सकाळच्या या प्रसन्न प्रहरी
सूर्यकिरण पसरले अंबरी ।।
उदर भरण करण्यासाठी
लगबग उडाली ही पक्ष्यांची ।।
कावळे, घारी, साळुंखी ही
पारवे, चिमण्या, बुलबुल संगती ।।
प्रत्येकाचा सूर निराळा
गाऊन सवंगड्या साद घालती ।।
पटकन आला थवा राव्यांचा
मंदिर शिखरी क्षणभर विसावला ।।
घाणेरीच्या झुडुपांमध्ये
क्षणात हा मिसळून गेला ।।
मोबाईल हा गप्प बसेना
मग नजारा हा राव्यांचा ।।
छायाचित्रण करुनी तयांचा
आनंदाचा क्षण साठविला ।।
(रावा=पोपट)
-- मी सदाफुली
संध्या प्रकाश बापट
आत्माराम, पांडुरंग माझा
अंतरीचाच विश्राम माझा...।।धृ।।
चालतो सदासदा सांगाती
सदासर्वदा देई सन्मति
जागवितो तो राम अंतरी
कृपाळू आत्माराम माझा...१
जग, व्यवहारी तो रमतो
सत्कर्मी, चाल चालतो
निष्कलंक सत्य दावितो
निर्विकार परमात्मा माझा...२
जन्मुनीही मरण जीवाला
व्यालेले हेच सत्य सृष्टिला
भक्तीप्रीती गंध दरवळावा
सांगतो आत्माराम माझा...३
सत्यात सदा नांदते शांती
असत्यात, अंती अशांती
याचीतो आता आत्मशांती
भजण्या आत्माराम माझा...४
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २३१
११/९/२०२२
तू पहाटेचा सोहळा
तिमिरातील किरण..
घंटेचा निनाद
आभाळाच तोरणं..
तू सागराची गाज
शांततेची लाट..
क्षितीजाच टोक
नदीवरचा घाट..
तू वाऱ्याचा वेग
समतोल पृथा..
निसर्गाचे दान
नियमांची प्रथा
तू अग्नीच्या ज्वाळा
ऊर्जेचे वरदान..
जल पृथ्वी वायू
अग्नी आकाशाची खाण..
तू यत्र तंत्र सर्वत्र
भविष्य भूत वर्तमान
सखोल अंतर्मनातले
समाधानाचे मूळ ज्ञान..
तू गतीची परिक्रमा
परमोच्च बिंदू अमृत
आत्मकेंद्रित क्षूद्रांचे
परिघ वलय छेदीत
-- काव्य प्रतिभा
सौ. प्रतिभा महादेव चौगले
कोल्हापूर
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली //धृ//
हिरवी साडी अंगावरी खडी रंगीत किनारी
ठिपके चमकती पांढरे त्या साडीवरती पसरे
आकर्षक साडी नेसली //१//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली
शरीर तुझे बांकदार रुप तुझे मनोहर
चपळाईने तूं वाढते दूर जाण्या झेपावते
वाकड्या चालीत शोभली //२//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली
मिष्किलपणें तूं हासते विनम्रतेने वाकून जाते
पसरवूनी तुझा सुगंध करी सर्वाना तूं धुंद
राणी ठरतेस बागेमधली //३//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली
बघूनी नभीचे तारे भेटण्या तुझे मन हावरे
परि खंत वाटे तुजला आधार हवा चढण्याला
नको उंचावू इच्छा आपुली //४//
नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
पिझ्झा बेकतो, वास सुटतो
मुंबईचा राजा डिस्को खेळतो
रोल रोल रोल रॉक अॅण्ड रोल
जाझच्या तालावर सांभाळा तोल
सर सर गोविंदा येतो
मजवरी चिखल फेकीतो
या या होंडावरती या
आमचा नखरा पहा पहा
सलवार कमीज बॉयकट
वेण्यांची नको कटकट
आमच्या वेण्या कोठल्या
फॅशनसाठी छाटल्या
गौरी बसली नाह्याला
हॅलो शांपू लावियला
शांपू झाला फेसच फेस
गौरीचे झाले रेशमी केस
घडवा घडवा हो पेठे
चांदी सोन्याचे गळपट्टे
गळपट्ट्याला खडे तीन
आम्ही कॉलेजच्या आहोत क्वीन
लाड सांगू पप्पांना,
पैसे मागू सिनेमांना
आमच्या मैत्रिणी हाय-फाय
सारख्या करतात हाय-हाय
हाय हाय, हाय हाय हाय
बाय बाय, बाय बाय बाय
पाऊस
पूर्णपणें मज पटले आतां
कविता कुणी करवून घेतो
कोण असेल तो माहित नाहीं
मजकडून तो लिहून घेतो
घ्यानी मनीं कांहींही नसतां
विषय एकदम समोर येतो
भाव तयांचे जागृत होऊन
शब्द फुले ती गुंफून जातो
एका शब्दानंतर दुसरे
आणि तिसरे, लगेच चौथे
शब्दांची ती भरुनी ओंजळ
माझ्या पदरीं कुणी टाकतो
गुंफण करुनी हार बनता
त्याजकडे मी बघत असे
फक्त प्रभूचे नाम घेऊनी
अर्पण त्याला करीत असे
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
सोडूनी दिली मी पूजाअर्चा, समाधान मज ज्यात न लाभले
दैनंदिनीच्या कार्यक्रमातील, एक भाग तो सदैव वाटले
बालपणी मज कुणी शिकविले, पूजाअर्चा आन्हकी सारे
ठसले नाही मनात कधीही, भक्तीला हे पोषक ठरे
पूजाअर्चा ह्या विधीमध्ये, लक्ष आमचे केंद्रीत होते
हळदी कुंकू गंध फूले आणि, दीपधूप हे मधूर जळते
सुबकतेच्या पाठी लागूनी, यांत्रिकतेसम आम्ही झालो
अर्थ ज्याचा कधी न कळला, मंत्र मुखोदगत वदू लागलो
वास्तव्य ज्याचे सदैव सागरी, स्नान तयाला काय घालता
नैवैद्य ज्याला अर्पण करितो, तो विश्वाचा असे अन्नदाता
प्रेमभाव भक्तीसाठा उचंबळूनी तेव्हा न आला
तांत्रिकतेच्या आहारी जावूनी, मुख्य गाभा विसरूनी गेला
पूजा विधी हा मार्गदर्शक, समरस होण्या प्रभू चिंतनी
रेंगाळूनी जाता वाटेवरती, वेळ दौडतो ध्येय विसरूनी
चिंतन मनन ध्यानामध्ये, पूजा अर्चा जावे विसरूनी
हेच खरे ते साध्य आहे, जे समर्पीत होते ईश्वर चरणी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
नको नको ते जीवन जगणे,
हिशोब ज्याचा राही उणे,
काय मिळवीले येऊन जगती,
खंत याची सदा वाटणे ।।१।।
ज्वाला बनुन विझूनी जाणे,
ऊर्जा वाटीत सर्वांना,
मंद मंद ते जळत राही,
धुरांडे ते काही देईना ।।२।।
लखलखाट तो करीते वीज,
क्षणीक राही नभांगी,
मिन मिननारा दिवा अंगणी,
अल्प प्रकाशी बाह्यांगी ।।३।।
किती काळ अन् कसे जगला,
हिशोब याचा कुणी करेना,
कष्ट त्याग तो बघती सारे,
काय दिले तुम्ही इतरजना ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
तप्त होतां धरणी माता,
शांत करी वर्षा तिजला
प्रफुल्लतेचे झरे फुटती,
आंतूनी त्या मातीला.....१,
जलमय होती नदी नाले,
दुथडी भरूनी वाहती
धबधब्यातील खरी शोभा,
वर्षामुळेंच दिसती...२,
हिरव्या रंगीं शाल पसरते,
धरणी माते वरी
ऊब यावी म्हणून मेघांचे,
आच्छादन ती करी....३,
वर्षा धरती बहिणी असूनी,
प्रभूची भावंडे
उचंबळूनी प्रेम येतां,
धावून येते तिजकडे....४
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti