कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
सांजकेशरी
लाभाविण ममप्रीतीत रंगुनीनित्य तूही अनवाणी चाललीमीही, चाललो तुझ्या सवेआली सांजकेशरी नभाळी।।क्षणभरी, पाहु मागे वळूनीअंकुरल्या प्रीतकळ्या ज्यावेळीहसले दवबिंदु हिरव्यापर्णीहॄदयी, प्रीत गुंतली आपुली।।प्रीतफुले फुलता बाग बहरलीजीवनी सुखदा हिंदोळी झुललीरमता, प्रीतीत तू भान हरपलीचाललो, मीही तुझ्याच पाऊली।।विवेके, संयमे आपण जगलोकधी संसारी बोचलीही शब्दुलीतरी शब्दात होती निःसीम प्रीतीश्वासाश्वासात साथ तुझी लाभली।।उतरता, बघ आता सांजवेळाघुमते, बघ मुरलीधराची मुरलीखुणावतो आता श्रीरंग सावळास्पंदने, तुजसवे कृतार्थ जाहली।।-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)9766544908रचना क्र. १२५.२९ - ४ - २०२२ -
वेळेची ढिलाइ कामाची किमया
हपालेल्या निष्ठूर काळा, समाधानी तू कसा होशील
बळी घेण्याचे सत्र तुझे ते, केंव्हां बरे तू थांबवशील ?...१,
नित्य तुला तें भक्ष्य लागते, वेध घेई तू टिपूनी त्याचा
मिस्कीलतेने हासत जातो, गर्व होई तो स्वकृत्याचा....२,
अवचित कशी ही भूक वाढली, मात करूनी त्या वेळेवरी
सुडानें तूं पेटूनी जावूनी, बळी घेतले गरीबांचे परी....३,
काळ येई परि वेळ न आली, म्हणून सदा तूं हताश होतो
वेळेची ही ढिलाइ बघूनी, तांडव नृत्य ते करितो...४,
शांत होऊ दे क्रोध तुझा तो, बळी कुणाचा राग कुणावरी
‘वेळवरती’ अवलंबूनी तूं, जाण ठेव मनी याची तरी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
असामान्य व्यक्ती
सामान्यांतूनी असामान्य निर्मिती, ध्येय असावे खरे,
कोळशाच्या खाणीत सांपडती, चमचमणारे हिरे.....१,उदार होवूनी निसर्ग देतो, समान संधी सर्वा,
परि तेच घेती खेचूनी तिजला, सोडूनी जीवन पर्वा......२,जीवन म्हणजे अमूल्य देणगी, समज असते काहींना
व्यर्थ न दवडावे सहजपणें, विचार असे क्षणाक्षणा......३,जीवन कोडे नाहीं उमगले, कुणास आजवरी
अर्थ आगळे अन् ध्येय निराळे, काढती आपल्या परी....४,निर्जीव सजीव सर्वांचि मिळूनी, उभारला संसार
हर घटकाने सहभागी व्हावे, लावूनी हातभार....५,सर्व जगापरी जगत असतां, जगे इतरांसाठी
सामान्यातील असामान्य ठरेतो, ह्याच विश्वापाठीं......६डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
शक्ती’ हेच ईश्वरी रुप
तप्त सळई स्पर्ष करीतां , चटका देई शरीराला ।
सुप्त अशी औष्णिक शक्ति, आस्तित्व दाखवी त्या वेळेला ।।वीजा चमकूनी गर्जती मेघ, लख्ख उजेड सारते काळोख ।
प्रकाश नि ध्वनीच्या लहरी, आस्तित्वाची दाखवी झलक ।।साधी असे तार तांब्याची, झटका देई विद्युत असतां ।
विद्युत शक्तीचा परिणाम, जाणवी देहा प्रवेश करतां ।।झाडावरले पडता फळ, भूमी घेई खेचूनी त्याला ।
गुरुत्वाकर्षण शक्ति ही, झलक दाखविते जगाला ।।ईश्वर अस्तित्व भासे, अशाच शक्तीरुपानें ।
अद्दष्य असुनी परिणाम, दाखवी सुप्त गुणानें ।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
तुमचे यशस्वी कर्म
कसा, काय, कोण खेळला
बघत नाही कुणी
खेळातील यश अपयशाच्या
राहतात फक्त आठवणीमरुन गेला नाटककार, तो
नांव ही गेले विसरुनी
जिवंत आहे आजही नाटक
रचिले होते त्यांनीजगास हवे कर्म तुमचे
नको तुमचे जीवन
पशूसही जीवन असते
मरतो तो तसाच येऊनवाल्यानें केले खून
लोक विसरुनी जाती
आजही वाचतां रामायण
कौतूक त्याचे करितीवेशेघरी राहिलेला
गेला कालीदास विसरुनी
मेघदूत, शाकूंतल वाचतां
महाकवीच्या येती आठवणीवेचीत असतो फुले
आम्हीसोडून सारे काटे
लोकही घेती उचलूनी
त्यांना जे चांगले वाटेडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail – bknagapurkar@gmail.com -
माणसांचा खोटा बाजार पाहिला
माणसांचा खोटा बाजार पाहिलावेदनेचा खरा अंगार डोळ्यांत विझलातप्त डोळ्यांत काहूर हलकेच उठताशब्दांच्या दुनियेत खेळ व्यक्त रंगलाकोण न कोणाचे आयुष्य वेचताव्यर्थ जीव गहिरा डोह साचलाभरुन आभाळ घन मेघांनीपरी एक ढग झाकोळून कोरडामाणसांची जत्रा सारी भरलीखऱ्या खोट्याचा आव भिनलाप्रेम न आपुलकी किंचित कसलीनिव्वळ हास्याचा खोटा भाव रंगलामाणसाने संपविले माणूसपण अजाणताहृदयात बंदिस्त भावना साऱ्या रडल्याविझले डोळे जग कोरडे असे पाहूनव्यापार रोज भरे इथे माणुसकीचा अंत दिसलाहिरवळ सुंदर भवती शेत डोलती वाऱ्यावर जरानिसर्गाचा खेळ अद्भुत माणुस खुजा आहे खरा-- स्वाती ठोंबरे. -
सहज फुलं झाडावरील
सहज फुल झाडावरील अवचित सुकलेमनाचे बांध काहूर मनी कसे तुटलेचुकल्या अक्षरात कुठे मगशब्दांचे खेळ अनामिक रंगलेतुटल्या काजळ वेदनाभावनांचे गहिवर तुटलेकोण कोणास बोललेबंधाचे बांध अलगद फुटलेओल्या सांजवेळी कोणहृदयस्थ अलवार झालेकाळीज तोडून कोणहलकेच दूर दूर गेलेमिटल्या कळ्यात काहीपाकळ्यांचे गजरे गुंफलेमनात मोहर कुणाचापानगळीत पर्ण भरकटलेकोण येति अलवार जवळमाळेत सर गुंफून मोती सजलेअळवावरील पाण्याचे थेंबसांडून कोरडे ओघळ का निसटलेमनाच्या गुंतण्यात भाव मिटलेडोळ्यांत आल्हाद थेंब उरलेमोहरल्या मिठीत भाव निस्तेजमन अलगद होरपळून गेलेविस्तीर्ण नदीचा काठ भवतीकोण एकांत मनात रडलेशब्दांचा भरला बाजार अवेळीघाव वर्मी नकळत का पडलेचुकल्या शब्दांत मेळ वाक्यांचे चुकलेकोण मनाच्या तळ्यात खोल रुतून गेलेगुलाबाच्या रंगात रंग खुलून बहरलेकाट्यात तुटल्या पाकळ्या मन निःशब्द रडलेमांडून खेळ कल्पनेचा अबोधमनात कोंडून भाव आहेकवी रंगवतो शब्द पसारा साराचंद्र ही पोर्णिमेत झाकोळून आहेदुःखाचे प्रकार अनेक भवतीसुखाचे शब्द लोपुन बंदिस्त आहेकोण येति अलगद आयुष्यातजातांना वादळ घोंघावून वाहेहे सार जीवनाचे अंतिमप्रेमात गुलाब ही रुसून आहेकातर संध्याकाळी किरणांचेरंग हरवून रवी पश्चिमेस रुसून आहेकवीचे मन कल्पनेत रंगलेभाव भावनांचे बाजार उघडलेकोण येऊन पांथस्थ अवचितओढ मिटून अश्रुंचे बांध फुटलेनिर्मोही मनात कसले कोंदण रुतलेमोहाचे मोहजाळ का अंतरी गुंतलेरडवून भावनात माणसांचे नाते तुटलेन विसरते ओढ मनात अश्रुंचे थेंब उरले-- स्वाती ठोंबरे. -
सासरी जाताना
हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला
विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,
पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी
सैल कर तू पाश आपला...१,
हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी
कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी
नकोस देऊ वाव शंकेला...२,
हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,ते तर केवळ घर निराळे, मायेने भरलेले,
जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे
आठवण करीता येईन भेटीला...३,
हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरलाडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
आधार
वेलींना तो आधार होता, वृक्ष वाटला दणकट परि
बुंधा ज्याचा किडूनी गेला, कोसळणार मग कधीतरीनष्ट करिल तो तरूवेलींना, धरणीवरती आडवा होता
सौंदर्य दिले लताफूलांनी, सारे कांहीं विसरूनी जातावेलींनो आणि झुडपानों, सोडूनी घ्या तो आधार पोकळ
स्वतंत्रपणे तुम्ही जगण्या , स्वावलंबनाचे टाका पाऊलडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
दिलासा
ज्योतिष्याची चढूनी पायरी,
जन्म कुंडली दाखवी त्याला ।
अडले घोडे नशिबाचे,
कोणते अनिष्ट ग्रह राशीला ।।
नशिबाची चौकट जाणूनी,
आशा त्याची द्विगुणित झाली ।
मनांत येतां खात्रीं यशाची,
जीव तोडूनी प्रयत्ने केली ।।
प्रयत्नांती असतो ईश्वर,
म्हणूनी मिळाले यश त्याला ।
आत्मविश्वास जागृत करण्या,
'भविष्य' शब्द कामी आला ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
विलास सातपुतेCopyright © 2025 | Marathisrushti