(मुखडा)
घडू नये ते घडले, स्वप्न सारे विझले,
हातातल्या रेषांनी, नशीब वेगळे लिहिले.
हसण्यामागच्या अश्रूंना, कुणीच नाही ओळखले,
घडू नये ते घडले... मन मात्र तुटून गेले.

(अंतरा १)
कालपर्यंत सोबतीला, तुझ्या शब्दांचा आधार,
आज उरल्या फक्त आठवणी, आणि विरहाचा भार.
ओठांवरच थांबले, कितीतरी अपुरे बोल,
श्वासांत अजूनही दडले, तुझ्या नावाचे मोल.
तुझ्या पावलांच्या खुणा, अजून दारी थांबल्या,
विरलेल्या त्या स्वप्नांना, आठवणींनी कवटाळल्या.

(मुखडा)
घडू नये ते घडले, स्वप्न सारे विझले,
मनाच्या मंदिरातील, दिवे सारे विझले.
आसवांच्या सरींमध्ये, आयुष्य सारे भिजले,
घडू नये ते घडले... शब्दही आता निःशब्द झाले.

(अंतरा २)
चांदण्यांनी विचारले, कुठे हरवली ती वाट,
उत्तर देताना डोळ्यांनी, लिहिली दुःखाची बात.
जखमांना वेळ म्हणे, हळूहळू भरून काढ,
पण तुझ्याविना प्रत्येक क्षण, वाटतो अख्खा पहाड.
सावल्यांशी बोलताना, तुझाच भास भेटतो,
प्रत्येक धडधडीत अजून, तुझाच श्वास ऐकू येतो.

(ब्रिज)
नशिबाशी भांडताना, शब्द सारे हरवले,
प्रेमाच्या त्या पाखराचे, पंखच कुठे तुटले.
तरीही मनाच्या कोपऱ्यात, एक दिवा जळत राहील,
तुझ्या सुखासाठी माझा, प्रत्येक श्वास प्रार्थना करील.

(शेवट)
घडू नये ते घडले, तरी प्रेम संपणार नाही,
तू नसलीस जवळ माझ्या, आठवण दूर जाणार नाही.
काळ पुढे सरकेल, जखमाही कधीतरी भरतील,
पण तुझ्या नावानेच माझ्या, भावना कायम धडधडतील.
जर पुन्हा कधीतरी भेट झाली, नजरा काही बोलतील,
घडू नये ते घडले... तरी प्रेम अमरच राहील.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

आनंद दडला वस्तूमध्यें, सुप्त अशा त्या स्थितीत असे

सहवासाने आकर्षण ते, होऊन बाहेरी येत दिसे....१,

प्रेम वाटते हर वस्तूचे, केवळ त्यातील आनंदाने

बाहेर येता नाते जमते, आपुलकीचे पडून बंधने...२,

तोच लूटावा आनंद सदैव, अंवती भंवती वस्तूतला

दूर न जाता दिसले तुम्हां, आनंदच भोवती जमला...३,

जेव्हा कुणीतरी म्हणती, ईश्वर आहे अणू रेणूत

वस्तूमधील आनंद बघतां हेच तत्त्व ते येई ध्यानात...४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।

नदी कांठच्या वनीं

थुई थुई नाचूनी

पिसारा फुलवुनी

तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

मोरपिसे सुंदर

रंग बहारदार

दिसे चमकदार

बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

रुप डौलदार

चाल ऐटदार

भासे रुबाबदार

बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

(सत्तेची खुर्ची एक वेगळी मजबूत होती. चार पायांवर भक्कम उभी होती. आताची खुर्ची - ?)

एक खुर्ची चार पाई
भक्कम मजबूत एके ठाई

एक खुर्ची तीन पाय
एक गळाला कळलं नाय

एक खुर्ची दोन पाय
दोन गळाले, खुर्ची तर हाय

एक खुर्ची एक पाय
काय बिगडलं फिरती हाय

कुटं बी वळीवलं तर
काय बी बिगडत नाय

आजकाल अशाच खुर्चीची
तर राव चलती हाय!

-- विनायक अत्रे.

त्याच्या चांगुलपणावर
ती पूर्ण हरते,
स्त्री कमी की पुरुष अधिक
ह्याची व्याख्या तिला न कळते..

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली //धृ//

हिरवी साडी अंगावरी खडी रंगीत किनारी

ठिपके चमकती पांढरे त्या साडीवरती पसरे

आकर्षक साडी नेसली //१//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

शरीर तुझे बांकदार रुप तुझे मनोहर

चपळाईने तूं वाढते दूर जाण्या झेपावते

वाकड्या चालीत शोभली //२//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

मिष्किलपणें तूं हासते विनम्रतेने वाकून जाते

पसरवूनी तुझा सुगंध करी सर्वाना तूं धुंद

राणी ठरतेस बागेमधली //३//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

बघूनी नभीचे तारे भेटण्या तुझे मन हावरे

परि खंत वाटे तुजला आधार हवा चढण्याला

नको उंचावू इच्छा आपुली //४//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

सांगु कसे मनांतरीचे
अव्यक्त, ते गुज मी

तुझ्या साऱ्या आठवांचे
क्षण स्मरतो सदैव मी

श्वासात या भास तुझा
स्वप्नातही जागतो मी

छळते मज रात्र सारी
विरघळतो तुझ्यात मी

जाहलाच सराव आता
तुजवीणही जगतो मी

घायाळ अंतरीचे उसासे
तवस्मृतीत, सावरतो मी

नि:शब्दी जरी भावप्रीती
जाणतो मौनी पावित्र्य मी

-- वि.ग.सातपुते ( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१७५

२१ /७ /२०२२

ओठावरले गीत माझे, आज कसे हे रुकून गेले,
गीतामधले शब्द रूकता, ओठ कसे हे सुकून गेले....।। धृ ।।

आकाशातील थवे पाहूनी,
चंचल माझी नजर झाली,
भिर भिरणाऱ्या दृष्टी पटावर
असंख्य चित्रे उमटूनी गेली ।
चित्र बघूनी जे मन नाचे,
पाषाणा परी स्थिर कां झाले....१
ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले
गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

झूळझूळ वाहे सरिता पाणी,
पाण्यावरती दिसे तरंग,
हलके हलके भिजवी अंग,
पुलकीत करी रोम रोम जे
थंड आज परि होता दिसले....२
ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले
गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले,

सारे कांहीं तसेच आहे
सभोवतालचा निसर्ग ठेवा,
अंतर्मनही माझे आपले,
लुटीत असे जो सुखद मेवा ।
परि दोन्हीमधले अंतर ते
आज भासते दूर जाहले...३
ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले
गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दृष्टांताची किमया

निराकार तो असूनी व्यापतो,
सर्व विश्व मंडळ,
सूक्ष्मपणातही दिसून येतो,
करी जगाचा प्रतिपाळ ।।१।।

दर्शन देण्यास भक्त जणांना,
धारण करितो रूप,
तसाच दिसे नयनी तुमच्या,
ध्यास लागता खूप ।।२।।

दृष्टांत होणे सत्य घटना ती,
जीवनी तुमच्या घडे,
वेड लागता प्रभू चरणाचे,
सदैव स्वप्न पडे ।।३।।

कुणामध्येही अस्तित्व दाखवी,
हीच त्याची किमया,
परि टिपून घेई खऱ्या भक्ताची,
दृष्टांताची ही माया ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कोपऱ्यांत तो पडला होता, शरिर जर्जर होऊन
जरी झाला हतबल देह, सदैव उत्साही त्याचे मन...१,

झगडा देवूनी आयुष्याशीं, जीवनाचे घरकूल बांधले
सुख दु:खाच्या विटा चढवूनी, त्याग श्रमाचे लिंपन केले...२,

कर्तृत्वाचे शब्द उमटती, घरकूलाच्या भिंती मधूनी
जगण्यासाठी उभारी देती, इच्छा शक्तीस जागवूनी...३,

गतकाळाच्या आठवणी त्या, जगण्याचा तो ठेवा बनला
सार्थकतेच्या जाणीवेनें, अंत दशेतील क्लेश विसरला...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com