कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नवलाईचे विश्व सारे, नवलाईतच जगते
आगळ्याच्या शोधामध्यें, नव-नवीन इच्छीते

ताजे वाटते आज जें, शिळे होई उद्यांच ते
प्रवाही असूनी जीवन, बदल घडवीत जाते

मुल्यमापन बदलांचे, संस्कारावरी अवलंबूनी
परिस्थीतीच्या भोवऱ्यामध्यें, विचार फिरे क्षणोंक्षणीं

मुळतत्व ते राही कायम, आकार घेई जसा विचार
ताजा शिळा भाव मग तो, ठरविला जाई वेळेनुसार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

शब्दांविना संवादू,असंभव"" तो वाटतो,
किमया त्यांची न्यारी",
अर्थ मर्म दाखवतो,
शब्दांवाचून किती भाषा,
मानव नेमका वापरतो,
परंतु त्यांच्यासम हा ,
म्हणत म्हणत कसा,
वर्चस्व त्यांचे मानतो,--
स्पर्श बोले कधीकधी,
मात्र शब्दांसारखा,
तान्हुल्यांची खास सोय,
जाणे बाळ ममता, माय--!!!
, हाच स्पर्श जादू करे,
प्रेमभावना व्यक्त करे,--!!
आबालवृद्धां आधार वाटे ,
इतुका बोलका अगदी भासे,--
खाणा-खुणा करत लोक,
बोलती काही एकमेकांशी,
मूक सांकेतिक भाषा जणू,
मदत करे सार्थ अशी,--!!
चित्रलिपी केव्हातरी,
आंतरिक संवाद साधे,
मार्मिक प्रसंग रेखाटुनी,
हृदयांशी हृदये जुळवे,
कित्येक कलाही बोलती,
आत्मिक संवाद साधती,
खूण पटे आत्म्याला आत्मी, यथोचित अबोल भाषा साची,
नयनांची भाषा आगळी,
फक्त डोळ्यांमधुनी बोले,
कधी अनेक शब्द हारती,
असे भाव प्रदर्शित करे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

उंच चढूनी हिमालयी, झेंडा तो रोविला
गीरीराजाचे शिरावरी, विजय संपादिला ||१||

उंचाऊनी बघे मानव, अथांग जगताला
विज्ञानाच्या जोरावरती, अंतराळात गेला ||२||

युगा युगाचा चंद्रमा, केला अंकित त्याने
त्याच्या देही ठेवी पाऊल, मोठ्या अभिमानाने ||३||

अगणित दिसती गृहगोल, त्याचा दृष्टीला
सीमा न उरली आता मग, चौकस बुद्धीला ||४||

चकित होतो प्रथम दर्शनी, विज्ञाना बघता
दिसून येती अनेक गुढे, एक एक उकलता ||५||

किती घेशी झेप मानवा, उंच उंच गगनी
वाढत जातील क्षितिजे, तितक्याच पटींनी ||६||

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

जगातून पोलिओच्या उच्चाटनात जोनस सॉल्क यांचं काम खूप मोठं आहे. त्यांनी आणि त्यांच्या टीमने पोलिओची पहिली लस शोधून काढली होती.

मागू तिला कसे मी ?

वृत्त :- आनंदकंद

लगावली :- गागालगा लगागा गागालगा लगागा

गेली निघून कोठे ,गाठू तिला कसे मी?
घेणे जुनेपुराणे,मागू तिला कसे मी?

राहून भेट गेली ,गर्दीत चाहत्यांच्या
ये एकटी पहाटे,सांगू तिला कसे मी ?

घालून पोत काळी,भेटावयास आली
हा लागला सुगावा,भेटू तिला कसे मी ?

चर्चा नको म्हणाली,गावात भेटल्याची
सोडून गाव जा तू , बोलू तिला कसे मी ?

कोमेजली फुलेही,यात्रेत घेतलेली
वेणीत माळण्याला ,देवू तिला कसे मी ?

रडणार ती उद्याला,माहेर सोडताना
बोलायला तिच्याशी,भेटू तिला कसे मी ?

© जयवंत वानखडे

सारे दुर्गुण अंगी असूनी, गुंड होता तो
इतर जनांना त्रास देत, तुच्छ लेखितो

शक्ति सामर्थ्य त्यांत असतां, फार मातला
आया बहिणीना अपमानुनी, त्रासू लागला

बळजबरीनें पैसे घेई, स्वार्था करिता
हतबल होऊनी देऊ लागली, निराश होता

केवळ त्याच्या अस्तित्वाने, सारे घाबरती
पिसाट संबोधूनी तयाला, दुर्लक्ष करिती

एके दिवशीं अवचित ती, दुर्घटना झाली
उंचावरनी त्याची स्कूटर, खाली कोसळली

त्याच्या देहा भोवती जमले, सारे गांवकरी
आज शब्द जे बाहेर पडती, स्तुती त्याची करी

निच वृत्तीची पकड होती, त्याच्या देहाला
देहाबरोबर दुष्टपणा तो, नाश पावला

सुटका झाली आत्म्याची, त्याच्या हीन देहातूनी
स्तुति सुमनें उधळली गेली, हेच जाणोनी

जेव्हां कुणाचा मृत्यु होई, गुण गातो त्याचे
रुप ईश्वरी उरते जातां, वेष्टन देहाचे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गम्मत वाटली प्रथम मजला बहिरा ऐके कीर्तन

अश्रू वाहू लागले माझे नयनी भाव त्याचे जाणून

नियमित येई प्रभूचे मंदिरी श्रवण करी कीर्तन

केवळ बघुनि वातावरण ते तल्लीनच होई मन

सतत टिपत होते मन त्याचे इतर मनांचे भाव

केवळ जाणण्या भगवंताला डोळे आतुर सदैव

रोम रोमातून शिरत होत्या प्रभू निनाद लहरी

संदेश प्रभूचा पोह्चूनी आत्म्यास जागृत करी

होऊन गेला प्रभूमय बहिरा धुंद त्या वातावरणी

ऐकत होता तो शब्द प्रभूचे श्रवण दोष असुनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

वाक्य हे आयुष्य मानल्यास, शब्द हे व्यक्तींसारखे असतात

अवचीत भेट होती, मृद्गंधापरी तुझी ती अलवार पावसाची मी वाट पाहिली होती निमिषार्ध दर्शनेंही, तडितेपरीच होती घन-घोर संगराची मज आस लाविती ती निःशब्द आठवेंही येती, इंद्रधनू साकारत जाती मनीं उन्हात पावसाचा खेळ मांडुनी जाती मज ओढ शरद् ऋतूची, अनिवार सत्य होती तव पाऊलीं चांदण्यांचे संसार नित्य फुलती

-- श्री.उदय विनायक भिडे

महिमा कसा प्रभू तुझा आगळा,
पावन करसी तूं भक्ताला,
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला ।।धृ।।

पुंडलीकाची महान भक्ती,
माता पित्याचे चरणी होती,
त्याची सेवा तुजसी खेचती,
कसा उकलू मी ह्या कोड्याला, ।।१।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला

पातिव्रत्य हे दैवत समजूनी,
पतिसेवेला घेई वाहुनी,
सावित्रीने दिले दाखवूनी,
प्रभू वाकती सती शब्दाला, ।।२।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला

कांहीं करीती सेवा गुरुची,
मानव सेवा हीच कुणाची,
शक्ती वाढवूनी सत्कर्माची,
पात्र ठरती प्रभू दर्शनाला, ।।३।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com