मातीमध्ये हात घालतो त्याला कळते
मातीची सल केवळ शेतकऱ्याला कळते

प्रेमामध्ये पडतो अन् जो जळून जातो
प्रीत खरी त्या वातीच्या धाग्याला कळते

जगणाऱ्याला अशीतशी ती कोठे कळते ?
जगण्याची किंमत तर मरणाऱ्याला कळते

मोठा नाही घाव गड्या बघणारा म्हणतो
किती टोचते हे त्या लढणाऱ्याला कळते

दिशा एकही राहत नाही हातामध्ये
तेव्हा कोठे वादळ नावाड्याला कळते

©®_ महेश मोरे (स्वच्छंदी), सातारा
9579081342

निघून जरी जाशी,---
मम आयुष्यातुनी तू ,
तरी सारखा मागे उरशी,
लपलेल्या अंत:करणी तू ,---
तीर जसा वेगे शिरतो,
घायाळ करत अचानक,
तसा तू बाण बनतो,
छेद आरपार देत,--!!!
तो जसा बंबाळ करी,
पर्वा ना त्याला कुठली,
कोण त्याला थोपवी,
न कुणी त्यावर मात करी,
तसेच तुझे घुसणे,--
मम हृदयी, आंत आंत,
कितीदा नव्याने पुन्हा जगावे मरणच पाहे अगदी वाट,--!!! मुखवटे सुखाचे घालून सगळे,
आता थकावयांस होते,-- मुखवट्यामागे काय दडले ते, कुणास काय ठाऊक असते,--? रात्रंदिन तुझे असे छळणे,
कुठवर मी आता सहावे,?
बरसात पोकळ सुखांची होता, त्यात किती कोरडे राहावे,--
तू स्वतःत नाहीस राहिला,
तितुका माझ्यात सामावला,---
दूर तरी कसे जावे,--
प्रश्न अनुत्तरीत राहिला,--!!!

हिमगौरी कर्वे ©

उड्या मारित चिवचिवत, एक चिमणी आली

दर्पणाच्या चौकटीवरती, येवून ती बसली

बघूनी दूजी चिमणी दर्पणी, चकीत झाली होती

वाटूं लागले ह्या चिमणीला, आंत अडकली ती

उत्सुकता नि तगमग दिसे, ह्या चेहऱ्यावरी

चारी दिशेने बघत होती, आंतल्या चिमणी परी

औत्सुक्याचे भाव सारे दिसती, आतील चिमणीतही

कशी करूं तिची बंधन मुक्ती, काळजी लागून राही

चोंच मारीते आवाज करिते, यत्न केले सारे

श्रम होवूनी थकूनी गेली, हातीं न कांहीं उरे

चिंता लागली चिंता बघूनी, ह्या चिमणीला

चलबिचल ही जेवढी होती, तसेंच दिसे हिला

स्वबांधवांना मदत करणे, त्यांच्या संकटी

पशू पक्षांतही दिसून येते, तत्वें ही मोठी

चालले होते प्रयत्न निष्फळ, या चिमणीचे

परि जिद्द ठेवतां भान नव्हते, आपल्या देहाचे

कांच पडली फूटून खालती, तडा त्यास जावूनी

एक आवाज तो तेथे घुमला, घाबरली चिमणी

जरी देह झाला रक्तबंबाळ, यश चमकले तेथें

समजत होती चिमणी बिचारी, बंधन तोडले ते

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

राखण करीतो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा,

विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते ।।१।।

आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून,

हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या ।।२।।

प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे,

मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले ।।३।।

अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होऊन जाते बघ मी,

दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन ।।४।।

भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो,

खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता ।।५।।

बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी,

बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज ।।६।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

दाखवू नकोस प्रेम
उपरेपणाच्या भावनेने ।
तसेच मिळेल परत
केवळ वाणीच्या शब्दाने ।।

कंठामधूनी भाष्य निघाले
आदळे कर्णपटावरी ।
प्रेमाचा बघूनी ओलावा
परिणाम होई मनावरी ।।

शब्द निघता हृदयामधूनी
झेप घेई हृदयस्थरावरी ।
आत्म्याची तळमळ भिडते
आत्म्याच्या गाभ्यावरी ।।

खोलवर आणिक जाता
ईश्वर बिंदूत विलीन होतो ।
सत्याचा शोध लागूनी
आनंदाचा पाऊस पडतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

श्रीराम प्रभू माझ्या मनी असे
कंदकृर्ती ग्रामी मज दिसे
एकच मुखी नाम असे
श्री राम जय राम जय जय राम
चैत्र शुद्ध नवमीला यात्रा भरे
रामभक्तांना सुखावह करे
भोगी सुख रामगण सारे
श्री राम जय राम जय जय राम
राम स्वयंभू जागृत स्थान असे
पवित्र गोदाकाठी रममाण दिसे
राम भक्ती शिवाय माझे जीवन कसे
श्री राम जय राम जय जय राम
शेंदूरसेना मध्ये मुर्त्या घडविल्या कसे
खरे स्थान पाटलांच्या स्वप्नी दिसे
श्रीधर महाराजांच्या स्वाधीन करतील जसे
श्रीराम जय राम जय जय राम
सीतारमण हनुमान लक्ष्मण असे
श्रीधर महाराजांकडे निघाले जसे
पावनभूमी मंगलमय ग्राम दिसे
श्रीराम जय राम जय जय राम
श्रीधर महाराज श्रीराम भक्त असे
मुर्त्या स्थापनेस साफल्य भासे
नवचैतन्य जनी भाव दिसे
श्री रामजय राम जय जय राम
मंदबुद्धी तोडके बोल असे
मानून घ्यावी माझी सेवा जसे
वर्णन करता भान नसे
श्री राम जय राम जय जय राम
श्री रामचरणी माझे नमन असे
अर्पूनी रचना मनी आनंद दिसे
भाग्यवान मी मनी रामभक्त वसे
श्रीराम जय राम जय जय राम
स्मित✍️...

-सौ. स्मिता लक्ष्मीकांत मोहरीर
नांदेड

सांगा, सांगा कुठला देवधर्म आता
सांगा कुठले सत्य - असत्य आता..।।

कुणी सांगावे, ते ऐकावे
देवकृपे ते घडते सारे
डोळी दिसले तेच पाहिले
सांगा काय ज्ञात - अज्ञात आता....।

रामकृष्णही जन्मले जगती
देवत्वाची ती साक्ष जगती
निधर्माचेच ते रक्षणकर्ते
सांगा कुणी पाहिला देव तो त्राता....।

कुठली प्रीती, कुठली भक्ती
सुखसागरी मस्त धुंदित जगावे
श्वासात गंधतो स्वार्थभोग आता
सांगा निष्पाप स्पर्श हवा कुणा आता...।

सांत्वन मनीचे रोज करावे
कधीतरी भेटल तो नियंता
दमले नेत्र अन जीव हा सारा
सांगा कुठली मोक्षमुक्ती आता....।

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२०२

१६/८/२०२२

सखया, किती वेळ
मी वाट तुझी पाहू रे....

जाहली तिन्हीसांजा
गाभारी दीप दीपले रे...

नको आता जीवघेणी
असह्य ती, प्रतीक्षा रे...

जीवलगा, जीवलगा
किती पाहू मी वाट रे...

तुलाच भेटण्यासाठी
कासावीस हा प्राण रे...

ये नां, सत्वरी धावत
बघ झाकोळले गगन रे...
*******

--वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२१७

२७/८ /२०२२

गालावरील लाली तुझ्या आजही टिकून आहे
धुंदी गुलाबी ओठांची अजूनही तशीच आहे ।
पाहून मजकडे स्मीतहास्य तू आता नको करु
गालावरची गोड खळी ती घायाळ करीत आहे ।
माळू नकोस तू तव केसात गजरा तो सुगंधी
नहालेल्या केसांचा सुगंध धुंद मज करीत आहे ।
खट्याळ तव नजरेने मजकडे तू पाहू नको
भाव तव डोळ्यातील बेहोश मज करीत आहे ।
आजही तीच तू आणि मीही आज तोच आहे
ओढ अजूनही एकमेकांना आजही तशीच आहे ।

सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
दि. १० सप्टेंबर २०१८