(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • शब्दाची ठिणगी

    ठिणगी पडूनी पेटे ज्वाला, आकाशाला जावूनी भिडती

    नष्ट करूनी डोंगर जंगल, हा: हा: कार तो माजविती...१

    शब्दांची ही ठिणगी अशीच, क्रोधाचा तो वणवा पेटवी

    मर्मघाती तो शब्द पडतां, अहंकार तो जागृत होई...२,

    सूड वृत्तीचा जन्म होवूनी, वातावरण ते दुषीत होते

    संघर्षाचा अग्नी पेटूनी , जीवन सारे उजाड करिते...३,

    कारण जरी ते असे क्षुल्लक, विनाश व्याप्ती होई भयकंर

    केवळ तुमचे प्रेमळ शब्द, दुष्ट चक्र ते थांबवी सत्वर ….४

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

      July 14, 2017


  • आपली पिल्ले

    आपली पिल्ले परदेशी शिकायला जातात, अन तिथेच स्थाईक होतात, त्यावर एक सुंदर रचना -

    (भाग - 1)

    अरे राजा ये ना
    नको ग आई

    नोकरी मला लागू दे
    डॅालर जरा कमवू दे
    कर्ज माझे फिटू दे
    मग मी येईन

    अरे राजा ये ना
    नको ग आई

    गर्दी किती तिथे
    राहू मी कुठे?
    घर मला घेऊ दे
    मग मी येईन

    अरे राजा ये ना
    नको ग आई

    रस्ते तिथे छोटे
    त्यात खड्डे मोठे मोठे
    शिस्त नाही कुठे
    हॅार्नच्या आवाजाने कानच फाटे

    नाही गुणांची कदर
    नाही बुध्दीचाआदर
    भ्रष्टाचाराचा कहर
    कसा जमायचा वावर ?

    स्वच्छतेचा अभाव
    सत्ता संपत्तीचा प्रभाव
    आरक्षणाचा दबाव
    कसा लागेल माझा निभाव?

    तुला सांगतो एक खरे
    वाटते इथेच आता बरे
    आई बाबा तुम्हीच
    इथे येता का सारे?

    आई तू ये ना
    नको रे राजा

    आई तू ये ना
    नको रे राजा

    तू म्हणतोस ते खरे
    इथे नाही आता बरे
    पण कारण याला
    आम्हीच तर सारे

    कुणी राहिले गप्प
    आळी मिळी चुप्प
    देश सोडून कुणी
    निघून गेले हुप्प

    नाही पुढाऱ्यांना टोकले
    ना भ्रष्टाचाराला रोकले
    ना न्यायासाठी झटले
    नाही एकतेला जपले

    नाही शिस्तीचे पालन
    ना संस्कृतीचे जतन
    नाही निसर्गाचे संवर्धन
    शिक्षणाचे निमूट, पाहिले पतन.

    ना सत्याचा आग्रह
    ना कर्तव्याचा निग्रह
    ना मूल्यांचा संग्रह
    केला धर्माचा दुराग्रह

    आता मात्र वाटते
    सुधारायचे हे चित्र
    देशाला बदलायचे
    येऊन साऱ्यांनी एकत्र

    मिळून आम्ही सारे
    आणू बदलाचे वारे.
    मग तरी तुम्ही सारे
    परतून याल का रे?

    (भाग - 2)

    आई मी येऊ का?
    का रे राजा?

    डॉलरचा रेट कमी झाला
    जा आपल्या घरी ट्रम्प म्हणाला

    राजा इथली धूळ सोसेल का ?
    इथली बेशिस्त पचेल का?
    आम्हाला हिणवण्यात
    दिवस जातोय तुझा
    परत साऱ्यांना
    आपलं म्हणशील का?

    आई इथे आता
    नाही कुणी कुणाचे
    सगळंच वातावरण
    झालंय खूपच संशयाचे
    माहीत नाही माझी
    नोकरी कधी जाईल
    भीती आता वाटते
    धोब्याचा कुत्रा होईल

    एखादी छान नोकरी
    तिथे मिळेल ना गं मला
    इथल्यासारखं नाही मिळालं
    तरी चालेल आता मला

    ये बाळा ये
    तुला सामावून नक्की घेणार
    परका झाला होतास
    पोरका नाही करणार।

      June 7, 2017


  • निवृत्तीची वृती

    माझे म्हणूनी जे मी धरले,

    दूर होई ते मजपासूनी,

    दूर ही जावूनी खंत न वाटे,

    घडत असते कसे मनी ।।१।।

    बहुत वेळ तो घालविला,

    फुल बाग ती करण्यामध्ये,

    विविध फुलांची रोपे लावूनी,

    मनास रमविले आनंदे ।।२।।

    कौतुकाने बांधी घरकूल,

    तेच समजूनी ध्येय सारे,

    कष्ट करूनी मिळवी धन,

    खर्चिले ते ह्याच उभारे ।।३।।

    संसार करूनी वंश वाढवी,

    संगोपन ते करूनी त्यांचे,

    थकूनी जाई देह आता तो,

    चित्त लागते ईश चरणाचे ।।४।।

    ओढ आतां उरली न काही,

    ज्याच्यासाठी तगमगलो,

    निवृत्तीची वृत्ती मिळूनी,

    समाधानी तो होऊ शकलो ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

      July 11, 2017


  • दु:खात सर्व शिकतो

    दु:खातची शिकतो सारे,

    उघडोनी मनाची द्वारे ।

    दु:खा परी नसे कुणी,

    जो सांगे अनुभवाने ।।१।।

    दु:ख मनावरी बिंबविते,

    वस्तुस्थितीची जाणीव देते ।

    दुसऱ्या परि आस्था देई,

    जाणीव ठेवूनी कार्य करते ।।२।।

    अधिकाराने माज चढतो,

    खालच्यांना तुच्छ लेखतो ।

    जाता हातातूनी अधिकार,

    माणूसकी काय? हे कळणार ।।३।।

    कष्ट करण्याची वृत्ती येते,

    सर्वांना समावून घेते ।

    श्रीमंतीमध्ये वाहून जाती,

    आरामाची नशा चढती ।।४।।

    गरीबी शिकवते मेहनत,

    कष्टाने राही आनंदात ।

    अनुभवासारखा शिक्षक,

    नसे दुजा परि एक दु:ख ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

      August 2, 2016


  • श्रीरामा, घन:श्यामा,sssss

    श्रीरामा, घन:श्यामा,sssss---
    घनघोर या काननी,
    किती पुकारु तुमच्या नावा,ssss-
    लक्ष्मण भावजी गेले सोडुनी,--!!! ‌.
    अयोध्येस परतल्यावरी,
    बसले मी राणीपदी,
    आदर्श जोडप्याचा मान देऊनी जनतेने केले धन्य जीवनी,--
    त्यातच आणखी गोड बातमी,
    स्वर्गच दोन बोटे राहिला,--!!!

    कुणाची नजर लागली,
    ग्रहस्थिती विपरीत फिरली,
    तुम्ही का सोडले मज रानी,
    जावे कुठे एकाकी मी आता,--!!!

    मनोरथे सगळी संपली तुमची सेवा मनी राहिली,
    असे काय घडले सांगा तरी,
    काय चुकले माझे, पुरुषोत्तमा--!!!

    या रानीवनी मी एकटी,
    काट्यांत कोवळी कळी, हिंडताना-- भरकटलेली,
    या भयानक अरण्यी,
    नाही मज कुणीच त्राता,--!!!

    कुळाचा आपुल्या वंश पोटी,--
    जीव वाढे, माझिया ओटी,--
    पतीने पण सोडल्यावरी,--
    काय सांगू त्या लेकराला,-!!!

    उद्ध्वस्त सीता, उध्वस्त जानकी उध्वस्तताच या तिन्ही लोकी,
    कुठले राज्य कुठला पती,
    अर्थच जीवनात न राहिला,--!!!

    हिमगौरी कर्वे©

      May 28, 2019


  • पुनर्जन्म

    संघर्षाची बिजें जळतील, जाणतां तत्व पुनर्जन्माचे ।
    आपसांमधील हेवे-दावे, मिटून जातील कायमचे ।।१।।

    फिरत असते चक्र भोवती, स्वार्थीपणाचे भाव आणिते ।
    त्यांनाच मिळावे सारे काही, जाणता स्वरक्ताचे नाते ।।२।।

    उगम झाला जाती धर्माचा, स्वार्थीपणाच्या याच कल्पनी ।
    वाटीत सुटतो प्रेम तयांना, केवळ सारे आपले समजूनी ।।३।।

    कन्या जेव्हां सासरीं जाते, नाती-गोती नवीन बनती ।
    वाटत होते परकीय जे, आज आपले होवून जाती ।।४।।

    आपलेपणाच्या भावामध्ये, दडले असते प्रेम सारे ।
    शत्रू देखील तुमचे होतील, समजूनी येता नाते खरे ।।५।।

    भाऊ बहीण, मामा, चुलते, दूरवरची आप्त मंडळी ।
    बंधन ते पडून प्रेमाचे, बांधली जाती एकत्र सगळी ।।६।।

    कुणास कळले याचक्षणी, परका कुणीतरी दुरीचा ।
    नात्यामध्ये नजीक असूनी, ऋणानूबंध तो पूर्वीचा ।।७।।

    ओढला जाईल आत्मीयतेने, अज्ञानाचा पडदा उठता ।
    पूर्वजन्मीचे ज्ञान शिकविल, आपापसातील मानवता ।।८।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      November 16, 2015


  • कुणाची लायकी ठरते कधी ना जात धर्मावर

    कुणाची लायकी ठरते कधी ना जात धर्मावर
    इथे माणूस जातो पूजला आगाध ज्ञानावर
    कुणीही उच्च अथवा नीच नाही जन्मतः येथे
    इथे तर माणसा जाती तुझ्या पडल्यात कर्मावर
    कितीदा माफ केलेले पुन्हा करणार नाही मी
    पुन्हा येऊ नको देऊ गड्या तक्रार कानावर
    तुझ्या माझ्यामधी अंतर कधीही ठेवले नाही
    तुला का आठवेना जेवलो एकाच पानावर
    उभ्या जन्मात नाही मी तुझी फेटाळली आज्ञा
    जरासा ठेव ना ताबा सख्या तू फक्त रागावर
    तुझा समजून घेतो मी अनावर राग झालेला
    खऱ्याने राहिलो नाही तिथेही मीच भानावर
    नको तो घोळ केलेला कितीदा सांग निस्तारू
    नको घालू कुणाच्याही कधी तू घाव वर्मावर
    बबन धुमाळ,
    रोहाऊस नंबर-21, रौनक व्हीला, जगतापवस्ती,
    वाघोली, पुणे 412207
    मो नं 9284846393

      October 21, 2023


  • एक सैनिक ‘ बाप ‘

    एक सैनिक ही बापचं असतो

    जरी तो घरापासून दूरवर असतो,

    तुझ्या जन्माचा आनंद ही घेता आला नाही
    बाप म्हणून गावभर मिरवता ही आले नाही,

    तुझ्या आठवणीत उश्या खाली रडतो
    या सैनिकांचं मन कोण भला जाणतो,

    घरी आल्यावर ओळखशील का ग मला..
    बाबा बाबा हाक मारशील ना ग मला..

    ना बाहुली ना खेळणी आणली मी तुला
    आल्यानंतर माफ करशील ना ग मला...

    कुशीत घेण्याचा मोह आता आवरेना
    भेटण्याची आतुरता कधी संपेल कळेना....

    सुट्टीच्या प्रतीक्षेत दिवस ही सरेना
    घरच्या ओढीने माझं मन ही रमेना..

    एक सैनिक ही बापचं असतो
    जरी तो घरापासून दूरवर असतो...

    -- सौ. शिल्पा पवन हाके

      April 18, 2021


  • संचित

    जसे रंग फुलांफुलांचे
    तसेच रंग मनामनांचे..

    नित्य उमलुनी गंधाळावे
    दरवळावे श्वास सुखाचे..

    मनफुलांचे नाते आगळे
    स्पर्श तयांचे मोरपीसांचे..

    निर्माल्यातही सुख आगळे
    जीवन हे, भाग्य भाळीचे..

    जगण्याचे हे क्षण कृतार्थी
    संचित सारे हे गतजन्मांचे..

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी )

    9766544908

    रचना क्र.२३७

    १६ /९/२०२२

      September 21, 2022


  • गीतात सुगंधा

    मनांतरीच्या भावनांना
    शब्दातुनी मी माळीतो
    अंतरातील गुज प्रीतीचे
    भावगीतात मी मांडितो

    स्पर्श! वात्सल्यप्रीतीचे
    स्वरगंगेसवे, गुणगुणतो
    गुणगुण आर्त भावनांची
    मी हृदयांतरी आळवितो

    गीता! ही प्रीतभावनांची
    श्वासासंगे, मी गुणगुणतो
    गीतात! नि:ष्पाप सुगंधा
    गंधाळ! जीवनी दरवळतो

    दिव्य! सुरम्य भावस्पर्ष
    प्रीतशब्दातूनी,ओघळतो
    लोचनी, तीच एक प्रीती
    मी, मलाच भुलूनी जातो

    कृपा ही त्याच दयघनाची
    मी तिला मनांतरी स्मरतो
    सदैव, हीच ओढ प्रीतीची
    माझ्या गीतातुनी मांडतो

    -- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. ५६

    २३ - २ - २०२२.

      March 10, 2022