कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
जाता जाता
-- विनोद -
मतांची पोतडी सत्तेची गोधडी : अर्जन्सी
( जुन्या काळीं, अर्जन्सी दर्शविण्यासाठी असें लिहीत –
‘जेवत असलात तर हात धुवायला इकडेच या’.
त्या आधारानें, हें काव्य, जरासें खट्याळ ).
तुम्ही
तातडीनें इकडे या,
अर्जंट या.
जेवत असलात तर
हात धुवायच्या आधी
इकडे या.
अन् मत द्या.
पाणी पीत असलात तर
फुलपात्रं खाली ठेवण्यांआधी
इकडे या.
अन् मत द्या.
आंघोळ करत असलात तर
कपडे बदलण्यांपूर्वी,
ओल्या कपड्यांनीच
इकडे या.
अन् मत द्या.
पण दुसरा ‘अर्जंट कॉल’
आला असला,
आणि तुम्ही
टॉयलेटमध्ये असलात तर,
तर घाई करूं नका,
तुमचा वेळ घ्या,
तिकडेच हात धुवा,
नंतर या.
मात्र, या.
अन् मत द्या.
(आणि तेंही आम्हालाच). १
कारण,
तुमच्या भेटी घेऊन,
अन् तुम्हाला ‘भेटी’ देऊन
आम्ही इनव्हेस्ट केलेलं आहे,
त्याचं ‘रिटर्न’
नको कां आम्हाला मिळायला ? २
आमचा कँडिडेट
निवडणुकीतून ‘रिटर्न’ होऊन
घरीं बसायला नको ;
तर, तो
MLA म्हणून
विधानसभेत
‘रिटर्न’ व्हायला हवा. ३
म्हणून,
जेवत असलात तर
हात धुवायच्या आधी
इकडे या.
अन्, टॉयलेटमध्ये असलात तर
दमानं या,
हात धुवून या.
पण या जरूर. ४
हात धुवा किंवा धुवूं नका,
पण धुतल्या तांदळासारखं वर्तन ठेवा,
या, आम्हांलाच मत द्या,
आणि आम्हांलाच जिंकवा. ५
- - सुभाष स. नाईक
-
अभिलाषा
************मन मुक्त विरक्त आताअभिलाषा उरली नाहीसंवेदनाशून्य काळीजचिंता कशाचीच नाही....कोलाहल उगा अंतरीतो कधीच संपत नाहीस्पंदनांची चाहूल संथसामर्थ्य चैतन्यी नाही....उदय अस्त कालचक्रीत्याला कधी अंत नाहीसहज सुखा पांघरतानाकेवळ स्वार्थी होवू नाही....हरिहर जाणतो सर्वकाहीतिथे कुणास सुटका नाहीहे सत्यब्रह्मांडी सुर्यप्रकाशीयाचा विसर मना पडू नाही....**********************-वि.ग.सातपुते.( भावकवी )रचना क्र. ९एप्रिल /२०२३9766544908 -
जागती स्पंदने
गवाक्षातुनी डोकाविती
रविकिरण सुवर्णकांती
प्रहर प्रभाती चैतन्याचा
ब्रह्मांडी स्पंदने जागतीउजळते रूपरंग सृष्टिचे
धरा ल्याली हरितहिरवाई
झुळझुळतो गंधितवारा
तृणांकुरी , डुलती पातीसंथ वाहते गंगा पावन
पारावरी झुलतो पिंपळ
राऊळ गाभारी विश्वेश्वर
तेजाळती मंद फुलवातीगुलमुसलेली सांज पश्चिमी
धुळ गोधुळीची आसमंती
अधीर ओढ़ ती पाऊलांना
ही वात्सल्यप्रीतीची नातीसंध्या बिलगते यामिनीला
शांत निःशब्द माहोल सारा
परिमार्जन , साऱ्या श्रमांचे
विसासते बाहुत भावप्रीती-- वि. ग. सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. १६०
११ - ७ - २०२२
-
निशिगंध
तू जो दिला होतास ना निशिगंध
तो आता हरवला आहे
पण त्याचा सुगंध येतो नेहमी
कुठल्यातरी कोपऱ्यातून...तू दिलेलं प्रत्येक फुल
नाही ठेवता आलं जपून
पण त्यांचा सुगंध मात्र दरवळतो
कुठल्या ना कुठल्या तरी कोपऱ्यातून...-- आनंद
-
मदमत्त मुजोर टगे
मदमत्त मुजोर टगे भरले सभोवताली
फुटके नशीब माझे गुंडांचिया हवाली ।।दिनरात राबतां मी, दो घास फक्त हातीं
खेचून घेत तेही उपरेच शक्तिशाली ।।काळोख मिट्ट, तरि ना मागूं धजे दिवा मी
घर पेटवून द्याया चहुंवर खड्या मशाली ।।माझ्यामुळेच ज्यांचा जगिं मान वाढताहे
दाबून ओठ, करतो त्यांचीच मी हमाली ।।मधुनीच हात स्फुरती, पण हाय रे नशीबा !
नाही कणा, बसे मी घालून मान खाली ।।तक्रार कुठे नेऊ ? मी दाद कुणां मागू ?
चढवून सभ्य बुरखे, सारे उभे मवाली ।।-- सुभाष स. नाईक
मुंबई.
M- 9869002126. -
चंद्राचे कायम स्वरूप
ठेवून पाऊल चंद्रावरी अभिमान तुला वाटला /
मान उंचावूनी आपुली वर्णन करीता झाला //
चंद्र आहे ओबड धोबड तेथे सारे खडकाळ असे /
झाडे झुडपे पशु पक्षी हवा पाणी कांही नसे //
नमुने आणले दगड मातीचे चंद्रावरी तू जाऊन /
शुष्क आहे वातावरण असेच केले वर्णन //
बघितले बाह्य रूप ह्या रजनीकांताचे /
थोटका पडलास तू शोध घेण्या अंतरीचे //
तेच आहे मधुर चांदणे चंद्रातील शितलतेचे /
आजही वाटतो आल्हाद बघता रूप पौर्णिमेचे //
चंद्र आहे कवीची स्फूर्ती बालकाचे तोच गीत /
प्रेमिका देण्या आनंद मग्न तो सदोदित //
चंद्र आहे मुकुट मणी निसर्गाच्या सौंदर्याचा /
ऐकून त्याचे बाह्य रूप आनंद कमी न होई त्याचा //
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
हिरवेगार तृणपाते,… वाऱ्यावर डोलत होते
हिरवेगार तृणपाते,वाऱ्यावर डोलत होते,
मजेत इकडून तिकडे,
मान करत गुणगुणत होते,---लहान बालिश वय कोवळे,
कंच हिरव्या रंगात खुलत,
खुशीत झोके घेत होते,
बाळां काय ठाऊक असे,
किती कठीण असते जगणे-?मौजमजा आणि हुंदडणे,
करत करत एकदम कोसळणे वास्तवाशी सामना होतां,
भलेभले धुळीस मिळती,
हे तर इवलेसे तृणपाते,
कितीशी असेल लढाऊ शक्ती,-?कुणीतरी आले तिकडून,
पाय ठेवुनी उभे राहिले,
हिरवेगार तृणपाते मग,
पायाखाली ,चुरडले गेले,--!!!वेदना, यातना, भोग प्रवास, तृणपाते कळवळले मनांत,
चिरडल्याने कुठेतरी आंत,
उद्ध्वस्तही सर्व मनोरथ,किती दिवस आले, आणिक
आलेले ,गेले, संपले,--!!!
तृणपाते कोलमडलेले पुन्हा,
बघां,--उठून उभे राहिले,--!!!करूण दशा त्याची पाहून,
वारा फुंकर घाली,
काळी आई तळमळून,
खालून त्याला कवटाळी,
सूर्यराज गगनी उभे,
वरुन किरणे सोडती,
प्रकाश देऊन आपुला,
अलगद कसे कुरवाळती,
शेतातील पाटाचे पाणी,
खळबळे सारखे खाली,
थेंब थेंब देई त्याला,
अलोट जगण्याची शक्ती,--!!!तृणपाते राहिले उभे,
एकवटून सारी जीवनशक्ती,
संकटाशी सामना करते,
सरतेशेवटी इच्छाशक्ती,--!!!!एवढेसे असून तृणपाते,
शिकवी केवढे आपणां,
डोंगर कोसळले संकटांचे,
तरी दाखवा कणखरपणां,--!!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
आला ! आला रे पाऊस !
आला ! आला रे पाऊस !
धरणीला मीलनाची आंस //धृ//गेली होती तापूनी रखरखली सारी,
अंग जाता वाळूनी भेगा पडती शरीरी ।।
थकली ती सोसूनी उकाड्याचे चार मास
आला ! आला रे पाऊस !
धरणीला असे मीलनाची आंस ।।१।।
पाणी गेले आटूनी नदी नाले कोरडे,
पहाटेच्या दवातूनी झाडे जगती थोडे ।।
गेली हरळी जळूनी बीजे टाकूनी आसपास
आला ! आला रे पाऊस !
धरणीला मीलनाची आंस ।।२।।
आता येईल वनीं चैतन्य लपलेले,
तरुवेली जाती फुलूनी पडणाऱ्या जलामुळे ।।
जाती सारे आनंदुनी दरवळत मातीचा सुवास,
आला ! आला रे पाऊस !
धरणीला असे मीलनाची आंस ।।३।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
हर घडी मिळो सहवास
मानव देह देवूनी ईश्वरा, उपकार केले मजवरती
सेवा करण्या तव चरणाची, संधी लाभली भाग्याने ती...१,कर्म दिले तू मानव योनीसी, श्रेष्ठत्व येई ते त्याचमुळे
उद्धरून हे जीवन नेण्या, कामी येतील प्रयत्न सगळे...२,मुक्त होणे जन्म मरणातूनी, साध्य होई ते प्रभूसेवेने
परि तीच मुक्ती वंचित करते, आनंदमयी प्रभू दर्शने...३,एक मागणे प्रभू चरणी, मुक्ती न देयी तू मजला
संधी देवूनी तव सेवेची, सहवास मिळवा हर घडीला...४डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
विनोद खराडेCopyright © 2025 | Marathisrushti