वासांमधूनी?
रक्तामधल्या प्रेमळ लहरी
कोण साठवी गंध कळ्यांतून?
दवभरल्या या गुलाबप्रहरीरात्रीच्या या रोज ललाटी
चंद्रटिळा हा कोण रेखितो?
वसुंधरेला न्हाता न्हाता
सूर्याआधी कोण देखितो?आई नसता जगात जरीही
घास भरवतो कोण तरीही?
पहाट स्वर्णिल कोण दावितो?
कटू स्मृतींची रात्र जरीहीरचतो कैसा कोण नभातुन?
थेंबांमधली भिजली गाणी
मातीच्या या ओठांमधूनी
कोण बोलतो हिरवी वाणी?कोहं कोहं कोण वदवितो?
प्रश्न चिरंतन, बाकी नश्वर
कोण लुब्ध जो या सृष्टीवर?
नतमस्तक हे उत्तर "ईश्वर"- बा. भ. बोरकर
June 12, 2017
Copyright © 2025 | Marathisrushti