वर्षानुवर्षे आम्ही संघर्षच करतोय
पुढाऱ्याच्या शब्दावर विश्वास ठेवतोय ----

उद्योग धंद्यावर मंदीचे सावट
आहे त्याच रोजगारात घट
हाताला काम नाही
बेकारांचा आकडा फुगतोय
वास्तवाचं भान हरवलेला तरुण
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
दोन कोटी रोजगाराचा शब्द
मेघा भरतीवर टळतोय --------

दुनियेचा पोशिंदा
मुठीने पेरून रास उभारतो
विस्कटता पुन्हा सावरतो
भाव मिळेल औन्दा
सोन्याचं पीक कवडीमोल विकतोय
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
हमीभावाचा शब्द
कर्जमाफीवर टळतोय -------

जातीधर्माचा नामानिराळा
सारेच एकीने वसती
इतिहास आहे साक्षी
सारेच इमान मातीशी राखती
सर्व धर्म समभावाचा मानस
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
साऱ्यांच्या विकासाचा शब्द
आरक्षणावर टळतोय -------

लिंक रोड समृद्धी महामार्ग
मेट्रोचा गवगवा
डोईवर घागर घशाला कोरड
भर पावसाळ्यातही तहानलेला
थेंबा थेंबा साठी आरड
टँकरची वाट पाहणारा
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
जलयुक्त शिवाराचा शब्द
दुष्काळावर टळतोय --------

कर्ज बुडव्यांना पळवाट
जगाच्या पाठीवर कुठेही वहिवाट
गरिबास आट
नुसत्या जाहिरातीचा घाट
भांडवलासाठी कौशल्य झिजवतोय
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
पंधरा लाखाचा शब्द
चुनावी जुमला म्हणून टळतोय ------

वासनांध भर दिवसा
देहाची लक्तरे ओरबाडतो
फाशीची शिक्षा होणाराही
दिरंगाईमुळे सुटतो
न्याया पुढे नथमस्तक देह
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
सुरक्षतेचा शब्द
चौकीदारावर टळतोय --------

सळसळत्या रक्ताला
शिवरायांचे वरदान
जन्म महाराष्ट्राच्या मातीतला
जगण्याचा अभिमान
सागरी तटही आसलावूनी
आजही उद्याच्या आश्वासनांना भूलतोय
शिव स्मारकाचा शब्द
आराखड्यावर टळतोय ---------

-- असलम अंबर शेख

सांग असे कसे विसरू मी तुला

समजावू कसे या मनाला
जे शोधिते अजूनही तुला..
आजही लोचनी रूप तूझे..
तुझाच ध्यास या जीवाला..
एकमेकांवरी नि:सिम प्रीती
तुझी न माझी, जडली होती
पाहता , पाहताच एकमेकां
प्रीतीभाव आगळा रुजला..
नि:शब्दुली ! भाषा मनांची
अंतरंगी सारीच प्रीतभारली
कटाक्षी प्रीती, स्मित लाघवी
जगवित होती तनमनांतराला..
जरी निर्व्याज ही सत्यप्रीती
प्रारब्ध्ये दुरावाच हा भाळी
तुजविण सारे निरर्थ जीवन
हाच दुर्दैवी शाप जीवाला..
क्षणक्षण सारे आज हरवले
त्राणही क्षीण , संथ जाहले
सांजवेळी साऱ्या आठवणी
विमनस्क करती जीवाला..
आज प्रश्न ? मी काय प्रार्थू ?
ओशाळले जीवन सारे सारे
घायाळ जाहली जरी स्पंदने
अंती तुझाच ध्यास जीवाला..

©️ वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

रचना क्र. ३७

दिनांक:- १० - ३ - २०२१

असले जरी शिक्षण बेताचे

वागलो नाही कधी विचित्र,

चाळीतील मध्यमवर्गी आम्हीं

राहत होतो एकत्र !

चाळीने आम्हांला शिकविले

भेदभाव विसरायला,

प्रसंग कोणावर बिकट आला

शिकविले प्रथम मदत करायला !

चाळीत कॉमन नळाला

पहाटे पाचला पाणी,

सातवाजता पाणी गेल्यावर

मिळणार नाही थेंब पाणी !

ब्रशने दात घासता घासता

भरभर प्रातर्विधी उरकायचे,

दुधासाठी सेंटरवर धावायचे

मध्येच घुसून दुध आणायचे !

पाण्यासाठी सगळ्यांची लगबग

सकाळी भांडणं कायमची,

पाणी जायच्या आत

सगळी आन्हिके उरकायची !

चाळीतील कॉमन नळाने

शिस्त लावली लौकर उठायची

पाण्याची काटकसर करण्याची

पाणी जपून वापरायची !

थंडीचे दिवस म्हणून

उठलो नाही लौकर,

शाळेला उशीर होईल

म्हणून अंघोळी केली भरभर !

देवापुढे जोडून हात

घाईघाईत नाष्टा केला,

पँटीत शर्ट कोंबून

शाळेचा रास्त घराला !

आदल्या दिवशी विसरलो

दप्तरात पुस्तके भरायला,

पहिला तास गणिताचा

भलताच भारी पडला !

येउदे प्रसंग कोणावर काही

एकजुटीने लढणारच,

आमची चाळ आहे म्हंटल्यावर

त्यात वाचाळ काही असणारच !

चाळीतल्या गमतीजमती वेगळ्या

फॅल्याट सिस्टीम मध्ये कुठे दिसायला !

भांडलो जरी किती तरी

शेजारी येती सोडवायला !

-- जगदीश पटवर्धन

तारकापुंजाची ताराराणी, ऐकते तुझे मनोगत,
कथा व्यथा सारी कहाणी,
समजते ग मज नकळत, --!!!

रंग तुझा चमकदार, दुधी,
पसरत नभी मंद प्रकाश,
उजळतेस कशी आकाशी
स्वयंप्रकाशी झगमग झगमग,--!

चंद्रराजाच्या जनानखानी,
अस्तित्व कसे तुझे ठळक,
किती राण्या असून भोवताली, तुझ्यावर त्याची मेहरनजर ,--!!!

तरीही भासशी किती एकाकी,
काय सोसशी अंतरी दुःख,
तोंड मिटुनी गप्प राहशी,
कधी लपवत आपले तेज,--!!!

अमावस्या येता जवळी,
कुढत कुढत आंत हृदयात, कोपऱ्यात उभी अवकाशी, कवटाळत फक्त एकांत,--!!!

चंद्राची तू खास राणी,
काय सल अंत:करणात,
जसा जसा तो पुढे जाई,
भरले डोळे सारखे वाहत,--!!!

सुधाकराने सेवा दिधली, कर्तव्यकठोर सारेच ब्रम्हांड, एकट्या ,--तुझा तो नाही,
जाणून घे आतल्या आत ,--!!!

जसा खेळतो लपाछपी,
इतर चांदण्या होती अधीर, ढगांआडून तो तुलाच पाही रजनीनाथ कसा चतुर,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

मुसळधार वर्षा चालली,

एक सप्ताह होऊन गेला,

पडझड दिसली चोहीकडे,

भरुन वाहे नदी-नाला ।।१।।

काय प्रयोजन अतिवृष्टीचे ?

हानीच दिसली ज्यांत खरी,

निसर्गाच्या लहरीपणानें,

चिंतीत झाली अनेक बिचारी ।।२।।

दूरदृष्टी माझी मर्यादेतच,

विचार तिजला अल्प घटकांचा,

विश्वचालक काळजी करि,

साऱ्या चौऱ्यांशी लक्ष योनींचा ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

अजुनही, तुझाच चेहरा
माझिया, बंद लोचनात

प्रतिबिंब तुझे सोज्ज्वळ
निर्मळ माझ्या काळजात

सत्यसाक्षी तूच अनामिक
हृदयस्थ! तूच तूं एक प्रीत

जिथे पहावे, तिथे तूच तूं
भास, तुझाच गे ब्रह्मांडात

मी इथे, तर तू त्या सलीली
प्रीतगंगा, दुथडी प्रवाहात

मी डुंबतो सचैल प्रीतडोही
निरंतर, तुझ्याच आठवात

निमिष! एकची मजसी पुरे
तव दर्शनाचे, या जीवनात

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १४९.

१२ - १२ - २०२१.

बीजाचे समर्पण पहावे,
स्वतःला देऊन टाकते,
एक तरु जन्माला यावे,
म्हणूनच स्वतःला गाडते,---!!

पुन्हा मातीत रूजून,
एकदम कात टाकते,
अंकुराचा स्वरूपाने ,
मातीच्या कुशीत येते,--!!!

काळी आई कुरवाळते ,
सर्व संगोपन करते,
बघता बघता नजरेत भरते,
अंकुराचे फोफावणे, --!!!

अंकुराचा त्याग करून,
बीज वाढीस लागते,
रोपट्याच्या स्वरूपात,
सानुले झाड उगवते ,--!!!

रोपट्याला फुटती पाने,
त्यांचेही वर जाणे,
करता करतां झाड वाढते,
हिरवेगार, डौलदार दिसते,--!!!

हळूहळू संपन्न होते,
घोंस लागती फुलाफळांचे,
झाड होते मोठे,
कधी रूप घेते वृक्षाचे,--!!!

फळे-फुले भरलेले,
वृक्ष घनदाट डंवरलेले,
कोसळती किती फळेफुले,
शेवट पुन्हा बीजरुपे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©