(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • मोहमाया दलदल

    दलदल होता चिखल मातीची, पाय जाती खोलांत
    प्रयत्न तुमचे व्यर्थ जाऊनी , न होई त्यावर मात...१,

    सावध होवूनी प्रथम पावूली, टाळावे ते संकट
    मध्यभागी तुम्ही शिरल्यानंतर, दिसत नाही वाट....२,

    मोह मायेची दलदल असती, सदैव भोवताली
    चुकूनी पडतां पाऊल तुमचे, खेचला जातो खाली...३,

    जागृतपणाचा अभाव असतां, गुरफूटूनी जातो
    मोहमायेच्या आकर्षक गुणाला, बळी तोच पडतो....४,

    वेगवान त्या जीवन प्रवाही, खिळ बसे मोहाने
    क्षणीक सुखाच्या मागे जातां, दु:खी होई जीवने....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • शामल शामल संध्याकाळी

    शामल शामल संध्याकाळी,
    पुन्हा सगळे गुंतवीत धागे,
    प्रीत जडे कशी अनुरागी,
    जसे घडले तेव्हा मागे, --!!!

    एकमेका अनुरक्त होता,
    जीव थोडाथोडा होई,
    प्रीत जुळता रेशमी ती,
    परत एकदा भेटू दोघे,--!!!

    पापण्यांची थरथर अगदी,
    तारुण्य किती अलवार, सावल्यांच्या साक्षीने तो,
    मिलाफही सुकुमार, --!!!

    हात गुंफता हातामध्ये,
    मजेची ती सफर करू,
    प्रेम प्रीती कोमलांगी,
    हळूच कशी उरी धरू,--!!!

    कानाशी बोल रूणझुणे,
    परस्परा गुपित सांगत,
    अस्तित्व तेथील तळ्याचे,
    वाटे धीरगंभीर - प्रशांत,--!!!

    सूर्य बुडतां बुडतां ,
    प्रेमधून वारा वाजवी,
    साक्षीने वृक्षांच्या त्या,
    देवघेव आणाभाकांची,-!

    हळुवार स्पर्श होता तुझा,
    रोमांच उठले अंगावरी,
    मग तू जवळी घेता,
    धकधक उगी वाढे उरी,--!!!

    मोहाचे क्षण कितीक,
    येती सारखे सारखे,
    असुनी कोवळ्या वयातही
    स्वर्गसुख तेच भासे ,--!!!

    ओढ तुझी जीवघेणी,
    अंधारल्या त्या प्रकाशी,
    खेळ सुरु होई तेव्हा,
    चांदण्यांचा वर अवकाशी,--!!!

    चंद्रमा किती द्वाड तो,
    मेघात लपे सारखा,
    चांदणी होई कासावीस,
    बघूनच हाले नेमका, --!!!

    आभाळीच्या चंद्राला,
    पाहून तू म्हणशी,
    आणखी एक चंद्र,
    आज आहे मजपाशी,--!!!

    आज आठवू ती संध्या,
    पुन्हा सगळे गुंतवून धागे,
    प्रीत जडेल पुन्हा अनुरागी,
    जसे घडले नव्हते मागे,--!!!

    हिमगौरी कर्वे.©

  • हे परमेश्वरा.. हे परमेश्वरा

    (मुक्तछंदात्मक)

    थोडा वाकून पहा खाली,
    काय चाललंय या पृथ्वीतली,
    सत्ता, लत्ता, अधिकार, पैसा, यामधून एवढा माततो का कुणी,-? जनावरे बरी म्हणायची पाळी, संकेत, भाषा, सभ्यता, निष्ठा,
    कशी पाळतात ती सारी,--!!!
    समूहनियम, कर्तव्येही माहित,
    अधिकाराचे बडगे दाखवत नाहीत,
    नुसतीच माणुसकीचा आंव आणून,----
    पैसा इतका प्रिय असावा की, म्हाताऱ्या आई-बापांनी जावे वृद्धाश्रमी,
    खस्ता जराही आठवत नाहीत, त्यांनी भोगलेल्या; केवळ लेकरांसाठी,--!!!
    स्त्रीचे स्त्रीत्व शालीनतेत,
    कुठे उडली रे लाज,--?
    किती किती असभ्य बनल्या आहेत त्या, ---
    आज स्वतःच्या हाताने घेतलंय करून,----
    समाजातली स्त्री फक्त भोगवस्तू स्त्री शक्तीचा आदर सन्मान,ते, करतो तरी कोण,--?
    वासनांनी बरबटलेले डोळे,
    बाकी काय बोलतील,--?
    नीती प्रीती भक्ती कशाशी खातात,--?
    जन्म-मृत्यूही इतके स्वस्त इथे,जीवनच महागडं झालंय,
    अशा दुनियेत जगवतोस, ही, आम्हाला दिलेली शिक्षा का मोठी,--?

    -- © हिमगौरी कर्वे.

  • वेदना

    वेदना ''
    वेदनेशी असलेल नाथ कधीच तोडायच नसत,ते तुम्हाला तुमच्या अस्तित्वाची आणि पर्यायाने दुसर्याच्या दुःखाशी वेदनेन बघायला शिकवते |.
    वेदना जगण्याचा भुत ,भविष्य ,विसरून वर्तमानासी एकरूप व्हायला शिकवते .स्वताच्या वेदना ,दुःख याच्यापलिकड़े असलेल्या तीव्र आणि भयानक सामाजिक वेद्नेशी नात जोडायला शिकवते ,जगन कधीच पूर्ण होत नसत ,जगण्याच्या मैदानात वेदनेच नाण अखंडपने खनानत असत क्षणभंगुर सुखाच्या शक्येतेचा संदेश घेउन .
    जगण्याच्या संघर्षात जर कुणाच्या वेद्नेशी नात जोड़ता आल तर बघा ,आयुष्याचा एक काटेरी पण थक्क करणारा क्षण जगता येइल .
    जगण्याच्या मैदानात सतत जिंकण्या, हरन्याच्या सवयी मुले जगण्याची मजाच विसरत चाललोय आपण .
    खेळ,अभ्यास ,आयुष्याच्या प्रत्येक क्षेत्रात खेळाडूं होवुन स्पर्धा करण्यापेक्षा मानुस बनुन आयुष्याचा आनंद लुटुया.
    आयुष्याच्या छोट्या मोठ्या खेळामधे सतत खेळाडूं ,स्पर्धक होण्यापेक्षा कधीतरी प्रेक्षक होउन (जीवनाच्या ) खेळाचा मनसोक्त आनंद लुटुया,
    जगन समृद्ध करुया .

    @सतीष वाघदरे

  • स्वप्न पहावीत…

    स्वप्न पहावीत...
    नाही कोण म्हणतंय ?
    स्वप्नं जरूर पहावीत.
    इतकी सारी पहावीत की
    त्यांची ढिगारे व्हावीत.

    भान ठेवून उघड्या डोळ्यांनी
    त्या स्वप्नांकडे पहावं.
    निर्धाराच्या अचूक बाणाने
    त्या स्वप्नांना वेधावं.

    स्वप्नांसाठी आजच्या वर्तमानाला
    निरर्थक नाही मारावं.
    उद्यासाठी आजच्या क्षणाला
    व्यर्थ नाही टाळावं.

    अशक्य अश्या स्वप्नांसाठी
    शरीराने जरूर थकावं.
    पण न खचता मनानं
    पून्हा धैर्यानं उठावं.

    तुटलेल्या मोडलेल्या स्वप्नांसाठी
    कधी नाराज नाही व्हावं.
    नव्या उमेदीने नव्या स्वप्नांकडे
    दृढविश्वासाने पहावं.

    स्वप्नांना कसं स्फूर्तीनं अन्
    अगदी आनंदानं हाकावं.
    अस होऊ नये की त्या स्वप्नांसाठी
    बिचाऱ्या निद्रेनेच थकावं.

    हरवलेल्या त्या स्वप्नांसाठी
    कधी व्यर्थ नाही झुरावं.
    नव्या अशा स्वप्नांसाठी झोपेला
    अगदी शांत मनाने भरावं.

    डॉ.सुभाष कटकदौंड

  • वेडा चंद्रास्त

    केशरी क्षितिजी
    त्या चंद्राची कोर
    सोबत चांदणी
    फिरते सभोवार
    दाटलेल्या सांजवेळी
    परतून येई सारी पाखरं
    नसे उजेड संपूर्ण
    नाही काळोख फार
    सोबती निघे तो चंद्र
    जिथवर जाई नजर
    जणू सखा सोबती
    प्रेमळ मृदू अलवार
    निर्मळ नितळ मनी
    उगी उठे हुरहूर
    कातळास का कधी
    सांग फुटेल पाझर
    रेंगाळू नकोस तेथे
    तू वेळी सावर
    आता मनास वेड्या
    तू वेळी आवर
    बहकेल हे बहाण्याने
    तू नको जाऊ पार
    उगी काळजाशी भिडते
    ही लोभस चंद्राची कोर!!
    -- वर्षा कदम.
  • का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने

    का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने
    का निवडावे माझे लिहण्याचे तुमच्या म्हणण्याने॥

    स्वतंत्र अाहे कधीही काही
    मनात तेच घोळत राही
    शब्दांस निवडून उतरत जाई
    तन मन त्यात रमे ठायी ठायी
    का ठरवावे माझे बोलण्याचे तुमच्या अादेशाने॥
    का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने ॥

    माणूस,प्राणी,वृक्षझाडीवेली
    कितीक अाणिक असे भवताली
    अाकाश,डोंगर मज साद घाली
    या सगळ्यांचा असे कोण वाली
    असते का त्यांचे झुकणे तुमच्या इशार्याने ?
    का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने ॥

    बुडवा,गाडा,मारा,फसवा
    उसळून येती ते का बरं वा
    इतिहास बघा अाज काल परवा
    डोक्यात काय कुणाच्या भरवा
    विसरलात का ? बंड केले होते तुक्याने ॥
    का थांबवावी माझी कविता तुमच्या सांगण्याने ॥

    -- कौशल
    १२/०९/२०१९

  • माझी लेखणी आणि तिचे पंख

    p-10610

  • माझी माय मराठी

    लिहितो मराठी बोलतो मराठी
    शिकतो मराठी शिकवते मराठी
    संस्कार मराठी संस्कृती मराठी
    शब्द मराठी शब्दात मराठी
    म्हणून भाषा मराठी

    सण मराठी वार मराठी
    उत्सव मराठी उत्सवात मराठी
    पाडवा मराठी गोडवा मराठी
    वारी मराठी वारकरी मराठी
    म्हणून टाळ चिपळीचा नाद मराठी

    विर मराठी शुर मराठी
    तिर मराठी नुर मराठी
    सैनिक मराठी सैन्यात मराठी
    क्रांतीवीर मराठी स्वातंत्र्यवीर मराठी
    म्हणून मातीत मराठी

    ताल मराठी चाल मराठी
    सुर मराठी स्वर मराठी
    गीत मराठी संगीत मराठी
    गाणं मराठी गाण्यात मराठी
    म्हणून सरस्वतीची विणा मराठी

    मनात मराठी कणात मराठी
    देहात मराठी रक्तात मराठी
    ढाल मराठी तलवार मराठी
    भगवा मराठी सह्याद्री मराठी
    म्हणून शिवाजी महाराजांचा बाणा मराठी

    देश मराठी वेश मराठी
    धर्म मराठी कर्म मराठी
    जात मराठी बात मराठी
    माणूस मराठी माणसात मराठी
    म्हणून बहिणाबाईच्या ओवीत मराठी

    लेखणी मराठी देखणी मराठी
    बोल मराठी बोलणार मराठी
    लिहा मराठी लिहिणार मराठी
    जागवा मराठी वाचवा मराठी
    कारण माझी माय मराठी

    -'संजय धनगव्हाळ'
    (अर्थात कुसूमाई)
    ९५७९११३५४७

    आम्ही साहित्यिक फेसबुक ग्रुपवरील लेखक संजय धनगव्हाळ ह्यांनी लिहिलेली ही कविता...

  • आठवण

    आज सख्या रे मी खरेच तळमळले
    आठवणीने तुझिया आतून हळहळले
    एक लकेर 'त्या'गाण्याची अन
    क्षणात प्रीतीचे अपुले ऋतू मज स्मरले
    तो किनारा एक सळसळता अन
    वाळूत दोघांचे होते ठसे उमटलेले
    मूक एक शेवटची भेट अन
    हातात हात अखेरचे घट्ट गुंफलेले
    पापण्यांच्या कडा ओलेत्या अन
    चिंब धारा त्यात आपण भिजलेले
    किती रे ऋतुमागून ऋतू हे सरले
    आहे अजूनी कुपीत जपलेले
    जे होते, मन माझे तुझ्यात पूर्ण गुंतलेले !!
    -- वर्षा कदम.