रिमझिम पाऊस आला
सृष्टी रोमांचित झाली
प्रेमाच्या वर्षावात
दोघं होती नहाली

थोडावेळ एकाच छत्रीत
दोघं होती चालली
स्पर्शाला टाळत नंतर
आडोशाला स्थिरावली

मी हलकेच नजर
तिच्याकडे वळवली
ओल्या गालावरून
लाज होती घसरली

सोसाट्याचा वारा तरी
ती नाही घाबरली
नकळत थोडीशी
माझ्या बाजूला सरकली

थंड वाऱ्याच्या स्पर्शाने
जरी ती शहारली
संयमाला टेकून
हलकेच कुडकुडली

मध्येच विज कडाडली
ती नाही बिचकली
थोडीशी हलली अन्
कोवळ्या लाजेला बिलगली

मी हलकेच मनाने
तिला माझ्याजवळ ओढली
माझी चलबिचल बघून
ती नाजुक होती हसली

कळल नव्हतं दोघांना
ओढ ही कसली
पण प्रितीला प्रितीची
नव्याने ओळख पटली

• डॉ.सुभाष कटकदौंड

डोळे उघडून बघा तुम्हीं आपल्या देशाला ।

महानतेची परंपरा दिसेल तुम्हाला ।।

जगातील श्रेष्ठ देश म्हणूनी नाव होते त्याचे ।

आज विसरलो महत्त्व सारे आपल्या पूर्वजांचे ।।

दोष असेल त्यांचा कांहीं सोडून द्यावा ।।

परि अभिमान हा परंपरेचा मनात ठेवावा ।

डोळ्यांनी जे बघतो सारे सत्य समजता ।।

कर्ण ऐकवी आम्हांस ज्ञान जे चूक ठरविता ।

कित्येक गोष्टीची उकलन होती वेदामध्ये आपल्या ।।

परि पुराणातील वांगी समजूनी फेकून त्या दिल्या ।

आमचे जवळील ज्ञान गंगाजळ आम्ही विसरतो ।।

परकियांची कास धरूनी वाट भटकतो ।

ते तर आहे महाठगते वेद नेई चोरूनी ।।

पिऊनी आमचीच ज्ञान गंगा चाले मान उंचावूनी ।

विचार करावा थोडा याचा शांत चित्ताने ।।

मालक तुम्ही असूनी घराचे नोकर परि बनले ।

अमेरिकेतील वैज्ञानिकाने नूतन शोध लाविला ।।

अनेक प्रयोगाचा आधार घेऊन निष्कर्ष मांडला ।

गर्भाशयातील अर्भक देखील सारे ऐकू शकते ।।

चंचल त्याचे कर्णेद्रिये असूनी ध्वनी लहरी खेचते ।

विस्मित होतो सारे आपण प्रयोग हा जाणता ।।

परि सहजपणे विसरूनी जातो अभिमन्यूची कथा ।

ऐके सुभद्रेचे बाळ तेजस्वी चक्रव्यूह भेद ।।

हुंकार निघाला गर्भामधूनी सांगे महाभारत ।

तेहतीस कोटी देव सारे फिरती आकाशी ।।

पुढ

नारद मुनींचा संचार होता विश्व मंडळाशी ।

अंतराळी चालला मानवच्या दिसे दूरदर्शनी ।।

चेष्टा करितो नारदाची आम्ही गोष्टी त्या समजूनी..

प्रवास करिता विमानातूनी आधुनिक जगाच्या

करमणुकीसाठी कथा वाचतो पुष्पक विमानाच्या..

दुर्बिण त्यांची घेवूनी आम्ही पाही दुरीचे तारे

आर्यभट्ट इंदूमतीचे खगोल ज्ञान विसरून जातो सारे..

विनाशाच्या काठी आहे जग आजच्या क्षणाला

अमेरिका,रशियाची क्षेपणास्त्रे भिवविती जगाला..

फार पुरातन काळी देखील महायुद्ध झाले

कर्ण, अर्जून, भिष्म, द्रोण यांनी क्षेपणास्त्र वापरले..

विसरतो आम्ही इतिहास सारा आपल्या भूमिचा

वेद उपनिषदे ग्रंथ पुराणे हाच पुरावा त्याचा..

सोन्यासारखी धरणी आमची आम्हां सारे देई

कष्ट तुमचे तिजला मिळतां नंदनवन ते होई..

डॉ, भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बेत वारंवार – “हृदयाची व्यथा सांगिन तिला“
पण बसे, जातां पुढे दांतखीळ प्रत्येकदा .

मीच हेवा करितसे माझ्या मनाचा सर्वदा
दूर सखिपासून मी, तिजजवळ तें असतें सदा .

तव मुखा असती दिली उपमा चंद्रम्याची सखे
तेज जर असतें तया अवसेसही तुजसारखे .

असतीच केली तुसवें तुलना तयाची, साजणी
पाहिला नसता कधी जर चंद्रम्यावर डाग मी .

ठावकी मज, ओढणीची गरज कां तुज पडतसे
जतन मागे निजहृदय अन् हृदय माझेंही असे .

कबुल आहे, घेतलें चुंबन तुझें, झाला गुन्हा
दे सजा, मी सिद्ध आहे चुंबना-आलिंगना .

स्वाद ओठांचा सखीच्या चाखतो गर्दीत मी
ती जिथें बाळास चुंबी, तेथेंच ठेवी ओठ मी .

घायाळ नजरेनें करुन पोटिस स्मिताचें लावसी
इजा-इलाजहि स्वत:च करणें, अजब पॉलिसी तुझी अशी .

स्वयपाकामधि ”दगडफूल” हें नांव ऐकुनी मजाच वाटे
सखि जरि कोमल, हृदय दगडासारखे, मज सजाच वाटे .

तीर निशाणावर लागावा म्हणुन शिकारी मिटतो डोळा
आतां कळलें, युवक आजचे, युवतीही कां ”मारत डोळा” .

बरें असतें जहालें जर तुझा रुमाल मी असतो
कधी तो स्पर्शतो ओठां, कधी हृदयाजवळ बसतो.

सुभाष स. नाईक

ज्यांचे घर फुलून आले ।।

त्यांनी आसरा द्यावा ।।

ज्यांना ज्ञान प्राप्ती झाली ।।

त्यांनी लोकांना शिक्षण द्यावे ।।

ज्यांचे नाते सूर्या बरोबर आहे ।।

त्यांनी थोडा उजेड द्यावा ।।

ज्यांचे नाते चंद्रा बरोबर आहे ।।

त्यांनी थोडा अंधार द्यावा ।।

निसर्गाने दिलेली जन्माची ।। देणगी स्विकारून घ्यावे ।।

।। जाता जाता मातीला समृद्ध आणि भेट देऊन जावे ।।

• कवी : सचिन राजाराम जाधव
• sachinrjadhav1992@gmail.com

नव्हतो आम्ही आमचे कधींही बनले जीवन दुजामुळे ।
कर्तेपणाचा भाव तरीही येतो कां मनी ? ते न कळे ।।

कसा आलो या जगतीं ठाऊक नव्हते कांही मजला ।
कसा वाढलो हलके हलके जाण आहे याची मला ।।

जेंव्हा झालो मोठा कुणीतरी वाटू लागले कांही करावे ।
काळाने परि दिले दाखवूनी जीवन प्रवाही वाहात जावे ।।

परिस्थितीच्या काठामधूनी जीवन सरिता वाहात जाते ।
वाहात असता त्याच दिशेनें इच्छीत ध्येय हातीं नसते ।।

होते सारे अखेर तेचि आखून ठेवते नियती जे जे ।
अज्ञानानें समजत राही हे केले मी, अन् हे माझे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तो आल्हादी पाऊस
ढगफुटीचा गडगडाट
रिमझिम पाऊसधारा
मृदगंघली पाऊलवाट
ती नितळ ओथंबलेली
चिंबचिंबलेली बरसात
शिडकावा मृदुलस्पर्शी
अलवार तृप्ततो मिठित
ऋतु, बावरा बरसणारा
गगन, धरेस बिलगणारे
मनामनांत पाऊस ओला
निर्झर प्रीतीचे झरझरणारे
रूप, मनोहारी चराचराचे
चैतन्यांगण ते लुभावणारे
वर्षाऋतु हा राजा ऋतुंचा
क्षणक्षण मना रिझविणारे

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १६८

१७ - ७ - २०२२

काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना

निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मना

वेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी

नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरी

जीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें

मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगे

प्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं

पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहीं

उर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी

समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी

त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारी

क्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी

बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनी

कळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत

विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मत

उपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला

भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजला

गुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत

राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगात

मान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी

अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

(चाल : झुक झुक झुक रेल गाडी)

आली नशिबी रेलगाडी
रेल कसली जेल गाडी - झुक झुक ...
दादर हारबर सी.टी. लोकल
हिशेब येथे असतो पळपळ
कुणी गुदमरे कुणी लटकते
कुणी मारते उडी । - झुक झुक ...

कमला, विमला, अमला आली
कुणी नवोढा कुणी अवघडली
वृद्ध कोणी, षोडश वर्षा
कुणी चंचल गुड्डी । - झुक झुक ...

गर्दी येथे गचडी तेते
चोर शिपाई साव भामटे
किती दुकाने किति वाहने
जणू मुंग्यांच्या झुंडी । - झुक झुक ...

कचेरीतही तर्‍हा वेगळी
कुणी नेकींच्या कुणी फेकीची
नियमित विराळा बहुतेकांची दांडी । - झुक झुक ...