(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

  • कृष्ण बाललीला

    कृष्ण कमळ-

  • जागतिक बँक स्थापना दिवस

    जागतिक बँक (World Bank) ही एक आंतरराष्ट्रीय वित्त आणि पतपुरवठा संस्था आहे. ब्रेटन वुडस् पद्धती समितीच्या जागतिक आर्थिक नियंत्रण शिफारशीं वापरण्यात आल्या होत्या. या समिती मध्ये ४५ मित्रराष्ट्रे होती. विकसनशील देश व विकसनशील देश यांना विकासासाठी कर्जपुरवठा करणारी संस्था असे याचे स्वरूप आहे. या बॅंकेने पहिले कर्ज फ्रांस या देशाला दिले.

  • नशा

  • हिशोबातील शिल्लक

    हिशोबाची वही घेवूनी बसलो, हिशोब करण्यासाठीं ।

    जमाखार्च तो करित होतो, जीवनाच्या सरत्या काठीं ।।

    घोड दौड ती चालूं असतां, सुख दु:खानी भरले क्षण ।

    प्रसंग कांहीं असेही गेले, सदैव त्याची राही आठवण ।।

    कष्ट करूनी जे कमविले, थोडे धन या देहाकरिता ।

    उपयोग नव्हता त्याचा कांहीं, जग सोडूनी देह जाता ।।

    कधी काळचा निवांतपणा, घालविला दुजाच्या सेवेत ।

    पुण्य राहिले शिल्लकीमध्ये, वाटते तेवढेच हिशोब वहीत ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • प्रेमस्पर्ष

    मुरलीधरा वाजीव रे मुरली
    जीवसृष्टी सारी आसुसलेली...

    सुर वेणुचे दशदिशा उजळती
    खगगण, मंजुळ स्वरे गाती...

    गोकुळीची जित्राबे गोधूली
    तुझ्याच ओढ़ी हंबरत येती...

    झुळझुळती मोदे वृक्षवल्ली
    मीरा, राधा भक्तिगीत गाती...

    स्वर तव मुरलीचे मनोहारी
    प्रेमस्पर्शे जीवास जगविती

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

    (9766544908)

    रचना क्र. २८०

    २/११/२०२२

  • निसर्ग व्याप्ती

    उंच चढूनी हिमालयी, झेंडा तो रोविला

    गीरीराजाचे शिरावरी, विजय संपादिला

    उंचाऊनी बघे मानव, अथांग जगताला

    विज्ञानाच्या जोरावरती, अंतराळात गेला

    युगा युगाचा चंद्रमा, केला अंकित त्याने

    त्याच्या देही ठेवी पाऊल, मोठ्या अभिमानाने

    अगणित दिसती गृहगोल, त्याचा दृष्टीला

    सीमा न उरली आता मग, चौकस बुद्धीला

    चकित होतो प्रथम दर्शनी, विज्ञाना बघता

    दिसून येती अनेक गुढे, एक एक उकलता

    किती घेशी झेप मानवा, उंच उंच गगनी

    वाढत जातील क्षितिजे, तितक्याच पटींनी

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    संपर्क - ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • मन अथांग सागर

    मन अथांग सागर, उफाळत्या लाटांचा,
    मन आवर्तनी भोवरा,
    सखोल पाणथळाचा, --||1||

    मन बिंदूंचे अवकाश,
    विस्तीर्ण मन पसरट,
    भावनांचे उठती कल्लोळ,
    अतुल आणि अलोट,--||2||

    मन पाण्याचा डोंगर,
    एकावर एक पार,
    शुभ्रतम* भासे चढ,
    *निळसर पण उतार,--||3||

    मन किरणी प्रभाव,
    झेलत साऱ्या दिनभर,
    सोनेरी कलत, झुकत,
    आभाळ उदंड त्यावर,--||4||

    मन समुद्री वादळ,
    वारे अखंड वाहत,
    जीवाची नौका चालण्या,
    शीड आत्म्याचे उभारत,--||5||

    मन माशांचे घर ,
    कधी गोंडस कधी घातक,
    उत्साही ते खळाळत,
    कल्पना-साम्राज्य पूरक,--||6||

    मन लाटेवरचे उधाण,
    संजीवनी अपार स्त्रोत,
    जीवघेण्या केव्हा तुफानात, नयनातून सागरी बरसात,--||7||

    मन तुला न कळत,
    मन मला न आकळत,
    मन मनुजा न गवसत,
    उलघाल सगळी अंतरात,--||8||

    © हिमगौरी कर्वे

  • स्मरण असू दे

    हे जगदंबे ! सदैव होते नाम मुखी गे
    लोप पावले आज कसे ते तू मज सांगे.....१

    लागत नव्हते जेंव्हां कांहीं तूज पासूनी
    धुंदीमध्ये राही मी तुझ्याच मधूर नामी....२

    काही हवेसे वाटू लागले एके दिवशी
    विचारांत मी डूबू लागलो त्या सरशी....३

    आनंदाचे वलय निर्मिले इच्छे भोवती
    गुंगूनी गेलो पूरता त्यातच दिन राती....४

    तगमग करूनी तेच मिळविता आज
    कल्पना विलास होता तो झाली ही समज....५

    खिळवू नकोस मनास गे बाह्य जगाभोवती
    स्मरण असू दे तव नामाचे ओठावरती....६

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • नदीवरील बांध

    विषण्यतेने बघत होतो भिंतीवरच्या खुणा

    काळ जाऊन वर्षे लोटली आठवणी देती पुन्हा

    बसत होतो नदीकांठी बालपणीच्या वेळी

    पात्र भरुनी वहात होती गोदावरी त्या काळी

    सदैव पूर येउनी तिजला गावास वेढा पडे

    गांव वेशीच्या घरांना मग पाण्याचे बसती तडे

    चित्र बदलले आज सारे पात्र लहान होई

    बांध घातला धरणावरी पाणी अल्पसे येई

    खिन्नपणे खूप भटकलो भोवतालच्या भागी

    चकित झाले मन बघूनी हिरवळ जागोजागी

    इच्छित दिशेने पाणी वाही बांध घातल्यामुळे

    सारे जीवन प्रफुल्ल करीं आनंदमय सगळे

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • आनंदाच्या हिंदोळ्यावर (लावणी)

    आनंदाच्या हिंदोळ्यावर झुलते साल नवं नवं
    राजसा प्रीत पाखरांचे उडवा हो तुम्ही थवं ।।धृ।।

    नव्या सालातील नवी सांज ,नटून बसले हो मी।।
    अजून सजणा नाही आले,घायाळ हरणी हो मी।।
    उगाच कावं उशीर केला,मनास या होती घावं।।
    राजसा प्रीत पाखरांचे,उडवा हो तुम्ही थवं।।१।।

    साज सरली रात्र झाली, भेटीलागी मी आतुरली।।
    विरहणीची व्यथा न्यारी,
    अजून तुम्हा ना कळली ।।
    उर धडधडे काया थरथरे, नका टाकू डावं
    ।।
    राजसा प्रीत पाखरांचे,उडवा हो तुम्ही थवं।।२।।

    रात्र सरली पहाट झाली,एकलीच मी झुरली।।
    जडावलेल्या पापणीला,
    ओढ तुमचीच लागली।।
    नको छळणे प्रीतीत रमणे,नाही तुम्हा का ठावं।।
    राजसाप्रीत पाखरांचे उडवा हो तुम्ही थवं ।। ३।।

    हुरहुर माझ्या मनी दाटली,प्रियतम हा कुठं
    ।।
    प्रीतीत कुणाच्या अडकला का,प्रश्न मनी या उठं।।
    माझ्या प्रीतीचा नजराणा,कमी पडला का हो रावं।।
    राजसा प्रीत पाखरांचे,उडवा हो तुम्ही थवं।।४।।

    -- सौ.माणिक शुरजोशी