सारे दुर्गुण अंगी असूनी, गुंड होता तो
इतर जनांना त्रास देत, तुच्छ लेखितो
शक्ति सामर्थ्य त्यांत असतां, फार मातला
आया बहिणीना अपमानुनी, त्रासू लागला
बळजबरीनें पैसे घेई, स्वार्था करिता
हतबल होऊनी देऊ लागली, निराश होता
केवळ त्याच्या अस्तित्वाने, सारे घाबरती
पिसाट संबोधूनी तयाला, दुर्लक्ष करिती
एके दिवशीं अवचित ती, दुर्घटना झाली
उंचावरनी त्याची स्कूटर, खाली कोसळली
त्याच्या देहा भोवती जमले, सारे गांवकरी
आज शब्द जे बाहेर पडती, स्तुती त्याची करी
निच वृत्तीची पकड होती, त्याच्या देहाला
देहाबरोबर दुष्टपणा तो, नाश पावला
सुटका झाली आत्म्याची, त्याच्या हीन देहातूनी
स्तुति सुमनें उधळली गेली, हेच जाणोनी
जेव्हां कुणाचा मृत्यु होई, गुण गातो त्याचे
रुप ईश्वरी उरते जातां, वेष्टन देहाचे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
तुटलेल्या नात्यांचे
जरतारी पदर
त्या ना मायेची उब
प्रेमाची कदर
गाठीगाठीत फक्त
बोचरे आठव
कशास मिरवायचे?
भरजरी पाटव !……… १
तो पाठीवर हात अन
डोळ्यात पाणी
ते तुडुंबलेलं मन
श्वासात गाणी
क्षणाक्षणाने दिलं
जीवनाचं दान
उघडेल का कोणी ते?
मिटलेलं पान !………… २
.....मी मानसी
ज्याच्यासाठीं व्याकूळ झाली, उभी अयोध्या नगरी,
कां धाडिला राम वनीं ? कैकयीला भरत विचारी ।।धृ।।
आम्ही बंधू चौघेजण,
झालो एका पिंडातून,
कसा येईल भाव परका ?
असतां एकची जीव, चार शरीरीं
कैकयीला भरत विचारी ।।१।।
वचनपूर्ती ब्रीद ज्याचे,
आदर्श जीवन रघूवंशाचे,
कसली शंका मनांत होती ?
पारख ना केलीस, त्या हिऱ्याची परी,
कैकयीला भरत विचारी ।।२।।
सर्व जणांचे प्राण होता,
जगणे कठीण झाले आतां,
रोष कशाला घेसी त्याचे,
अकारण ते आपल्या शिरावरी ?
कैकयीला भरत विचारी ।।३।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
राऊळी, गाभारी
नयन मी मिटलेले
अंतरंग उजळलेले
भक्तीप्रीतीत रंगलेले ।।१।।
रूपडे निळेसावळे
कृपासिंधू, कृपाळू
ओढ नित्य अनावर
भान माझे हरपलेले ।।२।।
क्षणक्षण पुण्यपावन
भक्तीत रंगगंधलेला
ध्यानमग्न मीराराधा
कृष्णरूप तेजाळलेले ।।३।।
रूप लडिवाळ लाघवी
अंतरी साक्ष दयाघनाची
निरांजनी दिपवी ज्योत
श्वास सारे सुखावलेले ।।४।।
वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ७९
१८ - ६ - २०२१.
एक परिघ आंखले , विधात्याने विश्वाभोवतीं,
जीवन फिरते , त्याचे वरती ।।१।।
वाहण्याची क्रिया चाले, युगानुयुगें ह्या जगतीं,
कुणी ना सोडी लक्ष्मण रेखा, एकांच परिघात फिरती ।।२।।
जेंव्हां कुणीतरी थकून जाई दुजा उठोनी मदत करी,
जीवन मरणाची शर्यत जिंकण्यासाठीं लक्ष्य धरी ।।३।।
मध्य बिंदूच्या स्थानीं बसूनी नियंत्रित करी जगाला,
परिघ सोडूनी जाण्यासाठीं दिसत नसे मार्ग कुणाला ।।४।।
प्रयत्न तुमचा सदा असावा मध्यबिंदूकडे सरकण्याचा,
शक्तीरुप तेथेंच असूनी त्याच्यांत सामावून जाण्याचा ।।५।।
भीती मनीं वसते कसे जाऊं आंसाकडे,
तुकडे होतील देहाचे जेव्हां आसांत पडे ।।६।।
सोडूनी देण्या सारा खेळ केंद्रस्थानी जाणे, मार्ग असे,
विसरुन जाता देहाला प्रभू समर्पण करण्यांत असे ।।७।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
दोन एकदिवसापूर्वी मुंब्र्यात एक लहान मुलगा शाळेत जात असताना सात – आठ भटक्याकुत्र्यांनी त्याचे लचके तोडून जखमी केले. त्या जखमी मुलाला जवळ पास १५० टाके पडले.जर लोकांनी योग्य वेळी मदत केली नसती तर कदाचित त्या मुलाला आपले प्राणही गमवावेलागले असते.
एक ती झोप स्वप्न बघत राही
शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई
स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां
जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा
एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका
भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां
स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती
नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmain.com
जीवन आहे एक कल्पतरु
मिळेल ते, जे विचार करुं
ही आहे सुवर्ण माती
उगवेल ते, जसे पेरती ।।१।।
राग लोभ अहंकार
मोठेपण भासविणार
दाखवूनी क्षणिक सुख
देई पर्वतमय दुःख ।।२।।
दया क्षमा शांति
उच्च भावना असती
बिंबता हे सद् गुण
लाभेल खरे समाधान ।।३।।
घाणीच्या राशी पडती
निराशा व दुःखची वसती
स्वच्छता व निर्मळ घर
तेच सर्व सुखांचे माहेर ।।४।।
आपला आपण चालक
कर्म फळाचा मालक
सुख दुःखे येती
तेचि आपली निर्मिती ।।५।।
प्रयत्न सारे तुमचे हातीं
श्रद्धा ठेवावी ईश्वरावरती
योग्य करितां प्रयत्न
यशाचे मिळेल रत्न ।।६।।
जेथे प्रसन्न वातावरण
तेथे ईश्वरी आधिष्ठान
समजावे देवूनी लक्ष्य
जीवन आहे एक कल्पवृक्ष ।।७।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
दुःख असे मानव निर्मित
जाणती हे सगळे
परि दुःखात शोक करिती
हे कुणा न कळे ।।१।।
आपण कर्म केलेले
आपणचि भोगतो
फळ कर्माचे आलेले
तेच आपण चाखतो ।।२।।
आहे तुजसी हे ज्ञान
माहीत सर्वाना
खंत द्यावी सोडून
नको दाखवूं भावना ।।३।।
इतरांसाठीं आहे
ती भावना उदरीं
सहानुभूती पाहे
इतर जनांचे पदरी ।।४।।
शोक भावना दाखवी
तुझ्या दुःखाची
नसतां तुज निर्दयी ठरवी
हीच भीति जनाची ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर
आज हे आकाश मजला,
थोटके का भासते ।
झेप घेण्या पंख फुटतां,
हाती येईल काय ते ?।।१।।
उंच हा गिरीराज देखूनी,
शिखर चढावे वाटते ।
चार पावले टाकतां क्षणी,
चढणे सोपे काय ते ? ।।२।।
अथांग सागर खोल जरी ,
डूबकी घ्यावी वाटते ।
जलतरण कला अवगत होता,
सूर मारणें जमेल कां ते? ।।३।।
काव्य सरिता वाहत आहे,
ज्ञान गंगोत्री भासते ।
केवळ कविता चार रचूनी,
त्यात डुबणे शक्य कां ते? ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti