दैनिक लोकसत्ताच्या रविवार २९ ऑगस्ट २०१० च्या अंकात श्री अरुण जाखडे यांनी गेल्या शंभर वर्षांची परंपरा असलेल्या या साहित्य संमेलनाची कार्यपद्धती आज पुन्हा एकदा तपासून घेणे, त्याचे पुनर्मूल्यांकन करणे आणि हा सोहळा अधिक पारदर्शी होणे- यासाठी काही ठोस निर्णय घेण्याची वेळ आता आली आहे असे मत मांडले आहे.

शिस्तीचा एक जबरदस्त नमूना पहायचा असेल तर हा व्हिडिओ बघायलाच हवा.

दादाजी कोंडदेव हे सामान्य चाकर नव्हते

काळजी घे स्वतःची……

सध्याचा लाल महाल ही मूळ वास्तु नाही.

ज्याला तू कृष्णनिती म्हणतोस

लोकांना तो कृष्ण-कावा वाटतो !

१६१०८ चा आकडा वाचून

लोकांना तुझा उगीचच हेवा वाटतो !!

“मैत्रि” हा शब्दच नुसता उच्चारला तरी मनांत एक आनंदाची लहर आल्याखेरीज राहत नाही. ज्यांनी मैत्री कधी अनुभवलीच नाही त्यांच्यासाठी हा शब्द भलेही खुपच लहान असेल पण यांच छोट्याशा शब्दांत किती तीव्रता, भव्यता दडलेली आहे, याची प्रचिती खर्‍या मित्रांनाच येणार.

पिपली लाईव्ह

जिकडे तिकडे लाईव्ह,

जिकडे तिकडे ’पिपली’ आहे.

गिधाडांची नजर तर

शिकारीवरच टपली आहे.

” सर्वात आधी,सर्वात प्रथम”

असे ढोल बडवल्या जातात.

दाखवायला काही नसेल तर

बातम्यासुद्धा घडविल्या जातात.