निसर्ग देणं
वापरा हो जपून
आहे ते लेणं

घेणे हा हक्क
दिला आहे सर्वांना
घेतो की चक्क

किती ही हाव
सदा ओरबाडतो
नाशास वाव

ऊस चाखावा
नको चाखूस मुळ
वंश जपावा

हो रे सावध
विनाशकाली स्वत:
होशी पारध

निसर्ग जप
परहितात हित
हे असो तप

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
८८७९३3८०१९

हवी कशाला चिंता आता
जिथे सावरणारी साथ आहे

रोज निरनिराळी आव्हाने
तुझे चैतन्य, सामर्थ्य आहे

जरी विरोध पावलोपावली
सत्यार्थी! मी निश्चिन्त आहे

आकांत जीवनी जरी माजला
तुझीच, कृपावंती साथ आहे

जपाव्या कोमलांगी भावनां
ती सुखाची फुलवात आहे

सांगा साध्य कोणते जीवनी
मूल्य मानवतेचे जपणे आहे

कसला, कुठला दुजा भाव
सत्य! क्षणभंगुर जीव आहे

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ८२.

१५ - ३ - २०२२.

चकित झाले गोकूळवासी
बघून बाललीला
सांगा कोण आहे तरी कृष्ण ?
विचारी यशोदेला ।।१।।

प्रासादातील मोदक खातां
तोंड ते उघडले
मुखामध्ये मोदक नसूनी
ब्रह्मांड ते दिसले ।।२।।

उच्छाद मांडूनी कालीयाने
पाणी केले दुषित
मर्दन करण्यासाठीं त्याचे
उडी टाकी डोहात ।।३।।

पूतना असूनी राक्षसिण
स्तनांत होते विष
स्तनपान करुनी त्यानें
तीला केले कासाविस ।।४।।

खोड्या बघूनी यशोदेनें
उखळाला बांधले
उखळासहीत झाडे पाडूनी
चकीत त्यानीं केले ।।५।।

अनेक अशा लीला करुनी
अचंब्यात पाडले
बालमुर्ति तो ईश असूनी
सर्वांस गुंगविले ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पुन्हा लहान होण्यासाठी एका मुलाने आपल्या आईला घातलेली साद.... मोहन कळमकर यांची ही कविता...

तप्त सळई स्पर्ष करीतां , चटका देई शरीराला ।

सुप्त अशी औष्णिक शक्ति, आस्तित्व दाखवी त्या वेळेला ।।

वीजा चमकूनी गर्जती मेघ, लख्ख उजेड सारते काळोख ।

प्रकाश नि ध्वनीच्या लहरी, आस्तित्वाची दाखवी झलक ।।

साधी असे तार तांब्याची, झटका देई विद्युत असतां ।

विद्युत शक्तीचा परिणाम, जाणवी देहा प्रवेश करतां ।।

झाडावरले पडता फळ, भूमी घेई खेचूनी त्याला ।

गुरुत्वाकर्षण शक्ति ही, झलक दाखविते जगाला ।।

ईश्वर अस्तित्व भासे, अशाच शक्तीरुपानें ।

अद्दष्य असुनी परिणाम, दाखवी सुप्त गुणानें ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सारेच संवाद व्यवहारी
आपलेपण उरले नाही
निष्ठुर कर्तव्य भावनां
ओलावा प्रेमाचा नाही

चिंतेत, जग गुरफटले
स्वास्थ्य कुणास नाही
विवेकी विचार लोपले
जीव्हाळा उरला नाही

सर्वत्र भोगवादी वृत्ती
सुखशांती उरली नाही
हेच वास्तव जीवनाचे
जगणेच कळले नाही

उलघाल मनभावनांची
साशंकता संपली नाही
अर्थ जगण्याचे बदलले
मानवताच उरली नाही

स्वसुखासाठी धडपड
प्रेमास्थाच जीवनी नाही
हा दृष्टान्त कलियुगाचा
इथे कुणी कुणाचे नाही

-- वि. ग. सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १४३.

२७ - ५ - २०२२.

नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी

चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे

टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे....२

वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते,

वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते....३,

घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण

अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन....४

जीवनामधल्या चक्रामध्ये, बदल फारसा होत नसतो

वयातल्या पायरीप्रमाणे, दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

त्या खोलीत अजूनही क्षण अलगद फिरत आहेत,
भिंतींवर माझ्या जगण्याचे ठसे जिवंत आहेत.
दमलो की मी तिच्या कुशीत विसावून जायचो,
ती निःशब्दपणे माझ्या वेदना सामावून घ्यायची.

ती खिडकी अजूनही बाहेरचं जग दाखवते,
पण आत माझ्याच आठवणी अलगद साठवते.
तो डेस्क म्हणेज स्वप्नांचा एक शांत साक्षीदार,
कधी आनंद, कधी मनातला न बोलेला भार.

दार अजूनही तसंच किरकिरतं हलकंसं,
जणू माझं नाव हळूच घेतं अलगदसं.
तो पंखा… करकर फिरतो हळुवार,
हवा नाही, पण फिरतात क्षण हजार.

हास्याचे तुकडे, अश्रूंचे ओले ठसे,
सगळं जपून ठेवते ती जागा निःशब्द पणे.
मी आत जातो तेव्हा वेळ मागे फिरतो,
प्रत्येक कोपरा मला पुन्हा एकदा भेटतो.

आता कळतं...
ती फक्त खोली नाही,
माझ्या आयुष्याची जपलेली एक कहाणी आहे काही.
जिथे मी हरवतो, पुन्हा स्वतःला सापडतो,
आणि प्रत्येक आठवणीत थोडासा जगत राहतो...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212