कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जवळी येताच तू
जग नवे भेटले
स्वप्न जागेपणी पाहते वाटले ll

सुखाच्या सरी
झेलतांना खुले
पुन्हा ते तुझे रूप भासातले ll

का शहारा फुटेना
मनाला अता
पांघरुनी तुझा श्वास घेता ll

रंग माझा तुला
गंध माझा तुला
जिवलगा s s s s जिवलगा ll

भास ध्यानी मनीं
स्वप्नी जागेपणी
तूच तू तूच रे
जिवलगा s s s s जिवलगा ll

-- ...... मी मानसी

Quantum Theory मध्ये Particles चे निर्जीव असून सुद्धा सजीवासारखे `Behaviour असते. Quantum Theory मध्ये Quantum mechanism आणि Quantum Entanglement अशा दोन concept आहेत.

माझ्या अक्षर यात्रेतल्या प्रवासात
स्पदनांचं धुकधुकणं थांबलंय
अफाट वेगाची मर्यादा
भोवाळतीय मनाला
सतत धावणं ,सतत गुरफटणं वळणांचा ससेमिरा
ही फार रे..
पायाखालचा रस्ता भुलवत नेतो
त्या सांदी कपारीतून
अव्यक्ताचं देणं असल्या सारखं
शोध कुठवर घ्यायचा ..?
मग माझ्या मनातले गहींवर
ओंथंबून येतात..
एकेक शब्द लयींचा किनारा होतो..
निळ्याशार शाईचा समुद्र होतो..
बुद्धी भ्रष्टतेचे फासे दोन ,चार सहा
कसे ही पडतात..
पण एक अधांतरी असणारा विचार
स्थिरावतो ,त्या गुलाबी कागदी नभावर
माझी कविता सहत्रावर्तनात
अवतरते अलगद,हळुवार त्या
त्या मेघमालांचा साक्षात्कार घडवत
तूफान कोसळतो विचारांचा नभ
एका उन्मुक्त कवितेचा
जन्म होतो .. माझ्याच अश्रुंच्या
उधाणलेल्या तांडवात...

-- ©लीना राजीव.

अजूनही त्या वाटेवर ......

अजूनही त्या वाटेवर नकळत डोळे एक आस लावून बसलेले असतात...
तू येशील आणि माझ्या हृदयातील तुझी जागा आपलीशी करशील..

आठवतय... तुझ्या येण्याच्या चाहूलीने ती वाट सुशोभित व्हायची,बागेतील निशिगंधाची कळी उगाचच खुलायची.. मिठीतील तुझ्या ते अनमोल क्षण आयुष्य माझे कारणी लावायचे..
आणि तुझे ते ओठावरील चुंबन रोमांच फुलवून जायचे...
कुठे गेली ती मिठी अन कुठे गेले ते अमृतासमान चुंबन.. माहितीये ... हे विसरून की तू कधीच येणार नाहीस, अजूनही त्या वाटेवर माझे डोळे आस धरून बसतात....

आठवतय... कधी मी उशिरा यायचो आणि तू काळजीने कासावीस व्हायचीस,
अचानक समोर आल्यावर रडवेली होऊन कडकडून मिठी मारायचीस...
तुझ्या प्रितीने प्रिये धन्य होऊन जायचो..
देवाकडे तुझ्या मिठीत मरण देण्याची आराधना करायचो..
कुठे गेले ते निखळ निस्वार्थ प्रेम..
अन् कुठे गेली ती प्रेमाच्या करून रसाने मला ओथंबून टाकणारी माझी प्रिया....
दूर निघून गेलीस तू.. पण हे माझ्या डोळ्यांनाही एकदा सांग सखी,
अजूनही त्या वाटेवर तुझी नकळत आस लावून बसतात.

माहितीये... ती वाट आता वीरान झाली आहे तुझ्याविना, कडेचा निशिगंध ही फुलत नाही आता,वाट ही आता शृंगार नाही करत, डोळेही अश्रू नाही गाळत...
माझ्यावर प्रेम वर्षाव करून एक क्षणही माझ्याविना न राहणारी तू... कुठे हरवून गेलीस या अथांग दुनियेत..
हे माहीत असूनही तू आता माझी नाही राहिलीस,
अजूनही त्या वाटेवर नकळत माझे डोळे आस लावून बसतात.

दूरच लोटायचं होतं तर जवळ तरी का केलं मला..
द्यायचा होता ना विषाचा प्याला आणि जायचं होतं दूर..
काय ह्यासाठीच केला प्रेमाचा वर्षाव अन् काट्याचं परिवर्तन फुलांमध्ये....
अपार प्रेम देऊन तू रिती झालीस...
जीवनाचे हे अवघड ओझे देऊन माझ्यावर एकटीच तू निघून गेलीस..
तुझ्याविना ह्या सुनसान दुनियेत एकटाच चालतो आहे..
तू आता ह्या जगात नाहीयेस हे माहित असून सुद्धा माझे हे नादान डोळे अजूनही त्या वाटेवर तुझी वेडी आस धरून बसतात...
ऐक ना ,अजूनही त्या वाटेवर तुझीच आस धरून बसतात ....!

-- दयानंद धुरी

मारुतिराया या देहातच दर्शन देई रे
श्वासोच्छ्वासी सहवासाचा अनुभव देई रे ।। ध्रु ।।

प्रभातकाली रामनाम तू उच्चारून घेई
पवनासंगे मनास अमुच्या जोडुन तू देई
नीलगगनि तो राम सावळा दाखव दाखव रे ।।१।।

उद्योगी उत्साह तूच रे प्रयत्नात शक्ती
रघुनाथाची भक्ति तूच रे योजनेत युक्ती
नित्याची ती कर्मे घडता रामा भेटव रे ।।२।।

धरतीवरती पदे पडावी चलता ठेक्यात
श्रीरामाचा जप चालू दे तेंव्हा हृदयात
तेज रवीचे झळको वदनी अंजनिकुमारा रे ।।३।।

रुंद रुंदशी छाती द्यावी प्रहार झेलाया
स्वकर्मकुसुमे गुंफू माळा तुजला पूजाया
आत्मबुद्धिचा वज्रासम तू निश्चय देई रे ।।४।।

द्रोणागिरि पेलला करावर सांभाळुन आणला
लंकेला जाळले, रावणा विक्रम दाखविला
सीतेला शोधले प्रयत्ने विमल बुद्धी दे रे ।।५।।

'जय बजरंगा जय हनुमंता' जयजयकार करू
तुझिया आशीर्वादे आम्ही अजिंक्य वीर ठरू
बालक रामा दास्यभक्ति तू आपण शिकवी रे ।।६।।

रचयिता : श्रीराम बाळकृष्ण आठवले

देवघरात तेवते शांत,
प्रशांत अगदी समई,
ज्योत स्थिर होत,
अचल जशी राही,---

केवढा त्याग तिचा,
दुसऱ्यासाठी समर्पण,
दुनियेला या प्रकाशत,
केले जीवन अर्पण,---

कर्तव्यबुद्धी किती असेल,
कठोर घेतले व्रत,
क्षणाक्षणाला जळत जळत,
आयुष्य पुरे देऊन टाकत,---

तिच्यामुळे कळे खरा,
आयुष्याचा अर्थ निराळा,
अंगोपांगी झिजत झिजत,
मंद अगदी तेवते वात,--!!!

ज्योत दिसे कळीगत,
सारखा त्यातून प्रकाश स्फुरत
त्यागाचा अलौकिक सुवास,
पसरतो साऱ्या देवघरात,--!!!

मिळालेले इंधन जपत,
अग्निदेवाची पूजा करत,
अहोरात्र समई जळत,
बरेच काही शिकवत शिकवत,---

नाही कुठली तक्रार,
ना कसली हरकत,
नाही कुठलीच कुरकुर,
नसते कसलीच ऐट,---!!!

नसे कुठला अहंभाव,
साधी किती राहणी,
दिलेले आयुष्य सोसत,
निमूट सारी करणी,--!!!

ईश्वरा केला अर्पण,
सारा आपुला भक्तिभाव,
भक्ताला दाखवते वाट,
खरोखरच ही जोगीण,--!!!

तिच्यामुळे मन उजळत,
नाहीसा होईल अंध:कार,
दिसे कशी धीरोदात्त,
भगवंताची जशी दूत,--!!!

फडफडे वारा येतांच,
काही पळ, फक्त क्षणिक,
पुन्हा होते स्थिरस्थावर,
निश्चल आणखी अधिक,--!!!

तेजस्वी तिचे मुख,
ओघळते कसे तेज,
सोनेरी दिव्य प्रकाश,
जळतानाही सारा पखरत,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

तू असा वाहता की,खळाळते पाणी,
जसा सागर उचंबळे,
गात जीवनगाणी,--!!!

तू असा निश्चल की,
जसा असतो पहाड,
किती स्थितप्रज्ञ राही,
वाऱ्या वादळी अटल--.!!!

तू असा ढगांसारखा,
अविरत ना चंचल,
संजीवन बरसले तरी,
शांत गंभीर अटळ,--!!!

तू असा किनाऱ्यासम,
भाससी किती तटस्थ,
लाटा सुखदुःखांच्या उफाळती तरीही अतिशय अचल,--!!!

तू असा हिंडता की,
वाऱ्याशी तुझी जोडी,
अखंड वाहशी रातदिनी,
पाय ठहरेना जागी,--!!!

कुठे जाऊन तू पोहोचशी,
तू असा फुलांगत,
जिथे तिथे उमलशी,
वसा आनंदाचा घेऊन,
जागोजागी फैलावशी,--!!!

तू असा वृक्षासारखा,
संसारी अन् संन्यस्त,
इतुके बहरूनही सारखे,
स्वतः मात्र निर्मोही--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

मंगल मंदिर हे माझे माहेर - मंगल....
जगावेगळे असे हो सुंदर - असे हो सुंदर
मंगल मंदिर हे माझे माहेर धृ

हिरवागार अती परिसर त्याचा
प्रासादची जणु शिवरायांचा
प्रांगणात या विश्वकर्मा
आत भवानीचे सुंदर मंदिर - जगावेगळे... १

आकार मोठा तरीही बैठा
आंत आहे हो भव्य दिव्यता
देव-देवींच्या संत विभूतींच्या
मूर्ती असती नयन मनोहर - जगावेगळे... २

मारूती राया प्रवेश द्वारी
रिध्दी सिध्दी सह गणेश स्वारी
श्री राम जानकी लक्ष्मण हनुमंत
लोचन खिळती हो त्यांच्यावर - जगावेगळे... ३

शिवपिंडीवर भुजंग फणीधर
फणा उभारी ऐकुनिया स्वर
पुढे सावळा हा मुरलीधर
मुरली वाजवी मंजुळ सुस्वर - जगावेगळे...

संत विभूतींच्या सजीव मूर्ती
साई बाबा अन् समर्थ स्वामी
संत गजानन आशिष देती
सदैव राहे शिरी त्याचा कर - जगावेगळे... ५

गाभार्‍या मधी तुळजामाता
प्रगट जाहली ही अष्टभूजा
श्री दत्तात्रय, रखुमाई विठ्ठल
लक्ष्मी नारायण रेखीव सुंदर - जगावेगळे... ६

छत्रपती श्री शिवाजी राजे
सिहासनावरी येथे विराजले
आदराने त्यांच्या पुढे झुकते माथे
सदा घुमवा त्यांचा जयजयकार - जगावेगळे... ७

इथे बाजुला ठायी ठायी
शिल्पकलेची अपूर्व संचयी
छोटासा हा विधी-विनायक
कृपाछत्र हा धरी भक्तांवर - जगावेगळे... ८

वृक्षलतां मधे आहे शिवालय
त्यात बैसले भोळे शंकर
इथेच आहे पवित्र निर्मळ
सकळ जनांना भवानी सागर - जगावेगळे... ९

स्वयंभू येथे हा औदूंबर
छाया देई तो सकलांवर
पारावरती छोटे मंदीर
त्यात बैसले दत्त दिगंबर - जगावेगळे... १०

गायवासरांसवे अंगणी
पान्हा देई झरझर झरझर
येथील स्वामिनी चंदाराणी
ममतेला तिच्या अफाट पाझर - जगावेगळे... ११

माय माउली एक मागणे
ओटीत देग अहेव लेणे
आम्हा लेकींना प्रसन्न होऊनी
वरद हस्त हा ठेव शिरावर - जगावेगळे... १२

"माय भवानीत" या हो आता
विसरू न येथील कलाकुशलता
गोड घास हा देई तृप्तता
गुणीजन येथिल सेवा तत्पर - जगावेगळे... १३

आमुची ताई चंदाराणी
ओठी आहे अमृतवाणी
तुळजाईचे रूप घेऊनी
प्रेमळ कर हा ठेवी शिरावर - जगावेगळे... १४

असे हे माहेर अशी ही ताई
भेटी साठी आतुर होई
कोड कौतुका पारच नाही
मायेची ही घाला पाखर - जगावेगळे... १५

( वरील काव्य वरसगांव येथील श्री शिवभवानीचे सुंदर मंदिर व तेथील रम्य परिसराचे दर्शन घेतल्यावर तृप्त मनाने चिंतन करीत असताना उत्स्फुर्त पणे श्री तुळजा भवानी व सौ. ताई यांच्या प्रेमळ आशिर्वादाने रचले आहे.)

- गुलाब अरविंद प्रधान

मनाची समजूत कशी घालावी
नेत्री साक्ष तुझ्याच अस्तित्वाची

सांगना मी तुला गं विसरु कसे
हुरहुर मनाला तव प्रीतसुखाची

क्षणाक्षणांच्या झुल्यावर झुलते
निर्मल, प्रीतगंगा गतआठवांची

प्रीतीविना कां? असते जीवन
लाभते प्रीती, संचिती सुखाची

कोवळ्या कळीत मकरंद मधुर
भ्रमरास ओढ़ त्यात मिटण्याची

सत्यप्रीती! अवघे मर्म जन्माचे
त्याविण नसे, प्रचिती सुखाची

भावप्रीतीचेच, निष्पाप चांदणे
कृपा सार्थकी, त्या भगवंताची

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १५३.

२१ - ६ - २०२२.

जमीन खोदतां पाणी लागते,
हीच किमया निसर्गाची,
कमी अधिक त्या खोलवरती,
साठवण असे जलाशयाची ।।१।।

प्रत्येक जणाला ज्ञान देवूनी,
समानता तो दाखवितो,
अज्ञानाचा थर सांचवूनी,
आम्ही आमचे ज्ञान विसरतो ।।२।।

एक किरण तो पूरे जाहला,
अंधकार तो नष्ट करण्या,
ज्ञान किरण तो चमकूनी जातां,
फुलून येते ज्ञान वाहण्या.....||३||

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com