(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • ज्ञान देणारे सर्वच गुरू

    अवतीभोवती सारे तुझ्या, आहेत गुरू बसलेले

    जाण तयांची येण्यासाठी, प्रभूसी मी विनविले ।। १

    निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी, काही तरी असे गुण

    आपणासची ज्ञान असावे, घेण्यास ते समजून ।।२

    उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही, बघाल जेंव्हां शेजारी

    काही ना काही ज्ञान मिळते, वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।३

    सारे सजिव निर्जिव वस्तू, गुरू सारखे वाटावे

    तेच आहेत ईश्वरमय, तुम्हीच समजावे ।।४

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • संकोचलेले मन

    मध्य रात्र झाली होती, सारे होते शांत ।

    रस्त्यावरती तुरळक व्यक्ती, वाटला एकांत ।।

    एक गाडी मंदिरीं थांबली, त्याच शांत वेळीं ।

    सूटामधली व्यक्ती कुणी एक, आली दारा जवळी ।।

    सारे होते नशिबात त्याच्या, धन संपत्तीचे सुख ।

    दिवस घालवी मग्न राहूनी, कार्ये पुढती अनेक ।।

    तर्कज्ञान तीव्र असूनी, आगळा बाह्य चेहरा ।

    परि अंर्तमन सांगत होते, सत्यास शोध जरा ।।

    केव्हां केव्हां विजय होई, सुप्त त्या विचारांचा ।

    संकोचल्या मनीं गाभारा बघे , रात्री मंदिराचा ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • १७ – दीनदयाळू अतिव कृपाळू

    दिनदयाळू अतिव कृपाळू हे श्रीगणराया

    होउन कनवाळू, बालावर ठेव छत्रछाया ।।

    आत्मतुष्ट मी, नीतिभ्रष्ट मी, अति मी गर्विष्ठ

    स्वार्थपूर्ति मोहिनी चेटकिण, करते आकृष्ट

    यत्न न केले परमार्थाच्या मर्मा जाणाया ।।

    कळत-नकळतां पळत राहिलो मृगजळ पाहुन मी

    हात रिक्त, विषयासक्ती झाली ना परी कमी

    उशीर झाल्यावर उमगे - जीवन गेले वाया ।।

    पश्चात्तापीं दग्ध भग्न मी, चूर्ण पूर्ण आशा

    उदारतेच्या उदधि, दया कर मजवर तत्पुरुषा

    वरदस्पर्श तव होतां, चंदन बनेल मम काया ।।

    सिद्धिगणेशा, तुझिया सन्निध जीवन यापुढती

    हे दंती, तव प्राप्तीनें झाली तृप्ती पुरती

    कृपाप्रसादानंतर कांहिंच उरे न मागाया ।।

    - - -

    - सुभाष स. नाईक

  • शरण तुला भगवंता

    वारा होता झंझावात पावसाचा माराही जोरात
    जग गेले होते तेव्हा बुडून गडद अंधारात
    कारागृहात एक तेजस्वी दिव्य बाळ जन्मले
    बघूनी आईबापांचे काळीज गलबलून गेले
    तो काळ येण्या आधीच सांभाळली ती वेळ
    पण बाळाला लागता कामा नये त्याची झळ
    पाऊस वारा विजांचा एकच होता मारा
    तरीही टोपलीतील बाळासह धावत सैरावैरा
    यमुनेलाही आला होता महा भयंकर महापूर
    त्यातून तो निर्भय चालत राहिला दूर दूर वर
    बाळाच्या पायाचा तिला झाला जेव्हा स्पर्श
    पात्रातील पापं वाहून गेली याचा झाला हर्ष
    आत्ताही ये ना रे तू याच दिव्य रुपात
    कुठल्याही घरात वा पडक्या झोपडीत
    त्याच्या दर्शनाने सगळे त्याला शरण जातील
    आमची पापं नि चुका धुवून होईल सर्व शांत
    लहर लहरपे आज है तुफान
    वो नैयावाले हो सावधान
    हे गोविंदा हे मुकुंदा संकट मे है हमारे प्राण
    रक्षा करो रक्षा करो हे दयानिधान
    धन्यवाद
    -- सौ. कुमुद ढवळेकर.
  • उपकार

    कृष्ण कमळ-

  • देह ईश्वरी रूप

    स्नान करूनी निर्मळ मनीं,
    दर्पणापुढे येऊन बसला ।
    जटा साऱ्या एकत्र बांधूनी,
    भस्म लाविले सर्वांगाला ।।

    ओंकाराचा शब्द कोरला,
    चंदन लावूनी भाळावरती ।
    रूद्राक्षाच्या माळा बांधल्या,
    गळा हात नि शिरावरती ।।

    वेळेचे भान विसरूनी,
    तन्मय झाला रूप रंगविण्या ।
    प्रभू नाम घेत मुखानें,
    नयन आतूर छबी टिपण्यां ।।

    पवित्र आणि मंगलमय,
    वाटत होते स्वरूप बघूनी ।
    सजविला होता देह त्यानें,
    प्रभूचेच एक रूप समजूनी ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • पंढरीचा राणा – ४ : चला रे जाऊं पंढरिला

    ज्ञानदेव :
    चला रे जाऊं पंढरिला
    तिथें कधीचा अपुल्याकरितां श्रीहरि खोळंबला ।।

    ज्ञाना ज़रि हठयोगी आहे
    परी हृदय श्रीहरीस पाहे
    योगेश्वर आनंदसिंधु तो, हें ठावें मज़ला ।।

    कुणी तया म्हणती श्रीरंग
    कुणि विठ्ठल, कुणि पांडूरंग
    स्वयम् द्वारकानाथ आपुल्या पंढरीस आला ।।

    मुगुट विराजे तोच शिरावर
    मंद-हास्यही तेंच मुखावर
    तीच रुळे वक्षावर मोहक वैजयंतिमाला ।।

    पुंडलिकाचें निमित्त करुनी
    उभा कटीवर हात ठेवुनी
    निजभक्तांची वाट पाहतो हरी विटेवरला ।।

    दिवस उगवला हा सोन्याचा
    हरी कलियुगीं विठू आमचा
    नकोच क्षणभरही विलंब त्याला भेटायाला ।।
    - - -
    (माझ्या, ‘ज्ञानियांचा राजा’ या आगामी गीतसंग्रहामधून)
    -
    - सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
    सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz(W), Mumbai.
    Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
    eMail : vistainfin@yahoo.co.in
    Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

  • कलेचे खरे मुल्य

    पर्वत शिखरीं जाऊन खोदून आणली माती,
    हातकौशल्यने केला एक गणपती ।।१।।

    मूर्ती बनली सुरेख आनंद देई मनां,
    दाम मिळेल ठीक हीच आली भावना ।।२।।

    घेऊन गेलो बाजारीं उल्हासाच्या भरांत,
    कुणी न त्यासी पसंत करी निराश झालो मनांत ।।३।।

    बहूत दिवस प्रयत्न केला कुणी न घेई विकत,
    कंटाळून नेऊन दिला गणपती शाळेत ।।४।।

    भरले होते भव्य प्रदर्शन हस्तकला कौशल्याचे,
    नवल वाटले गणपती बघून दालनातील सुरवातीचे ।।५।।

    चकीत झालो जाणूनी मिळाला राष्ट्रीय पुरस्कार,
    गणपतीच्या भव्यतेनी मिळविला हा अधिकार ।।६।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • प्रभू नामस्मरण

    नामघ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत ।
    नामस्मरण ते, अशू द्या मुखांत ।।१।।

    काय सांगावी मी, नामाची थोरवी ।
    दगडही जेथे, तरंगून जाई ।।२।।

    राम नामामध्ये, प्रभुचा संचार ।
    बनून कवच, रक्षती शरिर ।।३।।

    नामाची लयता, मन गुंतवून ।
    एकहोता चित्त, जाई आनंदून ।।४।।

    अंतीम ते ध्येय, ईश समर्पण ।
    नामानी साधती, प्रभू सर्वजण ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • प्रतिक्रीया

    क्रियेला प्रतिक्रिया, ध्वनीला प्रतिध्वनी

    तत्व ते सनातन, दिसे नित्य जीवनी

    फेकतां जोराने, आदळे भिंतीवरी

    प्रवास परतीचा, होई तुमचे उरीं

    शिवी वा अपशब्द, दिले कुणासाठी

    येवूनी धडकतील, तुमचेच पाठीं

    प्रेमाने बोलणे, सुंगध आणिते

    आनंदी लहरी, मनां सुखावते

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०