कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

निसर्ग नियमें दया प्रभूची, सदैव बरसत असते ।

दयेचा तो सागर असता, कमतरता ही पडत नसते ।। १

अज्ञानी ठरतो आम्हींच सारे, झेलून घेण्या तीच दया ।

लक्ष्य आमचे विचलित होते, बघून भोवती फसवी माया ।। २

उपडे धरता पात्र अंगणीं, कसे जमवाल वर्षा जल ।

प्रयत्न सारे व्यर्थ जाऊनी, निघून जाईल वेळ ।। ३

भरेल भांडे काठोकाठ , केवळ धरता योग्य दिशेने ।

टिपून घ्या तुम्ही दया प्रभूची, अशीच केवळ शुद्ध मनानें ।। ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नको लागूस प्रसिद्धीच्या मागें मागे
येईल स्वयं ती तुझ्याच संगे संगे
निराशूनी जावू नकोस रागें रागें
हिंमत बांधूनी जावेस तू आगे आगे
विणाविस तू यशाची शाल धागे धागे|
सुखाच्या छटा चमकूनी रंगे रंगे
सतत रहावे जीवनी जागे जागे
तेव्हाच यश येत असते भागे भागे

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नको रायगडा, तू रडू नकोस
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते

शिवस्पर्शाची पावन धूळ मी मस्तकी लावताना
तू विषण्णपणे हसला होतास
अन् काळजाला हात घातल्यागत तुझी जखम वाहू लागली
तुझ्या तोंडच्या शिवकथा ऐकताना
ढासळणारी मातीही जीव गोळा करुन थांबली होती
गादीवरच्या खादीमध्ये गहाणलेली मराठी अस्मिता
पाहून तू वेडापिसा झाला होतास
तुझ्या असहाय नजरेत तरळणाऱ्या अश्रूंना
केवळ मीच साक्षीदार होतो
पण नको, रायगडा तू रडू नकोस
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते

डोळ्यांत घुमारे, गळा दाटलेला नि मी निर्धारलो
धुमसती आग 'हरहर महादेव' नाही अजूनी विझली
पवित्र तुझ्या मातीशपथ ती मी जागवीन
निद्रिस्त निखाऱ्यावरील राख प्राणपणाने फुंकीन
शिंपणाने रक्ताच्या, स्वाभिमान मराठी फडकत ठेवीन
अन् तुजवरला एक पत्थर जिवंत पाहून तू कृतार्थलास
आतातरी रायगडा, तू रडू नकोस
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते

न पाहवे बेईमानी पिढीची तुझ्याच, तुझ्याशी
न साहवे तुला मराठी रक्ताची उदासीनता
तुला जाणवे नाद टापांचा अजूनी
व्याकुळसी तू भारावसी फिरुनी फिरुनी
जिथे नित्यनेमे मिरवलेस पाऊल भाळी जयाचे
कुठे स्मरण कोणा इथे त्या महामानवाचे
तुझ्या वृद्ध डोळ्यांत अजून साकारे
तुला न अप्रूप ना अपूर्वाई तीनशेव्या सोहळ्याची
शल्य तुझे असावे- कारण तुला ठावे
पुनः स्मरणासाठी अजून वर्षे तीनशे जावयाची
पण आता आश्वस्त रायगडा तू रडू नको
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते

-- यतीन सामंत

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

मुसळधार ती वर्षा चालली, एक सप्ताह तो होवून गेला

पडझड दिसली चोहीकडे, दुथडी वाहतो नदी-नाला...१,

काय प्रयोजन अतिवृष्टीचे ? हानीच दिसली ज्यांत खरी

निसर्गाच्या लहरीपणानें, चिंतीत झाली अनेक बिचारी....२,

दृष्टी माझी मर्यादेतच, विचार तिजला अल्प घटकांचा

विश्वचालक काळजी करि, साऱ्या चौऱ्यांशी लक्ष योनींचा....३

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मला वाटते आज नव्याने जगावे
तुझ्या धुंद डोळ्यात मिसळुनी जावे
पुन्हा एकदा ती मधूर रात्र यावी
मिठीत तुझ्यासवे विसावून जावी ।

पुन्हा आठवे मज ती रात्र मिलनाची
थंडगार वारा अन ती रात्र चांदण्यांची
तशी रात्र मिलनाची पुन्हा जागवावी
रात्र सरली तरी ना कुणा जाग यावी ।

विसरावे सर्व जग हे तु मज जवळी येता
ना कुठल्याही दुःखाची आठवण यावी
मिसळावेत श्र्वासात श्र्वास अपुले
ना भीती कुणाची कुणा ही स्मरावी ।।

-- सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
१० आक्टोंबर २०१८

हायकू
-मैत्रीचे नाते

मैत्रीचे नाते
हे युगानुयुगाचे
बालपणीचे

लुटू पुटूचे
रुसण्या-फुसण्याचे
जिवा-भावाचे

वर्ग मित्राचे
नाते वर्गा-वर्गात
हे फुलायचे

यौवनातले
नाते हळूवार असे
हो मैत्रीतले

सुख -दु:खाचे
नाते गाढ मैत्रीचे
ते जपण्याचे

-- सौ.माणिक शुरजोशी.

कोमल वेलिवर
कळीने उमलावे
फुलुनी फुलावे
गंधुनी गंधाळावे...

प्रसन्न चराचरी
मनमन दरवळावे
नेत्री विठ्ठलविठ्ठलु
भक्तितुनी पाझरावे...

परब्रह्म ते सावळे
गाभारी प्रकट व्हावे
कृतार्थ आत्मरूप
विठ्ठल चरणी रमावे...

विश्वरूप ते गोजीरे
टाळमृदंगात भजावे
दिंडीपताका वैष्णवी
शिरी धरूनी नाचावे...
******

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३००

२१/११/२०२२

प्रभूची लीला न्यारी, विश्वाचा तो खेळकरी
कुणी न जाणले तयापरी, हीच त्याची महीमा १

जवळ असूनी दूर ठेवतो, आलिंगुनी पर भासवितो
विचित्र त्याचा खेळ चालतो, कुणी न समजे त्यासी २

मोठ मोठे विद्वान, त्यांत कांहीं संतजन
अध्यात्म्याचे ज्ञान घेवून, विश्लेषण करती प्रभूचे ३

कांहीं असती नास्तिक, कांहीं असती आस्तिक
त्यांत काही ज्ञानी मस्तिक, चर्चा करिती प्रभूची ४

सत्य परिस्थिती ऐसी, कुणी न जाणले प्रभूसी
सर्वांची चालना तर्कासी, प्रभूच्या अस्तित्वाविषयी ५

फक्त एकमुखी वाच्यता, असे ती सर्वता
महान शक्ती असता, ह्या ब्रह्मांडामध्ये ६

सर्वांनी जाणले एक, ‘अपूर्व शक्ती’ ह्याचा चालक
त्याच ऊर्जेचे हे प्रतीक, सारे विश्वमंडळ ७

कुणा नाही दुजा भाव, समजोनी त्या शक्तीची ठेव
ज्ञानी देती नाव, निरनिराळी त्या शक्तीसी ८

कुणी म्हणती राम, कुणी म्हणे रहीम
कुणी संबोधती गौतम, येशू असे कुणाचा ९

परी तत्व नसे वेगळे, नावे होत निरनिराळे
सामान्यास ते न कळे, हीच खरी शोकांतिका १०

सारे जीवन निघून जाई, परी त्या शक्तीचा बोध न होई
विश्लेषण करीत राही, त्याच्या अस्तित्वाविषयी ११

जाणावी ती शक्ती, रूप आकार त्यास नसती
शक्ति समजोनी करावी भक्ती, आदर भाव ठेवून १२

मानवजन्म श्रेष्ठ ठरविला, विशेष बुद्धी मिळून त्याला
विचार शक्ती उपजण्याला, मानवामध्ये १३

बहूत झाले विद्वान, कर्तव्य करूनी मिळवी मान
मानव जातीची ती शान, ह्या संसारी १४

मार्ग निरनिराळे दाखवी, सारे मिळती एक ध्येयी
सर्वार्पण त्या शक्ती होई, ध्येय मिळतां जीवनाचे १५

विचार करा मनाशी, आपले वैर आपणाशी
नसते केव्हां प्रभूशी, हेच मूळ दु:खाचे १६

वाद नसतो ध्येयापरी, चर्चा असे मार्गापरी
हीच मानव निर्मिती खरी, सर्व सुख दु:खाची १७

तथा कथित पंडित, सामान्यांत विद्वान होत
ज्ञान त्यांचे थोडेसे जास्त, बहुजनां पेक्षा १८

वापरूनी ज्ञान शक्ती, सामान्य जनांस वाकविती
आपले अस्तित्व स्थापती, प्रभू शक्तीशी विसरून १९

तर्क शक्ती थोर, आहे चा नाही करणार
नाही ना आहे म्हणणार, ज्ञानाचा खेळ करूनी २०

मार्गाचे करूनी भेद, करीत राही वाद
जीवन करी बरबाद, विसरूनी ध्येयासी २१

ध्येय असे महान, मार्ग हे साधन
साधनास साध्य समजोन वाया जाई आयुष्य २२

साध्य नका समजू साधनासी, ठेवा विश्वास साध्यासी
कोणत्याही साधनाने जातासी, साधका प्राप्त होई ध्येय साध्य २३

निरनिराळ्या मार्गाचे प्रयोजन, ज्ञान शक्ती वापरून
स्वअस्तीत्व ठेवण्या टिकवून, केले असे २४

अस्तित्वाची भावना मोठी, प्रत्येक झगडतो त्यासाठी
आयुष्य खर्ची त्या पोटी, सकळ ज्ञान २५

न कळे त्यास देवपण, भांडण्यास जाई विसरून
आयुष्य मातीमोल, करून टाकीत असे २६

विसरूनी जा सर्व भेद, मिटवून टाका वादविवाद
लहान मोठ्याचा संवाद, नष्ट करा त्वरीत २७

सारेच आहेत छोटे, कुणी नसती मोठे
हे केवळ आपपासातील तंटे, मानवनिर्मित असती २८

जात धर्म होत अनेक, हे मानव निर्मित प्रतिक
सर्व मार्गाचे ध्येय एक, न कळे अज्ञानामुळे २९

म्हणून जाणावा ईश, सार्थकी लावा आयुष्य
जात धर्माचे पाश, सोडून घ्यावे ३०

महान शक्ती तीच ईश्वर, दुसरा नसे कोणी वर
आपणच देतो त्यासी आकार, सगुण रुप देवूनी ३१

मानवता हाच धर्म खरा, आपसातील भेद विसरा
प्रभू देई तयाना आसरा, जीवन सुखी करण्या ३२

दुसऱ्याची दु:खे जाणा, त्यांच्या सुखात आनंद माना
प्रभू अंश त्यासी म्हणा, हीच जीवनाची गुरू किल्ली ३३

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आपल्याला इच्छा आहे | प्रभू तुमच्या नामस्मरणाची | परंतू ऐकून घ्या |कहाणी आमच्या अडचणींची ।।