तुमचे जीवन अवलंबूनी,

ग्रहराशीच्या दशेवरती

तेच होई जीवनी तुमच्या,

जसे ग्रहमंडळ फिरती...१,

मित्र मंडळी सगे सोयरे,

शत्रू असोत वा प्रेमाचे,

जीवनातल्या हालचालीवरी,

परिणाम ते होई सर्वांचे...२,

हेच सर्व ते ग्रह असूनी,

सतत स्थान ते बदलती

परिस्थिती बघूनी तुमची,

वागण्यात तो फरक करती...३

अपयशाला कारणीभूत तो,

असतो कुणीतरी नजीकचा

राहू-केतू शनि वा मंगळ,

ग्रहमान बनतो त्या घडीचा...४,

यशाची चालता घौडदौड ती,

मदत लाभते काही जणांची

हे तर सारे इष्ट ग्रह ते,

फुलवी सुमने जीवनाची...५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तुझ्यामाझ्या माथ्यावरती आकांक्षांचा चंद्र आहे
नको असा उदास होऊस मला वचन याद आहे!
दूर असेल जात वाट माझी पावलं सिध्द आहेत
तुझ्या वाटेवरचे काटे माझ्या पायी वेदना आहेत
तुझ्या-माझ्यासाठी चांदणं अमृत बनून वहात आहे !

आपली सारी प्रेमगीतं गंगेकाठचे मंत्र आहेत
मंदिरातले मंजूळ निनाद हृदयातली स्पंदनं आहेत
आजच्या व्यथागीतातही उद्यावरती श्रध्दा आहे !

तुझ्या प्रत्येक पावलापाठी माझं स्वप्नळ आहे
तुझ्यासाठी एक वेडी मनस्विनी धावली आहे
तुझ्यामाझ्या विना उद्याचा भविष्यकाळ पोरका आहे

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

काय म्हणू ग तुजला देवकी भाग्यवान की अभागी

ईश्वर तुझीया उदरी येवूनी सुख न लाभले तुजलागी //

जन्मोजन्मीचे पुण्यसाचुनी मात्रत्व लाभे स्त्रिजन्माला

तु तर असता जननी प्रभूची तुजविण श्रेष्ठ म्हणू कुणाला //

राज वैभवी वरात निघता कारागृही तुज घेवून गेले

अवताराची चाहूल असूनी दुःखी सारे जीवन गेले //

कंसाने तव मुले मारीली निष्ठूर होऊनी स्वार्थापोटी

तु गिळून घेशी दुःखे सारी आगमन प्रभूचे होण्यासाठी //

ईश्वर येता तव उदरी भाग्यवान तू ठरलीस

जनकल्याणा त्यागूनी त्याला सर्व श्रेष्ठपदी गेलीस //

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

खिन्न मनानें बसला होता, उन्हांत एका खडकावरी ।

डबके घाण पाण्याचे, वातावरण दुषित करी ।। १

किड्या-मुंग्यांचे वारूळ तेथें, आणिक पडला काडी कचरा ।

नजिक येईना वाटसरूं कुणी, बघूनी सारा गालिच्छ पसारा ।। २

सोडून देऊनी निवारा , नदीकांठच्या शिखरीं गेला ।

निर्मळ करूनी जागा, आश्रम त्याने एक बांधला ।। ३

बाग फुलवूनी सुंदर तेथें फळा फुलांना येई बहर ।

राघू मैना मयुर पक्षी, गाऊनी नाचती तालावर ।। ४

निसर्गरम्य सौंदर्य ठेवा, बाळगला जो त्या परिसरी ।

धुंद राही तो सदैव तेथें विसरूनी इतर जनांपरी ।। ५

जमू लागले वाटसरू, घेती विसावा कांहींक्षण ।

विनानिमंत्रित येत होते, बघूनी प्रसन्न वातावरण ।। ६

लाभे प्रभू सहवास त्यांना, निर्मळ देही पवित्र मनी ।

तोच येईल तुम्हा भेटण्या, देह मंदिर केवळ बघूनी ।। ७

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अश्रद्धेकडून श्रद्धेकडचा प्रवास’… चित्रपटाचं उपशीर्षक एक प्रकारची हमी, सकारात्मकता देऊन जातं …आमच्यासारख्या सर्व सामान्य प्रेक्षकांना ‘and they lived happily ever after’ ची इतकी सवय आहे कि सिनेमा म्हटलं कि पहिल्यांदाच ‘शेवट गोड होतोय ना ‘ या कडे लक्ष लागून राहतं. ..आणि ते , ‘गोदावरी’ हा चित्रपट पूर्ण करतो..

मनात, माझिया सहजची येते
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे
रुसुनिया हवे तेव्हडे हट्ट करावे
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।।

सख्यासोबती, खेळावे भांडावे
रडुनीही, पुन्हा गळ्यात पडावे
हा खेळ आनंदी खेळण्यासाठी
निरागस! बाल्य पुन्हा परतावे।।

स्वार्थ, हव्यासाची नसे मनीषा
परमानंद! भाबडाभोळा केवळ
निष्पाप मैत्र, मनी प्रीतभावनां
ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।।

सभोवती प्रांगण सारे मुक्तानंदी
न कधी द्वेष, असूया कधी मनी
बालपणीचे निर्मळ नाते आगळे
ते निरागस बाल्य पुन्हा परतावे।।

वृद्धत्वे! आठव सारे सोबतीला
भोगलेल्या सुखदुःखांच्या राशी
सांध्यसमयी अंतरी झरती जेंव्हा
ते निरागस, बाल्य पुन्हा परतावे।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५०.

१७ - २ - २०२२.

शब्दांच्या पल्याड लपलेला
चंद्र ओंजळीत घेऊन तू जा...
टपोरं डोळ्यात चांदण्याची
बरसात साठवून तू जा..

धुंद लहरी वाऱ्याच्या
संगती वहावत तू जा...
पहाटेची स्वप्न कलिका
खुलवत तू जा..

कुंतली गजरा अन्
शब्द फुले माळत तू जा..
प्रतिक्षेच्या वाटेवरची
लाट मी अन् तू
किनारा होवून जा.

विसर सर्व गतकाळां,
उगा मना रेगांळशी,
पुढे जाऊन, समोर पहा ,;---
का मागे, मागे वळून पाहशी,---!!!

मागे राहिला बालपणा,
त्यात कशाला हुंदडशी
चार सुखाचे थेंब दिसतां
सारे आभाळ पुन्हा पेलशी,--!!!

कर्तव्ये आणि जबाबदाऱ्या, सारख्या सारख्या विसरशी,
पाहून आपल्या भूतकाळां,
पुन्हा पुन्हा रे गहिंवरशी,--!!!

घरात माणसांचा राबता,
सांग आता कुठून आणशी,
अशा अनमोल दौलतीला,
तूच ना रे झुगारशी,--!!!?

येता काळ तरुणपणाचा,
तुला जाणीव नव्हती जराशी, गमावशील जर यांना,
कसे त्यांना परत आणशी,-?

एक एक करून सर्व तुला,
राजा, बघ सोडून जाती,
काळाची ही महान किमया,
नातीगोती संपून जाती,--!!!

आता उरला एकटेपणा,
जो जन्माचा सोबती,
दाबून टाक भूतकाळा,
वर्तमानच फक्त या जगी,--!!

हिमगौरी कर्वे. ©

रोज येती घरा हो
असे पाहुणे
एकलेपणातही
नाही काही उणे