चमचमणाऱ्या लाटा भिजवी
वाळूचा शुभ्र किनारा
वाहतो त्या वरून अलगद
धुंद ओला समुद्रवारा
ऊन सोनेरी अलगद टिपती
माड तरु झुलता झुलता
अनाम आनंदी गाणे गाती
समुद्रपक्षी उडता उडता
निरवतेच्या अशा किनारी
बांबूची उबदार बने
त्यातून वाहे वारा घेऊन
सागराची अथांग स्वप्ने...
---आनंद
फळ आज हे मधूर भासते,
तपोबलातील अर्क असे
कष्ट सोसले शरिर मनानें,
चिज तयाचे झाले दिसे.....
बसत होतो सांज सकाळी,
व्यवसाय करण्या नियमाने
यश ना पडले पदरी.
केव्हा मान फिरविता नशीबाने....
निराश मन सदैव राहूनी,
मनीं भावना लहरी उठती
शब्दांना आकार देवूनी,
लेखणी मधूनी वाहू लागती...
लिहीता असता भाव बदलले,
त्यात गुरफटलो पुरता
छंद लागूनी नशाच चढली,
जीवनामधील रंग बघता...
त्या रंगाच्या छटा उमटल्या,
फुला फुलातूनी दिसूनी येती
सप्त रंगाचे मिलन दिसले,
आकाशाच्या क्षीतीजावरती....
काव्यावरती जगेल कोण,
हवी भाकरी जगण्यासाठी
मानहानी ती सदैव होई,
केवळ अल्पशा पैशापोटी...
मदत कुणाची मिळत होती,
आला दिवस निघून जाई
काव्यातील आनंदात परि,
डुबता सारे विसरून जाई
विवंचना आणि सुख दु:खे,
बनली होती स्फर्ती देवता
अनुभवले जे जे आजवरी,
चित्रीत झाले बनूनी कविता,
अनुभव होता तना मनाचा,
म्हणूनी भासले सत्य काव्य ते
उचलून घेतले जनसामान्यांनी,
मनास त्यांच्या पटले होते....
लपली असती कला एक ती,
सर्व जणांच्या अंतरंगी
परिस्थितीशी झगडा देवूनी,
बाहेर आणती कुणी प्रसंगी....
गेलो विसरूनी उदास दिन ते,
आज उमटले चित्र निराळे
सरस्वती आणि लक्ष्मी दोघी,
आशीर्वाद त्यांचा मजला मिळे
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
उत्साहाने आला होता, मुंबई बघण्याकरिता
रम्य स्थळांना भेट देणे, ही योजना मनी आखता
मान्य नव्हती त्याची योजना, नियतीच्या चाकोरीला
पाकीट पळवूनी त्याचे, घाला कुणीतरी घातला,
धन जाता हाता मधले, योजना ती बारगळली
अवचित त्या घटनेने, निराशा तेथे पसरली,
जात असता सरळ मार्गी, दुष्टपणाला बळी गेला
समाजाला धडा शिकवण्या, सूडाने तो पेटून गेला,
वाम मार्गी जावून त्याने, तेच धन पुन्हा कमविले
सूड घेतला असून देखील, समाधान ते नाही लाभले
दुष्ट वृत्तीची वलये ती, फिरत असती सभोवती
सूड अहंकार लोभही, त्यानाच गतीमान करती
एका वरचा राग तुम्ही, फैलविता सहजपणे
तोडून टाका ही वलये, प्रेम दया या भावनेनें
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
मी आलो रे तुझ्या दारीं, मला म्हणतात श्रीहरी
झोपलो होतो सागरी, तंद्री मोडी कुणीतरी, ।।
शांतीने पडू देईना, तुझी ती तपसाधना,
लक्ष माझे खेची कुणी, प्रश्न पडला तो मनी ।।
तूच दिसला नयनी, आई-बापा मांडी देऊनी,
माझे लक्ष तुझकडे, परि तू बघेना थोडे, ।।
आई – बापाच्या सेवेत, गुंगलास तूं सतत,
तुझी शक्ति मला छळे, तें तुला कांहीं न कळे, ।।
थांबव पुंडलिका सेवा, सहन न होई तो ठेवा,
तुजकडे बघ आलो, मनी समाधानी झालो ।।
टाकलेल्या विटेवरी, उभा राहिलो मी दूरी,
परि तू गेला निघूनी, मजला उभा करूनी ।।
होऊनी गेली अठ्ठावीस युगे,
आज देखील मी वाट बघे ।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
नव्हतो आम्ही आमचे कधींही बनले जीवन दुजामुळे ।
कर्तेपणाचा भाव तरीही येतो कां मनी ? ते न कळे ।।
कसा आलो या जगतीं ठाऊक नव्हते कांही मजला ।
कसा वाढलो हलके हलके जाण आहे याची मला ।।
जेंव्हा झालो मोठा कुणीतरी वाटू लागले कांही करावे ।
काळाने परि दिले दाखवूनी जीवन प्रवाही वाहात जावे ।।
परिस्थितीच्या काठामधूनी जीवन सरिता वाहात जाते ।
वाहात असता त्याच दिशेनें इच्छीत ध्येय हातीं नसते ।।
होते सारे अखेर तेचि आखून ठेवते नियती जे जे ।
अज्ञानानें समजत राही हे केले मी, अन् हे माझे ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
तुझे भाव रूप । पाहतो कृपाळा।
नयनी सोहळा। स्वामीराया।।
नाम तुझे घेता । अंतरंगी सुख।
घडते लौकिक । कृपासिंधु ।।
पामर मी देवा। तुज काय देऊ ।
चरणास वाहू। पुण्य नाम।।
संकटी उद्धार। ब्रम्हांड नायक ।
विश्वाचा पालक। सद्गुरू ।।
गुरू वसे ह्दयी। व्हावा परमार्थ।
संसारास सार्थ । स्वामी भेट ।।
घ्यावा तुम्ही पोटी । माझा अपराध।
धरूनी हा हात। चाललो मी।।
प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.
किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-
https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/
जयोस्तु ते श्रीमहन्मंगले
शिवास्पदे शुभदे...
स्वतंत्रते भगवती
त्वामहं यशोयुतां वंदे...
राष्ट्राचे चैतन्य मूर्त तूं,
नीति संपदांची
स्वतंत्रते भगवती श्रीमती
राज्ञी तू त्यांची
परवशतेच्या नभांत तूंची
आकाशी होशी...
स्वतंत्रते भगवती
चांदणी चमचम लखलखशी
वंदे त्वामहं यशोयुतां वंदे...
गालावरच्या कुसुमी किंवा
कुसुमांच्या गाली
स्वतंत्रते भगवती तूच जी
विलसतसे लाली
तू सूर्याचे तेज, उदधीचे
गांभीर्यहि तूची...
स्वतंत्रते भगवती
अन्यथा ग्रहण नष्ट तेची
वंदे त्वामहं यशोयुतां वंदे...
मोक्ष-मुक्ति ही तुझीच रूपे
तुलाच वेदांती
स्वतंत्रते भगवती योगिजन
परब्रह्म वदती
जे जे उत्तम उदात्त उन्नत
महन्मधुर तें तें...
स्वतंत्रते भगवती
सर्व तव सहचारी होते
वंदे त्वामहं यशोयुतां वंदे...
हे अधम रक्तरंजिते
सुजन पूजिते
श्री स्वतंत्रते
तुजसाठिं मरण तें जनन
तुजविण जनन ते मरण
तुज सकल चराचर शरण,
चराचर शरण,
श्री स्वतंत्रते...
वंदे त्वामहं यशोयुतां वंदे...
-- स्वातंत्र्यवीर वि. दा. सावरकर
https://www.youtube.com/watch?v=vtCE-8EZ1o0
दिवाळीच्या पाडव्याचा दिस आज आला बाई
घालते सडा अंगणात धन्याची मी वाट पाही ।
लावीते पणती मी दारी केली बघा रोषणाई
फुलला दारीचा मोगरा फुलली हो जाई जुई ।
किती दिस झाले बघा धन्याची माझ्या भेट नाही
करण्या रक्षण देशाचे धनी माझा सैनिक होई ।
ऊन वारा पाऊस तर कधी बर्फ वृष्टी होई
नाही विश्रांती कधी त्यास मन कासावीस होई ।
वाट पाहता धन्याची डोळे माझे ओले होई
लावता सुगंधी तेल शीण त्याचा जाईल बाई ।
लाऊनी ऊटणे सुवासीक त्यासी न्हाऊ घालीन मी
घालता अंघोळ माझ्या राया जीव वेडावून जाई ।
दोन डोळ्यांची निरांजने करती ग औक्षण बाई
करी रक्षण कुंकवाचे हेच मागणे ग अंबाबाई ।
व्हावे कल्याण सर्वांचे नाही मागणे माझे काही
घरधनी व्हावा सुखी हीच ओवाळणी मला देई ।
सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
८ नोव्हेंबर २०१८
ती समोरून आली की
अजूनही तो स्वतःला
सावरून घेतो ,
आश्चर्य वाटते ,
ती प्रत्येकवेळी
वेगळी असते ,
तो तोच असतो,
त्याचे आणि तिचे
नाते अजून अतूट आहे
खरे तर त्याच्यामध्ये
ती असतेच असते ,
नीट स्वतःकडे मनाचे
डोळे उघडून नीट बघा
इतके कळले नाही
अरे ती म्हणजे
तीच
तिला चेहरा नाही
तरी वळून वळून बघता ना
ती तीच ती
सुंदर आसक्ती........
-- सतीश चाफेकर.

Copyright © 2025 | Marathisrushti