(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • ना घर का ना घाट का

    मारल्या मोठ्या मोठ्या बाता
    मतदार राजा भुलला भुलला
    भारतिय जनता पक्ष म्हणाला "मै यु करूंगा,त्यू करूंगा"
    ओढली साऱ्याच पक्षांनी याचीच री...
    फरक थोड्या दोन-चार शब्दांचा
    "भुतो न भविष्यती"
    ऐसा काहीसा चमत्कार झाला
    वाघावर स्वार व्हायला कमळ राजी झाला
    "काय तुझ्या मनात,सांग माझ्या कानात"
    गुज-गोष्टीचा डाव नाहीच रंगला
    फिफ्टी -फिफ्टीचा मामला नाही कुणास रुचला
    एकमेकांवर कुरघोडी करतांना कर्तव्याची भाषा विसरला
    "अशी ही बनवाबनवी"
    टेलीफिल्म बनवू लागला
    नेत्यांचे पक्ष,पक्षांचं राजकारण,त्यातला मतदार पिंजऱ्यातला पक्षी झाला
    हसावं की रडावं हेच त्याला कळेना
    भरवशाचा आहे कोण?ह्याचं उत्तर सापडेना
    हक्कासाठी फडफड चाले दिन रात
    केविलवाणा दाता बुडतोय कर्जात
    "मतदानाचा हक्क बजावणे"
    "जणू लष्कराच्या भाकऱ्या भाजणे"
    असला पोरखेळ नको रे बाबा
    थेरं तुमचे पुरे झाले
    "घर का ना घाटका"
    असे वागवून राजकारणी मुढांनो
    लोकशाहीचे वस्त्रहरण थोपवण्या
    निश्चित जन्मणार द्वारकेचा द्वारकाधिश रे

    -- सौ. माणिक शुरजोशी
    नाशिक

      November 19, 2019


  • पुंडलिकाचे दैवत

    आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,

    उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

    आईबाप हे दैवत ज्याचे,

    रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।

    सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला

    उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

    निद्रेमध्यें असतां दोघे,

    मांडी देऊनी आपण जागे ।

    कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,

    उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

    वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,

    उभे केले त्या जगजेठी ।

    आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,

    उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

    आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,

    कटीवरती हात ठेवूनी ।

    पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,

    उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      March 12, 2021


  • तपसाधनेतील परिक्षा

    तपसाधनेतील परिक्षा
    (काव्य स्फूर्ती)

    पूजित होतो प्रभूसी ध्यान एकाग्र करुनी
    भाव भक्तिने तल्लीन होत असे भजनी ।।१।।

    काव्यस्फूर्ति देऊनी कवि बनविले मजला
    शब्दांची फुले गुंफवूनी कवितेचा हार बनवविला ।।२।।

    सुंदर सुचली कविता आनंदी झाले मन
    ध्यास मज लागता गेलो त्यांतच रमून ।।३।।

    पुजेमधले लक्ष्य ढळले काव्याच्या मागे जावूनी
    भजनांतील चित्त वेधले तपोभंग तो होऊनी ।।४।।

    मधाचे बोट चाटवूनी मोहात ओढले मजला
    दूर सारुनी अमृत घट परिक्षा घेता झाला ।।५।।

    अडथळे येऊनी तप साधनेत कस लावतो सत्वाची
    हीच आहे प्रभूची रीत परिक्षा घेई भक्ताची ।।६।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      December 25, 2013


  • चोरलेले पुस्तकच भेट म्हणून मिळते तेंव्हा…

    शालेय शिक्षण पुरे करून,  महाविद्यालयात जाऊ लागलो. नवा उत्साह, नवे मित्रमंडळ आणि उच्च ते वातावरण. मनाचे, विचारांचे आणि बागडण्याचे एक वेगळेच स्वतंत्र. मला त्यावेळचा एक गमतीचा प्रसंग आठवला. ज्याचे धागेदोरे पुढील  जीवनात पंधरा वर्षानंतर विणले गेलेले आढळले. महाविद्यालयातील  तो दिवस आठवतो.

      October 8, 2020


  • मोहमाया दलदल

    दलदल होता चिखल मातीची, पाय जाती खोलांत
    प्रयत्न तुमचे व्यर्थ जाऊनी , न होई त्यावर मात...१,

    सावध होवूनी प्रथम पावूली, टाळावे ते संकट
    मध्यभागी तुम्ही शिरल्यानंतर, दिसत नाही वाट....२,

    मोह मायेची दलदल असती, सदैव भोवताली
    चुकूनी पडतां पाऊल तुमचे, खेचला जातो खाली...३,

    जागृतपणाचा अभाव असतां, गुरफूटूनी जातो
    मोहमायेच्या आकर्षक गुणाला, बळी तोच पडतो....४,

    वेगवान त्या जीवन प्रवाही, खिळ बसे मोहाने
    क्षणीक सुखाच्या मागे जातां, दु:खी होई जीवने....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      May 29, 2017


  • बाह्य अडथळे

    एकाच दिशेने जातां, प्रभू मिळेल सत्वरी

    रेंगाळत बसा तुम्हीं गमवाल तो श्री हरी

    तुम्ही चालत असतां, अडथळे येती फार

    चालण्यातील तुमचे, लक्ष ते विचलणार

    ऐश आरामी चमक, शरिराला सुखावते

    प्रेम, लोभ, मोह, माया, मनाला ती आनंदते

    शरिराचा दाह करी, राग द्वेष अहंकार

    मन करण्या क्षीण, षडरिपू हे विकार

    सुख असो वा ते दु:ख, बाह्यातील अडथळे

    सारेच सारता दूर, प्रभू तुम्हास मिळे.....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

      October 8, 2018


  • आनंद घट

    देहमनाचा आनंद औरची, नसे तयाला दुजी कल्पना ।
    जीवनामधले मिळता सारे, उरे न तेथे कसली तुलना ।।

    आनंदाचा घट भरूनी हा, तन मन देयी पिण्यासाठी ।
    आनंदाला नसे सीमा मग, अनेक घट अन् अनेक पाठी ।।

    एक घटातूनी आनंद मिळता, दुजे घट हे जाती विसरूनी ।
    अनेक घटांतील आनंद हा, लूटाल कसा तृप्त होवूनी ।।

    दुजामध्ये समरस होवूनी, लुटूनी घ्या तुम्ही आनंद सारा ।
    ‘मी’ ‘तू’ ह्यांच्या पलीकडला तो, आनंद घटाचा भव्य पसारा ।।
    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      October 7, 2017


  • आठवावे मृत्यूसी

    निसर्गाची रचना, जन्म मृत्यृची योजना,

    गती देई जीवन चक्रांना, ईश्वरी शक्ती II १II

    उत्पत्ती लय स्थिती, या त्रिगुणात्मिक शक्ती

    याच तत्वे निसर्ग चालती, अविरत II २II

    ईश्वरी योजना महान, खेळ जीवनाचा चालवून

    घडवी शक्तीचे दर्शन, निसर्ग रूपाने II ३II

    वस्तूचे निरनिराळे आकार, चेतना देवूनी करी साकार

    यास जीवन संबोधणार, आपण सारे II ४ II

    मातीची भांडी असती, विभिन्न रूपे मिळती

    वापरून तीच ती माती, आकार देई पुन्हा पुन्हा II ५II

    दिसेल भांडी फुटलेली, अथवा नवी बनलेली

    हीच हात चलाखी, सगळी त्याच्या खेळण्याची II ६II

    मृत्यू टळला न कुणा, हे अंतर्मनी जाणा

    यशस्वी करा जीवना, मर्म ओळखूनी त्याचे II ७II

    राहीला नाही राम, उरला नाही शाम

    मागे राही फक्त कर्म, तुमच्या जीवनातील II ८II

    जाणता मृत्यूची अटळता, घालवी ती मनाची चंचलता

    आणील आयुष्या निश्चिंतता, समजोनी जीवन क्षणभंगूर II९ II

    ठेवा मनामध्ये बिंबवून, अनिश्चित आहे जीवन

    मर्यादा धडपडीना देवून, आयुष्य मार्ग आक्रमाल II १०II

    नागडा उघडा येई येथे, तसाच जाई परत तेथे

    कांहीं न तयाला नेता येते, सोडताना हे जग II ११II

    आत्म्यासंगे जाई कर्म, जगती राही देह धर्म

    निसर्ग चक्राचे हे मर्म, ओळखावे सर्वांनी II१२II

    धडपड तुमची धनापाठी, कुणी झगडे सत्तेसाठी

    आकर्षण सारे मायेपोटी, बाह्य गोष्टीचे II१३II

    संसार हा नाशवंत, सर्वासी आहे अंत

    म्हणूनी जाणावा भगवंत, अविनाशी शक्तीस II१४II

    निद्रेस जाण्यापूर्वी, मृत्यूची आठवण करावी

    मात्र त्याची भिती नसावी, मनामध्ये II१५II

    मृत्यूची करिता आठवण, चुकांना पडेल बंधन

    बंधनात होईल महान, कार्य तुमचे कडूनी II१६II

    जाणोनी छोटा काळ, न दवडी तो फुकट वेळ

    शोधण्यास तो जाईल, जीवनाचे प्रयोजन II१७II

    माहीत असते सर्वांना, मृत्यू टळला न कुणा

    परी आठवण त्याची निर्भय मना, रोज येत राहावी II १८II

    भीऊ नका मृत्यूला, अपघात समजा त्याला

    जीवनचक्र पूर्ण होण्याला, मदत होई त्याची II१९II

    जैसा आनंद जन्माचा, तैसा मानावा मृत्यूचा

    यात सहभाग प्रभूचा, समजावे ही विनंती II२०II

    शुभ भवतू

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर

      October 20, 2019


  • सहज फुलं झाडावरील

    सहज फुल झाडावरील अवचित सुकले
    मनाचे बांध काहूर मनी कसे तुटले
    चुकल्या अक्षरात कुठे मग
    शब्दांचे खेळ अनामिक रंगले
    तुटल्या काजळ वेदना
    भावनांचे गहिवर तुटले
    कोण कोणास बोलले
    बंधाचे बांध अलगद फुटले
    ओल्या सांजवेळी कोण
    हृदयस्थ अलवार झाले
    काळीज तोडून कोण
    हलकेच दूर दूर गेले
    मिटल्या कळ्यात काही
    पाकळ्यांचे गजरे गुंफले
    मनात मोहर कुणाचा
    पानगळीत पर्ण भरकटले
    कोण येति अलवार जवळ
    माळेत सर गुंफून मोती सजले
    अळवावरील पाण्याचे थेंब
    सांडून कोरडे ओघळ का निसटले
    मनाच्या गुंतण्यात भाव मिटले
    डोळ्यांत आल्हाद थेंब उरले
    मोहरल्या मिठीत भाव निस्तेज
    मन अलगद होरपळून गेले
    विस्तीर्ण नदीचा काठ भवती
    कोण एकांत मनात रडले
    शब्दांचा भरला बाजार अवेळी
    घाव वर्मी नकळत का पडले
    चुकल्या शब्दांत मेळ वाक्यांचे चुकले
    कोण मनाच्या तळ्यात खोल रुतून गेले
    गुलाबाच्या रंगात रंग खुलून बहरले
    काट्यात तुटल्या पाकळ्या मन निःशब्द रडले
    मांडून खेळ कल्पनेचा अबोध
    मनात कोंडून भाव आहे
    कवी रंगवतो शब्द पसारा सारा
    चंद्र ही पोर्णिमेत झाकोळून आहे
    दुःखाचे प्रकार अनेक भवती
    सुखाचे शब्द लोपुन बंदिस्त आहे
    कोण येति अलगद आयुष्यात
    जातांना वादळ घोंघावून वाहे
    हे सार जीवनाचे अंतिम
    प्रेमात गुलाब ही रुसून आहे
    कातर संध्याकाळी किरणांचे
    रंग हरवून रवी पश्चिमेस रुसून आहे
    कवीचे मन कल्पनेत रंगले
    भाव भावनांचे बाजार उघडले
    कोण येऊन पांथस्थ अवचित
    ओढ मिटून अश्रुंचे बांध फुटले
    निर्मोही मनात कसले कोंदण रुतले
    मोहाचे मोहजाळ का अंतरी गुंतले
    रडवून भावनात माणसांचे नाते तुटले
    न विसरते ओढ मनात अश्रुंचे थेंब उरले
    -- स्वाती ठोंबरे.

      April 25, 2022


  • संस्कारा प्रमाणे

    समान बल ते असतां समोर, टक्कर त्याची होई

    सबळ दुर्बल याचा संघर्ष, टळत नेहमी जाई....१,

    मर्दूमकीचा विचार ठेवूनी, मैदानी उतरी

    त्याच स्थरावर सारे घडते, मुरले जे शरिरी....२,

    ज्ञानी लढतो ज्ञानी जनाशी, वाद-विवाद करूनी

    हात घाईची सिमा परि, तो टाळी विचारांनी.....३,

    मस्तावले शरिर असतां, धक्का-बुक्की होते

    देहामधली जमली शक्ती, बाह्य मार्ग शोधते....४,

    दिसून येतो ऊर्जा वापर, देह बुद्धी वा मनी

    संस्काराचे बीज अंकूरते, परिस्थिती बघूनी...५

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७०९५०

      August 17, 2020