चकीत झालो बघूनी, प्रभूला दारावरी

त्रिशूळ घेऊनी हातीं, आला होता जटाधारी

क्षणीक थांबूनी दारावरती, गेला तो निघूनी

बहूत वेळ येत राहिला, दार ना ओलांडले त्यांनी

कळले नाहीं मजला, ही त्याची रीत

विचार करीता मनी, जाणली मी ही गम्मत

उपास तापास करुनी, देह शुद्ध केला

भजन पूजन करुनी, तप मिळाले मजला

गुंतले होते माझे मन, संसारातील मोहांत

राग लोभ अहंकार, मुरले होते अंगात

मान देऊनी तपशक्तिला, येत होता ओढूनी

अशांतता बघूनी मनातील, जात होता परतोनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आभाळ ढगांनी
दाटलेले होते,
पावसांच्या सरी
कोसळतील
या आशेने
सारे सिवार
बहुरंगी नटलेले होते.

नांगरण – कुळवनाने,
माती आता
चांगलीच पेटली होती,
लाले-लाल
मातीची आग,
आता तळपायातून
मस्तकी पोहचली होती.

खर्चाचे डोंगर,
आता चांगलेच
जीवावर बेतले होते,
बेताल जीवनाने
मरनोत्तर गोष्टीत
आज चांगलेच
रस घेतले होते.

दऱ्या – खोऱ्यातून
नदी- नाल्यातून
तळी – ओढ्यातून
आपुलकी, जिव्हाळ्याचे
पाणी....
आता बऱ्यापैकी
आटले होते.
कठोर – निर्दयी
दुष्ठ – नीतीने
सुख – दुःखाला
मधो – मध
चिरले होते.

पाखंडी, भ्रष्ट
झुंड, शंड
ठोक, बिनडोक
मनमानी, मनोवृत्तीने
सुव्यवस्थेस,
आता चांगलेच
घेरले होते.

मळे, धन–दांडग्याचे,
आता चांगलेच
फुलले होते,
अवकाळाने
झोडपले तरी,
व्यवस्थेने मात्र..
हात जोडले होते.

दुःखाचे धनी,
नशिबाने चांगलेच,
होरपळले होते,
कितीही हात
जोडले तरी,
व्यवस्थेने पायदळी
तुडविले होते.

न्यायाचेच हात
आज डोळ्यादेखत ,
रक्ताने माखलेले होते,
भ्रष्ट नोकरशाहीपुढे, आज
सत्य हि झुकलेले होते...

- ©️ प्रा. शिवाजी आर. कांबळे (कवि, लेखक, संमिक्षक, संपादक, गीतकार)
☎️ मो.न.8830800335 ================================
Follow me on my Blog ID: https://kshivraj83.blogspot.com/ ================================

सारे जीवन जाते आपले अन्न शोधण्याकडे
काय उरते आमच्या हाती विचार करा थोडे....१

जीवनाची मर्यादा ठरली आयुष्य रेखेमुळे
आज वा उद्या संपवू यात्रा हेच आम्हांस कळे....२

धडपड करी आम्ही सारी देह सुखा करिता
विचार ही मनांत नसतो इतरांच्या करिता....३

वेळ काढावा जीवनातुनी इतरांसाठी थोडा
सार्थकी लावा आयुष्य तुम्ही जीवन शिकवी धडा....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

मूल्य नाही कुणा,

तूं दिल्या वेळेचे,

गमावून टाकी,

जाणूनी फुकाचे ।।१।।

लागत नसते,

दाम वेळेसाठीं,

म्हणून दवडे,

अकारणा पोटीं ।।२।।

वस्तूचे मूल्य ते,

पैशांनीच ठरते,

परी वेळेची किंमत,

कुणा न समजते ।।३।।

वेडे आहोत सारे,

कसे होई मूल्य

वेळ जातां मग,

आयुष्य जाईल ।।४।।

आयुष्य खर्चणे,

हेच वेळेचे मुल्य ठरते,

जीवनांतील यश,

त्यावरुन कळते ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नाम घ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत

नामस्मरण , असू घ्या मुखांत ...१

काय सांगावी, नामाची थोरवी

दगडही जेथे, तरंगून जाई...२

रोम रोमामध्यें, प्रभूचा संसार

बनून कवच, रक्षती शरिर...३,

नामाची लयता, मन गुंतवून

एक होतां चित्त, जाई आनंदून...४

अंतीम ध्येय, ईश समर्पण

नामानी साधती, प्रभू सर्वजण...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

केली मशागत शेतीची

झाली स्वच्छता वावराची

वाट पाहतो पेरणीची

मेघराजाच्या आगमनाची

मे महीना ही गेला

जुन निम्मा हो झाला

एक थेंब ही नाही पावसाचा

कधी येईल पावसाळा

बरसावे पावसाने

शेतीला चिंब करावे

शिवारात पाणी पाणी व्हावे

शेत पेरणीसाठी सज्ज आहे

मग होईल पेरणी जोमात

बिज अंकुरेल कोंबात

तरारेल पीक शेतामधी

हीरवगार रान होईल

पण आहे प्रतिक्षा

मानसुन आगमनाची

वाट पाहतो बळीराजा

पावसाच्या एका सरीची

उमेश तोडकर

श्री हनुमान जन्मकथा वंदन तुज मारुतीराया तुझा आशीर्वाद मिळाया न कळे कुणास तुझी माया भक्ताविना १ रुद्राचे तू रुप असता शक्तीची तू देवता अचाट कामे क्षणांत ह्या पृथ्वीवरी २ शक्ती बुद्धी नि सेवा ह्याचा तूं मुर्तीमंत ठेवा भक्तीभाव मनीं यावा हीच माझी इच्छा ३ शक्तीचे तूं दैवत बुद्धीदाता तूं होत शक्ती नि बुद्धी एकांत मिळे तुझ्या आशिर्वादे ४ हनुमंताची जन्मकथा आनंद होई सांगता चितीं समाधान देता तुमच्या ठायीं ५ अंजनी एक वानरी भक्ती तिची शिवावरी रात्रंदिनी भजन करी सदाशिवाचे ६ प्रभू भक्तीचा भूकेला पावन होई भक्ताला लक्ष देई शंकेला भक्तांच्या ७ भक्तीचा महिमा थोर सर्वांसी उघडे द्वार असेल नर अथवा वानर कुणासही पावत असे ८ अंजनीची पाहून भक्ति शिव प्रसन्न होती आशिर्वाद तिजला देती विश्वनाथे ९ अंजनी होती वानरी इच्छा ती करी तुम्ही यावे उदरीं लाभावा प्रभू सहवास १०

विसरून साऱ्या ताणतणावां ,देवा तुझ्या कुशीत यावे,
करून निश्चिंत आपुल्या मनां, वरूनच पृथ्वीला बघावे,--!!!

कलंदर वावरणाऱ्या ढगां,
सोबत घेत दूरवर हिंडावे,
चहूकडे अन् चहूदिशांना,
आनंदाने गात फिरावे,--!!!

ताऱ्यांसवे फेर धरतां,
गगनाला मुठीत घ्यावे,
पिऊन आधी रजतकणां,
धरणीकडे अभिमानें बघावे,--!!!

नकोत भय भीती चिंता,
विद्युतलतेसह हिंडावे,
कुणी कुठे दहशत माजवतां, लख्खकन कसे चमकून उठावे,-!

पाहण्या सूर्य चंद्राला,
मेघांच्या मऊ दुलईत शिरावे,
पिट पिट करती जेव्हा पापण्या, प्रखर तेजाने भानही विसरावे,--!

वार्‍याबरोबर दाही दिशा, आपणही सुसाट सुटावे ,
झुगारत सगळ्याच बंधना,
अतुल वेगे मस्त फिरावे,--!!!

वादळासह पृथ्वीवर फेरा,
मनमुराद जिकडेतिकडे घुसावे भयकंपित करत साऱ्या जनां, दराऱ्यात कसे बांधून ठेवावे,

हिरवा गार पसरला गालिचा, नभातून विहंगम दृश्य दिसावे
शक्य तेवढे वसुंधरेला,
वरून प्रदूषणमुक्त करावे,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

१० वर्ष आईची.. पुढली
१० बाबांची.

१० दिली नवऱ्याला..

१० दिली मुलांना..
सर्वार्थाने केवळ त्यांची.

आता मात्र मुक्त हो...
ही १० स्व:तःची...

वाच, नाच, मौज कर...
हवे ते ते स्वैर कर.

पुढील १० आहेत मग
त्याच्या-आपल्या तब्येतीची...

त्या पुढील १० वानप्रस्थ...
संसारातून निवृतिची.

म्हणून म्हणते...

हीच १० वर्षे फक्त तुझी
नाहीत दुसऱ्या कुणाची
सूनेच्या संसारातही
नाक न खुपसण्यायची

आताच मस्त जगून घे
खळखळून हसून घे
प्रेमात पड स्वतःच्याच
लाड कर स्वतःचेच
स्वतःवरच रुसून घे
नवऱ्याला मार काखोटीला
जग सारे फिरुन घे

देव करो तुला मिळावी
१० वर्षे स्वैर सुखाची.

देव करो तुला कळो
महती स्वत:च्या एका क्षणाची....