दिसत नाही मला माझं गांव
जगाच्या नकाशात
मला लाज वाटते त्याची
मी खंतावतो...

मी फिरतो जगभर
धुंडाळतो नवनवी शहरं
करतो वाहवाई
तिथल्या सुधारणांची
करतो घाई
माझं गांव 'तसं' बनवण्याची
आणि बघतो स्वप्नं
निवृत्तीनंतरच्या वास्तव्याची
येतो गांवात सारखे-सारखे
करु लागतो बदल 'तिथल्यासारखे'
बदलतं गांवाचं रूप
काय सांगू त्याचं अप्रुप?
पोस्ट करतो त्याच्या प्रकाशफिती
सांगतो त्याची माहिती
शहरातून लोक येतात
नवी 'संस्कृती' देवून जातात
जगाच्या नकाशात
आता माझंही गांव दिसू लागतं...

आता मी येतो कायमचा
मनांत जुन्या आठवणी
करतो त्याची उजळणी
बालपणीच्या, सवंगड्यांच्या
घराच्या, परिसराच्या..
ह्याच्या, त्याच्या..
मला जगायचं असतं ते सगळं
पुन्हा तसंच ... जगावेगळं
पण तसं होत नाही
जुनं काही मिळत नाही
सगळं सगळं बदललेलं असतं
मी खंतावतो..
म्हणतो...
"आता गांव पहिल्यासारखं राहिलं नाही"

-- मी मानसी
मानसी कावले

असा देशभक्त वैज्ञानिक
एकत्र आणि गरिब
कुटुंबात जन्माला आला,
लहानपणी कष्टाला,
पण शिक्षणचा ध्यास नाही सोडला,
त्यासाठी पेपरही विकला,
डिग्र्या आणि सन्मानांचा गर्व नाही झाला !

असा देशभक्त वैज्ञानिक ज्याने
वडिलांच्या संस्कारांचा आणि
थोरामोठ्यांच्या सल्याचा आदर केला !

असा देशभक्त वैज्ञानिक ज्याने आयुष्यभर
फक्त देशासाचे हीत बघितले
देशासाठी काम केले !

देशाला आंतरीक्ष आणि
अणू विज्ञान-तंत्रज्ञानात अग्रेसर ठेवले,
विविध मिसाईलचे शोध लाऊन,
मिसाईल मॅनचे आभूषण स्वीकारले !

देशभक्त वैज्ञानिक
पुढे देशाचा राष्ट्रपती झाला,
संपत्ती नाही जोडली
पण माणसं जोडली !

असा देशभक्त जो आयुष्यभर
असंख्य विद्यार्थ्यांशी संवाद साधता साधता
स्वत:ही त्यांचा चांगला मित्र झाला !

विद्यार्थ्यांनां हिताच्या अनेक गोष्टी सांगता सांगता
स्वत:च्या कृतीतून, विचारातून आणि आदर्शातून
पंचत्वात विलीन झाला !

अश्या देशभक्ताचे नावं
सुवर्णाक्षरात लिहिले गेले,
भारतरत्न डॉ. ए.पी.जे अब्दुल कलाम !

-- जगदीश पटवर्धन

`आम्ही साहित्यिक’ या फेसबुकवरील लोकप्रिय ग्रुपवरील कवी योगेश उगले  यांची माजी राष्ट्रपती डॉ. अब्दुल कलाम यांच्यावरील ही कविता खास वाचकदिनाच्या निमित्ताने…

द्यायला हवा होता एक
मोबाईल पावसालाही,
कळलं असतं मग त्याला
आज कुठे बरसू आणि कुठे नाही |

Whatsapp वरून त्याला
रोज कळवले असते Updates
आणि रोज दिले असते त्याला नवीन Targets |

फोटोज व्हिडिओज बघून
त्यालाही कळली असती आपली दैना
बरसताना त्याने नक्कीच
विचार केला असता पुन्हा पुन्हा |

परफेक्ट त्याचा Performance असेल जिथे
हिरवीगार धरती आणि आनंदी शेतकरी
दिसतील त्याला तिथे
हे सर्व कळवण्यासाठी खरंच वाटतं
द्यावा त्यालाही एक Mobile |

-- सौ. कल्पना संजय प्रभूघाटे

तुझे नित्य येणे जाणे
हळूच वळूनी पाहणे
नाही कधी विसरलो
तुझे ते लाघवी लाजणे

आठव ते सारे सुखद
निःशब्दी, प्रीतचांदणे
तुझे कटाक्ष सांत्वनी
निर्मली तुझे गंधाळणे

निष्पाप त्या जाणिवा
मनास भुलवुनी जाणे
तूंच हसरी कमलिका
सालस ते तुझे वागणे

अजूनही मी स्मरतो
रुप तुझे गोजीरवाणे
तू स्मरणगंधी सुगंधा
तुझे उमलुनी बहरणे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २२५

४/९/ २०२२

अतूट मैत्रीचे बंध
मनाचे धागे जुळताना..
मनमोकळ्या जीवांचे
मैत्रसौख्य फुलताना..

श्वासा समिप मैत्री
काळजात जपताना..
मैत्रीची हाक येताच
धावत जाताना..

आशा निराशेच्या
वादळी हरवताना..
मैत्रीनेच सावरले
जीवन जगताना...

सुवर्ण कोंदणात
हिरे जडवताना..
आयुष्य सुदर ते
मैत्री निभवताना.

राम : ( सीताहरण झाल्यानंतर रामांचा विलाप) –
हे खग, मृग, हे तरुवर श्रेणी, हे अंबर अवनी
पाहिलीत कां सांगा कोणी सीता मृगनयनी ? १
मम सीता सौंदर्यखनी ।।

लावण्याची अनुपम मूर्ती
फिके तिजपुढे कांचन, मोती
पूर्णेंदूसम आभा वदनीं, घाली मज मोहिनी ।। २

जिला वराया धनू भंगलें
जनकसुतेनें हृदय जिंकलें
नभिंची ती दामिनी, जाहली रामाची स्वामिनी ।। ३

गर्भरेशमी वस्त्र त्यागुनी
वल्कल ल्याली राजनंदिनी
दिसे शोभुनी अधिक त्यांमधें दीप्त अप्सरेहुनी ।। ४

पर्णकुटी प्रासाद कराया
तिला आगळी अवगत माया
भेटे रात्रंदिनीं अयोध्या तिच्यामुळें विपिनीं ।। ५

एकलाच मज येउं देइना
हट्टच धरला संगें येण्यां
कैसी लपली आतां, लोटुन मला एकटेपणीं ? ६

तिजविण राघव निरर्थ आहे
जीवन तिच्यामुळे सार्थ आहे
व्यापुन टाकी अस्तित्वा माझी जीवनसंगिनी ।। ७

ज़ळे पालवी भाग्यद्रुमाची
नुरे पाकळी सुखकुसुमाची
वेरहवेदनाकाट्यांनी झालो घायाळ मनीं ।। ८

मरस्थलासम जीवन भासे
क्षणाक्षणाला ऊष्ण उसासे
क्लेशआतपीं सुकून गेलें नयनींचें पाणी ।। ९

अस्तित्वाचा स्रोत आटला
कंठीं व्याकुळ प्राण दाटला
फुंक चेतना ईशा, देउन सीता-संजीवनी ।। १०

- सुभाष स. नाईक

सख्या, तुझ्या आठवात
मी, चालते संथ पाऊली
सांजवर्खी या सांजवेळी
ओघळले, काजळ गाली

सोबती तीच वाट निरंतर
तुझ्याच स्पर्शात नाहलेली
पापण्यातील अस्तिव तुझे
खुलवीते या गालीची खळी

ही नित्याची साक्ष अंतरी
उमलते पाकळी पाकळी
अनवट मोहक वाटेवरचा
तूच नटखट माझ्या भाळी

तुज मी स्मरता वेळोवेळी
लोचनी प्रीत गहिवरलेली
तुझा असा असह्य दुरावा
सर्वत्र तुझी स्मृती रंगलेली

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२२७

६/९/२०२२