जात्याच्या पात्यामध्ये, भरडला जाई दाणा ।

दोन चाकांत येईल, मोडेल त्याचा कणा ।।

जीवन मृत्यूची चाके, सतत फिरत राही ।

येई जो मध्ये त्याच्या, मागे न उरेल काही ।।

मध्यभागी राही स्थिर, आंस त्यास म्हणती ।

वरचे चाक फिरे, त्याच्या भोवती ।।

आंसाजवळील दाणा, दूर तो चाकापासूनी ।

परिणाम चाकाचा तो होईल, मग कोठूनी ।।

जन्म मृत्यूची चाके, ईश्वर हा फिरवतो ।

जवळीक त्याची मिळता, दु:खातून मुक्त होतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

*हायकू*

नववर्ष
*१*
सु स्वागतम्
द्वि सहस्त्र वीसात
हो सुफलाम्

*२*
गरुड झेप
घे या नव वर्षात
दे स्वर्ण लेप

*३*
सुर जुळावे
तन-मन-धनाचे
सुख लाभावे

*४*
प्रभा फाकता
कलरव हो झाला
वर्ष -स्वागता

*५*
या पायघड्या
घालते रे स्वागता
आता ये गड्या

*६*
झाले स्वागत
मोहरता लेखणी
नव वर्षात

-- सौ.माणिक शुरजोशी

जन्म हा सुखाचा की दुःखाचा..
कां ? कुठला अक्षम्य गुन्हा आहे..
जरी गतजन्मांचेच ऋणानुबंध सारे
कुणाची कुणाला आज ओढ आहे..
बेगडी नात्यांचेच स्वार्थी भावबंध
खरे कोण कुणासाठी जगतो आहे..
ऐश्वर्याचे रांजण ,जरी स्वर्गीयसुखी
सांगा , आज मनःशांती कुठे आहे..
ऐश्वर्यासाठी नात्यांचीही पायमल्ली
नि:स्पृह प्रेम जिव्हाळा संपला आहे..
बिलोरी प्रतिबिंबही कितीही देखणे
तरी इथे सत्य, असत्य संभ्रमात आहे..
वास्तव ! जे पेरावे तेच जगी उगवते
हे सत्य कुणा केंव्हा कळणार आहे..
कां ? जगण्याचीच हीच रित जगती
जन्म कलियुगी , जीवाला सजा आहे..

©️ वि.ग.सातपुते (भावकवी)

रचना क्र. ३८

दिनांक :- १३-३-२०२१

काजळाची रेघ तुझ्या पापण्यात लपलेली
अलवार काळजाचा ठाव घेत जाते..
मन मुग्ध अन बरसतात श्रावण धारा
ओठावर हळूवार तुझे नाव येते..

रेशीम किनार तुझ्या पदराची वीण
खुणावते वाऱ्याला आज नव्यानं
पापण्यांच्या कडा मिटून घट्ट एकदा
मिठीत तुझ्या येता उरावे न भान...

उन्हातून सावली परतून यावी
निळ्या नभात उमटावे इंद्रधनू..
अनामिक नातं जुळत असताना
मनातील द्वंद्व उन पाऊस जणू..

उमलतील जेव्हा पापण्यांच्या कळ्या
वाचत राहिन हृदयातील ओळी..
नकोस खेळ खेळू लपंडाव आता
जीव कातर झाला असा सांजवेळी.

“तक्रार करता करता प्रेम कधी झाले .. कळलेच नाही … बेसूर वाटता वाटता , सूर कधी जुळले .. कळलेच नाही …”

मधूर आवाज मिळूनी, उपकार झाले तिजवर

सुंदर गाणे गाऊनी, आनंदीत करी इतर // १

हातपाय दुबळे होते, दृष्टी नव्हती तिजला

कष्ट करण्या शक्ति नव्हती, कसा मिळेल घास तिला // २

परी ती होती आनंदी, गाण्याच्या ओघांत

उचलित होती पैसे, पडता तिच्या पदरांत // ३

जरी झाला देह दुर्बल, जगण्याची होती आंस मनी

मिळालेल्या आवाजाला, ऋणी समजे ती मनी // ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

विसरलास तू मानव पुत्रा,

नीतिमूल्ये सगळी,

काय दुर्दशा झाली तुझी, काय दुर्दशा झाली....।। धृ ।।

स्वप्नामध्ये दिले वचन,

पाळीले ते राज्य घालवून,

हरिश्चद्रांची कथा आजही

करीते मान ताठ आपुली....१,

विसरला तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

राजा साठी देई प्राण,

दुजासाठी होते जीवन,

‘सिंहगड’ तो घेई जिंकूनी

शिवरायाची शान राखली....२,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

काळ असो तो पुरातन,

वा आधुनिक शिवकालीन,

पूर्वज सारे महान असता,

आज पुण्याई अशी का आटली?....३,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

विश्वासाचे नाते गेले,

स्वार्थीपणाचे बीज अंकुरले,

लुटतो मानव एकमेका,

हीच चित्रे आज उमटली.....४,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी

गझल

• वृत्त :- आनंदकंद

समजून देव ज्यांना मी पूजले कितीदा
देवून दु:ख त्यांनी मज रडवले कितीदा

आलीच ना कधी ती भेटायला मला पण
स्वप्नातही तिने मज झिडकारले कितीदा

नादात मी गझलच्या समृद्ध फार झालो
सौख्यास या अनोख्या उपभोगले कितीदा

युद्धात सांडलेल्या रक्तास पाहताना
जिंकूनही स्वतःला धिक्कारले कितीदा

भेटेल ती उद्याला सोडू नकोस आशा
या बावऱ्या मनाला समजावले कितीदा

खाणीत कोळशाच्या नाही हिरा मिळाला
काळेच हात झाले मी खोदले कितीदा

देवासमान वैद्या मी मानतो तुला रे
दुखण्यामधून मोठ्या तू तारले कितीदा

© जयवंत वानखडे,कोरपना