कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नातवंड म्हणजे काय चीज असतं ,
आजी आजोबा मध्ये दडलेलं सँडविच असतं.

नातवंड म्हणजे काय चीज असते ,
आई रागावली की आजी कडील धाव असते.

नातवंड म्हणजे लोण्याचा गोळा,
पाळण्यातून अलगद काढून घ्यावा.

नातवंड म्हणजे गुलाबाची पाकळी
पुस्तकात जपलेली पानावरची जाळी.

नातवंड म्हणजे विड्यातला गुलकंद
सगळ्या चवींना बांधतो एक संध.

नातवंड म्हणजे खव्याचा पेढा
अखंड आनंद घ्या हवा तेवढा.

नातवंड म्हणजे त्रिवेणी संगम
तिस-या पिढीचा असतो उगम.

नातवंड म्हणजे आनंद तरंग
आनंदाच्या डोहात डुंबते अंतरंग.

मदमस्त तारुण्य बहर,
पाहून कसा मी,
जागच्या जागी थिजलो,
दया कर जराशी,
तुला पाहुनी अचानक,
बर्फासारखा विरघळलो,--!!!

सुवर्णचंपकी कांती तुझी, चाफेकळीगत नाक,
भिरभिरणारे टपोरे नेत्र,
अन लाल कपोती गाल, --!!!

भुरभुरणारे केस उडती,
कसे वाऱ्यावरती,
जसा सुगंधच होतो,
येणाऱ्या झुळकेवर स्वार,--!!!

धडधडणारे उरोज पाहून,
पुरता मी ढांसळलो,
लटपट चालीने त्या,
एकदम गांगरुन गेलो,--!!!

शब्द "मंजुळ" किती,
जशी "सुरीली" तान,
भान हरपून ऐकत राहिलो,
तुझे "यौवनी" गान,--!!!

मादक"" चाल तुझी ती,
जशी नागीण "सळसळणारी",
पृथ्वीवरती अवतरली का,
कुणी अस्मानी परी,--!!!

तुझे लडिवाळ चाळे ,
पाहून धकधक जिवांत होते,
येते कुणी पाहुनी तुला,
काळीज काढून ठेवते,--!!!

डौलदार ती यष्टी,
गोरी-- पान काया,
भलेभले जन तरसून उठती,
तुझ्यासमोरी जाया,--!!!

नयनबांण"" फेकता कसे,
गारद मी झालो,
तृषार्त चकोर बनुनी,
कशी वाट पाहत राहिलो,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

उत्साहाने करित होता, सारे कांहीं इतरांसाठी
क्षीण होवूनी जाता शरीर, आधार तयाला झाली काठी...१,

धनाचा तो प्रवाह वाहतां, गंगाजळीचे पाणी पाजले
दुजाकरिता त्याग करूनी, समाधानी ते इतरा केले....२,

धन संपत्तीचे झरे आटतां, प्रेमळपणाचे शब्द राहीले
कालक्रमणाच्या ओघामधल्या, दुर्बलतेस कुणी न जाणले...३,

अपेक्षा ती सदैव असते, मिळत रहावा सहयोग
अवमूल्यन ते केले जाते, दुर्लक्ष करूनी दुर्बल अंग...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी ।।धृ।।

व्याकूळ होती राम भेटी
रात्रंदिनी नाम ओठी
नाचूनी गाऊनी भजन करी ।।१।।

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी

बोरे जमवित चाखूनी वेचली
अंबट तुरट दूर फेकली
भोळ्या भक्तांची प्रभू कदर करी ।।२।।

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी

उष्टी बोरे प्रभू चाखती
शोषूनी त्यातील रसभक्ती
शबरी त्यांत जी जमा करी ।।३।।

ठेवूनी भक्तिभाव उरी अर्पिती बोरे शबरी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रभूची लीला न्यारी, विश्वाचा तो खेळकरी

कुणी न जाणले तयापरी, हीच त्याची महीमा १

जवळ असूनी दूर ठेवतो, आलिंगुनी पर भासवितो

विचित्र त्याचा खेळ चालतो, कुणी न समजे त्यासी २

मोठ मोठे विद्वान, त्यांत कांहीं संतजन

अध्यात्म्याचे ज्ञान घेवून, विश्लेषण करती प्रभूचे ३

कांहीं असती नास्तिक, कांहीं असती आस्तिक

त्यांत काही ज्ञानी मस्तिक, चर्चा करिती प्रभूची ४

सत्य परिस्थिती ऐसी, कुणी न जाणले प्रभूसी

सर्वांची चालना तर्कासी, प्रभूच्या अस्तित्वाविषयी ५

फक्त एकमुखी वाच्यता, असे ती सर्वता

महान शक्ती असता, ह्या ब्रह्मांडामध्ये ६

सर्वांनी जाणले एक, ‘अपूर्व शक्ती’ ह्याचा चालक

त्याच ऊर्जेचे हे प्रतीक, सारे विश्वमंडळ ७

कुणा नाही दुजा भाव, समजोनी त्या शक्तीची ठेव

ज्ञानी देती नाव, निरनिराळी त्या शक्तीसी ८

कुणी म्हणती राम, कुणी म्हणे रहीम

कुणी संबोधती गौतम, येशू असे कुणाचा ९

परी तत्व नसे वेगळे, नावे होत निरनिराळे

सामान्यास ते न कळे, हीच खरी शोकांतिका १०

सारे जीवन निघून जाई, परी त्या शक्तीचा बोध न होई

विश्लेषण करीत राही, त्याच्या अस्तित्वाविषयी ११

जाणावी ती शक्ती, रूप आकार त्यास नसती

शक्ति समजोनी करावी भक्ती, आदर भाव ठेवून १२

मानवजन्म श्रेष्ठ ठरविला, विशेष बुद्धी मिळून त्याला

विचार शक्ती उपजण्याला, मानवामध्ये १३

बहूत झाले विद्वान, कर्तव्य करूनी मिळवी मान

मानव जातीची ती शान, ह्या संसारी १४

मार्ग निरनिराळे दाखवी, सारे मिळती एक ध्येयी

सर्वार्पण त्या शक्ती होई, ध्येय मिळतां जीवनाचे १५

विचार करा मनाशी, आपले वैर आपणाशी

नसते केव्हां प्रभूशी, हेच मूळ दु:खाचे १६

वाद नसतो ध्येयापरी, चर्चा असे मार्गापरी

हीच मानव निर्मिती खरी, सर्व सुख दु:खाची १७

तथा कथित पंडित, सामान्यांत विद्वान होत

ज्ञान त्यांचे थोडेसे जास्त, बहुजनां पेक्षा १८

वापरूनी ज्ञान शक्ती, सामान्य जनांस वाकविती

आपले अस्तित्व स्थापती, प्रभू शक्तीशी विसरून १९

तर्क शक्ती थोर, आहे चा नाही करणार

नाही ना आहे म्हणणार, ज्ञानाचा खेळ करूनी २०

मार्गाचे करूनी भेद, करीत राही वाद

जीवन करी बरबाद, विसरूनी ध्येयासी २१

ध्येय असे महान, मार्ग हे साधन

साधनास साध्य समजोन वाया जाई आयुष्य २२

साध्य नका समजू साधनासी, ठेवा विश्वास साध्यासी

कोणत्याही साधनाने जातासी, साधका प्राप्त होई ध्येय साध्य २३

निरनिराळ्या मार्गाचे प्रयोजन, ज्ञान शक्ती वापरून

स्वअस्तीत्व ठेवण्या टिकवून, केले असे २४

अस्तित्वाची भावना मोठी, प्रत्येक झगडतो त्यासाठी

आयुष्य खर्ची त्या पोटी, सकळ ज्ञान २५

न कळे त्यास देवपण, भांडण्यास जाई विसरून

आयुष्य मातीमोल, करून टाकीत असे २६

विसरूनी जा सर्व भेद, मिटवून टाका वादविवाद

लहान मोठ्याचा संवाद, नष्ट करा त्वरीत २७

सारेच आहेत छोटे, कुणी नसती मोठे

हे केवळ आपपासातील तंटे, मानवनिर्मित असती २८

जात धर्म होत अनेक, हे मानव निर्मित प्रतिक

सर्व मार्गाचे ध्येय एक, न कळे अज्ञानामुळे २९

म्हणून जाणावा ईश, सार्थकी लावा आयुष्य

जात धर्माचे पाश, सोडून घ्यावे ३०

महान शक्ती तीच ईश्वर, दुसरा नसे कोणी वर

आपणच देतो त्यासी आकार, सगुण रुप देवूनी ३१

मानवता हाच धर्म खरा, आपसातील भेद विसरा

प्रभू देई तयाना आसरा, जीवन सुखी करण्या ३२

दुसऱ्याची दु:खे जाणा, त्यांच्या सुखात आनंद माना

प्रभू अंश त्यासी म्हणा, हीच जीवनाची गुरू किल्ली ३३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कुठे तु गेलीस न्याय देवते, जगास सोडूनी याच क्षणी
अन्यायाची कशी मिळेल मग, दाद आम्हाला या जीवनी

परिस्थितीचे पडता फेरे, गोंधळूनी गेलीस आज खरी
उघड्या नजरे बघत होती, सत्य लपवितो कुणीतरी

दबाव येता चोहबाजूनी, मुस्कटदाबी होती कशी
शब्दांना परि ध्वनी न मिळता, मनी विरताती, येती जशी

बळी कुणाच्या पडली तू गे, मार्ग रोखीले तुझे कसे ते
अपयश येता सत्यालाही, म्हणू कसा तूज ‘न्याय देवते’

आज न आले यश जरी, न्याय येईल उफाळूनी
अंतिम विजय हा सत्याचा, जाणीव आहे ह्याची मनी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

हिशोब तुजला घ्यावयाचा, मानव दरबारी थोडा

दृष्य केले जे का येथे, मानव वाचील त्याचा पाढा.....१

अदृष्य सारे कोण जाणती तुजवीण, ना कोणी येथे

खरा हिशोब तोच कर्माचा, पाप असो वा पुण्य मग ते....२

नीती अनीतीच्या चाकोरीतून, जाई कुणीतरी असा एकटा

मानवनिर्मित असेल बघून, उचलील तो मग त्यातील वाटा....३

बाह्यांगाचे कर्म निराळे, शरिरमनाशी निगडीत ते

अंतकर्मे आत्म्याची जाणे, बंधन त्यावरी कुणाचे नसते....४

असेल जे का सत्य तेवढे, चिटकूनी राही आत्म्यासंगे

शरिर मनाच्या विळख्यामधूनी, सोडवूनी घेई आपली अंगे....५

क्षणात जाईल जळून सारे, देह मनाचे जे जे वेष्ठण

सोडून मागे केवळ राही, सत्य आधारीत असे ते जीवन....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

गम्मत वाटली प्रथम मजला बहिरा ऐके कीर्तन

अश्रू वाहू लागले माझे नयनी भाव त्याचे जाणून

नियमित येई प्रभूचे मंदिरी श्रवण करी कीर्तन

केवळ बघुनि वातावरण ते तल्लीनच होई मन

सतत टिपत होते मन त्याचे इतर मनांचे भाव

केवळ जाणण्या भगवंताला डोळे आतुर सदैव

रोम रोमातून शिरत होत्या प्रभू निनाद लहरी

संदेश प्रभूचा पोह्चूनी आत्म्यास जागृत करी

होऊन गेला प्रभूमय बहिरा धुंद त्या वातावरणी

ऐकत होता तो शब्द प्रभूचे श्रवण दोष असुनी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

जीवन होते गर्दी मधले,
मुंबापुरीचे त्याचे,
खडतर असती मार्ग सारे,
येथील जगण्याचे ।।१।।

दिवस होता त्याचेसाठी,
तारेवरची कसरत,
धावपळ करीत असता,
सावध ठेवी चित्त ।।२।।

जाण होती एकची त्याला,
मृत्यू आहे स्वस्त इथे,
सज्ज राही सदैव मनी,
स्वागत करण्या त्याते ।।३।।

ठेवीत होता धन थोडेसे,
स्वत:चे जवळी,
उपयोगी ते पडेल केंव्हां,
येत्या संकटकाळी ।।४।।

लिहून ठेविले पत्र एक ते,
त्याने खिशामाजी,
“ऋणमुक्त जीवन व्हावे,
अंतीम इच्छा माझी” ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com