ध्यान लागतां डूबूनी जाई अंतर्यामीं
बाह्य जगाला त्याच क्षणीं विसरतो मी

चित्त सारे केंद्रित होई आत्म्याकडे
दुर्लक्ष्य होऊनी देहाचा विसर पडे

संवाद होता आत्म्याशी
विचारा सारे आतून कांहीं

आंतल्या आवाजांत सत्याचा भाव
भविष्यातील घटणाचा त्यासी ठाव

नियमीत ध्यान साधना करती
इतर जीवांचे प्रश्न समजती

ऋषीमुनीना ध्यान शक्ती अवगत
राजाश्रय मिळूनी राज गुरु ठरत

प्रश्न सोडवी ध्यान शक्तिने
आत्म्याची मदत घेई युक्तीने

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रक्ताच्या नात्याहूनही आगळी,
ह्या नात्याची किमया,
ना कोमेजे सुगंधीत ह्या
मैत्र फुलाची काया |
दु;ख-संकटी सदा पाठीशी,मैत्रीची छाया,
मैत्रीसारखी जगी नाही, धन-संपदा-माया |
मैत्रीत नाही वजाबाकी,
अन् नाही भागाकार,
नफा-तोटाही नसे त्यामधी,
नच असे व्यवहार |
जात-पात ना वय जाणिते, निरपेक्ष-निर्मळ मैत्री,
शब्दाविणही मुक्त भावना, दिसून येते नेत्री |
विश्वासाने विसावण्याचा,
खांदा एक मैत्रीचा,
निर्णयासाठी कधी वाटे तो,
वडही आधाराचा |
जन्माने जे मिळते नाते,
त्याचा गोफ ढिला जरी पडे,
मैत्रीचे नाते चिरंतर अन्
अभंग अभेद्य कडे |
आवडीने गुंफून जीवापाड हे
जपलेले नाते,
आयुष्याच्या अंतापोत्तर
सोबत ते करते |

-- सौ. अलका वढावकर

गेला होता यात्रेसाठी देवीच्या तो पर्वती ।

श्री जगदंबा ही उंच शिखरी आरूढ होती ।१।

भरले होते मन भक्तीने देवीचे ठायी ।

शरीर कष्ट सोसूनी तो उंच तेथे जाई ।२।

प्रसन्न झाले मन तयाचे बघूनी ती मूर्ती ।

विविध आयुधे धारण करी उभी एक शक्ती ।३।

भव्य होते देवालय ते अतिशय सुंदर ।

पवित्रता भासे तेथे, बघता बाह्य परिसर ।४।

गर्दी होती भाविकांची दर्शन घेण्या तेथे ।

साडी चोळी नेसवूनी अभिषेक करीत होते ।५।

सामील झाला तोही इतर भक्त मंडळीत ।

मनी इच्छीले कमी न पडावे तिच्या सेवेत ।६।

साडी चोळी बांगड्या आणि पक्वान्नाचे ताट ।

अर्पण केले जगदंबेला म्हणून स्तोत्र पाठ ।७।

पूजा अर्चा संपवूनी डोंगर पायथी आला ।

यथासांग विधीने मनी तोषला ।८।

संपत असता यात्रा घटना एक घडली ।

एक दुर्बल भिकारी, चक्कर येऊनी पडली ।९।

धावून गेला मदत करण्या हा तिजला ।

औषधोपचार करूनी, अन्न देई पोटाला ।१०।

आशीर्वाद घेऊनी गेला, त्या दुर्बल बाईचे ।

समाधान देई आनंद, त्याला या घटनेचे ।११।

यात्रेमधला खरा आनंद तो यातच मिळाला ।

श्री देवीच्या पूजेहूनी क्षण हा श्रेष्ठ तो ठरला ।१२।

केली होती पूजा सेवा जीवंत आईची ।

अंतर्मनाने पोच दिली खऱ्या समाधानाची ।१३।

डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०

अवतीभोवती सारे तुझ्या,

आहेत गुरू बसलेले,

जाण तयांची येण्यासाठी,

प्रभूसी मी विनविले ।।१।।

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी,

काही तरी असे गुण,

आपणासची ज्ञान असावे,

घेण्यास ते समजून ।।२।।

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही,

बघाल जेंव्हां शेजारी,

काही ना काही ज्ञान मिळते,

वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।३।।

सारे सजीव निर्जीव वस्तू,

गुरू सारखे वाटावे,

तेच आहेत ईश्वरमय,

तुम्हीच ते समजावे ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

…. पण ट्रान्सपोर्टेशन म्हणजेच वाहतुकीच्या साधनांचा विचार केल्यास आपले विचार किती मर्यादित आहेत आणि वाहतुक व्यवस्थेबद्दलची आपली माहिती किती त्रोटक आहे हे लक्षात येते.

अजूनही त्या वाटेवर ......

अजूनही त्या वाटेवर नकळत डोळे एक आस लावून बसलेले असतात...
तू येशील आणि माझ्या हृदयातील तुझी जागा आपलीशी करशील..

आठवतय... तुझ्या येण्याच्या चाहूलीने ती वाट सुशोभित व्हायची,बागेतील निशिगंधाची कळी उगाचच खुलायची.. मिठीतील तुझ्या ते अनमोल क्षण आयुष्य माझे कारणी लावायचे..
आणि तुझे ते ओठावरील चुंबन रोमांच फुलवून जायचे...
कुठे गेली ती मिठी अन कुठे गेले ते अमृतासमान चुंबन.. माहितीये ... हे विसरून की तू कधीच येणार नाहीस, अजूनही त्या वाटेवर माझे डोळे आस धरून बसतात....

आठवतय... कधी मी उशिरा यायचो आणि तू काळजीने कासावीस व्हायचीस,
अचानक समोर आल्यावर रडवेली होऊन कडकडून मिठी मारायचीस...
तुझ्या प्रितीने प्रिये धन्य होऊन जायचो..
देवाकडे तुझ्या मिठीत मरण देण्याची आराधना करायचो..
कुठे गेले ते निखळ निस्वार्थ प्रेम..
अन् कुठे गेली ती प्रेमाच्या करून रसाने मला ओथंबून टाकणारी माझी प्रिया....
दूर निघून गेलीस तू.. पण हे माझ्या डोळ्यांनाही एकदा सांग सखी,
अजूनही त्या वाटेवर तुझी नकळत आस लावून बसतात.

माहितीये... ती वाट आता वीरान झाली आहे तुझ्याविना, कडेचा निशिगंध ही फुलत नाही आता,वाट ही आता शृंगार नाही करत, डोळेही अश्रू नाही गाळत...
माझ्यावर प्रेम वर्षाव करून एक क्षणही माझ्याविना न राहणारी तू... कुठे हरवून गेलीस या अथांग दुनियेत..
हे माहीत असूनही तू आता माझी नाही राहिलीस,
अजूनही त्या वाटेवर नकळत माझे डोळे आस लावून बसतात.

दूरच लोटायचं होतं तर जवळ तरी का केलं मला..
द्यायचा होता ना विषाचा प्याला आणि जायचं होतं दूर..
काय ह्यासाठीच केला प्रेमाचा वर्षाव अन् काट्याचं परिवर्तन फुलांमध्ये....
अपार प्रेम देऊन तू रिती झालीस...
जीवनाचे हे अवघड ओझे देऊन माझ्यावर एकटीच तू निघून गेलीस..
तुझ्याविना ह्या सुनसान दुनियेत एकटाच चालतो आहे..
तू आता ह्या जगात नाहीयेस हे माहित असून सुद्धा माझे हे नादान डोळे अजूनही त्या वाटेवर तुझी वेडी आस धरून बसतात...
ऐक ना ,अजूनही त्या वाटेवर तुझीच आस धरून बसतात ....!

-- दयानंद धुरी

ताज हॉटेल
जळत होते
लाल रक्त
गळत होते

खरे भक्त
साळसकर
दूर शासना
आळसकर

पुन्हा सव्वीस
अकरा नको
कसाब सारखा
छोकरा नको

नापाक पाकडे
भामटे होते
शर्थीने लढणारे
कामटे होते

तुकारामाने
कमाल केली
कसाब पकडून
धमाल केली

लढता -लढता
शहीद झाले
तेंव्हा आम्हाला
माहित झाले

नांगरे पाटलांचा
विश्वास होता
ताज हॉटेलचा
अभ्यास होता

आत शिरून
आतंकी मारले
ओलीस धरलेले
नागरिक तारले

नमन त्यांच्या
कार्याला आहे
सलाम त्यांच्या
शौर्याला आहे

आज मुबंई वरील भ्याड हल्याला ८ वर्ष पुर्ण होतील..

२६/११/२००८ रोजी शहीद झालेल्या शुर वीरांना..भावपुर्ण श्रद्धांजली!!

From timeline of satish Satish R Kerkal

-- सतिश केरकल

नदिकाठच्या कपारीमध्ये, बेडूक बसला दबा धरूनी

उडणाऱ्या त्या माशी वरते, लक्ष सारे केंद्रीत करूनी...१,

नजीक येवूनी त्या माशीचे, भक्ष त्याने करूनी टाकले

परि दुर्दैव त्याचे बघा कसे, सर्पानेही त्यास पकडले...२,

बेडूक गिळूनी सर्प चालला, हलके हलके वनामधूनी

झेप मारूनी आकाशी नेले, घारीने त्याला चोचित धरूनी...३,

'भक्ष्य बनने' दुजा करिता, मृत्यूची ही चालते श्रृखंला

जनक असता तोच सर्वांचा, गमंत येई त्या खेळाला...४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कधी न पाहीले आजपावतो
तरीही येई आठवण कैसी
सभोवतालच्या खाणाखुणा
चित्रीत करीती त्यासी

जेंव्हा बघतो कलाकृती ही
नाविण्याने बहरली
दुर द्दष्टी मज त्यांत दिसे
कल्पकतेने भरलेली

दुःख दुजांचे शितल करणे
मानवतेच्या जीवनधीरा
व्यसनमुक्तीच्या अनुशंगाने
रसेल दाखवी मार्ग खरा.

(रसेल- सेवाधन व्यसनमुक्ती केंद्राचा संस्थापक)

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail – bknagapurkar@gmail.com