कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
च्या भैन
च्या भैन .. .. एक बाई माया बायकोवानी दिसत होती…. मी तिच्याकडं पाहो ती मायाकडे पाहत होती……..
-
कुंद कळ्यात प्रीत बहरुन आहे
कुंद कळ्यात प्रीत बहरुन आहेधुंद फुलांत गंध मोहरुन आहेमोहक स्पर्शात भाव मुग्ध आहेकेतकीच्या बनात मोर नाचरा आहेआरक्त लोचनात आठवण भरुन आहेगंधित स्पर्शात तन बेधुंद हलकेच आहेअलगद अंतरात गुज अलवार आहेस्वर अबोल सारे लय गुफूंन आहेस्वातीचे शब्द रसिकांच्या मनात आहेस्वातीचे सर मोती रसिकांच्या हृदयात बंदिस्त आहे-- स्वाती ठोंबरे. -
तू माझाच श्वास तुच
तू माझाच
श्वास तुच
ध्यास तुच
आस तुचतू माझाच
आहे राम
घनश्याम
स्वप्नी शामतू माझाच
प्रियकर
युगे युगे
हा गिरधरतू माझाच
गोकुळीचा
कृष्णसखा
मुरळीचातू माझाच
भेटतोस
वृंदावनी
रमतोसतू माझाच
मी तुझीच
अलगुज
ही माझीचअलगुज
ही माझीच-- सौ. माणिक (रुबी)
नाशिक -
मी म्हणता
माजाचे मुखवटे का असे आता गळालेका कुणी त्यांना सत्याचे आरसे दाविलेमी म्हणता मी मध्ये आत आत बुडालेदलदलीत अहंकाराच्या जात जात निमालेगडगंज धनाने का कुणा असे राज्य मिळालेकितीकांचे कवड्यांमध्ये काचेचे महाल जळालेकरतो मी, करतो मी करीत कर्म हे जमविलेकर्माचे भोग भोगण्या मग आता का पळालेतुझ्या सारखे कितीक आले आणिक गेलेसत्याचे झेंडे मात्र नेहमीच उंचावरी फडकले!!-- वर्षा कदम. -
पाखराला तमा न दाण्याची
प्रदीप निफाडकरांची गझल
-
प्रभूची खंत
मी आलो रे तुझ्या दारीं, मला म्हणतात श्रीहरी
झोपलो होतो सागरी, तंद्री मोडी कुणीतरी, ।।१।।
शांतीने पडू देईना, तुझी ती तपसाधना,
लक्ष माझे खेची कुणी, प्रश्न पडला मना ।।२।।
तूच दिसला पुंडलीका, आई-बापा मांडी देऊनी,
माझे लक्ष तुझकडे, परि तेच तूझ्या नयनी ।।३।।
आई – बापाच्या सेवेत, गुंगलास तूं सतत,
सेवा शक्ति मला छळे, तुला कांहीं न कळे, ।।३।।
थांबव पुंडलिका सेवा, सहन न होई तो ठेवा,
तुजकडे बघ आलो, मनी समाधानी झालो ।।४।।
उभा केलेस मजला तू टाकलेल्या विटेवरी,
मग्न आई-बाप सेवेत, निघूनी गेला दूरी ।।५।।
होऊनी गेली, अठ्ठावीस युगे,
आज देखील, मी वाट बघे ।।६।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
गब्बर सिंग यांचे प्रेरणादायी चरित्र…
गब्बर सिंग खूपच साधे सरळ आयुष्य जगत होता. जुने आणि मळलेले कपडे, वाढलेली दाढी, तब्बल वर्ष वर्ष न घासलेले दात, आणि डोंगर दऱ्यातील भटके आयुष्य. जसे काय मध्यकालीन भारतातला फकीरच. त्याने आपले जीवन आपल्या ध्येय्यासाठी समर्पित केले होते. त्यामुळे त्याला ऐशो आराम, विलासिक जीवन जगण्यासाठी वेळच नाही मिळाला नाही
-
मन:शांती
आता काय बोलायाचे
आता काय ऐकायाचेघडणारे ते घडूनी जाते
सारे समजून घ्यावयाचेतडजोडित, मन:शांती
शल्य कुणास सांगायाचेस्वप्नी आठवांचे मोहोळ
सांगा ? कसे थोपवायचेऋणानुबंध गतजन्मांचे
सारे सावरित जगायाचेमैत्र! निर्मोही सावरणारे
तेच सदा अंतरी जपायचेमुक्तिचाच ध्यास जीवाला
हरिनामात सुखी रमायचे-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
(9766544908)
रचना क्र. ३०४
२५/११/२०२२
-
मंगळागौरीची आरती
(चाल : आरती साईबाबा)
जयदेवी मंगलमाता, मनोभावे पुजू आता,
महिन्यांचा श्रावण राजा, मंगळवारी करती पूजा
फळे फुले, नानापत्री, हळदी कुंकू नारळ खण,
धूप दिप उजळोनी ओवाळती निरांजन ।। जय......सोळा घरच्या सोळा जणी, व्रत करती सुहासिनी
नानापरी नैवेद्याच्या, थाट असे उत्सवाचा,
झिम्मा फुगड्या, गोफविण, करती रात्री गाजरण ।। जय......नाग आणि कलश दान, साडी चोळी सौख्यदान,
मायमाता तोषवोनी, लेक करी उद्यापन
अखंडित सौभाग्याचे मागतसे वरदान ।। जय...... -
सुवर्णमहोत्सव राज्याचा : १ मे, २०१०
महाराष्ट्र राज्याच्या स्थापनेच्या सुवर्णमहोत्सवानिमित्त सहा वर्षांपूर्वी, १ मे २०१० रोजी लिहिलेलें हें काव्य आजही कालानुरूपच (रेलिव्हंट) वाटतें.
१.
सुवर्णमहोत्सव हा
सुवर्णाक्षरांनी लिहा
क्रमांक पहिला' फलक वाहा
असूं देत क्रम नऊ-दहा.
'महाराष्ट्र हें राज्य महा'
फलद्रूप होईल मंत्र हा
अनंत वाट पहा ।।
२.नंभर-नंबरी सोनें नच हें , फक्त मुलामा वरचा
घोडा-पहिला, कधीच झाला शर्यतीत शेवटचा
मस्तक उन्नत, समारंभ शत, वाद्यघोष उन्मत्त
इमल्याचा या खचतो पाया, कुणां खबर ना खंत ।।
३.संदर्भ : उष:काल होतां-होतां काळरात्र झाली
अरे पुन्हां आयुष्याच्या पेटवा मशाली ।
(कवी - सुरेश भट)उष:काल होणें नच , ना संपणार रात्र
चुडे पेटवाया , आशा नुरे नाममात्र
महाराष्ट्रीं दिवा ना समई, काजवा न तारे
वाट उजेडाची बघतां जीव चालला रे !४.
कालचा अभिमान उज्ज्वल, आज पण अंधारलें
फोल, तरिही ढोल हा - 'भवितव्य फारच चांगलें'!
उंचवाया मान अमुची झुंजला राजा शिवा
लढत राजे आज-उद्याचे कापण्यां अमुचे गळे ।।५
वाचत भ्रामक प्रगतीपाढा , प्या कटु दुर्गतिकाढा
कळे न तरि - पळतोहे परि गर्तेत चालला गाडा ।।६ -
राष्ट्राचें-महाराष्ट्राचें नच आतां काहिं खरें
आम्ही बापडे, बांधु झापडें ; आम्हां तेंच बरें ।।७
सगळी पानें गळती , तरिही पुनश्च रानें फुलती
जरि हत झाली आशा, तरि जागेल पुन्हां खचितच ती
आज जरी महाराष्ट्र-प्रगतिची खात्री नाहीं आम्हां
तरि ठाउक, अवसेमागुन येतिल पुनवेच्या राती ।।- सुभाष स. नाईक
श्रीकांत पेटकरCopyright © 2025 | Marathisrushti