तू खरी, का मी, प्रश्नच मज पडे,
कोण सुंदर जास्ती,
कोडेच ते पडे,--?

चिंतन करते, डोळे मिटुनी,
का तसेच करते तीही,--?
इतके साम्य दोघीतही,
तरंग उठतात प्रत्यही,--!!

काय निनादले अंतरंगी,
जणू पावा वाजवे श्रीहरी,
मंजूळ ती *धून ऐकुनी,
तीही गेली भान विसरुनी,-!

अद्वैतरुपे दोघीआम्ही ,
आत्मा एकच विचरी,
संवाद साधत प्रतिबिंबी,
म्हणू का माझीच सावली,-?

कृष्णच खेळतो लोचनी,
एकरुप झालो परमात्मी,
दुनिया कोण कुठली,
जाणत नाही आम्ही,
आमची असे वेगळी,
तल्लीन ती श्रीरंगी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

वळून बघतां गतकाळाला, चकीत झाले मन ।

घटना घडल्या जीवनामध्यें, राही त्यांची आठवण ।।

चालत असतां पाऊल वाट, जीवन रेषे वरची ।

स्वप्न रंगवी मनांत तेंव्हा, भावी आयुष्याची ।।

परिस्थितीच्या भोवऱ्यामध्यें, पुरता गुरफटलो ।

फिरणाऱ्या त्या वर्तुळातूनी, बाहेर येवूं न शकलो ।।

कल्पिले होते नियतीनें, तेच घडविले तिनें ।

भंग पावले स्वप्नचि सारे, तिच्याच लहरीनें ।।

असेच घडते जीवनीं सदा, अघटीत-अवचित ।

समजूनी त्यासी ईश्वरी इच्छा, स्वीकारी आनंदात ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नसे कुणी मी श्रेष्ठ कवी, वा ज्ञानी या जगतीं

अभिमान वाटतो त्याचा मजला, जे माझ्या ललाटीं

कृपादृष्टी ही दिसून आली, काव्येश्र्वरीची थोडी

रचून कांही कविता सेविली, धुंदीमधली गोडी

आशिर्वाद जरी असला तिचा, माझी ती बालके

पितृत्वाचे नाते समजूनी, त्याना मी देखे

कौतुक करतील कांही मंडळी, ज्याना ही आवडे

उणीव दिसता त्यांत कुणाला, बाजूला ती पडे

जाईन जेंव्हा जग सोडूनी, राम राम म्हणतां

जवळी ठेवा काव्य प्रत ही, देहा अग्नी देता

विलीन होता अनंतात मी, नेईन संगे शब्दांना

भूलोकीच्या आठवणी सांगेन, स्वर्गामधल्या देवांना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रंग भरले जीवनीं, रंगात चालतो खेळ
टप्प्या टप्प्याच्या नादानें, जाई निघूनीया काळ....१,

शिखरावरचे ध्येय, दुरुनी वाटते गोड
लांब लांब वाट दिसे, जाणें तेथे अवघड......२,

ठरलेल्या वेळेमध्ये, जातां योग्य दिशेनें
यश पदरीं येईल, निश्चींच रहा मनानें....३,

रमती गमती कुणी, टप्प्यांत रंगूनी जाती
वेळ सारा दवडूनी, निराशा पदरी येती...४,

जीवनातील अंगाचे, अनूभव घेत जावे
मिळणाऱ्या त्या सुखाला, क्षणीक असे समजावे...५,

रूकू नका एके जागीं, चालणें जीवन होय
प्रभूमय होता येणे, हेच असावे ध्येय....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रिय हा अती श्रीगणपती देव लाडका

नाहीं जगीं कोणी गणेशासारखा ।।

तुंदिलतनू, सोंडेमधें मोदक धरी

तोलीतसे भरलें तबक हातावरी

एकवीस हा नैवेद्य प्रिय या गजमुखा ।।

मांडीवरी पद ठेवुनी ऐटित बसे

तोंडावरी स्मित नेहमी विलसत असे

हातीं धरी निज-दंत मोहक मोडका ।।

बांधीयलें अपुल्या कटीवर फणिधरा

त्या बंधनें सांभाळिलें पीतांबरा

जागा दिली पायींच वाहन मूषका ।।

दावीतसे भक्तांस लोभस रूपडें

पण रौद्र बनुनी विघ्न-दुष्टांशी लढे

नाशून त्यांना वाढवी अमुच्या सुखा ।।

मज मार्गदर्शक लाभला गणनायक

करतो विनायक पथ पुढिल निष्कंटक

मजसंगतीं गणपति गुरू, बंधू, सखा ।।

प्रथमेश हे, अतिश्रेष्ठ तूं देवांमधे

अमुच्या मनां तव दर्शनें उन्मेश दे

आम्हांवरी ठेवी कृपा, गणनायका ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

रावण नव्हता कुणी राजा, ती होती व्यक्ति ।

व्यक्तीचा तो इतिहास नव्हता, ती होती प्रवृत्ति....१,

आजही दिसती कित्येक आम्हा, रावण या जीवनीं ।

कशी रंगेल जीवन कथा, रावणा वांचूनी...२,

विरोधात्मक बुद्धी तुमची, अडथळे आणते ।

क्रोध, लोभ, अहंकार गुणांनी, प्रवाहाला रोकते...३,

सद्‌गुणांचा पाया खोलवर, जेवढा तो गेलेला ।

रावण वृत्ति हार जाईल, त्याच मग वेळेला....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कोण छोटा कोण मोठा
सहॄदयी तो आत्मा मोठा

जिथे सुखावे तन्मनअंतर
तो निष्काम निर्लेपी मोठा

ब्रह्मांडालाही कवेत घेतो
तो निर्गुण निरागस मोठा

प्रसन्न कृपाळू रूप ज्याचे
तो अगम्य परमात्मा मोठा

जो भेटता सुख मोक्षानंदी
तो अनामिक ईश्वर मोठा

कर्मकांडी सत्कर्मी जगावे
तोच एक संचिताचा साठा

हरिनामी नित्य रमुनी जावे
मोक्षमुक्तिचा तो मार्ग मोठा

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२७८

३०/१०/२०२२

हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला

विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।

खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,

पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी

सैल कर तू पाश आपला...१,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी

कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी

नकोस देऊ वाव शंकेला...२,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

ते तर केवळ घर निराळे, मायेने परि आहे भरले,

जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे

आठवण करीता येईन भेटीला...३,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

चढत्या रात्री द्रव सोनेरी ।
चषकांमधली नशा बिलंदर ।
मंद सानुली ज्योत सांगते ।
हे नच अपुले नवसंवत्सर ।।

थाट चालतो माठ जिवांचा ।
किनाऱ्यावरी गर्दी कलंदर ।
पश्चिमेकडे झुकता झुकता ।
दिशादिशांतील वाढे अंतर ।।

उगा कशाला सदा वाहता ।
दास्यवृत्तीची मढी खांद्यावर ।
रूढी तोडुनी गढी गाडता ।
अभिमानाने फुलेल अंबर ।।

ब्रह्मध्वज हा तुमचा अमुचा ।
चैत्र पाऊली येई निरंतर ।
सरता तम , हे उजाडेल मग ।
सूर्य उद्याचा असेल सुंदर ।।

रचना : डॉ . श्रीकृष्ण जोशी , रत्नागिरी
९४२३८७५८०६

शत्रु तुमचा तुम्हींच असूनी तुम्हींच कारण दुःखाचे

सर्व दुःखाच्या निर्मितीपाठीं हात असती केवळ तुमचे

बी पेरतां तसेंच उगवते साधे तत्व निसर्गाचे

निर्मित असतो वातावरण क्रोध अहंकार मोहमायाचे

कसे मिळेल प्रेम तुम्हांला घृणा जेंव्हां तुम्हीं दाखविता

क्रोध करुन इतरांवरी मिळेल तुम्हांस कशी शांतता

शिवीगाळ तो स्वभाव असतां आदरभाव तो कसा मिळे

शत्रुत्वाचे नाते ठेवतां सलोख्याचा सांधा ढळे

इच्छा मात्र असते सुखाची सदैव मिळावा तो आनंद

शक्य होण्या वातावरणी हवा प्रेमळ सुसंवाद

आवलंबून ते सारे असते वागतां कसे तुम्हीं ह्या वरती

वाईट वागण्याचे बी पेरुनी चांगले मग कसे उगवती

डॉ. भगवान नागापूरकर

9004079850

bknagapurkar@gmail.com