देहमनाचा आनंद औरची, नसे तयाला दुजी कल्पना ।
जीवनामधले मिळता सारे, उरे न तेथे कसली तुलना ।।

आनंदाचा घट भरूनी हा, तन मन देयी पिण्यासाठी ।
आनंदाला नसे सीमा मग, अनेक घट अन् अनेक पाठी ।।

एक घटातूनी आनंद मिळता, दुजे घट हे जाती विसरूनी ।
अनेक घटांतील आनंद हा, लूटाल कसा तृप्त होवूनी ।।

दुजामध्ये समरस होवूनी, लुटूनी घ्या तुम्ही आनंद सारा ।
‘मी’ ‘तू’ ह्यांच्या पलीकडला तो, आनंद घटाचा भव्य पसारा ।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आम्ही घाणा हा भरीला
आम्ही घाणा हा भरीला
(नाव) ताईच्या लग्नाचा ।।धृ।।
आम्ही घाणा हा भरीला
आम्ही घाणा हा भरीला
आधी वंदू कुलदेवीला
गजाननाला नमुनी
स्मरू आप्त पूर्वजांना ........ ।।१।।
आल्या काक्या, आल्या आत्या,
मावशी, मामी, ताई आल्या
आम्ही घाणा जो भरीला
आम्ही घाणा जो भरीला.......।।२।।
आम्ही घाणा हा भरीला
आम्ही घाणा हा भरीला
पहिली हळद कुटली
(नाव) ताईच्या कांतीला
आली पिवळी झळाळी.......।।३।।
आम्ही घाणा जो भरीला
गहू दळा सूप सूप
गव्हले करंज्या शेवया
करा रुखवत खूप, आम्ही......।।४।।
(नाव) ताईचे सासर
जसे नांदते गोकूळ
सासू सासरे नणंदा
दीर जावाही प्रेमळ, आम्ही.......।।५।।
तुपा दुधाच्या घागरी
(नाव) ताईच्या सासरी
तोटा नाही हो दह्याला
ताईच्या गावाला आम्ही .......।।६।।
ताईचे सासर (गावाचे नाव)
नाही बाई फार दूर
नको रडू (मुलीच्या आईचे नाव) बाई
आसू आवर आवर, आम्ही ......।।७।।
आम्ही घाणा जो भरला
साखरेचा मूठ मूठ
(नाव) ताई साजरी नवरी
गाली लावा गालबोट, आम्ही .....।।८।।

प्रयत्न मनाचा सदैव असे, भरारी घेण्याचा
उंच आकाशी तारांगणांना, भेट देण्याचा....१,

मनी आस ती राहत असते, उचलून त्यास न्यावे
शिखरावरती जाता क्षणी, स्थितीरूप घ्यावे...२,

प्रयत्नात साथ न मिळता, खाली कोसळते
विचार दबावापुढती त्याचे, काही न चालते...३,

विचार संस्काराचे वलय, मनाभोवती फिरे
निर्मळ पवित्र मन ते, अवलंबूनी विचारे...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

चंद्र आज एकला नभी उगवला ।
रात पुनवेची मधूर भासला ।।
मेघांचा गालीचा आज नाहीं दिसला ।
शितल वारा अंगी झोंबू लागला ।।

उलटून गेली रात्र मध्यावरती ।
लुक लुकणारे तारे आतां दिसती ।।
पेटल्या गगनीं असंख्य फुलवाती ।
तीव्र-मंद प्रकाशानें त्या चमकती ।।

त्या असंख्यात चंद्रमा एकची सापडे ।
जो लोभसवाणा म्हणूनी सर्वा आवडे ।।
उघडूनी देई मनाची प्रेम कवाडे ।
निघूनी जाई रात बघतां त्याजकडे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार ।
कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।।

खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी ।
वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।।

घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत ।
हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।।

प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा ।
ठेवी अडकवून त्यामध्ये, सर्वाना नियती सदा ।।

जरी भासे नवीन कुणा, नाविन्य सारे त्याचेसाठी ।
बघत नाही जूनेपण तो, येई नंतर त्याचे पाठी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

ठेवून पाऊल चंद्रावरी अभिमान तुला वाटला
मान उंचावूनी आपुली वर्णन करीता झाला ।।१।।

चंद्र आहे ओबड धोबड तेथे सारे खडकाळ असे
झाडे झुडपे पशु पक्षी हवा पाणी कांही नसे ।।२।।

नमुने आणले दगड मातीचे चंद्रावरी तू जाऊन
शुष्क आहे वातावरण असेच केले वर्णन ।।३।।

बघितले बाह्य रूप ह्या रजनीकांताचे
थोटका पडलास तू शोध घेण्या अंतरीचे ।।४।।

तेच आहे मधुर चांदणे चंद्रातील शितलतेचे
आजही वाटतो आल्हाद बघता रूप पौर्णिमेचे ।।५।।

चंद्र आहे कवीची स्फूर्ती बालकाचे तोच गीत
प्रेमिका देण्या आनंद मग्न तो सदोदित ।।६।।

चंद्र आहे मुकुट मणी निसर्गाच्या सौंदर्याचा
ऐकून त्याचे बाह्य रूप आनंद कमी न होई त्याचा ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

शेलकाव्य रचना - वर्ण ८

विषय - सुवास

मज आवडे सुवास
सुवास रातराणीचा
ही दरवळते रात्री
रात्री बाग सुगंधाचा

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

मनामध्ये पडघम सतत वाजतच रहातात
काळजाचे करावे कान तेव्हा ऐकू येतात

उमटतात त्यात मनाच्या गाभाऱ्यातले नाद
खोलवरुन येणारी आपल्या अंतराची साद

आयुष्याच्या वाटेवरले काही फुललेले श्वास
काळीजकुपीत जपलेले एकले एकले निश्वास्
एकमेकांवरचा असलेला गाढासा विश्वास
आसपास असण्याचा मग असेना का आभास

कधी राहते गुंजत विचारांची निःशब्द गाज
उलगडत कधी शब्दांत गुरफटलेली लाज

थिरकत थिरकत येणाऱ्या तरलतेचे लहरी ताल
गुणगुणारे, धुसफुसणारे, आसुसलेले आपले हाल

येतात मोहरवत उत्फुल्लतेचे प्रसन्न झंकार
कधी तुटत झिणझिणणारी वेदनांची तार

अंतरीच्या डोहात खोल साधून एकांतवास
आपला आपल्यातच विरघळण्याचा असतो हा प्रवास

- यतीन सामंत

कुणावर प्रेम करतेस, ते पाहायचंय्
स्वतःच्या भावनांवर
कि ओठातल्या शब्दांवर
नमलेल्या मित्रांच्या गर्दीवर
की कुणा वेगळ्यावर
निष्पाप तुझ्या डोळ्यांवरकी
तुला पाहणाऱ्या डोळ्यांवर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
नेहमी भिजणाऱ्या पावलावर
की नटलेल्या वनराईवर
मनाच्या संवेदनेवर
की कुणाच्या हृदयावर
राकट कुणाच्या देहावर की कोवळ्या मनावर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
समोर असलेल्या शत्रुवर
की कुण्या मित्रावर
उंच उडणाऱ्या पक्ष्यावर
की बागडणाऱ्या पाखरावर
रम्य उगवतीवर
की शरद चांदण्यावर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
दान करणाऱ्या खळावर
की भजन गाणाऱ्या संतावर
मोक्ष मिळणाऱ्या मृत्यूवर
की आयुष्य देणाऱ्या जन्मावर
ओंजळीतल्या निर्माल्यावर
की उमलणाऱ्या फुलावर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
स्वतःच्या त्यागावर
की कुणी केलेल्या त्यागावर
तुझे असलेल्या जगावर
की तुझ्यादारी सोडलेल्या जगावर
तू केलेल्या प्रेमावर
की तुझ्यावर असलेल्या निस्वार्थी प्रेमावर
कुणावर प्रेम करतेस,
पहायचंय्

सौरभ सुभाष दिघे, पनवेल

जेंव्हा ठरले गावी जाणे
हूर हूर होती मनी
बराच काळ गेला होता
आयुष्यातील निघुनी

काय तेथे असेल आता
सारे गेले बदलूनी
काळाच्या प्रवाहामध्ये
राहिलं कसे टिकूनी

चकित झालो बघुनी
सारे जेथल्या तेथे
उणीवता न जाणली
क्षणभर देखील मानते

बालपणातील सवंगडी
जमली अवती भवती
गतकाळातील आनंदी क्षण
पुनरपि उजळती

आंबे चिंचा पाडीत होतो
झाडावरती चढुनी
आज मिळाला तोच आनंद
झाडा खालती बसूनी

मळ्यामधली मजा लुटली
नाचूनी गाऊनी
विहिरीमधल्या पाण्यात
मनसोक्त ते डुबूनी

ऐकल्या होत्या कथा परींच्या
तन्मयतेने बसूनी
आज सांगे त्याच कथा मी
काका मुलांचे बनुनी

वाडा सांगे इतिहास सारा
पूर्वज जगले कसे
भव्य खिंडारी उमटले होते
कर्तृत्वाचे ठसे

बापू, आबा, मामा, काका,
मामी वाहिनी जमती
कमी न पडली तसूभरही
प्रेमामधली नाती

मीही बदललो, गांवहीं बदलले
काळाच्या ओघांत
आनंद मात्र तो तसाच होता
पूर्णेच्या परिसरांत

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०