कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

सर्व दिशांनी घेरूनी येतो, मृत्यू तुमचे जवळीं
सही सलामत निसटून जाणें, हीच कला आगळी....१,

भक्ष्य त्याचे बनून जाणें, चुकत नाही कुणा,
काळाची ती भूक असूनी, माहीत असते सर्वांना....२,

अविरत चालू लपंडाव , जगण्या मरण्याचा
शेवट हा जरी निश्चीत असला, हक्क तुम्हां खेळण्याचा....३,

खेळती काही तन्मयतेने, रिझविती इतरजणां,
खेळामधले नांव करूनी, आदर्श ठरती जीवनां....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कसे मानू उपकार, देवा तुझे

देऊन बुद्धि विसर, करी कल्याण माझे

खेळ आहे जेथें, हार जीत आहे

घर बांधणीते, पड झड पाहे

असे जन्ममरण, ह्याच देहीं

हेच असतां जीवन, सुख दुःखे पाही

एक दुःख येतां, मन होई निराश

काळ पुढे जाता, विसरे ते सावकाश

एका दुःखाचा चटका, दग्ध करी मनां

जमता दुःखे अनेक, नष्ट करील जीवनां

निसर्गाची रीत, दुःख तोची काढी

करता दुःखावर मात, दुःखाचा विसर पाडी

दुःख होते दुर, हेच आणिल समाधान

दुःख बुद्धि विसर, असे तत्व महान

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्वातंत्र्यदिनानिमित्त

स्वतंत्र-भारत सत्तरीचा

अन् मीही सत्तरीचा

दोघांचें वय एकच . १

मी म्हातारा झालो

पण देशाचें लोकतंत्र

अजून बाल्यावस्थेतच आहे.

हजारो वर्षांच्या इतिहासात

सत्तर वर्षें ती काय ! २

माझ्यासारख्या अनेकांना

हा देश पुरून उरेल.

माझ्यासारख्या अनेकांना

गाडून, ‘पुरून’,

हा देश उरेल ? ३

आम्ही तर देशासाठी

कांहीं पुण्यकर्म

केलें नाहीं म्हणा ;

पण पूर्वसूरींचें पुण्य

या देशाला कितपत पुरेल ?

कुणाकुणाच्या कुकर्मांचा

घडा कधी भरेल ?

त्यातून कांहीं धडा मिळेल ? ४

सत्तरी, शंभरी,

अन् शतकानंतरची सत्तरीही येईल

पण आतां तरी कांहीं भलें होईल कां ?

की, अशी वर्षेंच फक्त मोजत बसायची

देशाच्या ‘असण्याची’ ? ५

आमच्यासाठी नाहीं, पण,

पुढल्या पिढ्यांसाठी तरी

हा देश पुढे पुढे, वर वर जावो

पुढलं शतक, पुढलं सहस्त्रक

माझ्या देशाचं असो.

सत्तरीतल्या देशासाठी

सत्तरीतल्या माझी

एका नागरिकाची

हीच घोषणा भलीमोठी .

खरीखोटी !

वांझोटी ?

-- सुभाष स. नाईक
Subhash S. Naik

मातीच्या मूर्तीला देऊनिया एक नाव

पुजतो माणूस तुला का हे नाही ठाव ||

मंदिरात पुजारी घालतो भक्तीवर घाव

बाहेर समित्या साधती आपलाच डाव ||

माणसाला किती रे ही संपत्तीची हाव

नावावर तुझ्याच मारती मिशीवर ताव ||

मूर्तीला तुझ्या आज रे सोन्याचा भाव

विसर्जन करुनी विसरतील तुझे नाव ||

मनी नाही भाव तरी देवा मला पाव

अशा भक्तांसाठी किती ही धावा धाव ||

नाचती करुनी रे वेडेवाकडे हाव भाव

भक्तांच्या ह्या भक्तीचा लागत नाही ठाव ||

मुर्तीतल्या देवा कर न रे तू एक ठराव

राखेल पर्यावरण शाबूत त्यालाच पाव ||

रविंद्र कामठे

२२ सप्टेंबर २०१५.

तू असा, तू तसा,तू कायसा, कायसा,
अनंत रुपे भगवंता,
घेतोस कशी रात्रंदिवसा,--!!!

कधी वाऱ्याचा स्त्रोत तू,
कधी, खळखळणारे पाणी,
कधी खोल खोल दरी तू,
कधी कोकिळकंठी मंजूळगाणी,-!!

शोधावे कुठे तुला, तळ्याकाठी,
झऱ्याजवळ का धबधब्यात,
सोनेरी उन्हात राहशी,
का डोंगरातील कपारीत,--!!!

बाळाच्या हास्यात दडशी,
का अंधारल्या गुहेत,
प्राण्यांच्या दिमाखी बघावे,
का पक्ष्यांतील सौंदर्यात,--!!

जगातील आश्चर्यात पहावे,
की, माणुसकीच्या ओघात,
देवघरात असशी का तू,
का सज्जनाच्या हृदयांत,--!!!

फुलांतील सौंदर्य, गंध तू,
की फळातील मधुरपण,
माणसातील विवेक तू का, त्याच्यातीलच सूज्ञपण,

कुठे कुठे पाहू तुला,
न पाहताच भासशी तू,
आहेस अंतरातील खूण,
नि काळजांतील धून,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

असीम, अपार, अमाप उदंडा, कुठून आणावे मापदंडा, विशाल विस्तीर्ण जगड्व्याळां तूच बनतोस गुरु आभाळा-!

तुझ्यासारखा नाही दाता तुझ्यासारखा नाही त्राता,
तूच एकटा तुझ्यासारखा,
अतुल अजोड तूंच अनंता,--!!

तूच घालशी जन्मा,
पृथ्वीवरील संजीवनी,
तूच राखीशी जलसाठा ,
सांभाळुनी अजस्त्र मेघां,--!!!

तुझ्यातूनच उठते दामिनी,
तूंच निसर्गाची करणी,
तूच देशी तूच सावरशी ,
धरेवरील अखिल चराचरा,--!!

वास करे भगवंत जिथे,
जागा देशी पुण्यवाना,
बघे त्रैलोक्याचे राज्य सारे,
ही मृत्यूनंतरची कल्पना,--!!!

ओढ वाटून ही धरा,
तुझ्यासाठी तरसत राहते
मग कधीतरी तुझी दया,
तिच्यावरती बरसत राहते, तुझ्यामुळे ती बनते सजीव,
पाझरत रहावे कृपाळा,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©