नवलाईचे विश्व सारे, नवलाईतच जगते
आगळ्याच्या शोधामध्यें, नव-नवीन इच्छीते

ताजे वाटते आज जें, शिळे होई उद्यांच ते
प्रवाही असूनी जीवन, बदल घडवीत जाते

मुल्यमापन बदलांचे, संस्कारावरी अवलंबूनी
परिस्थीतीच्या भोवऱ्यामध्यें, विचार फिरे क्षणोंक्षणीं

मुळतत्व ते राही कायम, आकार घेई जसा विचार
ताजा शिळा भाव मग तो, ठरविला जाई वेळेनुसार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

आडबाई आडवणी
गिझरचं पाणी काढवणी
विजेने केला पोबारा
माझी चुकली नऊ बारा

प्रेमात काय पडायचं ?
कोणालातरी प्रेमात पाडण्यात मजा असते

प्रेमात काय मरायचं ?
कोणालातरी प्रेमात उचलण्यात मजा असते

प्रेमात काय झुरायच ?
कोणालातरी प्रेमात झुरविण्यात मजा असते

प्रेमात काय रडायचं ?
कोणालातरी प्रेमात हसविण्यात मजा असते

प्रेमात काय मिळवायचं ?
कोणालातरी प्रेमात देण्यात मजा असते

प्रेमात काय सोडायचं ?
कोणालातरी प्रेमात गुंतविण्यात मजा असते

प्रेमात काय अडकायच ?
कोणालातरी प्रेमात सोडण्यात मजा असते

कवी - निलेश बामणे ( एन. डी. )

अग्ग बाई!!
सास्सु बाई
सदा त्यांना
अस्से घाई

ओsss!अरेच्चा!
पहा पहा
आधुनिक
पोषाख हा

अय्यो गडे!
इश्श गडे!
माझ्झी सासू
पहा गडे!

त्यांना तुम्ही
हसू नका
नाव मुळी
ठेवू नका

अय्यो रामा!
म्हणू नका
अभ्यासू त्या
ज्ञान ऐका

ज्ञानपिठ
पुरस्कार
त्यांना मिळे
मान थोर

छंद त्यांचा
ओssss!बघा ना
पुस्तकांचा
हा खजिना

नम्र अति
त्या आहेत
हो!मी सुन
भाग्यवंत

(कल्पनेत कल्पिलेल्या सास्सूबाई)

-- सौ. माणिक शुरजोशी

आता सारे भासते अद्भुत
जणु मायाजाल सभोवती
हवे ते आता उपलब्ध सारे
वेदना एक, दुरावली नाती...

आता शोधावी मायाममता
दुर्लभ आता वात्सल्यप्रीती
कुणास कुणाची ओढ़ नाही
वास्तवता ही साऱ्या जगती...

मानवता आज कशा म्हणावे
भासे अद्भुत सारे कल्पनांती...
मरणासाठी कां जगणे असते
हा प्रश्न भेडसावतो विचारांती...

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२४८

२६/९/२०२२

गेला होता यात्रेसाठी देवीच्या तो पर्वती ।

श्री जगदंबा ही उंच शिखरी आरूढ होती ।१।

भरले होते मन भक्तीने देवीचे ठायी ।

शरीर कष्ट सोसूनी तो उंच तेथे जाई ।२।

प्रसन्न झाले मन तयाचे बघूनी ती मूर्ती ।

विविध आयुधे धारण करी उभी एक शक्ती ।३।

भव्य होते देवालय ते अतिशय सुंदर ।

पवित्रता भासे तेथे, बघता बाह्य परिसर ।४।

गर्दी होती भाविकांची दर्शन घेण्या तेथे ।

साडी चोळी नेसवूनी अभिषेक करीत होते ।५।

सामील झाला तोही इतर भक्त मंडळीत ।

मनी इच्छीले कमी न पडावे तिच्या सेवेत ।६।

साडी चोळी बांगड्या आणि पक्वान्नाचे ताट ।

अर्पण केले जगदंबेला म्हणून स्तोत्र पाठ ।७।

पूजा अर्चा संपवूनी डोंगर पायथी आला ।

यथासांग विधीने मनी तोषला ।८।

संपत असता यात्रा घटना एक घडली ।

एक दुर्बल भिकारी, चक्कर येऊनी पडली ।९।

धावून गेला मदत करण्या हा तिजला ।

औषधोपचार करूनी, अन्न देई पोटाला ।१०।

आशीर्वाद घेऊनी गेला, त्या दुर्बल बाईचे ।

समाधान देई आनंद, त्याला या घटनेचे ।११।

यात्रेमधला खरा आनंद तो यातच मिळाला ।

श्री देवीच्या पूजेहूनी क्षण हा श्रेष्ठ तो ठरला ।१२।

केली होती पूजा सेवा जीवंत आईची ।

अंतर्मनाने पोच दिली खऱ्या समाधानाची ।१३।

डॉ. भगवान नागापूरकर ९००४०७९८५०

सत्य हे नेहमीच पोरकं असतं
माझ्या जीवनात जर तो आला नसता
तर कदाचित मीही हे मानलं नसतं
पण... तसं व्हायचं नव्हतं

अजूनही मला तो आठवतो आहे
उमदं, आकर्षक व्यक्तिमत्व-हसरा चेहरा
आणि हो, त्याचे डोळे!
त्याचे डोळे विलक्षण पाणीदार होते, विलक्षण बोलके होते
तो भेटताच त्याचे डोळे त्याच्या नकळत
तुमच्याशी संवाद साधायला लागायचे

सत्याबद्दल त्याला अपार आदर होता-असीम निष्ठा होती
आदर्श जगाबद्दल काही कल्पना होत्या त्याच्या
पहिल्या भेटीत मी काहीच बोललो नाही

नंतरच्या भेटीत त्याच्या डोळ्यांशी संवाद साधायचा प्रयत्न केला
त्याची मूल्यांवरची निष्ठा अटळ होती
मी त्याला समजावण्याचा खूप प्रयत्न केला
पण.... त्याने मानलं नाही

त्यानंतर तो अनेकदा भेटला
नेहमी काहीतरी आदर्शवादी बोलायचा
सगळंच काही लक्षात राहणं शक्य नव्हतं पण
त्याचे ते विलक्षण बोलके डोळे मात्र सतत जाणवायचे

असाच एकदा भेटला असताना
मिळालेल्या नोकरीविषयी उत्साहाने बोलत होता
मी त्याला आदर्शवादी भूमिका सोडून द्यायला सांगितली

तडजोडीचा व्यावहारिक अर्थ समजावला... पण
त्याने दुर्लक्ष केले
त्याला सत्यकाम बनायचं होतं
तेव्हाच मला त्याच्या गंभीर भवितव्याची कल्पना आली
पण तरीही; त्याच्या डोळ्यातील तेजस्वीपणाचा मला हेवा वाटला

मध्यंतरी त्याला नोकरीवरुन हाकलण्यात आल्याचं समजलं
'सत्यकाम'च भूत त्याला अद्यापि छळत होतं
एका खटल्यातही त्याला गोवण्यात आलं होतं
त्याबद्दल त्याला मी नंतर हटकल्यावर
'पराभव मान्य!'
एवढंच बोलून तो गप्प झाला
कदाचित ओठांतून व्यथा ओसंडेल म्हणून
ओठ घट्ट आवळून घेतले होते त्याने
आपली निराशा लपवण्याचा आटोकाट प्रयत्न केला त्यानं
पण; आपले डोळे विलक्षण बोलके आहेत
हे मात्र तो विसरला

त्या नंतरच्या भेटीमध्ये, त्याच्या डोळ्यातील तेज
अस्तंगत होत जाणं पहाणंच माझ्या नशीबी होतं
असेच काही दिवस गेले, आणि...
अचानक 'ती' बातमी कानांवर आदळली
झालं ते अटळ असूनही मला खूप वाईट वाटलं
जीवनभर सत्याच्या पाठी धावणाऱ्या वेड्याला
सत्य नेहमी पोरकं असतं हे कटू सत्य उमगलं नव्हतं
आणि अशाप्रकारे सत्य अखेरीस पोरकंच राहिलं
आणखी एका आहुतीनंतरही...!

-- यतीन सामंत

नमन असे हे माझे तुला
आभार असो या विश्वाला
तू असे गुणांची खाण
तुला वर्णाया शब्दांची वाण
तुझे कर्म जणू कर्तव्य
तू जणू विश्वाची ठेव
तू मायेचा आधार
तू जणू भविष्याचे द्वार
हरविलेल्या तुझ्यातल्या 'मी' साठी
केला हा एक उपहास
आनंद, उत्साह, सोहळा
तुला तुझेपण जगाया
व्यास क्रिएशन्स्ने
केला हा मंच खास

- अस्मिता निंबर्गी

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

विचारांची उठती वादळे ।

अशांत होते चित्त सदा ।।

आवर घालण्या चंचल मना ।

अपयशी झालो अनेकदां ।।

विषण्णतेच्या स्थितीमध्यें ।

नदीकांठच्या किनारीं गेलो ।।

वटवृक्षाचे छायेखाली ।

चौरस आसनावरी बसलो ।।

डोळे मिटूनी शांत बसतां ।

अवचित घटना घडली ।।

विचारांतले दुःख जाऊनी ।

आनंदी भावना येऊं लागली ।।

एक साधूजन ध्यान लावीत ।

बसत होता त्या आसनावरी ।।

पावित्र्याची वलये फिरती ।

आसन दिसले रिकामें जरी ।।

वातावरणाची ही किमया ।

अनुभवते प्रखरतेनें ।।

शुद्ध अशुद्ध विचार येती ।

सभोवतालच्या जाणिवेने ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जमीन खोदतां पाणी लागते,
हीच किमया निसर्गाची,
कमी अधिक त्या खोलवरती,
साठवण असे जलाशयाची ।।१।।

प्रत्येक जणाला ज्ञान देवूनी,
समानता तो दाखवितो,
अज्ञानाचा थर सांचवूनी,
आम्ही आमचे ज्ञान विसरतो ।।२।।

एक किरण तो पूरे जाहला,
अंधकार तो नष्ट करण्या,
ज्ञान किरण तो चमकूनी जातां,
फुलून येते ज्ञान वाहण्या.....||३||

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com