ठरतेय भिंत साद तुझी ती जगातील या ग पीडितांची मोजकेच ते कान आहेत ऐकण्या ती ग व्यथा त्यांची कवी-निलेश बामणे

हसत जगावे हसत मरावे.
क्षणक्षण, धुंद मुक्त जगावे
स्वसुखातची रमता रमता
अंतरात विवेका जागवावे....

मी जे वागतो, तेच बरोबर
असे भ्रामक निष्कर्ष नसावे
जीवात्म्याला त्या मन असते
कां? उगा कुणाला दुखवावे....

अंती हिशेबात तोलणाऱ्या
चित्रगुप्ताला सदैव स्मरावे
संचित सत्कर्माचे, चिरंजीव
मनांधाराला, उजळीत रहावे....

माणसा, माणसात देव पहावा
कल्याणकारी अदृष्या जाणावे
अस्तित्व, श्वासांचेही बेभरोसी
मनामनाला नित्य जपत रहावे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २६१

१५/१०/२०२२

होती दिव्याचेच सूर्य
इथे काळोखाच्या राती
रोज रात्रीचा दिवस
माझ्या शहराच्या माथी...

गझल

वृत्त :- स्त्रग्विनी

*लगावली* :- गालगा गालगा गालगा गालगा

प्रार्थना ही तिला,भावली शेवटी
साथ देण्यास ती,धावली शेवटी

पोसली मी जिला रक्त पाजून ती;
नागिणी सारखी,चावली शेवटी

शोधली मी दया गावखेड्यात पण
माझिया अंतरी , घावली शेवटी

कोण येणार अंती बरे सोबती
साथ येणार ती,सावली शेवटी

सोडली साथ मी,काल तीची जरी
हाक देताक्षणी पावली शेवटी

© जयवंत वानखडे,कोरपना

दिस कलतीला आल्यावर
ओढ लागते घराची
माय बाप पोरं ढोर
आसेसुन असतात कवाची

येणार बा, येणार मा
तोंडात साय दुधाची
उरफाट जग हाय
उलघाल उराची

थांब जरासा पुरा कर
झाली का येल
केकावतो लमंढीचा
म्हणतो फुकाचा तेल

-- शरद शहारे, वेलतूर

वाऱ्यावर झोके घेत,केस उडती धुंद हवेत
क्रिडतात जणू पवणाशी ते बटांचे क्रीडादूत
अदेत मद्य-मादकता लोचनात धुंद संकेत
ते मधुर लालस्य अन हास्य काय करी अभिप्रेत
उत्फुल देहावरी स्थिरावले अनामिक नेत्र
व्याकुळ कधीचे, झाले तृप्त गात्र नि गात्र
लेखणीतून परी कागदावर झिरपली प्रीत
मजबुरीने अन राहिले गीत मात्र ओठात

- महेश सूर्यवंशी
( पुणे,सासवड)

वाढता वाढता वाढे येथे
मजल्यावरती मजला
किती किती वर जायचे ते
कळत नाहीये मजला..!