-- स्वाती ठोंबरे.

(गुरुदेव रवीन्द्रनाथ ठाकुर यांच्या एका कवितेचा स्वैर भावानुवाद )

अहो सुरांच्या गुरुराया, द्या मला तुम्ही दीक्षा ।।

बनुन सुरांचा दीन भिकारी,
गुरुराया, आलो मी दारीं
सरितेच्या लाटांना तुम्ही शिकवलेत जें गान
स्वरलहरींचें कोकिळास जें दिलेत तुम्ही ज्ञान
त्या ज्ञानाची घाला माझ्या झोळीमधिं भिक्षा ।।
द्या मला तुम्ही दीक्षा ।।

पसरवीन मी तुमचे सूर
जगीं अशान्ती करीन दूर
सूरज्ञान देउन, संगें मज घेउनिया, स्वामी,
असेल कोलाहलच निरंकुश, तिथें चला तुम्ही
तेथें नेउन घ्या माझ्या ज्ञानाची पुरी परीक्षा ।।
द्या मला तुम्ही दीक्षा ।।

- - -
( पु.ल. देशपांडे यांनी केलेल्या गद्य भाषांतरावर आधारित )
-
- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

धागा धागा विणून, केली तयार जाळी

गोलाकार नि बहुकोनी घरे, पडली निर निराळी....१,

स्थिर सुबक घरे, जसा स्थितप्रज्ञ वाटे

सर्व दिशांचा तणाव, न दिसे कुणा कोठे....२,

तुटेल फूटेल तरी, सैलपणा येणे नाही

जर ढिला झालाच तर, जाळी दिसणार नाही....३,

जगे तो अभिमानानें, मान ठेवूनीया ताठ

संसारामधील क्लेश, झेलीत होती त्याची पाठ....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रभू दयेची बरसात,
चालू असते सतत,
ज्ञानाची गंगोत्री वाहते,
पिणाऱ्यालाच मिळते ।।१।।

प्रत्येक क्षण दयेचा,
टिपणारा ठरे नशीबाचा,
जलात राहूनी कोरडे,
म्हणावे त्यास काय वेडे ।।२।।

फळे पडतां रोज पाही,
त्याची कुणा उमज न येई,
परि न्यूटन एक निघाला,
बघे गुरुत्वाकर्षण शक्तीला ।।३।।

चहा किटलीचे झाकण हाले,
स्टिफनसनने इंजीन शोधले,
जीवनातील साधे प्रसंग,
शास्त्रज्ञांची बनले अंग ।।४।।

प्रभू असतो सतत तयार,
ठरवा दया कशी घेणार,
प्रयत्न होता अंतःकरणी,
यश लाभेल घ्यावे समजोनी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दिनदयाळू अतिव कृपाळू हे श्रीगणराया

होउन कनवाळू, बालावर ठेव छत्रछाया ।।

आत्मतुष्ट मी, नीतिभ्रष्ट मी, अति मी गर्विष्ठ

स्वार्थपूर्ति मोहिनी चेटकिण, करते आकृष्ट

यत्न न केले परमार्थाच्या मर्मा जाणाया ।।

कळत-नकळतां पळत राहिलो मृगजळ पाहुन मी

हात रिक्त, विषयासक्ती झाली ना परी कमी

उशीर झाल्यावर उमगे - जीवन गेले वाया ।।

पश्चात्तापीं दग्ध भग्न मी, चूर्ण पूर्ण आशा

उदारतेच्या उदधि, दया कर मजवर तत्पुरुषा

वरदस्पर्श तव होतां, चंदन बनेल मम काया ।।

सिद्धिगणेशा, तुझिया सन्निध जीवन यापुढती

हे दंती, तव प्राप्तीनें झाली तृप्ती पुरती

कृपाप्रसादानंतर कांहिंच उरे न मागाया ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक

हा दुरावा साहवेना, संपवी क्षणभर स्वयें
एकदा स्वप्नांत तरि ये, एकदा तरि ज़वळ ये ।।

कां अशी गेलीस सखये प्रेमबंधन तोडुनी ?
कां अशी गेलीस सखये एकला मज सोडुनी ?
सात-जन्मीं-साथिचें तें वचन मजला आठवे ।।

काय झालें सांग, मजवर एकदम रुसलिस अशी
काय आलें सांग, जगतां त्यागुनी गेलिस कशी ?
जन्मभरचे पाश तुटणें , चांगलें ऐसें नव्हे !

तूं ज़री नाहींस पुढती, राहसी नयनीं तरी
तूं ज़री नाहींस ज़वळी, आठवण ज़वळी परी
राहते, राहील कायम स्मृति तुझी माझ्यासवें ।।

एकादा भेटून माझी तृप्ति नाहीं व्हायची
विकलता, त्या भेटिनें ज़ाईल वाढत हृदयिंची
रोज़ ये स्वप्नांत सखये, रोज़ मजला ज़वळ घे ।।
रोज़ ये स्वप्नांत सखये, रोज़ तूं स्वप्नांत ये ।।

- - -
( दिवंगत प्रियपत्नी डॉ. स्नेहलता हिच्या स्मृतीत )

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz(W), Mumbai.
Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

ऊर्जा शोषत असतां पाणी

उकलन बिंदूवर येते

पाण्याचे रुप बदलूनी

बाष्प त्यांतून निघूं लागते

एक सिमा असे निसर्गाची

स्थित्यंतर जेव्हां घडते

एक स्थीति जावून पूर्ण

दुजामध्ये ती मिळून जाते

तपोबलाची ऊर्जा देखील

प्रभूमय ते सारे करिते

परमबिंदूचा क्षण येतां

साक्षात्कार तुम्हां घडविते

तुम्ही न राहता, तुम्ही त्या वेळीं

ईश्वरमय होऊन जाता

सारे परि ते तेव्हांच घडते

परम बींदूला जेव्हां पोहंचता

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रेम-स्वभाव असे ईश्वरी गुण
मनीं ठसला हा आत्म्यांत राहून
प्रेम करावे वाटे आंतरिक ही ओढ
ज्याची मुळे खोल पडने अवघड

आपसांतील प्रेम आत्म्यातील नाते
न दिसता देखील बांधलेले असते
सर्व जीवाविषयीं सहानुभूती भासे
ह्रदयामध्ये ती सुप्तावस्थेत दिसे

आमचे राग लोभ बाह्य संबंधामुळें
षडरिपू विकार शारीरिक सगळे
वाईट गुणधर्म देहाशीं निगडीत
चांगले जे कर्म आंतरीक इच्छेत

राग येऊन केंव्हां दुष्कृत्य घडते
पश्चाताप वाटता मन शांत होते
कितीही दुष्ट असो प्रेम भाव असतो
आनंदाच्या प्रसंगीं उभारुन तो येतो

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

तप्त सळई स्पर्ष करीतां , चटका देई शरीराला ।

सुप्त अशी औष्णिक शक्ति, आस्तित्व दाखवी त्या वेळेला ।।

वीजा चमकूनी गर्जती मेघ, लख्ख उजेड सारते काळोख ।

प्रकाश नि ध्वनीच्या लहरी, आस्तित्वाची दाखवी झलक ।।

साधी असे तार तांब्याची, झटका देई विद्युत असतां ।

विद्युत शक्तीचा परिणाम, जाणवी देहा प्रवेश करतां ।।

झाडावरले पडता फळ, भूमी घेई खेचूनी त्याला ।

गुरुत्वाकर्षण शक्ति ही, झलक दाखविते जगाला ।।

ईश्वर अस्तित्व भासे, अशाच शक्तीरुपानें ।

अद्दष्य असुनी परिणाम, दाखवी सुप्त गुणानें ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बागेतील तारका-